Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Mazida schreef:Heel vaak lees je:
Hij heeft het gevecht gewonnen
Hij verloor de strijd
En KWF spreekt zelfs over survivors als je kanker hebt gewonnen.
Ik krijg kriebels van het woord strijden/vechten in deze context. Is het niet gewoon een kwestie van geluk of pech of je het wel of niet overleeft? Het lijkt alsof je bij het verliezen van de strijd niet genoeg je best hebt gedaan... Doet niet iedereen zijn best de ziekte te overwinnen of er mee om te gaan als je niet meer beter kunt worden?
Ben ik de enige die dit heeft?
xyzutu2 schreef:Als mensen die (tijdelijk?) van kanker af zijn survivors zijn, hoe noem je dan mensen die eraan overleden zijn? Verliezers? Losers?
Mazida schreef:Heel vaak lees je:
Hij heeft het gevecht gewonnen
Hij verloor de strijd
En KWF spreekt zelfs over survivors als je kanker hebt gewonnen.
Ik krijg kriebels van het woord strijden/vechten in deze context. Is het niet gewoon een kwestie van geluk of pech of je het wel of niet overleeft? Het lijkt alsof je bij het verliezen van de strijd niet genoeg je best hebt gedaan... Doet niet iedereen zijn best de ziekte te overwinnen of er mee om te gaan als je niet meer beter kunt worden?
Ben ik de enige die dit heeft?
het ooit schreef : het kerkhof ligt vol vechters en positivo's.
Het is zo persoonlijk hoe dat voelt in die specifieke situaties.
magda_90 schreef:Of je laat dat over aan de mensen zelf, welk woord ze willen gebruiken.Het is zo persoonlijk hoe dat voelt in die specifieke situaties.
Dit topic zet alleen maar een nare toon.
Danique_G schreef:magda_90 schreef:Of je laat dat over aan de mensen zelf, welk woord ze willen gebruiken.Het is zo persoonlijk hoe dat voelt in die specifieke situaties.
Dit topic zet alleen maar een nare toon.
Ben ik het mee eens. Ik denk dat de boventoon altijd moet zijn dat je blij bent voor anderen. Ik denk dat het voor jezelf dan ook “enigszins” prettiger wordt.
Mijn moeder heeft kanker en mocht ik haar verliezen dan zou ik er geen problemen mee hebben als overlevers wel als winnaars/strijders worden omschreven. Ik zou die mensen dan een knuffel willen geven en zo blij voor ze zijn dat zij ‘dat’ nog wel hebben. Maar dat ben ik, en kan het goed begrijpen dat het voor sommige mensen een beetje mosterd na de maaltijd is, zoals Pandora2 beschrijft. Ik wil trouwens absoluut niet zeggen “ah niet zeuren en niet misgunnen”, het is natuurlijk een heel spectrum aan emoties wat je meemaakt.
Elisa2 schreef:Ik ben het met je eens TS, je moet ook gewoon een hele grote dosis geluk hebben om zo'n rotziekte te overwinnen en dat geldt voor meerdere ziektes. Welke ook iedere dag een strijd kunnen zijn.
Dat maakt je niet minder dapper, strijdzaam oid als het geluk niet aan je zijde is en je het niet haalt/ redt.
Electra63 schreef:Elisa2 schreef:Ik ben het met je eens TS, je moet ook gewoon een hele grote dosis geluk hebben om zo'n rotziekte te overwinnen en dat geldt voor meerdere ziektes. Welke ook iedere dag een strijd kunnen zijn.
Dat maakt je niet minder dapper, strijdzaam oid als het geluk niet aan je zijde is en je het niet haalt/ redt.
Zo zie ik het ook !
Mijn zwager kreeg jaren geleden kanker en mijn nichtjes (16-18 jaar) die zeiden: mijn vader gaat niet dood, die is sterk en laat zich niet verslaan door zo'n poedersuiker-ziekte, enz.
Mijn moeder overleed met 56 in die periode aan uitzaaiingen van borstkanker, zij had gruwelijke laatste maanden, en mijn dochter van 14 toen, werd heel boos op haar nichtjes.
Mijn ervaring is wel, dat soms mensen ziekte, zwaarte,complicaties of gevolgen van ziektes graag met elkaar vergelijken.
Elisa2 schreef:Ik ben het met je eens TS, je moet ook gewoon een hele grote dosis geluk hebben om zo'n rotziekte te overwinnen en dat geldt voor meerdere ziektes. Welke ook iedere dag een strijd kunnen zijn.
Niobe schreef:Electra63 schreef:
Zo zie ik het ook !
Mijn zwager kreeg jaren geleden kanker en mijn nichtjes (16-18 jaar) die zeiden: mijn vader gaat niet dood, die is sterk en laat zich niet verslaan door zo'n poedersuiker-ziekte, enz.
Mijn moeder overleed met 56 in die periode aan uitzaaiingen van borstkanker, zij had gruwelijke laatste maanden, en mijn dochter van 14 toen, werd heel boos op haar nichtjes.
Mijn ervaring is wel, dat soms mensen ziekte, zwaarte,complicaties of gevolgen van ziektes graag met elkaar vergelijken.
Hoe heb je dat laatste precies ervaren, als ik dan niet te nieuwsgierig ben?
Wat mij erg opviel is dat als ik vertelde wat mijn vader had, dat ik dan 9/10 keer te horen kreeg dat familie/kennissen/vrienden van die persoon precies hetzelfde hadden en ze dan doorgingen met te vertellen hoe gruwelijk die gestorven waren bijvoorbeeld![]()
Mijn leidinggevende bijvoorbeeld toentertijd, toen mijn vader net de diagnose had: “Oh, dat had mijn oom ook, ook met die uitzaaiingen. Ja, daar was het met 2 weken mee gedaan.”
Tactisch
Gini schreef:Elisa2 schreef:Ik ben het met je eens TS, je moet ook gewoon een hele grote dosis geluk hebben om zo'n rotziekte te overwinnen en dat geldt voor meerdere ziektes. Welke ook iedere dag een strijd kunnen zijn.
Maar goed, als je net kanker overwonnen hebt, wil je dan horen dat het een kwestie van geluk hebben was? Dan hoor ik liever het woord survivor of winnaar dan 'je hebt geluk gehad', want dat heb je als kankerpatiënt überhaupt niet.
Niobe schreef:Danique_G schreef:
Ben ik het mee eens. Ik denk dat de boventoon altijd moet zijn dat je blij bent voor anderen. Ik denk dat het voor jezelf dan ook “enigszins” prettiger wordt.
Mijn moeder heeft kanker en mocht ik haar verliezen dan zou ik er geen problemen mee hebben als overlevers wel als winnaars/strijders worden omschreven. Ik zou die mensen dan een knuffel willen geven en zo blij voor ze zijn dat zij ‘dat’ nog wel hebben. Maar dat ben ik, en kan het goed begrijpen dat het voor sommige mensen een beetje mosterd na de maaltijd is, zoals Pandora2 beschrijft. Ik wil trouwens absoluut niet zeggen “ah niet zeuren en niet misgunnen”, het is natuurlijk een heel spectrum aan emoties wat je meemaakt.
Sorry, ik gun het de overlevers natuurlijk van harte en ben hartstikke blij voor ze, dat lijkt me vanzelfsprekend.
Dat neemt niet weg dat ik dat mijn vader ook had gegund en hem ook een winnaar vind ook al is hij er aan overleden.
Gini schreef:Elisa2 schreef:Ik ben het met je eens TS, je moet ook gewoon een hele grote dosis geluk hebben om zo'n rotziekte te overwinnen en dat geldt voor meerdere ziektes. Welke ook iedere dag een strijd kunnen zijn.
Maar goed, als je net kanker overwonnen hebt, wil je dan horen dat het een kwestie van geluk hebben was? Dan hoor ik liever het woord survivor of winnaar dan 'je hebt geluk gehad', want dat heb je als kankerpatiënt überhaupt niet.