Mijn vriend en ik voeren regelmatig een (verhit) gesprek over wie wat doet in huis en wie welke verantwoordelijkheid op zich neemt.
Wij bestellen boodschappen. Ik maak iedere week een lijstje en bestel dat dan. Ik zorg ook dat ik thuis ben als het wordt bezorgd. Ik doe de was. Schoonmaken doen we samen (alleen extra dingetjes) en mijn vriend pakt meer de huis klussen op zoals dingetjes schilderen of een deur die klemt afschaven. Dat is wat mij betreft allemaal prima.
Maar verder regelt mijn vriend niks. Als de schoorsteenveger moet komen maak ik de afspraak en moet ik maar zorgen dat ik thuis ben of zorgen dat er iemand thuis is (mn moeder ofzo). Als we een weekend weg zijn, moet ik maar zorgen dat iemand de dieren eten komt geven, als de parketboer de vloer komt schuren, en oliën moet ik maar zorgen dat ik thuis ben, als er kinderopvang geregeld moet worden, moet ik maar gaan kijken waar, ik regel de poets en het geld voor haar, ik regel alles wat ook maar een beetje administratief is, vakanties etc.
Wij werken allebei 40 uur. Ik kan misschien wat gemakkelijker vanuit huis werken, maar ik moet ook gewoon werken. Soms word ik hier zo moe van... Uiteraard kaart ik het wel eens aan, maar die gesprekken monden altijd uit in een discussie omdat mijn vriend het opvat als kritiek en in de verdediging schiet. Ik krijg zelfs het verwijt dat ik niks overleg en dat ik alles toch zelf regel. Waar ik het mee oneens ben; ik kan goed 3/4 keer zeggen: we moeten zus of zo regelen. En daar blijft het voor hem dan bij. Hij pakt er geen website bij, gaat niet opzoek; kortom doet vervolgens niets. Dus regel ik het uiteindelijk zelf. Het is niet zo dat ik hem de kans daartoe niet geef.
Hoe zit dat bij jullie en hoe is dat bij jullie verdeeld? Zijn er wellicht ook tips?
Ik wil er echt graag verandering in aanbrengen, omdat ik anders al weet hoe ons vergaat in de toekomst.
Edit; even ter verduidelijking. Het gaat me dus niet om huishoudelijke taken zoals stofzuigen. Maar om het denken aan dingen en regelen van dingen.
