Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-21 20:01

“Paniek” bij het idee dat het leven weer “normaal” wordt

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-21 20:01

Paniek is een groot woord, maar stress? een benauwd gevoel? Ja zeker wel.

Ik ben vooral nieuwsgierig naar anderen die het gevoel herkennen.

Ik geniet echt wel van leuke dingen doen, bios, vakanties, etc, en ik wil ook weer graag onbezonnen mijn ouders een knuffel kunnen geven zonder me zorgen te hoeven maken of ik ze niet ziek maak. En natuurlijk wil ik voor al die winkels, horeca en andere bedrijven dat ze weer open kunnen en weer geld kunnen gaan verdienen. En bovenal, natuurlijk wil ik niet dat er mensen ziek blijven worden en mensen sterven door Corona. Ik wil net als iedereen dat Corona zo snel mogelijk verdwijnt.

Maar op een heel persoonlijk niveau bekruipt me de stress me bij het idee dat het leven straks weer normaal wordt.

Ik hoop oprecht dat voornamelijk thuis werken inderdaad de norm wordt en dat in de toekomst we 1 a 2 dagen per week naar kantoor gaan (lijkt in de IT wel heel reëel). Ik vind het heerlijk dat thuis werken.

Maar het is meer dan dat.

Ik kan me geen periode in mijn leven herinneren dat ik zó ontspannen was. Ik ben na een flinke burn-out jaren terug erg zuinig op mijn energie. Ik probeer mijn grenzen te bewaken en in balans te blijven. Sociale dingen doen vind ik super leuk, maar het vreet ook heel veel energie. Dat constant afwegen, en dat getrek om mijn sociale agenda... nee dat mis ik dus écht niet. Wat een rust! Heerlijk!

Wat dat betreft denk ik ook echt dat ik niet zomaar van de een op de andere dag weer naar “normaal” zou kunnen. Ik zal echt weer moeten wennen aan veel mensen om me heen. De prikkels de hele dag. Wat dat betreft zie ik wel op tegen dat iedereen straks helemaal los gaat met van alles willen doen en organiseren en dat ik dan maar weer Sjaak afhaak ben omdat ik gewoon niet zo snel met al die initiatieven mee kan/wil.

Ben dus vooral benieuwd naar mensen die het wél herkennen.

Laatst bijgewerkt door Shiloh op 09-02-21 20:04, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-21 20:02

Re: “Paniek” bij het idee dat het leven weer “normaal” wordt

Geplaatst: 09-02-21 20:02

Ik herken het wel in die zin, dat ik hoop dat ik nooit meer naar een kring-verjaardag hoef

Het heeft zeker ook zo z'n voordelen!

**Geplaatst**: 09-02-21 20:06

Geplaatst: 09-02-21 20:06

ja hoor, ik herken het, met uitzondering van de sociale contacten. Ik ben geen aso, maar echt veel sociale contacten heb ik ook niet. Ik moet er niet aan denken om van verjaardag, naar feest, naar afspraak, naar .... te gaan.

En ook het thuiswerken kan me niet lang genoeg duren (puur voor mezelf). Ik ben ook productiever. Op een dag op kantoor doe ik rustig 25-30% minder. Gewoon vanwege de collega's om je heen. Een keer een sociaal (ja, dat lukt best O:)

praatje met collega's).

Neemt niet weg dat ik uiteraard ook begrip heb voor mensen die wel enorm lijden onder het thuiswerken, het niet naar het werk kunnen, waarvan de weinige sociale contacten nu helemaal geminimaliseerd zijn.

Maar voor mezelf gesproken: ik vermaak me wel

**Geplaatst**: 09-02-21 20:09

Geplaatst: 09-02-21 20:09

Herkenbaar inderdaad! Ik mis ook echt wel dingen maar sommige dingen vind ik heeeerlijk. Het thuis werken, de avondjes gewoon thuis zitten en niks hoeven, mensen niet hoeven aanraken met handen of nog vervelender dat geknuffel enzo.. Die kring verjaardagen idd arnon!

**Geplaatst**: 09-02-21 20:09

Geplaatst: 09-02-21 20:09

Ik ben persoonlijk ook heel blij met het thuiswerken. M’n collega’s die wel naar de zaak moeten vragen steeds of ik het wel volhoud. Maar ik vind het heerlijk

Liefst zou ik dan deel thuiswerken. Deel kantoor.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:09

Geplaatst: 09-02-21 20:09

Nou nee, liever gisteren als vandaag normaal graag. Sociale druk en afspraken plannen heb je zelf in de hand. Vind deze tijd meer op mijn tenen lopen dan voor corona tijdperk eerlijk gezegd..

**Geplaatst**: 09-02-21 20:11

Geplaatst: 09-02-21 20:11

Dit heeft niks te maken met 'terug naar normaal', maar alles met het bewaken van je eigen grenzen. Zeg gewoon vaker nee, pak je rust, ga je eigen leven leiden. Je hoeft helemaal niks als straks alles weer normaal is, lekker je eigen ding doen en genieten.

En als antwoord op je vraag; nee, ik herken het niet. Kan niet wachten tot de horeca weer open is en ik weer normaal kan werken enzo.
Maar ik ben dus iemand die sowieso al zijn grenzen bewaakt en zich niet laat leiden door drukte en sociale dingen.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:12

Geplaatst: 09-02-21 20:12

haha dat is inderdaad een leuke vraag. Paniek heb ik er niet van maar inderdaad de verjaardagen en verplichte feestjes mogen van mij afgeschaft worden na de Corona. Het scheelt onnoemelijk veel stress om niet elk weekend vol gepland te hebben met activiteiten. Wat mis ik nu wel. Even lekker naar de stad en daarna een spontaan restaurantje, of gewoon een keer naar een zwembad of sportschool.
Thuiswerken ben ik al helemaal klaar mee, naar het werk helemaal prima!

**Geplaatst**: 09-02-21 20:13

Geplaatst: 09-02-21 20:13

Je kunt je leven inrichten hoe jij dat zelf wil he! Sinds ik het idee van sociale druk grotendeels heb laten varen is m'n leven in elk geval een stuk relaxter

**Geplaatst**: 09-02-21 20:16

Geplaatst: 09-02-21 20:16

Maar als jij bang bent voor het normaal omdat je dan dingen "moet" doen die je niet wilt, dan geef je daarin je grens al niet genoeg aan?

Ik hou niet van verplichtingen. Verjaardagen vind ik bijvoorbeeld vreselijk. En dat doe ik dus al jaren niet meer. Gelukkig weten de mensen om me heen dit en word ik daar ook niet meer raar op aangekeken.

Het leven is veel relaxter als je doet wat je wil, en vooral niet doet wat je niet wilt.

De ene keer ga ik mee met een uitje, de keer daarop niet. Sjaak afhaak? Jammer dan

Zo geniet ik in ieder geval wel echt van de dingen die ik wel doe, juist omdat ik geen volgepropte agenda heb.

Maar terug naar normaal, zonder corona? Liever gisteren nog dan vandaag.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-21 20:17

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-21 20:17

Rocamor schreef:
ja hoor, ik herken het, met uitzondering van de sociale contacten. Ik ben geen aso, maar echt veel sociale contacten heb ik ook niet. Ik moet er niet aan denken om van verjaardag, naar feest, naar afspraak, naar .... te gaan.

Als je mij vergelijkt met het gemiddelde dan ben ik ook meer een huismus dan iemand die sociaal van alles onderneemt. Ik ervaar iets nogal snel als getrek aan mijn sociale agenda

. Puntje bij paaltje vermaak ik me dan altijd wel, maar een commitment moeten afgeven of ik kom of niet en waarom dan..., zeker omdat ik geen idee heb hoe ik me voel die dag en of ik er wel zin in heb... gedoe. Er zijn maar een paar mensen waarbij ik dat helemaal niet heb, maar als ik die eens per maand zie is het veel.

Ik bewaak mijn grenzen prima hoor, er zijn alleen heel veel mensen die het niet snappen als je niet graag een commitment afgeeft van tevoren. En dat ervaar ik als getrek en gedoe. En nee, dat mis ik dus echt totaal niet.

Wát dat betreft omschrijft deze comic mij perfect (alleen dan met hond ipv kat)

Afbeelding

Maar daarnaast denk ik ook echt dat ik zou moeten wennen weer. Een volle dag op kantoor? Dat zou ik echt niet gelijk kunnen.

Ik zal daarin echt moeten acclimatiseren. We gaan tegen die tijd maar eens beginnen met een halve dag. Als mensen dat niet zint, pech dan. Maar ik zie er wel tegen op.

Laatst bijgewerkt door Shiloh op 09-02-21 20:22, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-21 20:18

Geplaatst: 09-02-21 20:18

Goof schreef:
Dit heeft niks te maken met 'terug naar normaal', maar alles met het bewaken van je eigen grenzen. Zeg gewoon vaker nee, pak je rust, ga je eigen leven leiden. Je hoeft helemaal niks als straks alles weer normaal is, lekker je eigen ding doen en genieten.

En als antwoord op je vraag; nee, ik herken het niet. Kan niet wachten tot de horeca weer open is en ik weer normaal kan werken enzo.
Maar ik ben dus iemand die sowieso al zijn grenzen bewaakt en zich niet laat leiden door drukte en sociale dingen.

Ja, je haalt me de woorden uit de mond. Dit was eigenlijk precies wat ik in mijn antwoord wilde zetten. Natuurlijk is dat simpel gezegd, want als ik even de aanname mag doen zal dat ook wat te maken hebben met de burn-out van TS.. Dat is natuurlijk ook een gevolg wanneer je je grenzen niet bewaakt.

Ik wil graag alles weer terug naar normaal. Hoewel ik prima alleen kan zijn merk ik wel dat ik steeds meer aan het weg kwijnen ben. Bij mij is het draagvlak al een flinke tijd weg en ik houd me dan ook niet meer aan alle maatregelen. Dat zal misschien voor sommigen egoïstisch klinken, maar in mijn omgeving is er nog geen enkele ernstige corona ervaring geweest. Ik zie hierdoor ook geen redenen om het aan te passen en voel me nog enigszins vrolijk en optimistisch.

Laatst bijgewerkt door Peuk op 09-02-21 20:20, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-21 20:18

Geplaatst: 09-02-21 20:18

nou simpel je eigen grenzen bewaken en vaker nee zeggen is het niet alleen!
het thuiswerken bijvoorbeeld wordt nu getolereerd maar als straks alles weer in orde is zal mijn baas echt niet meer akkoord gaan met thuiswerken, eveneens wordt toch wel verwacht dat je naar bedrijfsfeestjes, kerstborrels en etentjes komt. Zeker tijdens werktijd zijn dat verplichtingen waar je dan niet meer onder uit komt. Ik snap de mensen wel die die sociale prikkel missen als kiespijn.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:21

Re: “Paniek” bij het idee dat het leven weer “normaal” wordt

Geplaatst: 09-02-21 20:21

Ts ik begrijp je heel goed.
Precies zoals Mystery zegt, sommige dingen wil je wel nee tegen zeggen en soms gaat dat ook wel, maar niet altijd.

Ik heb behoorlijk energie te kort en als er dan van die verplichte sociale dingen bij komen past dat niet.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:23

Geplaatst: 09-02-21 20:23

Ja, ik snap wat je bedoelt maar nee, ik herken het niet. Het heeft, mij in ieder geval, nieuwe inzichten opgeleverd. Daar ben ik wel blij mee.

Thuiswerken zal een blijvertje worden, zoveel is voor mij wel duidelijk, maar welke vorm dat precies aanneemt zal sterk van de omstandigheden en het soort werk afhangen.

mystery1980 schreef:
nou simpel je eigen grenzen bewaken en vaker nee zeggen is het niet alleen!
het thuiswerken bijvoorbeeld wordt nu getolereerd maar als straks alles weer in orde is zal mijn baas echt niet meer akkoord gaan met thuiswerken, eveneens wordt toch wel verwacht dat je naar bedrijfsfeestjes, kerstborrels en etentjes komt. Zeker tijdens werktijd zijn dat verplichtingen waar je dan niet meer onder uit komt. Ik snap de mensen wel die die sociale prikkel missen als kiespijn.

Dan ben ik bang dat jouw leidinggevende het weleens heel erg zwaar zou kunnen krijgen.

Laat hij/zij eens uitleggen waarom het werk nu ook doorgaat en dan straks opeens niet meer? Dat zegt in mijn optiek vooral iets over je leidinggevende.
Ik heb werkgevers voor minder buiten gezet.....

Mijn huidige werkgever gaat er vanuit dat deels thuis werken de nieuwe standaard wordt. Dat past ook in de rest van de opvattingen.

Laatst bijgewerkt door ikke op 09-02-21 20:31, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-21 20:25

Re: “Paniek” bij het idee dat het leven weer “normaal” wordt

Geplaatst: 09-02-21 20:25

Ik heb juist paniek bij het idee dat het niet meer normaal gaat worden. Gisteren kreeg ik echt een rot gevoel bij de berichten.
Ik kan me niet voorstellen dat het zo blijft. En dat ik mijn oude werk niet meer op kan pakken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-21 20:26

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-21 20:26

Vind het zo makkelijk iedereen die zegt “grenzen bewaken”. Ik bewaak mijn grenzen heel goed. Beter dan de meeste mensen waarschijnlijk.

Maar ik vind dat constant afwegen en dat bewaken zelf ontzettend gedoe en stressvol. Dat mis ik dus niet en zie er ontzettend tegenop dat straks wel weer te moeten.

“Geef je uiterlijk voor... aan of je erbij bent” ... ja weet ik veel! Ligt eraan hoe de wind waait die dag. Maar leg dat maar eens uit, mensen willen toch een antwoord. Dat vind ik dus stressvol.

Daarom zei ik al. Ben vooral benieuwd naar mensen die het wel herkennen. Voor de rest “ja leuk, maar niet echt de bedoeling van dit topic”

Laatst bijgewerkt door Shiloh op 09-02-21 20:29, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-21 20:27

Geplaatst: 09-02-21 20:27

Bewaken van je eigen grenzen is leuk, maar veel dingen worden toch als verplichting gebracht, net als knuffels tijdens verjaardagen waar je bijna niet onderuit komt. Op het moment dat je toch als sociaal wat afwijkend bent, word je dan al snel erg ver in een bepaalde hoek geplaatst.

Daarnaast is het meestal de keuze tussen alles of niets. Terwijl nu "alles" veel minder druk, veel minder aanrakingen en veel kleinere groep betekent.

Ik vind iets doen met een groepje echt wel leuk, maar normaal is iets doen geen optie in een groep, dat lukt alleen samen met 1, maximaal 2 personen. Met een groep is het altijd alles. Ik mis bepaalde dingen ook wel, maar hoop dat een gedeelte wel degelijk wat gematigder wordt. Zodat een gezellig uitje me niet tot het bot toe leegtrekt en ik er 2 weken van bij moet komen (en tot 2 maanden geen andere sociale contacten kan inplannen vanwege de energie die dan nog aangevuld moet worden/vooraf op peil gebracht moet worden).

En inderdaad, dat grenzen bewaken alleen al kost onwijs veel energie. Dat is niet gratis.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:30

Geplaatst: 09-02-21 20:30

Ik merk het ook hoor. Als ik nu tegen mensen zeg dat ik op zondag niet afspreek omdat ik op zaterdag al mensen zie vindt niemand dat raar. En inderdaad vreselijke sociale verplichtingen zoals werkborrels en al die “feestjes” in december heb ik ook niet gemist. Het thuiswerken bevalt me super goed!

Ik heb ook voor het eerst in jaaaaaren geen winterdepressie, zegt mij ook wel wat.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:31

Geplaatst: 09-02-21 20:31

Nee, de stress groeit met de dag. Ik mis feestje, contacten, niet hoeven nadenken over wat wel en niet hierin kan, bij een kuchje naar de teststraat.
Ik vind thuis werken een hell, mijn concentratie is ruk, ik mis mijn collega’s, het echte contact met een deel van mijn patiënten.

Mijn balans is zo mega scheef, ik doe nog steeds leuke dingen en ik geniet daar van maar ik voel me alles behalve goed. Ik kan wel janken en mis perspectief.

Nee gauw weer terug naar het oude.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:33

Geplaatst: 09-02-21 20:33

Mizora schreef:
En inderdaad, dat grenzen bewaken alleen al kost onwijs veel energie. Dat is niet gratis.

Grenzen bewaken vind ik doodvermoeiend. Wat als mensen nou eens niet telkens grenzen opzoeken, dan hoef ik ze niet steeds te bewaken.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:33

Geplaatst: 09-02-21 20:33

Shiloh schreef:
“Geef je uiterlijk voor... aan of je erbij bent” ... ja weet ik veel! Ligt eraan hoe de wind waait die dag. Maar leg dat maar eens uit, mensen willen toch een antwoord. Dat vind ik dus stressvol.

Kun je een paar voorbeelden geven van situaties waarin dit gebeurde? Is dit op je werk of prive?

**Geplaatst**: 09-02-21 20:36

Geplaatst: 09-02-21 20:36

Shiloh schreef:
Vind het zo makkelijk iedereen die zegt “grenzen bewaken”. Ik bewaak mijn grenzen heel goed. Beter dan de meeste mensen waarschijnlijk.

Maar ik vind dat constant afwegen en dat bewaken zelf ontzettend gedoe en stressvol. Dat mis ik dus niet en zie er ontzettend tegenop dat straks wel weer te moeten.

“Geef je uiterlijk voor... aan of je erbij bent” ... ja weet ik veel! Ligt eraan hoe de wind waait die dag. Maar leg dat maar eens uit, mensen willen toch een antwoord. Dat vind ik dus stressvol.

Daarom zei ik al. Ben vooral benieuwd naar mensen die het wel herkennen. Voor de rest “ja leuk, maar niet echt de bedoeling van dit topic”

Dan maakt dus je grenzen bewaken het niet stressvol, maar het feit dat je mensen niet wil teleurstellen en aan hun verwachtingen wil voldoen.

Imo. mag afzeggen veel meer genormaliseerd worden. We mogen leren dat het gevoel van de ander daarbij niet onze verantwoordelijkheid is: het is onze verantwoordelijkheid om goed voor ons zelf te zorgen. Een ja mag een nee worden en een nee een ja. Makkelijk? nee. Maar je kan er wel mee aan de slag want daar heb je nu meer rust en ruimte voor

**Geplaatst**: 09-02-21 20:37

Geplaatst: 09-02-21 20:37

Ik herken het wel. Grenzen aangeven en voor mezelf kiezen vind ik heel moeilijk. Daarbij ben ik ook nog eens snel overprikkeld wat ik niet altijd meteen door heb.

Dit heeft me wel geleerd dat ik toch vaker nee moet zeggen en meer schijt moet hebben aan de mening van een ander.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:38

Geplaatst: 09-02-21 20:38

Ik herken wat je schrijft. Voor mij is het een eyeopener. Iets wat ik zeker mee ga nemen naar als alles weer normaal wordt. Ik was me er niet bewust van dat het me stress gaf zoals ik leefde. Blijkbaar heb ik meer me-time nodig dan ik dacht.
Al zijn er ook dingen waar ik geen invloed op heb. Ik vind het ontzettend fijn dat mensen nu afstand houden en niet door mijn persoonlijke ruimte heen banjeren. Dat mag van mij wel zo blijven

Ik kijk wel uit naar de tijd dat ik mensen weer een knuffel kan geven en onbezorgd bij opa en oma langs kan gaan.

Al met al wegen de nadelen zwaarder dan de voordelen en hoop ik dat het niet té lang meer duurt!

Nomineer dit bericht ×