Geplaatst Ik rij dus gewoon 50, want voor zover ik zie/voel is er geen ijs. Eens het dorp uit, verandert de max. toegelaten snelheid van 50km/u naar 70km/u en moet ik verplicht het fietspad op. Ik hoef dus gewoon mijn stuur een fractie naar rechts te draaien, en dan zit ik op het fietspad. Daarbij rem ik wel een klein beetje, en daar ging het flink mis. Voor ik wist wat er gebeurde, slipte ik weg en sloeg mijn stuur om. Ik ben letterlijk 180° gedraaid met mijn scooter, en onderuit geschoven. Ik denk dat mijn knie tussen mijn scooter en de baan terecht gekomen is. Ik dacht nog "f*ck mijn bril", en daar gingen mijn helm en bril al de straat over. Ik ben zo'n dom mens dat haar helm nooit vast maakt - les geleerd, dit overkomt mij nooit meer.
Mijn scooter is een héél stevig bakkie. Weegt leeg 96kg. Ik weeg zowat de helft, er zijn dagen dat ik sukkel om hem met zijn gewicht op zijn poot te krijgen. Puur op adrenaline stonden ik én de scooter meteen weer recht, en ben ik als een gek achter mijn bril en helm gerend. Het fietspad loopt over een T-splisting, op dit moment kwam er een auto aangereden die aan de kant ging - ik heb vriendelijk gewuifd en teken gedaan dat ie wel kon door rijden. Mijn handtas stond nog steeds op zijn plek, ik zet die altijd tussen mijn voeten neer, en hij stond nog steeds op zijn plekje op de scooter. Wagenwijd open, as usual - alles zat er nog netjes in. Telefoon gevist en vriendje gebeld. Daarna chauffeur uitgescholden omdat ik naar zijn zin in zijn weg stond - hij moest de T-splitsing in en had méér dan ruimte zat om zijn bocht te nemen, l*l. Scooter verzet, en toen begon de pijn. Vooral mijn knie, auw!
Vriendje heeft de scooter naar huis gebracht, ik ben in de auto blijven wachten tot hij terug was. Ondertussen gezien wat ik eerder gemist had - zo vlak voor de open velden was de baan wel aangevroren, en ik ben over een flinke pel ijs geschoven door te remmen. Daarna naar het ziekenhuis gereden - gekneusde schouder en gekneusde knie. Daarna verzekeringen en scootershop opgebeld - overlegd van op afstand en scooter mogen starten. Meneer had gelijk - "die scooter van jou kan tegen een stootje, wedden dat er niks aan is?" En inderdaad, met de scooter is niks mis, sterk beest! Vriendje heeft er nog een testritje mee gereden, gaat perfect! Verzekering vroeg nog om alles op foto te zetten van eventuele schade, maar je ziet dus echt niks aan de scooter
Ik hang in de kreukels ondertussen. Gisterenavond begon de stijfheid op te spelen. Ondertussen voel ik elke spier in mijn lichaam, vooral mijn nek is erg stijf. Schouders, rug en buik ook. Knie doet het goed! Duidelijk toch wel ergens op mijn hoofd gevallen, dat doet rechts ook wel pijn achter mijn oor.
Morgen de olie van de scooter bijvullen, en vanaf volgende week mag ik weer werken. Ik ben wel ontzettend geschrokken hoor. De smak die ik gemaakt heb.. Die was hard, tegen toch wel een snelheid. Je zou het niet geloven, want ik heb "maar" 2 gekneusde ledematen, en aan mijn scooter, helm en bril zie je niks. Nog geen scheurtje in mijn jas of broek (ik droeg wel een winddichte broek). Maar ondertussen doet heel mijn lijf flink pijn, en heb ik een les geleerd. Meerdere, om eerlijk te zijn!
Ik kruip maar weer in de zetel nu, in de hoop een aangename houding te vinden. Morgen weer voor het eerst naar stal, vriendje is thuis dus die zal me helpen. Ik hoop op een comfortabele nachtrust, en hopelijk vermindert de stijfheid snel, want dit is erg ongemakkelijk en pijnlijk. Maar het had zo veel erger kunnen zijn... Ik kan alleen maar dankbaar zijn, ik ben er met een flinke schrik en een hoop stijfheid heel goed vanaf gekomen, om nog maar te zwijgen over de uitstekende staat van mijn trouwe scooter..!
Ik ben voor de pijl onderuit gegaan. Mijn scooter stond na de val op de richtingpijl op het fietspad, waar de automobilist zo lelijk voor claxonneerde en gebaarde. Nog plaats genoeg over voor hem om zijn bocht te maken, zoals jullie zien. Meh.
Onbetwistbare held van de dag:
Veel sterkte in ieder geval! 
En ik hoop dat het warme bad en de warme deken in bed de spierpijn voor morgen wat verlicht. Want inderdaad, dag 2 is het ergste met spierpijn. Succes! 
Badje zal zijn werk gedaan hebben 
