Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-05-20 22:55

Tussen citylife en settelen: volgende levensfase?

Geplaatst door de TopicStarter : 14-05-20 22:55

Ze noemen het ook wel quarterlife-crisis of dertigersdillemma geloof ik.. Wie zit er nog meer in een overgang naar een nieuwe levensfase? Of misschien toch niet? Situatie: wij zijn bijna 30 en getrouwd, stadsleven, zouden graag over 2-3 jaar voor kinderen gaan. Wonen in een klein stadsappartementje: relatief lage huur maar wel klein. Weinig uitgaven en houden van reizen.

Erg flexibel dus, ons leven ligt/lag nog open! Maar.. door de corona crisis zijn we meer gaan nadenken over echt settelen. We zitten nu al een poos op elkaars lip in een klein huis zonder tuin of balkon wat 's zomers super heet gaat worden. Dus nadenken over koophuis (andere huurhuizen zijn echt erg duur), meer natuur, een auto, een hond, en ooit kinderen als we die krijgen.

Heel leuk die ideeën.. maar wij hadden beiden de wens om ergens komende tijd nog een jaar naar het buitenland (Zuid-Europa) te gaan. Dan is een koophuis of kinderen nog niet zo handig. Alleen door corona zijn de kansen erg klein geworden dat we dit komende 1-2 jaar nog kunnen doen (minder werk daar). M'n man zit vast aan een project voor werk komende paar jaar waarvan we eerst dachten dat dit deels in buitenland kon, die kansen zijn nu ook kleiner.

Nog 3 jaar in onze huidige situatie te zitten (appartement), dan naar buitenland en dan pas kinderen.. dat zien we ook niet zo zitten. Maar ik ben wel bang dat we spijt krijgen als we nu al gaan 'settelen'. Daarnaast zou ik het helemaal niet erg vinden om in het buitenland weer in een klein appartement te zitten (met airco) maar wel veel buiten te zijn, en met nieuwe vrienden 's avonds naar barretjes gaan. Zo'n tijd heb ik al eens gehad in buitenland en zou ik zo weer doen.

Lekker op avontuur samen, het onbekende! Ook zijn er nog best wat werelddelen waar we weinig van gezien hebben.

Ik weet dat het leven niet te plannen is, en dit ook echt een luxeprobleem is.. Financieel kunnen we ook niet alles tegelijk en wil ik ook de juiste keuzes maken om zo efficiënt mogelijk met financiën om te gaan. Maar hoe weet je wanneer je naar de settle-fase gaat? En hoe weet je of je eerst nog meer van het leven moet ervaren en vieren?

**Geplaatst**: 15-05-20 03:52

Geplaatst: 15-05-20 03:52

Heel herkenbaar, en ik denk dat het een beetje een product van het huidige klimaat is :))

Wij wonen voor 3 jaar in Australië en ons werkvisum loopt tot september 2021, dus ik ben nu ook al aan het denken wat we erna willen. Ik wil graag dichter bij familie zijn, maar van het idee dat we meteen weer naar België zouden verhuizen, een huis zouden kopen en aan kinderen beginnen word ik ook niet echt blij. Wij zijn ook getrouwd en allebei rond de 30. Ik wil graag binnen dit en een paar jaar aan kinderen beginnen en ik wil geen kinderen ver van huis (ik ben geboren toen we in Amerika woonden en heb altijd van mijn moeder gehoord hoe moeilijk dat was, en dat wil ik niet), maar ik wil ook niet weer naar huis

We willen graag ergens anders in Europa gaan wonen, bv. Zweden, en dat lijkt me makkelijker om te doen wanneer we hier klaar zijn in Australië en we geen voeten in de aarde hebben in België, ipv over een paar jaar nadat we eerst weer even in België gewoond hebben. Onze spullen zijn nu toch ingepakt en we hangen nergens aan vast. Ik betwijfel aan de ene kant of we ooit weer naar België terug gaan, want van hier te wonen heb ik ook geleerd dat het klimaat en de mentaliteit gewoon écht niet ons ding is thuis. We zijn veel gelukkiger hier dan in België maar we willen niet zo ver blijven wonen dat we max. 1 keer per jaar (if that) familie kunnen zien. En de huidige crisis heeft me ook wel getoond hoe belangrijk ik het vind om toch iets dichter bij familie te zijn.

Ik heb voor mezelf wel uitgemaakt dat we geen beslissingen maken zolang deze crisis loopt, want ik merk bij mezelf heel erg dat dit invloed heeft op hoe ik denk. Omdat mijn werkplaats gesloten is en ik zeker een paar maanden niet meer kan gaan werken is alles zo onzeker, en daardoor merk ik dat ik in gedachten veel meer op zoek ben naar stabiliteit (kinderen, huis enz). Maar ik denk dat wij er nog eens rustig over gaan nadenken wanneer dit allemaal is afgelopen en dan kijken of we ons nog hetzelfde voelen.

**Geplaatst**: 15-05-20 04:54

Re: Tussen citylife en settelen: volgende levensfase?

Geplaatst: 15-05-20 04:54

Ik herken het van mijn oudste broer. Zijn vriendin en hij wilden ook settelen maar ook nog reizen. Ze zijn eerst voor kinderen gegaan, een meisje hebben ze gekregen, en toen zij ongeveer kon lopen zijn ze naar Nieuw Zeeland vertrokken. Ze hebben daar gewerkt en ongeveer 9 maand gewoond. Ze zijn dan niet Uit geweest met allerlei mensen maar hebben onwijs veel samen gezien. Ze wilden nu hun dochter 3 jaar is, weer vertrekken voor langere tijd maar begin van de Corona crisis toch besloten om een huis te laten bouwen. Maar ik zie ze er ook wel voor aan, als de crisis voorbij is, hun huis te verhuren en weer te vertrekken..

**Geplaatst**: 15-05-20 06:35

Re: Tussen citylife en settelen: volgende levensfase?

Geplaatst: 15-05-20 06:35

Je omschrijft wel een beetje de 'mainstrean' dromen van iemand die de dertig nadert.

We willen bijna allemaal een leuk stadsleven en daarna wat meer buitenaf wonen met meer ruimte en rust.
We willen de wereld zien, reizen, en daarna aan het gezinsleven beginnen.

Misschien helpt het om ook eens te kijken naar wat minder voor de hand liggende wensen en idealen.

En als je toch aan het denken bent. Vraag je af wat er in je leven maatschappelijke (bepaald door je omgeving) wensen zijn. En wat je écht zelf zou willen. Dat kan wel eens anders zijn dan je denkt.

En als je juist wel maatschappelijk kijkt. Welk verschil zou je willen maken in de wereld? Of juist niet?

En bedenk ook, er is niets mis met eerder of later een droom waarmaken. Het is niet zo dat na je 35e de tijd ineens 'om' is.

**Geplaatst**: 15-05-20 08:13

Geplaatst: 15-05-20 08:13

Zeer herkenbaar, ook al staat het onderwerp kinderen bij ons nog niet zo hoog op de agenda. Ik woon nu nog vlakbij het centrum van een grote stad, ga vaak uit eten, veel drankjes doen met vrienden en geniet van alles wat de stad te bieden heeft. In het komende jaar willen mijn vriend en ik gaan samenwonen, als het aan mij ligt graag alsnog in een grote stad, lekker centraal, eigenlijk het liefst hetzelfde als wat ik nu heb. Tegelijkertijd merk ik nu al dat een deel van mijn vrienden wegtrekt uit de stad naar plekken waar ze zich meer ruimte kunnen veroorloven. Als ik kijk naar vrienden die 6/7 jaar ouder zijn dan ik, dan hebben die echt een beetje het gevoel achtergebleven te zijn en steeds nieuwe vriendschappen te moeten sluiten omdat mensen weer wegtrekken.

Ook de drang om te reizen hebben we nog heel sterk, zeker nu de reizen die dit jaar gepland stonden niet door kunnen gaan ivm Corona. Maar mijn vriend zegt dan steeds: ‚we hoeven niet onze hele bucketlist hoeven af te haken voordat we gaan settelen.‘ Zo hebben we ons bijvoorbeeld voorgenomen om juist als we hier ooit een baby hebben een aantal maanden op reis te gaan. En naar het buitenland verhuizen kan wat ons betreft ook prima als de kinderen het huis uit zijn, of met schoolgaande kinderen. Dromen waarmaken en settelen hoeven geen begrippen te zijn die elkaar uitsluiten, of in ieder geval houd ik mezelf dat voor, anders begin ik er nooit aan

.

**Geplaatst**: 15-05-20 10:06

Re: Tussen citylife en settelen: volgende levensfase?

Geplaatst: 15-05-20 10:06

Ja hoor, best herkenbaar

Wij willen dan geen kinderen, maar hebben wel al een tijdje nagedacht over een eigen huis kopen, maar eigenlijk vonden we het maar niks om daar dan aan vast te zitten. Dus we hebben een boot gekocht waar we eerst een aantal jaren de wereld mee rond willen varen.

**Geplaatst**: 15-05-20 10:23

Geplaatst: 15-05-20 10:23

Kelly_ann schreef:
Je omschrijft wel een beetje de 'mainstrean' dromen van iemand die de dertig nadert.

We willen bijna allemaal een leuk stadsleven en daarna wat meer buitenaf wonen met meer ruimte en rust.
We willen de wereld zien, reizen, en daarna aan het gezinsleven beginnen.

Misschien helpt het om ook eens te kijken naar wat minder voor de hand liggende wensen en idealen.

En als je toch aan het denken bent. Vraag je af wat er in je leven maatschappelijke (bepaald door je omgeving) wensen zijn. En wat je écht zelf zou willen. Dat kan wel eens anders zijn dan je denkt.

En als je juist wel maatschappelijk kijkt. Welk verschil zou je willen maken in de wereld? Of juist niet?

En bedenk ook, er is niets mis met eerder of later een droom waarmaken. Het is niet zo dat na je 35e de tijd ineens 'om' is.

Ik nader de 30, maar nee.. Ik zou nooit in een stad kunnen wonen, en reizen hoeft van mij ook niet. Ben veel te gek op onze dieren haha.

**Geplaatst**: 15-05-20 10:32

Geplaatst: 15-05-20 10:32

Kelly_ann schreef:
Je omschrijft wel een beetje de 'mainstrean' dromen van iemand die de dertig nadert.

We willen bijna allemaal een leuk stadsleven en daarna wat meer buitenaf wonen met meer ruimte en rust.
We willen de wereld zien, reizen, en daarna aan het gezinsleven beginnen.

Misschien helpt het om ook eens te kijken naar wat minder voor de hand liggende wensen en idealen.

En als je toch aan het denken bent. Vraag je af wat er in je leven maatschappelijke (bepaald door je omgeving) wensen zijn. En wat je écht zelf zou willen. Dat kan wel eens anders zijn dan je denkt.

En als je juist wel maatschappelijk kijkt. Welk verschil zou je willen maken in de wereld? Of juist niet?

En bedenk ook, er is niets mis met eerder of later een droom waarmaken. Het is niet zo dat na je 35e de tijd ineens 'om' is.

Absoluut niet, ik ben bijna 30 en heb die 'mainstream dromen' echt niet.

Ik wil absoluut geen stadsleven, absoluut geen kinderen, en absoluut niet reizen, afschuwelijk! Je zou me ermee straffen!

Wij zijn dat 'gezinsleven' met zijn tweeën 10 jaar geleden begonnen en hebben 4 jaar geleden ons huis gekocht waar we onszelf bejaard zien worden. Wij zijn theoretisch gezien met +/- 50/55 jaar hypotheekvrij. Dát is onze 'droom', vroeg schuldenvrij zijn.

**Geplaatst**: 15-05-20 10:34

Geplaatst: 15-05-20 10:34

KimD schreef:
Absoluut niet, ik ben bijna 30 en heb die 'mainstream dromen' echt niet.

Ik wil absoluut geen stadsleven, absoluut geen kinderen, en absoluut niet reizen, afschuwelijk! Je zou me ermee straffen!

Wij zijn dat 'gezinsleven' met zijn tweeën 10 jaar geleden begonnen en hebben 4 jaar geleden ons huis gekocht waar we onszelf bejaard zien worden. Wij zijn theoretisch gezien met +/- 50/55 jaar hypotheekvrij. Dát is onze 'droom', vroeg schuldenvrij zijn.

Wij kunnen praten!

We wonen heerlijk afgelegen met een mooi stuk grond, en hebben nog maar de helft aan hypotheek open staan. Tegen onze 40e zijn we hypotheekvrij. We verdienen beide goed dus we hebben op dit moment verschillende beleggingspotjes. Uiteindelijk .. Zelfvoorzienend lijkt me heel leuk.

Zo leven als in het topic 'Leven als Laura' lijkt me ook heerlijk; maar dat ziet mijn man niet zo zitten. ;-)

**Geplaatst**: 15-05-20 10:52

Re: Tussen citylife en settelen: volgende levensfase?

Geplaatst: 15-05-20 10:52

Mag je maar 1x settelen? Wij hadden hadden 6 jaar geleden goed in Belgie. Beide goede baan, mooi vrijstaand huis, grote tuin, poes, hond, paard en baby. 2 jaar later hebben we alles verkocht en hebben we het opnieuw gedaan nu zijn we inmiddels 4 jaar in Australie. Tweede kindje en meer huisdieren.

**Geplaatst**: 15-05-20 11:00

Re: Tussen citylife en settelen: volgende levensfase?

Geplaatst: 15-05-20 11:00

Tja, je kan ook over 2 jaar met kind een jaar naar het buitenland en je koophuis verhuren.

Het ene sluit het andere niet uit he.

Als je overtuigd bent van je kinderwens, dan zou ik daar op focussen en de rest voor lief nemen. Dus het minder reizen en meer settelen.

⚠️ MarliesV kan fouten maken. Deze Bokker heeft de Bokt InburgeringsCursus (BICs) niet succesvol afgerond. Verifieer de informatie bij een betrouwbare bron.

**Geplaatst**: 15-05-20 11:03

Geplaatst: 15-05-20 11:03

Ik zou mezelf vooral niet zo druk maken om een koophuis. Ik was 25 toen we ons eerste huis kochten, we werkte beide net 2 jaar, ik kreeg ook een vast contract en het was - wat later bleek - het dieptepunt van de crisis op de huizenmarkt. Voor minder geld hadden we 2 keer zoveel ruimte, een fijne tuin en we zaten ook nog steeds op loopafstand van een station, horeca, winkels etc. en in 15 minuten fietsen stond ik in het centrum van de grote stad waar we eerst een slecht onderhouden en veel te duur huurappartement hadden.
Er is bij ons ook wel eens sprake geweest van werken in het buitenland en dat hadden we ons huis gewoon tijdelijk verhuurd. Vrienden met koophuis zouden nu ook een flinke reis gaan maken en hadden hun huis ook zo verhuurd via Airbnb, dat gaat nu natuurlijk niet door. Maar een koophuis is echt niet zo'n blok aan je been en het levert je zoveel op qua aflossing, waardevermeerdering etc. En je kunt het altijd weer verkopen.
Ik wilde altijd al wel buiten wonen, maar mijn man wilde dichtbij een grote stad blijven. 6 jaar na ons eerste koophuis hadden we een hele forse overwaarde en konden we ons het beste van beide veroorloven. Ik heb mijn paard aan huis, we kijken zowel aan de achter als voorkant vrij weg, lopen zo het bos in, maar zijn ook nog steeds in 15 minuten fietsen in het centrum van een grote stad. Het is alleen niet fijn fietsen in het donker in mijn eentje, maar dan pak ik voor 20 euro een taxi vanaf het station.

**Geplaatst**: 15-05-20 13:06

Geplaatst: 15-05-20 13:06

KimD schreef:
Absoluut niet, ik ben bijna 30 en heb die 'mainstream dromen' echt niet.

Haha, ik zeg toch ook niet 'iedereen' in mijn tekstje. Er zijn genoeg mensen die het net even anders doen.

En dat wilde ik dan ook eigenlijk duidelijk maken.

Het is oké om het anders te doen dan je eerst dacht, dan wat je plannen waren. Of anders dan je omgeving doet of heeft gedaan.

En behalve dan misschien het krijgen van kinderen kan je bijna alles ook weer terugdraaien of alsnog doen als je dat wil.

**Geplaatst**: 15-05-20 18:15

Geplaatst: 15-05-20 18:15

Art_ofLiving schreef:
Maar hoe weet je wanneer je naar de settle-fase gaat? En hoe weet je of je eerst nog meer van het leven moet ervaren en vieren?

Je schrijft het alsof het een het ander uitsluit. Wat is de reden dat je dit zo ziet? Ook als je gesetteld bent kun je nog nieuwe ervaringen opdoen, het is niet alsof je leven dan ‘voorbij’ is.

**Geplaatst**: 15-05-20 18:41

Geplaatst: 15-05-20 18:41

.

Laatst bijgewerkt door moonsparkle op 12-01-25 01:05, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 15-05-20 18:55

Re: Tussen citylife en settelen: volgende levensfase?

Geplaatst: 15-05-20 18:55

De gedachtegang die jij hebt volg ik totaal niet.

Als ik jouw tekst op mijzelf betrek ben ik op mijn 17e al gaan settelen

echter geniet ik enorm van het leven en voel ik mij nergens in beperkt.

Ik denk niet dat het doel “settelen” moet zijn over een X aantal jaar. Ik denk dat je het meer moet zien als “wat wil ik nu het liefste doen”. Is dat reizen? Focus daar op. Is dit groter wonen? Ga kijken naar een groter huis.

Maar je kunt best na 6 maanden dat grotere huis weer verlaten om op pad te gaan of tijdens een zwangerschap besluiten je leven om te gooien.

Er hoeft niet een van te voren uitgestippeld leven klaar te liggen.

**Geplaatst**: 15-05-20 19:41

Geplaatst: 15-05-20 19:41

Matheno schreef:
KimD schreef:
Absoluut niet, ik ben bijna 30 en heb die 'mainstream dromen' echt niet.

Ik wil absoluut geen stadsleven, absoluut geen kinderen, en absoluut niet reizen, afschuwelijk! Je zou me ermee straffen!

Wij zijn dat 'gezinsleven' met zijn tweeën 10 jaar geleden begonnen en hebben 4 jaar geleden ons huis gekocht waar we onszelf bejaard zien worden. Wij zijn theoretisch gezien met +/- 50/55 jaar hypotheekvrij. Dát is onze 'droom', vroeg schuldenvrij zijn.

Wij kunnen praten!

We wonen heerlijk afgelegen met een mooi stuk grond, en hebben nog maar de helft aan hypotheek open staan. Tegen onze 40e zijn we hypotheekvrij. We verdienen beide goed dus we hebben op dit moment verschillende beleggingspotjes. Uiteindelijk .. Zelfvoorzienend lijkt me heel leuk.

Zo leven als in het topic 'Leven als Laura' lijkt me ook heerlijk; maar dat ziet mijn man niet zo zitten.

Wij hebben ook geen reisbehoefte, een ontzettend fijn huis en heel weinig lasten. Ik ben nog geen dertig en zwanger van de eerste van ons samen en vind het heerlijk. Maar we leven fijn en wonen aan de rand van een grote stad. En ik ken genoeg mensen die met kinderen ook lekker op reis gaan hoor. T is maar net wat je prioriteiten zijn.

**Geplaatst**: 15-05-20 20:30

Geplaatst: 15-05-20 20:30

Even cru gezegd; als je echt een grote kinderwens hebt, is het goed om jullie leeftijd daarbij in je achterhoofd te houden. De kans op een miskraam stijgt behoorlijk in de loop van de jaren. Hoeft natuurlijk niet, maar wel goed om mee te nemen. Voor hetzelfde geldt bedenk je om over vier jaar daarmee te starten en lukt het dan een x aantal jaren niet.

En wat anderen hierboven al zeggen; het een sluit het ander niet uit. Mijn zus is zes maanden met de camper door Canada gegaan met een twee jarige. Vrienden hebben hun koophuis verhuurd voor een jaar om te gaan reizen en kan je nog genoeg voorbeelden noemen. Je kunt ook overwegen om iets groters te gaan huren en vanuit daar uit te zoeken wat je wilt. Toch kopen, toch reizen of toch voor de baby proberen te gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-05-20 23:19

Geplaatst door de TopicStarter : 15-05-20 23:19

Goed om jullie verhalen te lezen

Er wordt vaak gezegd dat je ook na settelen of kinderen je leven kan veranderen en dat is natuurlijk helemaal waar. Alleen lijkt het me juist fijn om die vrijheid nog te hebben mochten we naar buitenland gaan. Met kinderen is je leven totaal anders, veel structuur etc. Dan kan je niet even met je man naar barretjes 's avonds en het kind thuis laten terwijl je tot 2 uur 's nachts met vrienden aan het kletsen bent. Tenzij je al zo goed ingeburgerd bent dat je al betrouwbare vrienden hebt opgedaan

We houden ook wel van 'uitdagende' landen voor vakanties en ik zou niet zo snel met een kind naar een land gaan waar risico is op aanslagen/politieke spanningen of waar weinig medische voorzieningen zijn. Zoals jullie lezen is mijn reislust op dit moment nog wel groter dan de kinderwens.. al is die er wel zeker.

Een koophuis hebben en dan weggaan is ook wel een optie, alleen lees ik vaak dat je niet kan onderverhuren als je niet al x% van je hypotheek hebt afbetaald?

Daenerys schreef:
Art_ofLiving schreef:
Maar hoe weet je wanneer je naar de settle-fase gaat? En hoe weet je of je eerst nog meer van het leven moet ervaren en vieren?

Je schrijft het alsof het een het ander uitsluit. Wat is de reden dat je dit zo ziet? Ook als je gesetteld bent kun je nog nieuwe ervaringen opdoen, het is niet alsof je leven dan ‘voorbij’ is.

Tsja, ik zie het denk ik zo omdat je dan vast zit aan een huis, waarschijnlijk beiden (bijna) fulltime moeten werken om dat te kunnen blijven betalen, het soort werk van m'n man laat het over het algemeen niet toe om vaak op vakantie te gaan of twee maanden in het buitenland te chillen.

Er is dan gewoon veel routine en weinig avontuur ofzo.

8nnemiek schreef:
Ja hoor, best herkenbaar
Wij willen dan geen kinderen, maar hebben wel al een tijdje nagedacht over een eigen huis kopen, maar eigenlijk vonden we het maar niks om daar dan aan vast te zitten. Dus we hebben een boot gekocht waar we eerst een aantal jaren de wereld mee rond willen varen.

Wauw wat tof, heb even in je topic gekeken, leuk hoor! Zo kan je je huis overal mee naartoe nemen gelukkig.

Zijn jullie van plan om een fulltime wereldreis te maken, of vooral meerdere vakanties met de boot?

miramii schreef:
Even cru gezegd; als je echt een grote kinderwens hebt, is het goed om jullie leeftijd daarbij in je achterhoofd te houden. De kans op een miskraam stijgt behoorlijk in de loop van de jaren. Hoeft natuurlijk niet, maar wel goed om mee te nemen. Voor hetzelfde geldt bedenk je om over vier jaar daarmee te starten en lukt het dan een x aantal jaren niet.

*knip*

Dit speel ook wel mee ja.. Je weet inderdaad niet of je snel zwanger raakt en we hebben ook geen idee hoeveel kinderen we zouden willen, als we ze krijgen. Wellicht 1 of 2, maar als het goed bevalt.. wil je ook niet op je 40ste nog zwanger raken van een 4e kind ofzo

.

Nomineer dit bericht ×