Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-20 15:47

Nog een keer switchen van studie?

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-20 15:47

Hallo allemaal!

Ik open dit topic, omdat ik helemaal in de knoop zit met mijn huidige studie. Naast dat ik mijn hart wil luchten, zou ik ook graag horen hoe jullie tegen de situatie aan kijken en wellicht zijn er mensen die eenzelfde soort 'probleem' hebben gehad.
Wat goed is om te weten is dat ik dit jaar 22 wordt en ik probeer sommige dingen niet al te specifiek te omschrijven, want ik wil niet dat leerlingen van mijn stageschool mij hierin herkennen.

Momenteel volg ik de lerarenopleiding voor het voortgezet onderwijs (dat is hbo uiteraard). Ik zit in mijn tweede jaar en hoewel ik de studiepunten zonder al te veel moeite binnen weet te halen, loop ik juist met stage tegen problemen aan. Vorig jaar ging het nog wel op stage, maar ik moet daarbij eerlijk zeggen dat ik niet veel voor de klas heb gemoeten. Inmiddels is mijn tweede stage begonnen en ik zag daar als een berg tegenop. Ik heb wat klassenactiviteiten gedaan en ik vind het leuk om de leerlingen individueel te begeleiden, maar ik voel me vreselijk onzeker op het moment dat ik echt zelfstandig voor de klas moet. Ik begrijp niet goed waar dat gevoel vandaan komt, omdat ik totaal geen onzeker persoon ben. Ik voel me nooit onzeker en daarom ervaar ik het wellicht des te heftiger. Het is nu eigenlijk zover gekomen dat ik met buikpijn op zie tegen aankomende stageweek, dan moet ik namelijk weer voor de klas.
Ik heb hier met mijn slb'er over gesproken en zij zegt dat ik deze stage moet gebruiken om te proberen de onzekerheid weg te nemen in kleine stapjes. Ik moet zeggen dat dit op dit moment een onmogelijke opgave lijkt, maar ik ga nog niet de handdoek in de ring gooien. Ik moet wel voor ogen houden dat ik volgend jaar mijn eigen klas moet gaan draaien en ik niet meer weg kom met deellessen en observaties.
Conclusie: ik ga deze studie niet halen als ik niet van mijn onzekerheid af kom.

Ondertussen ben ik me aan het oriënteren op andere mogelijkheden. Journalistiek heeft me altijd al aangesproken, omdat ik erg begaan ben met nieuws en graag zelf schrijf. (Ik heb nog meer redenen, maar het lijkt me onnodig voor het beeld dat ik probeer te schetsen om die allemaal te benoemen nu). Ik twijfelde destijds tussen wat ik nu doe en journalistiek. Ik ben toen voor leraar gegaan omdat er meer baankans is, maar achteraf gezien denk ik dat ik simpelweg niet sociaal genoeg ben leraar te zijn. Ik ben niet heel begaan met de leerlingen en ik merk dat ik vaak irritaties heb richting hen (wat oneerlijk is).

Ik heb een gevoel van spijt en denk erover om me alsnog in te schrijven voor journalistiek, dan zou ik in augustus dit jaar nog kunnen beginnen.
Ik heb echter al een (vrij) lange studieloopbaan achter de rug. Ik heb eerst op de mavo gezeten, toen heb 1 jaar een mbo-opleiding gedaan die niet bij me paste, daarna heb ik een mbo-opleiding afgerond (3 jaar) en ben ik naar het hbo gegaan.
Deze studie voelde voor mij in het begin echt als de definitieve keuze. Ik had met mezelf afgesproken om niet meer af te wijken. Ik dacht; als ik het niet leuk vind dan maak ik het toch af, een hbo-diploma is immers altijd waardevol. Door de problemen op stage is dat een beetje van de baan, want ik twijfel of het haalbaar is voor mij om dit af te ronden.

Ik heb al gekeken of journalistiek te volgen is in deeltijd, maar het is helaas niet mogelijk om een volwaardige Bachelor of Journalism te halen in deeltijd.
Ik wil niet gaan werken ondanks dat ik al een mbo-diploma behaald heb. Ik heb namelijk dankzij persoonlijke omstandigheden mavo gedaan i.p.v. havo en het is simpelweg onder mijn kunnen, ik heb meer uitdaging nodig.
Ik heb mijn propedeuse behaald dus er is een eventuele mogelijkheid om naar de universiteit te gaan. Ik zie mezelf echter niet naar de universiteit gaan, omdat het universiteitsleven mij niet aanspreekt.

Nu ik dit allemaal typ lijkt het misschien alsof ik mijn keuze al gemaakt heb, maar ik vind het nog steeds heel lastig. Mede omdat mijn ouders tot nu toe alle studies betaald hebben. Ik mag van hen nog één keer switchen, omdat ze de onrust zien die de huidige studie met zich meebrengt, maar daarna is het dan klaar. Ik begrijp dat natuurlijk en ik wil zelf ook zeker niet nóg een keer switchen mocht ik het nu doen, maar dat dacht ik eerder ook en dat loopt nu ook allemaal anders.
Ik vind studeren heel leuk en ik zou het het liefst nog 20 jaar doen, maar ik besef me ook dat 26 jaar best oud is voor iemand die begint met werken. Dat zou met mijn huidige studie 24 zijn en dát vond ik al oud. Leeftijd is dus ook iets dat de drempel tot overstappen groter maakt.
Daarnaast zou ik het rot vinden om te stoppen, omdat ik mijn huidige klas fantastisch vind (ter verduidelijking: mijn studieklas, niet stageklas bedoel ik hiermee) en de vakken onwijs leuk en interessant vind. Ik zie zelf echter ook in, dat ik niet om de stage heen kan.

Ik denk dat ik nog 100 dingen toe kan voegen, maar het is al een flink verhaal geworden dus ik ga het nu afronden. Ik hoop dat het een beetje duidelijk is allemaal en anders kan ik zeker nog toelichten!

**Geplaatst**: 25-02-20 15:57

Geplaatst: 25-02-20 15:57

Kan je niet alsnog doorzetten, je diploma halen en dan aan de slag op bijvoorbeeld een huiswerkinstituut? Of op scholen waar de klassen kleiner zijn? Ik denk overigens dat het ook heel veel met gewenning te maken heeft, niet iedereen is geboren docent

**Geplaatst**: 25-02-20 16:00

Geplaatst: 25-02-20 16:00

Lastige situatie joh! Heel begrijpelijk dat je niet zomaar de handdoek in de ring wilt gooien, ook vooral niet zomaar doen! :(:)

xBontfire schreef:
Ik heb hier met mijn slb'er over gesproken en zij zegt dat ik deze stage moet gebruiken om te proberen de onzekerheid weg te nemen in kleine stapjes.

Ik vind dit een enorm dappere stap. Alleen het advies van je slb'er is een wel erg onvolledig; heeft ze ook vertelt hoe je die onzekerheid weg kan nemen? Het is namelijk makkelijker gezegd dan gedaan.

Ik heb zelf net een rot stageperiode achter de rug. Er speelde prive ontzettend veel waardoor ik op stage gewoon niet kon functioneerde, volledig dicht klapte en in een burn-out ben beland, met ook heel veel onzekerheid als gevolg hiervan. Ik heb toen met een persoonlijke coach die helemaal los stond van school of stage gesproken; gewoon lekker een externe partij waarbij je je hart kan luchten en een objectieve blik op de situatie. Zij heeft mij zo ontzettend veel nieuwe inzichten gegeven waardoor ik toch nog de stage met een goed gevoel heb kunnen afsluiten. Ik ben nu totaal niet meer onzeker over mijn functioneren als professional.
Wellicht is zo'n externe, professionele partij ook wel wat voor jou?

Mocht je lekker even alles kwijt willen; mn pb staat altijd open!

**Geplaatst**: 25-02-20 16:06

Geplaatst: 25-02-20 16:06

Ik zie altijd dat mensen vaak zeggen: 'Zet gewoon nog even door en maak je studie af!'. Ik snap op zich wel waar die mentaliteit vandaan komt, maar als de studie je nu erg ongelukkig maakt gaat dat de komende 2 jaar niet veranderen. Studeren is een fulltime bezigheid en als je fulltime ongelukkig bent is dat niet goed voor je mentale welzijn, iets wat toch vaak wel door de maatschappij wordt vergeten. Daarbij komt dat je dan misschien uiteindelijk met een HBO diploma zit in een vakgebied dat je niet ziet zitten. Ik denk persoonlijk dat je voor met een diploma voor de lerarenopleiding ook niet veel andere dingen kan doen dan voor de klas komen te staan (Correct me if I'm wrong!)
en dan zal je dus enorm beperkt zijn in je mogelijkheden na het afmaken van de studie.

Ik heb voor mijn studie gekozen omdat ik mezelf dit de rest van mijn leven zie doen. Zodra je dit niet hebt, zit je naar mijn mening op de verkeerde studie.

Kleine edit: Ik ben nu 26 en studeer nog en mijn vriend is 30 en is op zijn 26ste begonnen met studeren

Niets is te oud!

**Geplaatst**: 25-02-20 16:27

Re: Nog een keer switchen van studie?

Geplaatst: 25-02-20 16:27

Is dat onzekere niet iets om nu aan te werken?
Toen ik net met mijn baan (spoedzorg) begon en over veel twijfelde of ik het wel goed deed was ik ook heel onzeker en dan ook nog mensen die je niet kent aanraken.. Maar dat is uiteindelijk goed gekomen. Ik zou het met je begeleider bespreken en zoeken naar mogelijkheden om dit aan te pakken.

**Geplaatst**: 25-02-20 16:33

Geplaatst: 25-02-20 16:33

Als je individuele begeleiding leuk vind, kun je dat niet verder in de ambulante coaching?

Ik werk zelf wel in het voortgezet onderwijs (zo leuk!!

), maar ben er zelf ook 2 jaar tussenuit geweest omdat ik wilde kijken wat er nog meer in de wereld te doen is. Ik heb 2 jaar gewerkt als ambulant coach voor kinderen met ASS die door hun ASS vast lopen of vast dreigen te lopen in het onderwijs. Wel onderwijs gerelateerd dus, maar toch anders, ook enorm leuk en ook enorm leerzaam.
Misschien kun je die kant eens onderzoeken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-20 16:44

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-20 16:44

Bedankt voor jullie reacties! Ik ga even op elk in.

@destination
Ik denk dat je gelijk hebt in het feit dat ik wanneer ik vaker voor de klas sta ik minder onzekerheid zal ervaren, maar de vraag blijft of het echt volledig weg zal gaan. Ik ben bang dat het dan qua energie niet te doen is om het vak te beoefenen. Ik begrijp dat je zegt; zet even door! Maar ik denk dat ik dat punt voorbij ben. Tijdens mijn afstuderen moet ik meedraaien als volwaardig docent met meerdere lessen per dag. Terwijl ik me nu nog niet eens een volledig uur voor de klas zie staan, dus ik denk dat doorzetten geen realistisch plan is.

@wybeursula
Nee mijn slb'er wil graag dat ik met mijn stagebegeleider een stappenplan op stel en er op die manier aan ga werken. Ik heb mijn stagebegeleider nog niet gesproken, omdat mijn stageschool deze week voorjaarsvakantie heeft.
Fijn van die coach! Hoe ben je bij zo iemand terechtgekomen?

@Tytonidae
Ik denk dat je zeker een punt hebt en ik denk ook dat het ongezond is om met de stress die ik nu heb te blijven zitten, haha. Op zich kun je wel andere richtingen uit inderdaad, maar het zal wel voornamelijk onderwijs zijn. Ik had echter wel het idee dat je met een hbo-diploma in ieder geval wel kunt zeggen van; kijk ik kan dit niveau aan, ook al sluit het niet aan. Aan een aansluitend diploma heb je uiteraard meer.
En ook goed om te lezen dat jij en je vriend nog aan het studeren zijn. Het is fijn om te weten dat ik niet de enige ben.

@Polly
Ik wil dat ook zeker proberen, maar ik denk dat ik als ik aan het eind van dit jaar het niet in ieder geval heb kunnen verminderen dat ik dan misschien niet op mijn plek ben. Ik ga in ieder geval nog door tot het einde van dit studiejaar. Ik voel me ook vaak niet op mijn plek, had jij dit ook in het begin?

@Goof
Fijn dat jij het wel naar je zin hebt in het voortgezet onderwijs, ik zie op stage ook zoveel mensen die met veel plezier aan het werken zijn en ik vind dat erg mooi om te zien. Ook dank voor het meedenken, ik denk dat zoiets inderdaad wellicht leuk zou zijn mocht ik na mijn studie beslissen niet voor de klas te willen. Het neemt helaas niet weg dat ik dan wel mijn studie zou moeten halen en ik denk op dit moment niet dat dat haalbaar is (wegens eerder genoemde redenen).

**Geplaatst**: 25-02-20 16:44

Geplaatst: 25-02-20 16:44

De enige die hierin een keuze kan maken, ben jezelf.

Mocht ik in die situatie gezeten hebben, zou ik wel hebben doorgezet en de studie afronden. Ik heb tijdens mijn studie ook wel eens gedacht "ik ga wat anders doen want het gaat me niet lukken", maar uiteindelijk heb ik wel verder gedaan en is het me gelukt en daar ben ik blij om.
Stage doen is niet evident omdat het gewoon heel anders is dan werkjes maken in de klas. Vergeet ook niet dat veel ook afhangt van de stageplek zelf. In het geval van leraar: van je stageschool, stageklas, richting misschien... Ik weet niet hoe het precies bij jou zit, in welke mate je veel keuze hebt in stageplaatsen enz... Ik heb toen ik vorig jaar de lerarenopleiding volgde bewust een stage gekozen waar ik mij goed bij voelde. Ik zou mij ook heel onzeker voelen om voor een klas in het regulier onderwijs te staan (hoewel ik dat nu soms ook wel doe). Daarom heb ik gekozen om mijn zelfstandige lespraktijk (=zelf lesgeven) te doen in het speciaal onderwijs in de school waar ik al voor werkte. Dat is mij heel goed bevallen.
Voor de klas staan is niet evident en zeker niet in bepaalde scholen, voor bepaalde vakken, in bepaalde klassen... maar gaandeweg ga je wel ontdekken welke klassen en scholen enz je liggen en hoe je je leerlingen mee kan krijgen. Net daarom heb je ook stages, om te ontdekken wat bij je past

. En zelfs in de loop van de tijd kan het wijzigen... ik begeleid beroepshalve leerlingen individueel in de meeste gevallen, maar werk ook met de leerkrachten en soms met de hele klas. Ik heb soms ook leerlingen waar het naar mijn gevoel niet mee loopt en leerkrachten bij wie het moeizaam gaat of waar ik me niet bij op mijn gemak voel om ze te begeleiden. Maar ik merk wel dat het kan wijzigen doorheen de tijd. Zo heb ik nu een leerling die ik vorig jaar ook al begeleidde en waar ik vorig jaar eens huilend bij buiten gekomen ben, nu heb ik net een heel fijn contact met deze leerling. Het heeft soms wat tijd nodig vooraleer je goed weet wat er werkt in welke situatie. Dat is niet erg, net heel normaal. Dat is leren

. Geef jezelf de tijd en ruimte om bij te leren. Het moet niet allemaal perfect gaan van dag 1.

**Geplaatst**: 25-02-20 16:45

Geplaatst: 25-02-20 16:45

Zelf een opleiding journalistiek gedaan, ik weet niet in welke regio je woont, maar in het noorden is er vrijwel geen werk in te vinden. Sterker nog, NDC mediagroep staat op omvallen, om maar een voorbeeld te noemen. Ik werk inmiddels zelf alweer een aantal jaar met veel plezier in de communicatie. (toevallig in het mbo)

Je bent 23, je moet nog járen door. Dus als je zegt 'ik zie mij niet docent worden' en je moet nog 2,5 jaar... Ja, dan is het een zware dobber terwijl je niet weet of je uberhaupt het vak in wil. Besef alleen wel dat de toekomstperspectieven in de journalistiek momenteel totaal niet rooskleurig zijn. Tenzij je een onderbetaalde freelancer wil worden, cru gezegd.

**Geplaatst**: 25-02-20 16:47

Geplaatst: 25-02-20 16:47

xBontfire schreef:
@destination
Ik denk dat je gelijk hebt in het feit dat ik wanneer ik vaker voor de klas sta ik minder onzekerheid zal ervaren, maar de vraag blijft of het echt volledig weg zal gaan. Ik ben bang dat het dan qua energie niet te doen is om het vak te beoefenen. Ik begrijp dat je zegt; zet even door! Maar ik denk dat ik dat punt voorbij ben. Tijdens mijn afstuderen moet ik meedraaien als volwaardig docent met meerdere lessen per dag. Terwijl ik me nu nog niet eens een volledig uur voor de klas zie staan, dus ik denk dat doorzetten geen realistisch plan is.

Waar ben je precies bang voor? Wat is het ergste dat kan gebeuren?
Focus je nu even niet op volgend jaar. Focus je nu op de komende stageperiode.

**Geplaatst**: 25-02-20 17:01

Geplaatst: 25-02-20 17:01

xBontfire schreef:
@wybeursula
Nee mijn slb'er wil graag dat ik met mijn stagebegeleider een stappenplan op stel en er op die manier aan ga werken. Ik heb mijn stagebegeleider nog niet gesproken, omdat mijn stageschool deze week voorjaarsvakantie heeft.
Fijn van die coach! Hoe ben je bij zo iemand terechtgekomen?

Ik ben zelf bij een coach gekomen via mijn moeders werk; zij hebben een contract met een coachingsbedrijf om hun werknemers en familie te coachen wanneer zij dit nodig vinden.
Het was voor mij een hele stap om professionele hulp in te schakelen; maar door mijn burn-out wist ik echt oprecht niet meer wat onder en boven was en wat ik met mezelf aanmoest. Uiteindelijk heb ik zo ontzettend veel gehad aan coaching. Ik kan nu zo veel objectiever terugkijken naar mijn stage en de punten die ik goed deed, waar ik voorheen alleen maar de mislukkingen en het rotgevoel zag.

Ik zou je aanraden om deze week niet te veel aan stage te denken (ook al is dat ook makkelijker gezegd dan gedaan) en proberen te ontspannen door leuke dingen te doen. Misschien geeft het je rust om voor jezelf al een soort plannetje te schrijven over wat jij nog wilt bereiken deze stageperiode.
Als ik je verhaal zo tussen de regels door lees, vind je de opleiding zelf erg leuk en kan je het niveau makkelijk aan. Er is nu alleen sprake van een blokkade waardoor je niet verder komt en in een neerwaartse spiraal beland bent. Ik zou het persoonlijk zonde vinden als je hierdoor afhaakt; je bent al zo ver en (volgens mij) vind het volgens mij erg leuk om mensen te ondersteunen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-20 17:26

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-20 17:26

Ik ben heel blij met jullie inzichten! Het is fijn om er even zo over na te kunnen denken.

@pateeke
Ik heb geen inspraak gehad op mijn stageplaats, maar de stageschool waar ik nu zit is eigenlijk wel het type school dat ik voor ogen had. Ik geloof ook dat er grote verschillen in kunnen zitten op welke school je loopt. Ik moet daarbij wel zeggen dat ik vorig jaar een heel ander type school had dan nu en hoewel ik het gevoel heb dat ik me bij de school van vorig jaar beter op mijn plaats voelde, kan ik me ook herinneren dat ik me toen ook niet geheel op mijn plek voelde (anders had ik toen wel meer voor de klas gestaan al).
En bedoel je het ergste wat er kan gebeuren als ik me aan het einde van deze stageperiode niet beter voel of het ergste wat er kan gebeuren wanneer ik voor de klas sta?

@winged
Ik woon zelf niet in het noorden nee en ik ben me er inderdaad van bewust dat de baankansen niet geweldig zijn, daarom ben ik destijds ook voor het onderwijs gegaan. Ik ben toevallig ook aan het kijken naar communicatie studies aan het hbo.
Daarnaast begrijp ik dat het toekomstperspectief wellicht niet rooskleurig is, maar of het dat wel is in een vak waar ik me niet in thuis voel is natuurlijk ook de vraag.

@wybeursula
Dat is fijn inderdaad, ik merk zelf ook dat ik vaak negatief ingesteld ben en alleen de slechte dingen zie. Ik vind het zelf ook zonde om nu te stoppen, maar ik denk dat de beer in mijn hoofd groter is dan dat hij hier geïnterpreteerd wordt. De knoop in mijn buik is zo groot, dat ik het liefst niet meer naar stage zou gaan. Dat ga ik uiteraard niet doen, maar om even een beeld te geven.
Ik vind mensen ondersteunen inderdaad leuk, maar twijfel wel aan het feit of ik de aangewezen persoon ben voor dit soort werk. Al dan niet omdat ik niet heel zorgzaam/begaan ben.

**Geplaatst**: 25-02-20 17:40

Geplaatst: 25-02-20 17:40

Ik zou voor jezelf proberen na te gaan wat écht je motivatie is om te willen switchen. Gaat het om het beroep zelf wat je niet aanspreekt of is het de onzekerheid dat je het niet kan/niet gaat halen die overheerst.

Overigens vind ik je leeftijd wel meevallen. Genoeg mensen die halverwege of eind twintig klaar zijn met studeren.

**Geplaatst**: 25-02-20 18:28

Geplaatst: 25-02-20 18:28

Qua leeftijd sluit ik mij inderdaad aan bij de rest. Ik ben nu zelf 24 en ben nog vrolijk aan het studeren.
Dames bij mij in de klas zijn 30+. Er is zelfs net iemand afgestudeerd van de opleiding en die was 64 jaar, kan allemaal

**Geplaatst**: 25-02-20 19:00

Geplaatst: 25-02-20 19:00

Ik snap je gevoel heel goed!
Ik ben een beetje door iets soortgelijks gegaan.
Alleen is het bij mij bij 1 switch gebleven, maar ben uiteindelijk ook pas met 25 afgestudeerd en ik was daar ook lang niet de enige en er waren er velen nog ouder ook, dus naar je leeftijd zou ik écht niet kijken!

Ik ben meteen na mijn middelbare school filosofie gaan studeren, omdat dit mij al jaren boeide. Ik wou graag schrijfster worden, maar ging met mijn diploma ook het onderwijs in gaan om werkzekerheid te hebben. Ik was altijd al creatief en mijn tweede keuze zou architectuur geweest zijn, maar ik was zo overtuigd van mijn plan, dat ik daarvoor ging. Eerste jaar ging prima, was ook heel erg algemeen. In mijn tweede jaar begon het me zwaar tegen te staan en hoe specifieker mijn studie werd, hoe minder ik me ervoor kon inzetten en hoe minder het me boeide. Tot ik uiteindelijk halfweg mijn 2e jaar moest toegeven dat ik echt iets anders wou gaan doen. Ik ben ook ook met de begeleiding gaan praten en heb heel het proces van mijn studiekeuze opnieuw moeten maken ... rara, wat kwam er uit? Architectuur.
Ik heb dan ook mijn jaar nog afgemaakt. Veel mensen die tegen me zeiden van :"doe toch je bachelor nog uit!", maar daar ging ik nu eens echt helemaal niets aan gehad hebben, alleen nog 1,5j langer zwoegen voor iets dat ik niet wou doen.
Ik heb mijn architectuur studie in 5j afgemaakt, iets wat maar 30/250 studenten lukt hier, met onderscheiding! Ik heb een beetje gestruggled met goed en boeiend werk vinden, maar ik zou me niet kunnen inbeelden dat ik iets anders zou moeten doen, ik doe het veel te graag!

Ik denk dat je vooral moet denken aan de toekomst, itt wat hier door sommigen wordt gezegd, als je een doel voor ogen hebt en weet waar je naartoe wil, dan kan je alle moeilijke kanten van een studie aan. Kies vooral iets dat je écht graag wil doen, want je moet het nog je verdere leven doen!

**Geplaatst**: 25-02-20 19:02

Geplaatst: 25-02-20 19:02

Tja, die keuze is aan jou maar ik zou je toekomstige leerlingen een geirriteerde en gefrustreerde leraar besparen. Soms kom je er tijdens een opleiding achter dat lesgeven dus echt niet je ding is. Bij jou dus ook niet en dan kun je beter wat anders gaan doen want ook al zou je de studie afmaken, je red het dan gewoon ook niet in het hedendaagse onderwijs.

**Geplaatst**: 25-02-20 19:35

Geplaatst: 25-02-20 19:35

Toch zou ik niet te snel opgeven. Lesgeven, voor de klas staan, is echt iets waar je in moet groeien. Als je het inhoudelijk leuk vindt om les te geven zou ik het gewoon een kans geven, die onzekerheid hoort er in het begin bij. Daar zijn stages voor bedoeld tenslotte.
Daarbij, journalistiek geeft echt heel weinig kans op een baan of een goed inkomen als zzp'er. Zou ik echt niet doen. Dat was al toen ik studeerde in de 90's (ik heb destijds ook journalistiek overwogen, als afstudeerrichting naast geschiedenis , maar ben uiteindelijk 'gewoon' als historicus afgestudeerd), en het banenperspectief is nu nog veel slechter. Er zijn te veel studenten journalistiek en te weinig banen, o.a. doordat er steeds minder kranten gelezen worden.
In tegenstelling tot in het onderwijs, daar is genoeg werk in te vinden.

Maar als je huidige studie je echt te zwaar valt/blijft vallen vanwege het lesgeven, dan zou ik me gewoon helemaal opnieuw gaan oriënteren, desnoods met begeleiding. Of even een stopjaar inlassen en gaan werken, om uit te vinden wat je echt wilt. Zoals anderen ook zeggen, je hoeft niet zo snel mogelijk af te studeren. Veel belangrijker is dat je een doel hebt om naartoe te werken.

**Geplaatst**: 25-02-20 19:53

Geplaatst: 25-02-20 19:53

Misschien kunnen we nog beter met je meedenken als je vertelt waar je onzeker over bent. Dat de kids je niet mogen? Jou niet serieus gaan nemen? Je een slechte juf vinden? Bang 't fout te doen en kritiek te krijgen?
En als ik heel eerlijk ben kan ik mij moeilijk voorstellen dat je hier op andere vlakken/gebieden totaal geen last van hebt. Het klinkt nl echt wel fors. En als dat niet het geval is, dan is het misschien toch een kwestie van doorzetten en na deze stage je keuze maken.

**Geplaatst**: 25-02-20 20:06

Re: Nog een keer switchen van studie?

Geplaatst: 25-02-20 20:06

Ik herken jouw verhaal heel erg! Ik zal even mijn situatie schetsen. Ik heb de instructeursopleiding van de KNHS gedaan. Gaf daarvoor al best wel wat les, maar daar wist ik niet wat me overkwam. Ik ben ook zeer zeker geen onzeker persoon, maar ik vond het zo ontzettend vervelend als de rest 100% mee stond te luisteren. Ik ging over al mijn woorden dubbel nadenken, wist daardoor niet meer wat ik moest zeggen en raakte het écht kwijt. Daar werd ik onzeker van en het ging eigenlijk van kwaad tot erger. Heel stom, want als ik nu gewoon in de baan sta dan maakt het me niet uit wie er langs de kant staat; dan vertel ik gewoon m'n verhaal. Is het bij jou ook niet zoiets? Sta je helemaal alleen voor de klas? Ik zou echt met die onzekerheid aan de slag gaan, proberen uit te zoeken waar het vandaan komt en vragen of je eventueel in je eentje een klein groepje mag begeleiden oid. Je hebt deze studie gekozen omdat het je toen wel leuk leek, misschien lukt het je om dat plezier nog terug te vinden. Zelf heb ik me er gewoon doorheen gestruggeld (was natuurlijk ook geen fulltime opleiding), maar ik zou in jouw geval met zo veel mogelijk mensen hierover in gesprek gaan. Misschien is er wel een andere docent die jouw probleem heel erg herkent, want ik denk echt niet dat dit betekent dat je geen goede docent kunt worden.
Toevallig genoeg ben ik nu trouwens ook de journalistiek in gerold, zonder opleiding. Als je Nederlands goed is, je er 100% voor gaat en in het begin wat 'goedkope' klussen aanneemt, is er een weg

**Geplaatst**: 25-02-20 21:32

Re: Nog een keer switchen van studie?

Geplaatst: 25-02-20 21:32

Ik geef les op de universiteit als onderdeel van mijn promotietraject en ik heb me ook zo vaak nerveus en onbekwaam gevoeld zowel voor / tijdens het geven van een les als tijdens mijn andere werkzaamheden (presenteren op een grote internationale conferentie bijvoorbeeld). Maar uiteindelijk had ik zoiets van: kom op doorzetten. Vooral omdat ik wel passie heb voor waar ik les in geef / het lesgeven an sich en voor mijn project. Waarom ben je deze opleiding gaan doen? Zag je jezelf toen wel voor de klas staan of was je daar toen ook al nerveus over?

Want ik denk echt dat als je nog wel passie hebt voor het vak lesgeven, je je nervositeit echt wel kunt overwinnen. En ik kan je daar ook heus wel tips over geven, maar als je geen passie meer voelt voor t vak... tja, dan heb je je keuze al gemaakt.

**Geplaatst**: 25-02-20 21:51

Geplaatst: 25-02-20 21:51

Ik heb niet gelezen wat de anderen hebben geschreven maar zat wel redelijk in hetzelfde schuitje.

Voor mijn hbo opleiding heb ik 4x stage gelopen, waarvan ik 1x op mijn plek zat. Wat was het afschuwelijk, elke dag bijna huilend de deur uit. Ik werd onzeker van het feit dat ik eerst geen verantwoordelijkheid kreeg, dan weer heel veel en dan weer helemaal niets, daardoor begon ik te twijfelen aan mezelf. Terwijl ook ik van nature helemaal niet onzeker ben.

Ik heb besloten door te gaan omdat de klik met mijn klas zo goed was en de lesstof interessant. Nu is de opleiding afgerond en ben ik gestopt met de master die ik wilde volgen omdat het niet in evenwicht getrokken werd zoals bij mijn hbo.

Tijdens de stages zei ik vaak tegen mezelf “Ik ga stoppen dit kan zo niet langer desnoods zoek ik een ander bedrijf maar dit doe ik niet.” Zodra ik het zei en het meende kon ik loslaten en werd het fijner om te werken, wat daarna weer afzakte en opnieuw begon.

Ik weet niet zo goed wat mijn advies aan jou zou zijn, maar wil wel laten weten dat er meer mensen zijn die zulke dingen meemaken. Het is tof van je slb’er dat hij/zij je wilt helpen, maak er gebruik van en als het niet gaat of in evenwicht is maak dan een beslissing die voor jou goed voelt.

Edit: ik ben 22 en ga in September beginnen aan een tweede hbo, ik ben een tweeling en mijn zusje doet hetzelfde!! Laat het je niet stoppen! Je hebt nog heel je leven om te werken!!!!

Laatst bijgewerkt door xMyrnavG op 25-02-20 22:07, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-02-20 21:53

Geplaatst: 25-02-20 21:53

Ik heb een hoop jaren geleden de Orun opleiding gedaan. En toen echt wel gemerkt dat je lesgeven moet leren. Zeker omdat we dan ook nog in een hoek moesten staan en 60 meter binnenbak moesten bereiken.

Kun je niet meer begeleiding zoeken/krijgen in het lesgeven?
Of met een coach proberen je onzekerheden aan te pakken buiten de klas om?

Laatst bijgewerkt door manonutjuh op 25-02-20 21:54, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-02-20 21:54

Geplaatst: 25-02-20 21:54

Ik ben (door een late studieswitch) 27 als ik afstudeer en heb dat geen seconde als een probleem gezien, omdat ik daarna nog 40 jaar kan doen wat ik leuk vind.

Laat leeftijd dus alsjeblieft geen reden zijn om niet te switchen

Wel is het belangrijk om erachter te komen of switchen je probleem gaat oplossen. Eigenlijk wat AlphaDeamon zegt. Denk je dat lesgeven je gelukkig genoeg kan maken om dit nog heel wat jaren vol te houden? Hierover praten met mensen om je heen en je SLBer kan goed helpen bij het vinden van een antwoord daarop. Zo ja, dan is het de moeite waard om te gaan werken aan die onzekerheid. En dat is lastig en zwaar, maar uiteindelijk wel de moeite waard. Zo nee, zoek dan goed uit waarom dit vak het niet voor jou is en wat je wel zoekt. Vervolgens zou ik serieus de opties van een andere studie overwegen. Maar wel met de wetenschap dat je ook daar dingen zal moeten doen die je onzeker maken.

**Geplaatst**: 25-02-20 22:03

Geplaatst: 25-02-20 22:03

Als je op dit moment het gevoel hebt dat 1 lesuur al te veel is dan denk ik dat het verstandig is om te stoppen. Je studie duurt nog veel te lang. En daarna heb je een diploma en doe je de job niet graag. Volgens mij is het zeker in het onderwijs belangrijk om passie te voelen. En die passie voel je volgens mij al (een beetje) tijdens je stage. Anders hou je het niet lang vol.

Laat je goed adviseren over je nieuwe studie. Volg eventueel loopbaanbegeleiding, ga naar de arbeidspsycholoog, doe vrijwilligerswerk, vraag hulp aan de studiebegeleiders op je school etc... Maak gebruik van deze periode om je heel goed te oriënteren. Misschien ben je een geboren … en weet je het nog niet. Durf ook naar andere studies kijken dan journalistiek. :-)

Heel veel succes en moed!

Laatst bijgewerkt door Riel op 25-02-20 22:16, in het totaal 3 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-02-20 22:11

Re: Nog een keer switchen van studie?

Geplaatst: 25-02-20 22:11

Ik had precies hetzelfde. Derdejaars Nederlands hbo docentenopleiding en ik vond het lesgeven steeds stommer worden. Vond het niet eng maar had er gewoon geen gevoel en plezier in. Ging echt richting een burn-out. Ben vorig jaar gestopt en aan de uni Nederlands begonnen. Man man man dit had ik 3 jaar eerder moeten doen. Wat een opluchting. Je kan dus studeren zonder constante stress!!!! En met plezier!!! En dat je zin hebt om elke dag naar college te gaan?!?!!? :oo

Zit echt super in mijn vel ook, mede dankzij dit.

Nomineer dit bericht ×