En gisteren was het zover. Onze Kruier, je kon niet meer. Nou ging het de laatste tijd al slechter, dus het kwam niet helemaal als een verrassing. Je was al wat mottig, glansde niet meer lekker, begon wat te piepen en te kraken en recent was ook nog gebleken dat je artrose in de lagers in je voorhand had. Glucosamine leek niet echt te werken. Gisteravond stortte je dan ook echt in. En toen zagen we dat je ook nog 2 gaten in je lijf had. Dus het is goed zo Kruier, je hebt al die jaren hard gewerkt, deed je werk volgens mij met plezier en al die jaren stront sjouwen schept toch een band, dus ik zal je missen

Rust zacht Kruiertje

kan hij nog even mee. Pijnloos in de wei staan zonder beweging kunnen de meesten nog wel.