Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-03-20 08:58

Pleegouders zijn/worden

Geplaatst door de TopicStarter : 05-03-20 08:58

Hallo,
Wij zijn een gezin uit het zuiden met een zoontje van 2,5 jaar oud. Na een zeer heftige zwangerschap hebben we besloten dat er geen tweede biologisch kind komt. Wel willen we graag dat ons zoontje samen met een ander kindje kan opgroeien. Zo zijn we bij pleegzorg uitgekomen. Het lijkt ons mooi om een kindje een veilig en warm thuis te kunnen bieden. Ook al zal dit niet altijd makkelijk zijn.. zijn hier pleegouders/pleegkinderen die hun ervaring willen delen hoe het traject is en hoe je het thuis ervaren hebt?

**Geplaatst**: 05-03-20 09:04

Re: Pleegouders zijn/worden

Geplaatst: 05-03-20 09:04

Ik herinner mij een topic, dat is alweer tijdje geleden maar allicht wat lees stof en ervaringen.
[LZP] Pleegzorg

**Geplaatst**: 05-03-20 09:13

Geplaatst: 05-03-20 09:13

Ik heb een nichtje wat in een pleeggezin zit. Eerst was er de zgn. crisisopvang en nu is er een hopelijk defnitief gezin gevonden wat haar gewoon opvoedt en begeleidt tot ze 18 of ouder is. Is een vrij gemakkelijk meisje.

Je hebt diverse varianten, alleen baby's direct na geboorte, dus tijdelijke opvang, crisisopvang van oudere kinderen, of dus ook de opvang van oudere kinderen totdat ze uit huis gaan.
Als de ouders nog in beeld zijn moet je ook om kunnen gaan met bezoekjes van de ouders, al dan niet bij jou thuis of op een locatie van Jeugdzorg/Leger des Heils.
En natuurlijk ook van tantes en opa's en oma's. Mijn ouders willen dus de zwemlessen van mijn nichtje regelen. Hier waren ze mee begonnen toen ze plotseling uit huis moest wegens een vechtscheiding. En nu gaat het waarschijnlijk via de pleegouders gewoon verder op een nieuwe leslocatie.

**Geplaatst**: 05-03-20 09:27

Geplaatst: 05-03-20 09:27

Ik zou het afraden eigenlijk $:\$
Wij hebben veel gedoe gehad, Jeugdzorginstantie had de voogdij en zorgde oa niet voor therapie voor de pleegkinderen, gedrag wat ze vertoonden was echt heel schadelijk en echt, op de kinderen zelf na was alles eromheen qua regelen en zorgverleners waardeloos. Wel een andere regio, maar uit veel andere regio’s horen we exact dezelfde verhalen.

Aanvulling na het bericht van Germie: die genoemde rechterlijke uitspraken werden bij ons (en meer bekende situaties) genegeerd of niet uitgevoerd door instanties. Als je meer info wil mag je altijd een pb sturen, wil liever niet alles openbaar op bokt hebben.

Laatst bijgewerkt door theadora99 op 05-03-20 09:35, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-03-20 09:29

Geplaatst: 05-03-20 09:29

De 'ergere' gevallen komen niet in een pleeggezin, die blijven in woongroepen. Ja, je hebt ook te maken met een voogd en ook wel met een voogd die 'minder functioneert', maar ze kijken wel of een kind in een gezin past. Je krijgt eerst een proefperiode als je een vast gezin zou zijn. Bij crisisopvang weet je natuurlijk niet wat voor kind je krijgt en dat is heftiger. Baby's zijn natuurlijk het gemakkelijkst, maar daar zijn ook de meeste pleegouders voor, mensen die niet de oudere kinderen willen.

Maar je hebt natuurlijk altijd te maken als pleegouder met de echte familie, en dat zijn niet alleen de ouders, maar ook de grootouders en ooms en tantes. Die willen af en toe ook wel eens langskomen of wat leuks doen met zo'n kind. Daar moet je wel tegen kunnen. Je moet ook denken aan hele simpele dingen als gewoon een rapport van school, de echte ouders willen dit ook zien. Die willen ook een verslagje van de ouderavond, enz.

Je hebt verder soms tevens te maken met een uitspraak van de rechter waar de ouders het niet mee eens zijn. En ja, ik vind ook dat sommige beslissingen absoluut niet in het voordeel van het kind zijn, en ja, daar heb je dan wel mee te maken. Dat je het er niet mee eens bent kun je niets aan veranderen.

En ja, tijdens die bezoekjes van de echte familie kan het zijn dat het kind wat verwend wordt, maar is dat raar? De beslissing om een kind in een pleeggezin te plaatsen is niet iets waar alle biologische ouders achter staan. Die willen natuurlijk ook dat hun kind de biologische ouders als leukste ouders blijft zien. Ik was altijd min of meer een suikertante in die paar keer per jaar dat ik langskwam. Dat blijf ik nu natuurlijk ook. Ik ben de tante met dat grote paard waar dan op gereden mag worden, met als afsluiting langs de snackbar voor een patatje en ijsje, dan zul je als pleegouder dus ook even je pleegkind naar dat paard moeten brengen. Daarbij sluit ik eventuele pleegbroertjes of zusjes niet uit, die mogen er ook op. En het pleegkind gaat natuurlijk ook af en toe bij de echte opa en oma logeren. Dingen die zo'n kind normaal ook zou doen.

**Geplaatst**: 05-03-20 09:40

Geplaatst: 05-03-20 09:40

Ik heb een pleegzusje, dus via een andere kant ervaring. Mijn ouders hadden zich in eerste instantie opgegeven als crisisopvang adres, via waar we een week een jongetje in huis hebben gehad. Niet veel later kwam mijn zusje als 2 jarig hummeltje binnen. Er was, en waarschijnlijk is, een enorm gebrek aan permanente opvanggezinnen, en toen ze al een jaar bij ons was is de vraag eigenlijk van beide kanten uit gekomen of ze mocht blijven. Er is geen contact meer met biologische familie, wat het misschien “makkelijker” maakt. Ze is inmiddels bijna volwassen en voelt niets anders dan helemaal mijn zusje. Het is wat mij betreft iets prachtigs.

Mocht je vragen hebben of meer willen weten stuur gerust een PB.

**Geplaatst**: 05-03-20 09:43

Geplaatst: 05-03-20 09:43

Zelf geen ervaring met pleegzorg, maar wellicht heb je iets aan de blog van pleegmama kloek? Zij schrijft heel leuk over het dagelijks leven met twee pleegkinderen, waar zij tegenaan loopt etc.

**Geplaatst**: 05-03-20 09:49

Geplaatst: 05-03-20 09:49

Of een baby perse makkelijker is weet je niet Germie.
Mijn voormalig collega heeft een pleegbroer die direct na de geboorze al daar geplaatst is. Helaas bleek zijn biologische moeder alcoholist geweest te zijn en heeft hij foetaal alcohol syndroom.
Hij heeft vreselijke aggressie problemen waar het hele gezin last gehad mee heeft en nu als 20er doet hij blijkbaar soms gewoon echt gevaarlijk.
Dat lijkt me verschrikkelijk als je probeerd hebt een kind een liefdevol leven te geven.

Mijn tante heeft altijd pleegkinderen gehad, de een makkelijker dan de ander. Ze heeft verschrikkelijk veel verdriet gehad toen een meisje dat al jaren bij hun was en die ze wilde adopteren ineens weer ‚opgeeist‘ werd door de ouders.
Bij een ander zeer intensief kind geven ze ook toe dat hun eigen kinderen daardoor tekort gekomen zijn in een bepaalde periode. Ze hebben uiteindelijk blijvende voogdij gekregen over een meisje. Deze zal wel haar hele leven begeleiding nodig hebben via begeleid wonen en budget beheer.

Ik heb diep respect voor mensen die de stap nemen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-03-20 10:16

Re: Pleegouders zijn/worden

Geplaatst door de TopicStarter : 05-03-20 10:16

Allemaal bedankt voor de reacties

Als het ons na de info avond nog bevalt, willen we ons aanmelden als langdurig pleeggezin voor een kindje tussen de 0 en 2,5 jaar. Alle reacties zijn welkom, positief en negatief. Zodat we goed een keuze kunnen maken en weten waar we aan beginnen. Al denk ik zelf dat we er wel geschikt voor zijn.
Denk ook niet dat ik het contact met de ouders erg zou vinden, zou zelf ook graag weten hoe het met mijn kind is of hem willen zien. Helaas hoor je ook vaker dat kinderen na bezoek van ouders verdrietig zijn, ouders niet komen opdagen enz.

**Geplaatst**: 05-03-20 10:27

Geplaatst: 05-03-20 10:27

Het kan andersom ook moeilijk zijn. Wat denk je hoe het is voor mij als ik mijn neefjes bezoek en ze vragen naar papa en mama? Daar lopen ook mijn ouders als opa en oma tegenaan. Hoe ga je als ze wat ouder zijn politiek correct uitleggen dat de vader een narcistische klootzak is en dat mama daarom niet voor de kinderen kan zorgen omdat ze eerst haar eigen onderdrukking te boven moet komen?
Op dit moment doen we het dus door te zeggen dat papa en mama uit elkaar zijn, en dat mama wel graag wil langskomen maar nu even niet mag. Maar dit is niet de echte waarheid. Die is veel complexer, en ja, hierin zou jeugdzorg ook meer om de onderdrukte ouder moeten denken in de begeleiding i.p.v. zich steeds te verschuilen achter 'we zijn er voor het kind'.
Kinderen blijven vaak vragen naar de biologische ouders. Dat moet je als pleegouder ook accepteren. Is dat moeilijk? Ik denk dat het voor beide kanten dus moeilijk kan zijn. Maar ik denk wel dat sommige kinderen beter af zijn in een pleeggezin dan bij de biologische ouders.

**Geplaatst**: 10-03-20 21:37

Re: Pleegouders zijn/worden

Geplaatst: 10-03-20 21:37

En probeer ook stil te staan bij alle heftigheid, beladenheid en energie die het in huis brengt voor jullie eigen kindje. Zeker op zo’n jonge leeftijd kan dit zo’n impact maken.

Ik vind het echt prachtig, zo’n liefdevolle bedoeling. Maar wat ik vaak hoor is dat je als pleegouders ontzettend machteloos bent voor alles wat instanties van achter een bureau bedenken en dat dit niet altijd het beste is voor het kind maar je geen keus hebt dan daar in mee te gaan.

**Geplaatst**: 10-03-20 21:46

Re: Pleegouders zijn/worden

Geplaatst: 10-03-20 21:46

Ik ben zelf pleegkind geweest en heb in verschillende pleeggezinnen gezeten.

Mijn eerste pleegouders waren hele lieve mensen. Zij deden crisisopvang. Toen ik kwam hebben ze mij voor langere tijd ( 4 jaar) in huis gehad. Het waren mensen die geen kinderen konden krijgen en dat toen maar via pleegzorg gedaan hebben. Wat veel pleegouders vergeten is dat ze een kind met een rugzakje in huis gehaald hebben. Niet ieder kind is even makkelijk.

Met mij was er niet veel aan de hand. De omgeving waarin ik woonde ( vader overleden aan kanker en moeder alcoholverslaving+ psychoses ) was niet veilig voor mij. Toen ik 8 was ben ik daar weggehaald. Ik heb daardoor een hechtingsstoornis opgelopen. Ik vond het erg moeilijk om aan mijn pleegouders te hechten omdat het natuurlijk niet mijn eigen ouders zijn. Als pleegouder moet je altijd in je achterhoofd houden dat het niet je eigen kind is die je opvoed. Je zal ook altijd meer van je eigen kind houden van van het pleegkind. Bij mijn pleegouders was het zo lastig omdat ze mij als hun eigen kind zagen en mij erg verwende. Dat kon ik niet goed hebben. Ik ben toen ik 12 was daar weggehaald omdat ik onhandelbaar zou zijn.

Denk alsjeblieft goed na voordat je een pleeggezin wordt. Als je wilt kan ik nog wel meer ervaringen delen en de voors en tegens hier bespreken

**Geplaatst**: 10-03-20 22:06

Geplaatst: 10-03-20 22:06

Ik heb deze reactie al een miljoen keer opnieuw geschreven, maar ik krijg de juiste woorden er niet uit. Dus bij deze alleen mijn leestip.

http://tantepleeg.blogspot.com/

**Geplaatst**: 10-03-20 22:23

Geplaatst: 10-03-20 22:23

Wat goed dat jullie hier over na denken!

Mijn Man en ik zijn sinds 2 Jaar de pleegouders van mijn Schoonzusje van 14 Jaar.

Mocht je vragen hebben of meer willen weten over het pleegzorg traject of onze ervaringen mag je me altijd een PB sturen.

**Geplaatst**: 10-03-20 22:40

Geplaatst: 10-03-20 22:40

theadora99 schreef:
Ik zou het afraden eigenlijk
Wij hebben veel gedoe gehad, Jeugdzorginstantie had de voogdij en zorgde oa niet voor therapie voor de pleegkinderen, gedrag wat ze vertoonden was echt heel schadelijk en echt, op de kinderen zelf na was alles eromheen qua regelen en zorgverleners waardeloos. Wel een andere regio, maar uit veel andere regio’s horen we exact dezelfde verhalen.

Aanvulling na het bericht van Germie: die genoemde rechterlijke uitspraken werden bij ons (en meer bekende situaties) genegeerd of niet uitgevoerd door instanties. Als je meer info wil mag je altijd een pb sturen, wil liever niet alles openbaar op bokt hebben.

Zoals ik in het eerdere topic ook zei, dit was ook onze ervaring.

Goede vrienden van ons vingen een pleegkind op dat veel heftiger gedrag bleek te hebben dan vooraf verwacht en gecommuniceerd, maar de begeleiding vanuit de organisatie was echt minimaal (af en toe een gesprekje, en dan niet luisteren naar de pleegouders: "het valt wel mee, toch?").

Ze moesten zelf besluiten dat het kind in therapie moest, de organisatie had dit niet bedacht en dacht ook niet mee om de situatie "leefbaar" te houden. Uiteindelijk besloten ze het kind (helaas) naar een meer gespecialiseerd gezinshuis over te laten plaatsen omdat het binnen hun gezin niet meer veilig te handelen was (kind had eigenlijk constant 1 op 1 begeleiding nodig).

Uiteindelijk vooral ook erg sneu voor het kind, die heeft nu alweer moeten verhuizen, eigenlijk ook door miscommunicatie vanuit de pleegzorg-instelling, want het kwam in een niet-passend huis.

Ik vind pleegzorg een heel mooi ideaal en zou het ook graag zelf ook doen, maar denk wel dat er veel verbeterd kan worden aan communicatie en organisatie vanuit de organisaties en instellingen.

Ik vind het echt een prachtig ideaal, maar vooral bij hechtingsproblematiek komt echt heftig gedrag kijken (zeer jonge kinderen die zich erg seksueel gedragen bijvoorbeeld, of kinderen die een hele kamer kort en klein slaan omdat ze de grenzen op willen zoeken en willen zien dat iemand dan nog van ze houdt).

Wat germie zegt, dat deze kinderen in een gezinshuis terecht komen en "dus" niet in de gewone pleegzorg, is niet altijd meteen zo. Dit geval uit onze omgeving, en bij een ander geval iets verder weg (kennissen van vrienden), werden de kinderen al zeer jong in pleegzorg geplaatst (jonger dan twee), maar hadden van die eerste paar jaar toch zulke schade opgelopen dat hun gedrag steeds heftiger werd. Er werd lang geprobeerd het kind binnen het gezin te houden, maar uiteindelijk werden deze kinderen dus op latere leeftijd in een gezinshuis geplaatst, nadat ze jarenlang in een "gewoon" pleeggezin zaten en het daar niet meer houdbaar was.

Iets wat ook heel waardevol is, en misschien iets minder heftig, is weekend-pleegzorg. Dan komen kinderen uit minder fijne gezinnen af en toe een weekendje logeren en leuke dingen doen, maar heb je niet de zware verantwoordelijkheid van fulltime de verantwoordelijkheid voor een kwetsbaar kind. En uit ervaring weet ik dat leuke weekenden hebben als je uit een lastig gezin komt echt heel tof is, en belangrijk!

**Geplaatst**: 10-03-20 22:42

Geplaatst: 10-03-20 22:42

Ik lees even mee, mocht ik ooit een kinderwens krijgen dan lijkt me dit een prachtig iets!

**Geplaatst**: 10-03-20 22:50

Geplaatst: 10-03-20 22:50

Vrienden van mij, zelf drie , nu volwassen zonen hebben het geprobeerd . Zijn mensen waar je als kind ontzettend goed terecht kwam maar na twee kinderen , pubers en crisisopvang was hun reactie: Nooit weer. Andere kennissen hebben twee kinderen langdurig in huis, eentje als baby van zes weken gekomen en eentje met een jaar . En ze hadden zelf een zoon van toen zes. Resultaat, veel ellende, met biologische moeders , met elkaar . Gescheiden en heel veel ellende .
Dit zal niet voor iedereen gelden, gelukkig niet maar geeft aan dat je ook moet beseffen dat er een moment kan komen dat je zegt stop, tot hier en niet verder. En dus kiest voor je biologische gezin en je dus grote psychische problemen kunt krijgen omdat je voor je gevoel het pleegkind opgeeft . Veel succes, ik hoop dat het bij jullie wel goed gaat en volgens mij kun je je ook nog opgeven als logeeradres voor kinderen die er even uit moeten.

**Geplaatst**: 10-03-20 23:12

Re: Pleegouders zijn/worden

Geplaatst: 10-03-20 23:12

Hier weekend pleegzorg.
Bij ons komt eens per maand een meisje van 16 logeren, die nog thuis woont maar waar het fijn is dat ze ook in een andere setting kan zijn om ook zo te ervaren hoe een gezin werkt.
Dat zou je wellicht ook kunnen overwegen?

**Geplaatst**: 10-03-20 23:48

Re: Pleegouders zijn/worden

Geplaatst: 10-03-20 23:48

Ik vind het ook een prachtig idee maar ik weet vanuit mijn professie dat er heel veel haken en ogen aan zitten. En toch hoop ik ooit mijn man te overtuigen om dit ook te doen.

**Geplaatst**: 11-03-20 00:11

Re: Pleegouders zijn/worden

Geplaatst: 11-03-20 00:11

Is adoptie niet beter dan? Ik weet dat dat heel lang kan duren, maar qua instanties etc misschien makkelijker?

**Geplaatst**: 11-03-20 00:46

Geplaatst: 11-03-20 00:46

Ik heb een tijd een pleegzus gehad, zij kwam bij ons in huis toen ze 9 was.
Ik vond het vooral geweldig dat ik ineens een grote zus had.
Maar ze heeft op het gezin een behoorlijk ontwrichtende impact gehad, probeerde iedereen tegen elkaar uit te spelen en er was vaak ruzie.
Mijn ouders keken er wel doorheen en wilden niet opgeven, maar toen ze 15 was is ze begeleid op kamers gaan wonen en hebben we nooit meer wat van haar gehoord.
En daarna kwam er weer rust in huis...
Romantiseer het niet te veel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-03-20 01:10

Geplaatst door de TopicStarter : 11-03-20 01:10

Rivendell schreef:
Is adoptie niet beter dan? Ik weet dat dat heel lang kan duren, maar qua instanties etc misschien makkelijker?

Adoptie is voor ons veel te duur. En het is ook wel mooi als je een kindje uit eigen land kunt helpen. Ik ben blij met alle reacties, zo kunnen we alles overwegen en voors en tegens op een rijtje zetten.

**Geplaatst**: 11-03-20 01:42

Re: Pleegouders zijn/worden

Geplaatst: 11-03-20 01:42

Wij hebben een therapeutisch gezinshuis. Daarnaast fasciliteren wij een pleegzorgkring in de regio. De jongeren die bij ons wonen/gewoond hebben, hebben bijna allemaal in één of meerdere pleeggezinnen gewoond. Dat is zonder uitzondering stuk gelopen op gedragsproblemen vanuit trauma, hechtingsproblematiek en onvoldoende begeleiding vanuit de betrokken organisatie die verantwoordelijk is voor de plaatsing en de begeleiding. Uiteindelijk zijn ze via woongroepen en gesloten plaatsingen bij ons terecht gekomen. Dit is de reden dat wij de pleegzorgkring zijn gestart. Wij hopen op deze manier door te fasciliteren dat ervaringen gedeeld kunnen worden en pleeggezinnen en gezinshuizen elkaar kunnen ondersteunen, waardoor pleeggezinnen het beter vol kunnen houden en pleegkinderen dus wellicht langer in de pleeggezinnen kunnen blijven.
Mijn advies is: bezint eer ge begint als je zelf kinderen/een kind hebt. Pleegkinderen zijn beschadigd, zelfs als je ze als baby krijgt. Het best is het als je eigen kind minstens 2 jaar ouder is zie ik om me heen. En zoek een pleegzorgkring in de buurt. De begeleiding vanuit organisaties is meestal onvoldoende, zeker als er problemen zijn. Houd er rekening mee dat biologische ouders niet altijd even blij zijn met de situatie en dat dit op allerlei manieren voor enorm veel spanning kan zorgen.
Elkaar als pleeggezinnen ondersteunen en ervaringen delen helpt enorm.
Als je er weloverwogen in stapt, dan doe je wel echt iets waardevols en iets wat een enorm verschil maakt voor het betreffende pleegkind.
Heel veel succes met jullie mooie plannen!

**Geplaatst**: 11-03-20 02:07

Re: Pleegouders zijn/worden

Geplaatst: 11-03-20 02:07

Wij hebben het heel serieus overwogen, maar we hebben er vanaf gezien door meerdere casussen die we van dichtbij mee hebben gekregen. Je staat als pleegouder machteloos als het kindsbelang in het geding is.... Helaas kennen wij inmiddels twaalf (zeer) ervaren mensen met de meest verschrikkelijke verhalen die allen die machteloosheid voelde en hoe gemakkelijk je buiten spel wordt gezet als de betrokken instanties of de biologisch ouders een ander plan hebben.

**Geplaatst**: 11-03-20 07:07

Re: Pleegouders zijn/worden

Geplaatst: 11-03-20 07:07

Ik heb in de zeer nabije omgeving 2 pleegzorgverhalen mee gemaakt. Het eerste was een meisje van anderhalf. Zij is verwaarloosd, moeder zat aan de drugs etc. Ik bespaar de ergste details. Al vrij snel hebben ze haar naar dagbesteding moeten doen en ondertussen, na 6/7 jaar, kan ze enkel om de 2 weken een paar uur naar huis. Ze had op jonge leeftijd al seksuele uittingen op de pleegvader en de kinderen. Zware agressie want de pleegvader was van haar en niemand anders. Al de rest werd geslaan, gebeten etc. Er is daar heel veel fout gelopen en ze hebben uiteindelijk voor eigen kinderen eerst gekozen. Meisje komt nu naar de pubertijd maar is mentaal niet verder ontwikkeld dan een 3-4 jarige. (+een hoop andere mentale problemen) Ik weet niet of je kunt kiezen tussen wel of geen special needs kind? Alle respect naar die mensen overigens. Ik zou het niet kunnen.

Het andere pleegzorgverhaal gaat over iemand die al in de pubertijd zat. Dat is ook grondig fout gegaan tot een uithuisplaatsing en een scheiding van de pleegouders. Ik zeg hier niet mee dat het pleegkind daar voor heeft gezorgd, maar hij is een meester in manipuleren, vrouw stond aan 1 kant en man aan de andere kant en dat is wel heel ‘handig’ uitgespeeld.

Nomineer dit bericht ×