Het begon al bij de voorbereiding: [LZP] Verliefdheid niet wederzijds
Dat is gelukkig met een sisser afgelopen (en een door hem verbroken vriendschap, maar ik kies ervoor dat te interpreteren als "nu komen zijn ware bedoelingen boven").
Toen kregen we dit: (uit het "waar heb jij je vandaag aan geërgerd #3" topic)
nessinator schreef:Ik erger me aan de stiefmoeder van mijn man. 2 maanden geleden zijn wij getrouwd en zij heeft het op de bruiloft (zo blijkt nu) helemaal niet naar haar zin gehad, en geeft ons daar de schuld van (van de vele dingen die haar niet bevielen hadden wij maar op 1 ding een klein beetje invloed, en niet op de dag zelf). Ik heb zoveel tijd, energie, stress, zweet en tranen in die bruiloft gestopt. Het was echt mijn 'meesterwerk' (we hebben zo goed als alles zelf gedaan). En als mijn allerbeste best nog niet goed genoeg is voor haar dan kan ik beter stoppen met proberen.
Dat was voor mij verder voldoende, ik heb het verder kunnen laten gaan, het is ten slotte mijn mans familie en die krijg je er gratis bij.
Nu komt kerst dichterbij, dat op de traditionele manier gevierd zou worden, met het zeer dringende verzoek van mijn schoonvader om niet over de bruiloft op wat voor manier dan ook te beginnen. Ik heb mijn man in 6 jaar nog niet eens geïrriteerd gezien, laat staan boos, maar dat is dus met deze mededeling veranderd. Mijn man heeft er van zijn kant alles aan gedaan om de vrede te bewaren, maar blijkbaar mocht dat niet baten. Dat zijn stiefmoeder blijft eisen dat het onze schuld is dat zij onze bruiloft zo vervelend vond, en dat wij diep door het stof moeten omdat wij haar kleinkinderen (beide onder 6 jaar oud) niet bij onze ceremonie wilden hebben (ze waren prima welkom bij de receptie), zonder ook maar een greintje inzicht in ons standpunt, in hoe wij die dag beleefd hebben, in hoe zij met terugwerkende kracht alsnog die dag voor ons aan het verpesten is. Mijn man heeft zijn vader een stuk uit zijn hart geschreven, hoe hij deze hele ellende ervaart, en vooral dat het nou eens klaar moet zijn met het vingertje naar ons wijzen zonder ook maar een klein beetje verplaatsing in ons.
Zijn vader snapt zijn standpunt en staat daar achter, maar bij de stiefmoeder is er dus echt geen uitzicht op ook maar het kleinst beetje begrip. Sterker nog, de facebookverslaafde vrouw die elke seconde reageert heeft mij (man heeft zelf geen fb) gewoon geblokkeerd.
Mijn hart huilt voor mijn man die op deze manier zijn vader niet meer te zien krijgt, mijn oren stomen als ik denk aan zoveel kortzichtigheid. Kerst is in ieder geval nooit meer hetzelfde.
Wat wil ik met dit topic? Mijn hart luchten, misschien een beetje steun, en voor de mensen die reddit kennen: AITA?




Eerlijk gestolen die zin, maar wel bijgebleven.