Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-10-19 10:19

Soms... zou je het allemaal achter willen laten

Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-19 10:19

Hallo Bokkers,

Ik schrijf dit om het gewoon van me af te schrijven en misschien ook wat input te krijgen van anderen die niet in mijn leven staan.

Ik ben nu 29 en ben door omstandigheden de laatste tijd erg aan het denken wat ik wil. Ik heb een goed leven maar ben niet gelukkig. Een enorme controledrang, mezelf bijna in een burnout gewerkt waarbij ik op tijd aan de bel heb getrokken en een onterecht schuldgevoel naar anderen toe als ik voor mezelf kies.

Even een sidenote: ik loop ook bij een psycholoog om deze dingen uit te diepen en een beter zicht te krijgen.

Maar soms ben ik aan het denken, wat wil ik nu eigenlijk? Ik zou graag verhuizen naar een land met een zonnig klimaat en helemaal op eigen benen staan. En wat houdt er me tegen? Ik kan mijn huis verkopen met overwaarde, heb geen kinderen of partner waar ik rekening mee ga houden. Dus waarom kan ik niet gewoon de boel te koop zetten en daarna met een minimale lening in Spanje of Portugal een huis kopen en daar mijn leven opnieuw beginnen?

Ik begin meteen te doemdenken dat ik niet genoeg ga verdienen. Geldzorgen is wat me het meeste bezig houdt terwijl ik nog nooit een rekening niet heb kunnen betalen en altijd op mijn pootjes terecht kwam. Ik ben er van overtuigd dat, omdat ik geen diploma heb, ik geen kwaliteiten heb om iets op mezelf te beginnen.

Maar ik heb wel een topjob gedaan, veel ervaring gekregen in verschillende gebieden en zit nu ook weer in een managende functie met de ene dag putten scheppen en sleutelen en de andere marketing etc. Ik kan resultaten voorleggen van het werk dat ik doe maar geen diploma. Is dat echt zo erg?

Momenteel help ik mijn ouders in het bedrijf en hebben we al van het begin af aan personeelsproblemen. Dat is 1 van de hoofdredenen dat ik mezelf niet los kan maken terwijl ik pas later bij het bedrijf kom en eigenlijk niet goed snap waarom het me zo bindt.

Het is even heel warrig allemaal en zelfs met deze post weet ik neit wat ik wil bereiken. Een schop onder mijn kont? Maar in welke richting? Ik heb geen duidelijk plan en de plannen die me voor worden gehouden maken me ongemakkelijk want ze zijn niet van mij. Het ziet er echter niet naar uit dat ik snel een duidleijk pad voor me kan uitleggen.

Ik zou juist graag eenvoudig willen leven, zorgen dat ik een dak boven mijn hoofd heb en vaste kosten kan betalen met hier en daar een extraatje. Dus een B&B achtig iets met gasten waarbij ik lekker thuis kan blijven en in de omgeving dingen kan doen. Zorgen voor andere mensen en als ik er geen zin in heb gewoon de kamers niet beschikbaar stellen. Ik besef dat voor welke weg ik ook kies er overal teleurstellingen en donkere momenten liggen. Maar het zou fijn zijn als deze donkere momenten minder zijn dan de zonnige.

Zoals al eerder aangehaald. Zelfs met dit topic heb ik geen idee wat ik wil, ondanks alle sessies met de psych, cursussen die ik heb gevolgd, adviezen die ik heb aangehoord ben ik net zo verloren als al de jaren voorheen.

**Geplaatst**: 15-10-19 10:24

Re: Soms... zou je het allemaal achter willen laten

Geplaatst: 15-10-19 10:24

Ik zou opzoek gaan naar een loopbaancoach.
Daarnaast: je zit nu niet lekker in je vel. 'Vluchten' naar een andere land en opnieuw beginnen lijkt ideaal, maar je problemen zitten van binnen. Daar ga je dus ook tegen dingen aan lopen.
Tegenslagen ervaar je óveral. Het gaat er om hoe jij er mee om kunt gaan.

**Geplaatst**: 15-10-19 10:25

Geplaatst: 15-10-19 10:25

Zolang je de beren op de weg blijft zien, zie je de mogelijkheden ook niet en blijf je in deze spiraal.. Lees dit nog eens:
Ik zou graag verhuizen naar een land met een zonnig klimaat en helemaal op eigen benen staan. En wat houdt er me tegen? Ik kan mijn huis verkopen met overwaarde, heb geen kinderen of partner waar ik rekening mee ga houden. Dus waarom kan ik niet gewoon de boel te koop zetten en daarna met een minimale lening in Spanje of Portugal een huis kopen en daar mijn leven opnieuw beginnen?

**Geplaatst**: 15-10-19 10:26

Geplaatst: 15-10-19 10:26

Wat jammer dat je je zo verloren voelt :(:)

Ik zou zeggen: bekijk het eens praktisch. Zou je ècht naar een ander land willen, ver bij familie / vrienden / bekenden vandaan? En zo ja, welk land dan? Wat trekt je aan, spreek je wellicht ook de taal? Want dat is eigenlijk wel een vereiste om goed te kunnen aarden op een nieuwe stek.

Wat is er nodig om iets B&B-achtigs te kunnen beginnen daar, hoe is de wetgeving / regelgeving?
Gewoon eens kijken of het praktisch gezien haalbaar is, dat kan je altijd doen natuurlijk! Is geheel vrijblijvend

Geen diploma's hebben maar wel aantoonbare werkervaring / een goed CV en een goede werkhouding...daarmee moet je altijd wel aan de slag komen. Maar wederom: zoek eens uit hoe de regelgeving is in het land van jouw keuze. Qua werk, verzekeringen...of het lastig kan zijn. Uitzoeken kan altijd, je zit dan nog nergens aan vast maar hebt wel de voorpret en kunt aftasten hoe je je voelt bij dit soort voorbereidingen

Ik weet trouwens niet in hoeverre een "managende functie" bij ouders in het bedrijf aanspreekt op je CV, het is wel leuk als er andere dingen op staan waarin je jezelf bewezen opgewerkt hebt

En anders zijn voor simpele banen ook altijd wel mensen nodig: mensen die goed willen en kunnen werken, niet zeiken maar werken, zien waar het werk ligt en zich goed inzetten... hebben in principe altijd een baan

**Geplaatst**: 15-10-19 10:31

Geplaatst: 15-10-19 10:31

Wat mij vaak helpt in dit soort situaties is kijken wat de mogelijkheden nu echt zijn. Maak een eigen plan, en doe hier gerust een aantal maanden over. Je hebt het over een B&B met gasten, voor hoeveel zou je dit kunnen realiseren in een land als Spanje? Hoe zou je dan rond komen? Als je dit uitschrijft, heb je er in ieder geval een duidelijker beeld van en kun je daarna kijken hoeveel zorgen je je moet maken voor het geld.

En heb je het met je ouders al eens gehad over de personeelsproblemen? Kaart daar je zorgen aan en vertel daarnaast wat je het liefste zou willen. Ik weet ook niet wat voor bedrijf zij hebben, maar misschien is het mogelijk om bijvoorbeeld alleen op de echt drukke momenten bij te springen?

Kortom, ik zou alle gevoelskwesties (zoals, ik wil graag in een zonnig land wonen) omzetten in een aantal concrete plannen. En dit mogen er best 7 of meer zijn. Kijk daarna waar jij je het fijnst bij voelt, en kijk of je dat kan realiseren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-10-19 10:33

Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-19 10:33

Relaxed schreef:
Zolang je de beren op de weg blijft zien, zie je de mogelijkheden ook niet en blijf je in deze spiraal.. Lees dit nog eens:
Ik zou graag verhuizen naar een land met een zonnig klimaat en helemaal op eigen benen staan. En wat houdt er me tegen? Ik kan mijn huis verkopen met overwaarde, heb geen kinderen of partner waar ik rekening mee ga houden. Dus waarom kan ik niet gewoon de boel te koop zetten en daarna met een minimale lening in Spanje of Portugal een huis kopen en daar mijn leven opnieuw beginnen?

Moet houden uiteraard. Ik ben alleen met 1,5 hond

**Geplaatst**: 15-10-19 10:36

Geplaatst: 15-10-19 10:36

Misschien kan je een tijdelijke baan vinden in het buitenland, dan kan je kijken of het bevalt.
Dan hoef je niet meer af te vragen wat als? en mocht het niet bevallen ben je zo weer terug.

**Geplaatst**: 15-10-19 10:38

Geplaatst: 15-10-19 10:38

zou uitsluiten dat het naar een ander land vluchtgedrag is. Ik hoor je meerdere keren over het feit dat je geen diploma hebt, werken en leren in het buitenland misschien een idee, los je het allebei mee op?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-10-19 10:39

Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-19 10:39

Macs schreef:
Ik zou opzoek gaan naar een loopbaancoach.
Daarnaast: je zit nu niet lekker in je vel. 'Vluchten' naar een andere land en opnieuw beginnen lijkt ideaal, maar je problemen zitten van binnen. Daar ga je dus ook tegen dingen aan lopen.
Tegenslagen ervaar je óveral. Het gaat er om hoe jij er mee om kunt gaan.

Klopt Macs. Daar zit ik nu dus ook mee: in hoeverre is het vluchten en in hoeverre is het echt een droom? En hoe bepaal je dat? Ik heb me door de jaren in zo een wespennest geworsteld professioneel (ook bijv een vereniging starten en daar alles voor doen terwijl er niets tegenover staat etc) door mijn eigen toedoen en de ideeen van anderen te volgen over hoe mijn leven er uit moet zien dat ik momenteel geen uitweg zie.
Terwijl ik ook gewoon simpel kan zeggen, dikke doei, ik doe mijn werk, daar heb ik plezier in en al de rest laat ik aan me voorbij gaan. Maar dan beginnen de doemgedachtes weer dat ik overal met de nek aangekeken ga worden en dat ik mensen teleurstel. Dus blijf ik maar doordoen waardoor ik niet uit de spiraal raak. Ik heb dus ook nu professionele hulp ingeschakeld om mezelf weerbaarder te maken zodat ik hopelijk snel door de zure appel heen kan bijten. Punt is dat ik het wel zelf moet doen

Whupp schreef:
Wat mij vaak helpt in dit soort situaties is kijken wat de mogelijkheden nu echt zijn. Maak een eigen plan, en doe hier gerust een aantal maanden over. Je hebt het over een B&B met gasten, voor hoeveel zou je dit kunnen realiseren in een land als Spanje? Hoe zou je dan rond komen? Als je dit uitschrijft, heb je er in ieder geval een duidelijker beeld van en kun je daarna kijken hoeveel zorgen je je moet maken voor het geld.

En heb je het met je ouders al eens gehad over de personeelsproblemen? Kaart daar je zorgen aan en vertel daarnaast wat je het liefste zou willen. Ik weet ook niet wat voor bedrijf zij hebben, maar misschien is het mogelijk om bijvoorbeeld alleen op de echt drukke momenten bij te springen?

Kortom, ik zou alle gevoelskwesties (zoals, ik wil graag in een zonnig land wonen) omzetten in een aantal concrete plannen. En dit mogen er best 7 of meer zijn. Kijk daarna waar jij je het fijnst bij voelt, en kijk of je dat kan realiseren.

Tja, ik heb al 25 verschillende pistes bedacht van studeren, eigen zaak, emigreren... In de zaak is het alles of niets. Ofja, eigenlijk ook niet. Dat doe ik mezelf aan. Ik ben wel heel open met mijn vader over mijn gevoelens maar hun zijn ook aan het worstelen. Helaas heb ik dus een hypotheek en alle andere vaste kosten waardoor ik het op mijn eentje niet trek om parttime te werken

**Geplaatst**: 15-10-19 10:40

Geplaatst: 15-10-19 10:40

pmarena geeft een heel goed advies.
Voordat je de stap maakt moet je heel veel regelen en onderzoeken. Dus ... ga aan de slag. Zoek uit wat je nodig hebt om een B&B te beginnen.
Je kan je huidige huis ook verhuren ipv verkopen.
Je kan al heel veel doen voordat je je echt de knoop door moet hakken.

**Geplaatst**: 15-10-19 10:44

Geplaatst: 15-10-19 10:44

Ik zou ook zeker eens beginnen met gewoon wat plannen op papier zetten. Gewoon eens eraan gaan rekenen; wat kost het leven daar, wat kost het leven hier, hoeveel heb ik en hoeveel houd ik over enz enz.
Ga eens wat informatie opvragen. Hoe zit het met je aow als je oud bent, als je nu zou vertrekken, en hoe zit het met je pensioen. En de gezondheidszorg..
Wie weet knap je helemaal af op het idee, als je alles eens hebt doorberekend.. Maar misschien valt het ook juist enorm mee en is de stap dan ineens veel makkelijker.

Wat mij en mijn vriend heel erg heeft geholpen (wij zijn ook grote plannen aan het maken) is eens een aantal maanden of liever nog een heel jaar al je kosten bijhouden. Al je bonnetjes invoeren. Splitsen in categorieën, zodat je duidelijk ziet welke uitgaven echt nodig zijn, hoeveel je gemiddeld uitgeeft aan luxe, en met hoeveel je in noodgevallen kan overleven.

**Geplaatst**: 15-10-19 10:46

Geplaatst: 15-10-19 10:46

Tussen verhuizen + succesvolle B&B hebben opgezet en in NL blijven zitten nog een heleboel gradaties.

Ik zou me eerst verdiepen in de landen waar je heen zou willen en uitzoeken wat de mogelijkheden zijn. Verhuizen hoeft natuurlijk ook niet voor altijd, je kunt ook voor jezelf een periode afspreken dat je dit gaat proberen en daarna evalueer je of je wel/niet blijft. Misschien maakt dat het ook wat overzichtelijker voor jezelf.

**Geplaatst**: 15-10-19 11:04

Geplaatst: 15-10-19 11:04

Schuur_ schreef:
(...) in hoeverre is het vluchten en in hoeverre is het echt een droom? En hoe bepaal je dat?

In mijn gevoel ligt er een grens in de buurt van: serieus op onderzoek uitgaan.
Doe je dat, als onderdeel van onderzoek, planning, etc - dan is het geen .'wegdroom fantasie' meer.
"Uiteraard neem je jezelf mee", maar als iemand die zelf niet zo goed tegen het donker kan, lijkt de Dordogne me heus wel wat.

Citaat:
Ik heb me door de jaren in zo een wespennest geworsteld professioneel (ook bijv een vereniging starten en daar alles voor doen terwijl er niets tegenover staat etc) door mijn eigen toedoen en de ideeen van anderen te volgen over hoe mijn leven er uit moet zien dat ik momenteel geen uitweg zie.

Hmmm, dat is wel iets om goed over door te denken.
Mijn associatie is iets in de orde van 'ik ben pas een goed mens als ik mijzelf totaal inzet/ weggeef/ anderen voor laat gaan'.
Als gedrag van tijd tot tijd zeer te prijzen, maar het moet geen stress geven om het ook anders te doen.

Citaat:
Terwijl ik ook gewoon simpel kan zeggen, dikke doei, ik doe mijn werk, daar heb ik plezier in en al de rest laat ik aan me voorbij gaan. Maar dan beginnen de doemgedachtes weer dat ik overal met de nek aangekeken ga worden en dat ik mensen teleurstel. Dus blijf ik maar doordoen waardoor ik niet uit de spiraal raak. Ik heb dus ook nu professionele hulp ingeschakeld om mezelf weerbaarder te maken zodat ik hopelijk snel door de zure appel heen kan bijten.

...zou de stress er af zijn, dan blijven de doemgedachten vaak wel weg.

**Geplaatst**: 15-10-19 11:05

Geplaatst: 15-10-19 11:05

Schuur_ schreef:
Tja, ik heb al 25 verschillende pistes bedacht van studeren, eigen zaak, emigreren... In de zaak is het alles of niets. Ofja, eigenlijk ook niet. Dat doe ik mezelf aan. Ik ben wel heel open met mijn vader over mijn gevoelens maar hun zijn ook aan het worstelen. Helaas heb ik dus een hypotheek en alle andere vaste kosten waardoor ik het op mijn eentje niet trek om parttime te werken

Had je er niet bij een het gevoel, van dit is het? Ook na alles helemaal doorgerekend te hebben? Want dan denk ik dat het iets meer fundementeels is en dat het belangrijker is om uit te zoeken wat jij nu echt belangrijk vind ik het leven en wat voor jou de zin is hiervan. Dit is net een stap dieper dan 'hoe wil ik mijn leven invullen?' Voordat je die vraag kan beantwoorden, moet je er dus eerst achter zien te komen wat jou drijft in het leven.

**Geplaatst**: 15-10-19 11:57

Re: Soms... zou je het allemaal achter willen laten

Geplaatst: 15-10-19 11:57

Wat naar voor je dat je je zo rot voelt. Lijkt me heel akelig om zo te zitten.

Ik denk wel dat het goed is om realistisch te blijven. Bijv. dit:

Citaat:
Ik zou juist graag eenvoudig willen leven, zorgen dat ik een dak boven mijn hoofd heb en vaste kosten kan betalen met hier en daar een extraatje. Dus een B&B achtig iets met gasten waarbij ik lekker thuis kan blijven en in de omgeving dingen kan doen. Zorgen voor andere mensen en als ik er geen zin in heb gewoon de kamers niet beschikbaar stellen.

Tsja, dat wil iedereen denk ik wel....... lekker in een warm land in het zonnetje zitten, eenvoudig leven en eigenlijk gewoon doen waar je zin in hebt. Maar ik denk niet dat dat haalbaar is, anders zouden heel veel anderen dat ook wel doen.

**Geplaatst**: 15-10-19 12:02

Geplaatst: 15-10-19 12:02

Eleeke schreef:
pmarena geeft een heel goed advies.
Voordat je de stap maakt moet je heel veel regelen en onderzoeken. Dus ... ga aan de slag. Zoek uit wat je nodig hebt om een B&B te beginnen.
Je kan je huidige huis ook verhuren ipv verkopen.
Je kan al heel veel doen voordat je je echt de knoop door moet hakken.

Spreek je al Spaans of Portugees? Heb je marktonderzoek gedaan? Weet je wat de huisprijzen doen? Hoe ga je de rustigere periode overbruggen, tussen de toeristen in?

Ga het eens uitzoeken, emigreren is heel leuk, maar ook erg zwaar, je moet er veel moeite voor doen.
Aan de andere kant, het kan heel goed dat het leven in Nederland gewoon niet bij je past en dat je dus ergens anders veel gelukkiger zal zijn. En als het niet bevalt, dan ben je natuurlijk ook vrij snel weer terug in Nederland!

**Geplaatst**: 15-10-19 12:03

Geplaatst: 15-10-19 12:03

Oscar schreef:
Wat naar voor je dat je je zo rot voelt. Lijkt me heel akelig om zo te zitten.

Ik denk wel dat het goed is om realistisch te blijven. Bijv. dit:

Citaat:
Ik zou juist graag eenvoudig willen leven, zorgen dat ik een dak boven mijn hoofd heb en vaste kosten kan betalen met hier en daar een extraatje. Dus een B&B achtig iets met gasten waarbij ik lekker thuis kan blijven en in de omgeving dingen kan doen. Zorgen voor andere mensen en als ik er geen zin in heb gewoon de kamers niet beschikbaar stellen.

Tsja, dat wil iedereen denk ik wel....... lekker in een warm land in het zonnetje zitten, eenvoudig leven en eigenlijk gewoon doen waar je zin in hebt. Maar ik denk niet dat dat haalbaar is, anders zouden heel veel anderen dat ook wel doen.

Ik kan je vertellen dat het leven overal zijn ups en downs heeft, maar dat mijn leven in Namibie 100 x simpeler is dan het in Nederland was. Geen gehaast, geen gestress. Ruimte om me heen, natuur. Er zijn hier andere zorgen, maar voor mij voelt dit absoluut als simpel leven!
En dat is voor iedereen haalbaar, de vraag is alleen hoeveel je bereid bent ervoor op te geven en hoeveel moeite je er in eerste instantie voor wilt doen.
Visa's was het grootste gedoe en leren leven met mijn familie ver weg. Maar het is het allemaal waard geweest, ik zou nooit meer terug gaan.

**Geplaatst**: 15-10-19 12:09

Geplaatst: 15-10-19 12:09

Waarom ga je niet eens een poosje op vakantie naar een streek waar je eventueel zou willen wonen. Praat met de mensen, bekijk onroerend goed en bedenk wat je wilt. Ook afstand kan heel verhelderend werken.

Het niet hebben van een diploma hoeft je echt niet tegen te houden. Voor veel dingen is een diploma totaal niet belangrijk en voor een aantal functies (die je misschien niet meer wilt, of NU niet meer wilt) is ervaring minstens zo belangrijk... en die heb je.

Ik ben zelf bijna 20 jaar te lang in een slechte relatie (met kinderen) blijven zitten omdat ik financieel geen uitweg zag. Het was zwaar daarna, meer heb het financieel gered. Ben absoluut niet rijk (zit onder het minimumloon), maar kan me toch goed redden. Nu denk ik: had ik die stap maar eerder gezet. Er komt altijd wel een oplossing.

Als ik jouw verhaal zo lees, zul jij jezelf prima kunnen redden en in geval van nood, kun je bij je ouders terecht. Verwacht alleen niet dat het nodig is.

**Geplaatst**: 15-10-19 13:51

Geplaatst: 15-10-19 13:51

Wat vervelend dat je je zo voelt :(:)

En ik begrijp het helemaal. Wij zijn vorig jaar ook naar het buitenland verhuisd.

Maar ik wil het ook wel even van een andere kant belichten, want mensen zien naar het buitenland vaak als iets heel romantisch dat veel problemen oplost. Maar ook in het buitenland kan je geldproblemen hebben en kan je baan tegenzitten. Wij wonen in een prachtig appartement en zitten in een heerlijk klimaat, maar intussen is mijn contract afgelopen bij een baan die ik kotsbeu was en ben ik weer aan het solliciteren. En dat is even poedersuiker als toen ik nog in België woonde. En ook wanneer ik aan het werk ben, heb ik nog altijd dezelfde frustraties en irritaties, want het is niet omdat de zon hier veel schijnt dat de tram geen vertraging heeft, of ik vervelende klanten heb, of dat ik me geen zorgen maak om geld. Ja, het heeft voor ons heel veel voordelen (we kunnen veel reizen, verdienen veel beter, hebben een fantastische levenskwaliteit), maar als ik erover nadenk heb ik op het einde van de dag nog altijd grotendeels dezelfde frustraties als ik in België had.

**Geplaatst**: 15-10-19 13:54

Re: Soms... zou je het allemaal achter willen laten

Geplaatst: 15-10-19 13:54

Lastig he?
Stel nou, dat iemand de beslissing voor jou neemt.
Hoe voel jij je als het volgende gebeurt: Per 1 januari is je huis verkocht, heb je een baan in Zuid Spanje, je hond mag mee.
Zeg je dan YEAH! En gaat de vlag uit?
Of zeg je OEPSIE, dat wil ik niet.

**Geplaatst**: 15-10-19 14:00

Geplaatst: 15-10-19 14:00

Wat vervelend dat je je zo voelt!

Ik denk dat het je zou kunnen helpen om eens met 'levensvragen' aan de slag te gaan. Hier staan er wat, maar het internet staat er vol mee: https://www.psychologiemagazine.nl/artikel/10-confronterende-levensvragen/

Zulke vragen helpen je om terug te gaan naar waar je écht blij etc. van wordt en kunnen heel verhelderend werken.

**Geplaatst**: 15-10-19 14:49

Re: Soms... zou je het allemaal achter willen laten

Geplaatst: 15-10-19 14:49

Ga dan gewoon eens op vakantie naar het land waarvan je denkt dat je daar beter op je plaats zou zijn.En bekijk daar dan vrijblijvend of er mogelijkheden zouden zijn.

**Geplaatst**: 15-10-19 16:42

Geplaatst: 15-10-19 16:42

Pff lastig he. Ik wilde vooral zeggen dat ik heel veel in je verhaal wel herken. Dus dat je niet de enige bent die worstelt hiermee.
Daarnaast weet ik niet zo goed wat voor advies ik je kan geven. Maar ik zag hier iemand loopbaancoach noemen. En dat vind ik best een goede. En blijven praten met die psycholoog hierover.

Ik krijg nu een beetje de indruk uit je post dat je het gevoel hebt dat je klem zit in je eigen leven. En je niet zo goed weet hoe je eruit moet komen en dit op kan lossen. Dan snap ik wel dat het een verleidelijke gedachte is om alles hier op te geven en ergens anders opnieuw te beginnen. Maar dat is dan wel een soort van vluchten. En dat lost niks op want uiteindelijk loop je daar waarschijnlijk vroeg of laat tegen dezelfde punten maar in een andere situatie op.
Als het echt je droom is om alles hier op te geven en ergens anders opnieuw te beginnen. Dan juich ik je vooral toe om dat te doen. Dat meen ik. Maar ergens denk ik dat als dit ECHT is wat je wilde, je allang stappen had gezet. Vaak als mensen beren op de weg zien, zit er onbewust iets wat hun tegenhoud of is het meer een vlucht in de hoop dat het iets anders oplost. Wat waarschijnlijk niet verkeerd is om eerst uit te zoeken. Als je dat oplost en je wilt nog steeds dan ga je vanzelf stappen zetten.
Daarnaast zei je dit in je eerste post: 'Zorgen voor andere mensen en als ik er geen zin in heb gewoon de kamers niet beschikbaar stellen.' Ergens zeg je hier al een paar dingen dat je graag wilt: a) zorgen voor mensen b) vrijheid en zelf bepalen wanneer je werkt. Dus is A misschien iets wat je graag doet maar nu geen voldoening uit haalt of onvoldoende kan doen? En is B iets waar je nu tegen aanloopt in je huidige werk?
Maar je hebt nu al over als je geen zin hebt, doe je de boel dicht. Dat klinkt ergens ook weer dat je zelf (onbewust) nog niet heel enthousiast bent over dit idee. Wellicht denk ik omdat je idd niet zo lekker in je vel zit. Want dan heb je vaak geen zin in dingen en sommige mensen willen zich dan juist terugtrekken van mensen. Misschien kan je ook pas een keuze maken als je geestelijke wat beter voelt. Wat meer rust en vrede hebt gevonden. Als ik het goed lees vind je het soms nu ook lastig om voor jezelf te kiezen en los te maken van het bedrijf? Voel je je best verantwoordelijk voor het bedrijf wat niet van jou is, wellicht jouw passie niet is en dat op dit moment ook niet helemaal soepel loopt? En vind je jezelf niet altijd goed genoeg, mag je niet voor jezelf kiezen? Hier heb je het vast over met je psycholoog en hij/zij kan je hier vast bij helpen. Want het is wel goed om dat eerst wat 'op te lossen' en uitsluiten dat dit een vlucht is of niet. Voor je een keuze gaat maken. En als dat allemaal beter loopt, valt alles vanzelf op zijn plaats.
Excuses trouwens als ik nu dingen heb gezegd die niet kloppen. En ik je post verkeerd begrepen heb.

Wat ik mij afvraag heb je ook in andere bedrijven gewerkt behalve die van je ouders? Hoe was dat? Beviel dat beter, welke voor- en nadelen had dat?
Doe je nu nog dingen waar je echt plezier uit haal? Of wat zijn dingen die je leuk vind om te doen. Heb je een passie ergens voor?
Als je jouw leven in zou kunnen richten zonder beperkingen (als geld, opleiding, tijd of wat dan ook). Hoe zou die er dan uitzien? Of als jij over 5 jaar wakker wordt in jouw (perfecte) leven hoe ziet zo dag er dan uit?
Je hoeft die vragen hier niet allemaal te beantwoorden op bokt hoor. Maar wellicht helpt het om er eens over na te denken. Na te denken over wat JIJ echt wil en je plezier uit haalt. En daarom denk ik dat een loopbaancoach niet eens zo gek idee is.

**Geplaatst**: 15-10-19 17:30

Re: Soms... zou je het allemaal achter willen laten

Geplaatst: 15-10-19 17:30

Ik kan alleen maar mee gaan met de rest, werk en zoek het uit. Wat heb je nodig om te leven zoals je wenst?
Vergis je ook niet in een b&b, het is veel thuis blijven en wachten op je gasten. Zoek bv eens uit of je je huis mag verhuren via air b&b en doe dat, dan kun je eens proeven of dit gaat zoals je in gedachten hebt en of je er enthousiast voor wordt voor je alles verkoopt, vertrekt en er dan achter moet komen dat je het verschrikkelijk vind

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-10-19 19:11

Re: Soms... zou je het allemaal achter willen laten

Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-19 19:11

Ik wil even iedereen bedanken voor de uitgebreide reacties.

Hierboven werd er genoemd dat stel mijn huis is verkocht en ik baangarantie of ik dan een gat in de lucht zou springen. Ja dat zou ik zeker doen!!

De laatste tijd is voor mij best heftig en emotioneel omdat ik echt aan het werken ben, onder begeleiding, aan waar mijn problemen precies zitten en hoe ik deze kan aanpakken. Mijn huis gaat sowieso te koop, het is een klushuis en zit hier wel goed maar zwaar onderschat hoeveel geld en tijd er in gaat. Momenteel ishet voldoende opgewaardeerd om er een mooie cent aan over te houden.

Google is me goed aan het volgen en kreeg ineens een advertentie onder mijn neus van EF over een professionele break in het buitenland om een taal te leren. Hier heb ik ook verder informatie voor aangevraagd en het lijkt me wel een goed plan om dus mijn huis te verkopen en dan een paar maanden op zo een manier in een land te zitten dat me trekt en het te leren kennen. Valt het tegen kom ik daarna terug in Belgie en kan van daaruit verder met een huis te zoeken dat op dat moment bij me past. Lijkt het me wat om te blijven heb ik ook al wat meer mogelijkheden en kennissen dan zomaar op de bonnefooi te vertrekken.

Het is een heel proces en gaat niet over rozen. Zoals ik al zei, in het buitenland komen er ook hindernissen en donkere dagen. Een B&B is 1 van de ideeen maar wie weet is het touren organiseren, lokale bedrijven helpen met marketing etc. Ik ben ook al naar eerdere edities geweest van de emigratiebeurs en heb zelfs al gesolliciteerd bij bedrijven in het buitenland. Zo is er een bedrijf in de USA die me meteen in dienst zou nemen incl huisvesting maar dan zit ik nog in diezelfde rat race als nu met torenhoge ambities en doelen die ik vind dat ik moet bereiken.

Het diploma verhaal is mij als kind ingeramd dat je zonder diploma van een hogere school of uni niks betekent. Ondanks dat ik zeker de laatste jaren wel op dit niveau gewerkt heb en hier ook effectieve resultaten kan voorleggen. Het is dus iets in mijn hoofd dat gewoon een extra beer op de weg zet.

Ik heb ook een goed gesprek gehad met mijn vader en uitgelegd dat hun niets te verwijten is dat ik me zo voel en dat het mezelf ook niet te verwijten valt. Erge is dat ik alles wel weet maar dat ik het gevoel niet kan stoppen. Zo hadden mijn ouders bv een heftig gesprek afgelopen weekend en stuurde mijn vader dat ik even weg moest blijven ipv koffie te komen drinken. Ik weet dat het niet over mij gaat maar toch trekt meteen het bloed uit mijn gezicht weg en denk ik 'wat heb ik fout gedaan', 'waarom zijn ze kwaad op mij'. En dit heb ik bij heel veel dingen die ik op mezelf betrek en me helemaal naar beneden haal terwijl andere mensen niet eens bewust zijn van wat ze zeggen of doen en het al helemaal niet zo bedoelen. ik kreeg dan ook vaak de opmerking van leerkrachten of mijn ouders dat de wereld niet om mij draaide en dat ik echt niet altijd in de belangstelling moest staan terwijl dat juist absoluut niet was wat ik bedoelde of wou. Waardoor ik door die opmerking nog verder doordraai(de) in mijn gedachten dat ik een storend element ben en moet zorgen dat niemand 'last' van mij heeft.

Maar nogmaals dank voor alle woorden die hier zijn getypt, de gedachtegangen en ideeen. Veel stof om over te denken maar niet te overdenken

Nomineer dit bericht ×