Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-05-19 19:58

Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst door de TopicStarter : 21-05-19 19:58

Dit is een goedgekeurd schaduw account.

Mocht iemand mij denken te herkennen dan graag via PB.

Ik ben alleenstaande moeder van een dochter van 10. 4 jaar geleden ben ik weg gegaan bij haar vader. Hier zijn meerdere redenen voor geweest. Het traject van scheiden was erg zwaar en moeizaam tot haar vader een nieuwe vriendin kreeg. Dochter kan het goed vinden met deze vriendin en haar kinderen (jongen 16 en meisje 10).

Ex heeft ook nog een oudere dochter van 16 bij een vorige partner. Tijdens onze relatie heeft hij mij fysiek en geestelijk zeer gedaan. Ook bij zijn oudste dochter heb ik af en toe in moeten grijpen als hij haar aanvloog. Wat hij verbaal te kort komt, compenseert hij met zijn fysieke kracht. Het lijkt vooral voort te komen uit onmacht. Het niet baas kunnen van de situatie met woorden.

Tot vorige week dacht ik dat het bij mijn dochter beperkt bleef tot af en toe vastpakken als ze brutaal was. Ze heeft het opvliegende karakter van haar vader geërfd en kan dus een grote mond hebben. Ze kan als een ware puber betaamd het bloed onder je nagels vandaan halen. Hier stuur ik haar dan naar boven om af te koelen en daarna praten we er over. Ze mag zelf bepalen hoe lang ze nodig heeft om over de situatie na te denken (ze heeft een zogenaamd rugzakje, welke hou ik ivm herkenbaarheid voor mezelf). De grote monden komen hier trouwens zelden voor.

Bij haar vader is dit echter ieder weekend raak. Nu ben ik er dus achter dat ze regelmatig schoppen en klappen krijgt. Ook is ze een keer letterlijk aan haar haren uit bed gesleurd omdat ze niet wilde komen. Ik kan niet zeggen dat er veel sprake is van blauwe plekken, maar dit gaat natuurlijk veel te ver. Vader wordt driftig, kan zich niet beheersen en gaat slaan etc. Ook krijgt dochter regelmatig een silent treatment (wordt genegeerd) en wordt ze geestelijk onderuit gehaald. Vader spreek veelvuldig kwaad over mij en dit vindt dochter erg lastig en hier wordt ze dan ook vaak boos om. Zolang dochter luistert, gaan de weekenden hartstikke goed.

Dochter heeft het niet willen zeggen omdat ze bang is dat ze niet meer naar haarr vader mag. Zijn vriendin vindt het trouwens normaal, want dochter misdraagt zicht, dus is slaan geoorloofd. Hoe hij zich gedraagt tegenover haar kinderen weet ik niet.

Ik ben er kapot van. In overleg met dochter haar psycholoog komt er een melding bij veilig thuis. Zij hebben mij aangeraden na te denken over wat ik wil. Hou ik dochter weg bij vader of proberen we het op een andere manier op te lossen? Met vader in gesprek gaan heeft geen zin en ik vrees dan ook voor mijn eigen veiligheid. Ik verwacht ook dat de situatie compleet escaleert richting mij als hij hier lucht van krijgt.

Zijn er hier mensen die hetzelfde hebben meegemaakt of iemand die weet hoe je zoiets het beste aan kunt pakken?

Dochter is naar mijn mening niet in direct gevaar, maar dit moet wel stoppen. Ze raakt enorm beschadigd op deze manier. Eventuele stappen worden uiteraard besproken met veilig thuis en de psycholoog.

**Geplaatst**: 21-05-19 20:05

Re: Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst: 21-05-19 20:05

Oei. Wat een lastige situatie.
Ik begrijp dat dochter haar vader nog steeds graag wil blijven zien?
Wat zegt je gevoel?
Hebben jullie co ouderschap of, wat zijn de afspraken a.g bezoeken?

**Geplaatst**: 21-05-19 20:05

Geplaatst: 21-05-19 20:05

Jij bent ten allen tijde verantwoordelijk voor je kind. Je kind wordt nu mishandelt en is wel degelijk in gevaar, hier loopt ze namelijk ook psychische schade van op.

Wat je moet doen weet ik niet, maar deze situatie kan niet zo door.

Ik had mijn kind niet meer bij hem gelaten.

**Geplaatst**: 21-05-19 20:05

Geplaatst: 21-05-19 20:05

Ze is niet direct in gevaar zeg je? Ze is zowel lichamelijk als geestelijk in gevaar als ze daar niet luistert.

Ik zou het bespreken met veilig thuis en dan een overweging maken. Wat wil ze zelf trouwens?

Sterkte met deze heftige periode.

**Geplaatst**: 21-05-19 20:06

Geplaatst: 21-05-19 20:06

je kan bij veilig thuis aankaarten dat je bezoek onder toezicht wilt dan kunnen hun je vast wel uit;eggen hoe je dat voor elkaar kunt krijgen
je wil je kind niet bij vader weghouden maar je wil ook die mishandeling niet
let wel, dit is een tijdelijke oplossing maar je kind is dan die momenten wel veilig en geeft je meer tijd om iets anders te bedenken

**Geplaatst**: 21-05-19 20:07

Geplaatst: 21-05-19 20:07

Je een-na laatste zin geeft al het antwoord.
Heel veel sterkte toegewenst.

**Geplaatst**: 21-05-19 20:08

Geplaatst: 21-05-19 20:08

Dit gaat zeer waarschijnlijk al vier jaar aan dus. Meisje zal al beschadigt zijn. Het feit dat ze toch steeds er weer heen gaat vind ik heel erg zorgelijk. Dit betekend dat ze gewoon accepteert dat er geslagen en gescholden word. Ik zou dochter oppakken en maar de andere kant van het land verhuizen .

**Geplaatst**: 21-05-19 20:08

Geplaatst: 21-05-19 20:08

Pantykous schreef:
Jij bent ten allen tijde verantwoordelijk voor je kind. Je kind wordt nu mishandelt en is wel degelijk in gevaar, hier loopt ze namelijk ook psychische schade van op.

Wat je moet doen weet ik niet, maar deze situatie kan niet zo door.

Ik had mijn kind niet meer bij hem gelaten.

zon geval is echt heel dubbel...
ja je wil niet dat je kind mishandelt wordt, maar je wil je kind ook niet bij haar vader weghouden
in haar ogen "straf" je haar op die manier en praat ze helemaal niet meer over de gebeurtenissen

het is echt kiezen tussen 2 kwaden

Laatst bijgewerkt door Mendy1984 op 21-05-19 20:10, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-05-19 20:09

Geplaatst door de TopicStarter : 21-05-19 20:09

Ik heb alleen gezag. Dochter wil inderdaad nog heel graag naar haar vader.

Ik begrijp dat ze op deze manier schade oploopt. Op dit moment gaat mijn voorkeur uit naar eventueel onder begeleiding wekelijks daar heen en dat vader verplicht therapie krijgt.
De komende 2 weekenden is ze bij mij, dus we hebben wel even lucht om knopen door te hakken.

**Geplaatst**: 21-05-19 20:11

Re: Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst: 21-05-19 20:11

luister goed naar haar
laat haar praten

**Geplaatst**: 21-05-19 20:14

Geplaatst: 21-05-19 20:14

Wat een vervelende situatie zeg ook voor je dochter. Echt tips heb ik niet voor je hoe je hier het beste mee om kan gaan. Het enige wat ik je misschien kan meegeven is dat ook scholen een melding kunnen maken bij veilig thuis en dit vaak via een maatschappelijke medewerker spelen. Wellicht kan je ook met hem/haar hier over praten. Bij mij op mijn werk is daarvoor iemand op school maar dit is niet op elke school vanzelf sprekend. Hierdoor kan vader wellicht het idee hebben dat het vanaf school komt en niet via jou mocht je echt bang zijn voor een escalatie.
Het is natuurlijk wel nog meer achter de rug om.

Wat misschien wel handig is om goed over na te denken is, doet vader dit bewust? Weet hij wat zijn acties voor reacties zorgen of weet hij niet goed hoe hij het aan moet pakken en wat de reactie op zijn actie is.

Als het meer naar het tweede neigt is het misschien handig om het gesprek aan te gaan. Of wellicht vragen of iemand anders het gesprek wil aan gaan.

**Geplaatst**: 21-05-19 20:16

Geplaatst: 21-05-19 20:16

Als er een melding komt kan het zijn dat hij onder toezicht wordt geplaatst en daardoor bijvoorbeeld onder toezicht zijn dochter mag zien, wel een veilige manier voor je dochter om haar vader te blijven zien. En jij een stukje minder zorgen....een kind zal proberen altijd trouw te blijven aan beide ouders. Maar (ook al is het af en toe) fysiek geweld (al dan niet uit onmacht) en daarnaast stukje geestelijke verwaarlozing is/kan funest voor een kind zijn/worden. Dus alleen maar fijn dat je hulp durft in te schakelen!

**Geplaatst**: 21-05-19 20:17

Geplaatst: 21-05-19 20:17

Ik ben groot geworden met een moeder die geestesziek is. Geen lichamelijke mishandelingen maar psychisch des te meer. Ik had gewild dat er toen iemand was die voor mij had gekozen dat het daar niet veilig was.
Want je raakt er zeker door beschadigd. Als kind leef je naar de situatie en ben je zeer loyaal aan je ouders. Je schakelt bepaalde emoties uit en gaat ‘gewoon’ door met je leven. Maar er komt een moment dat je er serieus last van krijgt. Het is mega slecht voor je zelfbeeld en het heeft invloed op de rest van je leven. Zet voor mijn part jeugdzorg erop. Maar dit moet stoppen. Je kind gaat ten slotte voor alles.

Laatst bijgewerkt door Freggle_Edge op 21-05-19 20:18, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-05-19 20:17

Geplaatst: 21-05-19 20:17

Ik zou eens goed met je dochter gaan praten. Waarom ze nog graag naar haar vader wilt ondanks dat ze zo behandeld wordt.

**Geplaatst**: 21-05-19 20:18

Geplaatst: 21-05-19 20:18

Je geeft aan dat je kind nu niet direct gevaar loopt. Maar heb je al gedacht aan de schade die ze op langere termijn zal hebben? Dit kan voor een trauma zorgen waar ze jaren nog last van kan hebben.
Heb vroeger in een soort zelfde situatie gezeten. Ook al wou ik het toen niet zien, achter af was het beter als ik al veel eerder uit huis was gehaald.
Ik zou je dochter voorlopig thuis houden tot er een andere oplossing of hulp is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-05-19 20:20

Geplaatst door de TopicStarter : 21-05-19 20:20

Dat is dus een probleem, dochter praat niet uit zichzelf. Alles moet eruit getrokken worden, hierbij ben ik bang dat ik woorden in haar mond ga leggen.

Ze heeft aangegeven dat het het laatste jaar heftiger is geworden (waarschijnlijk omdat ze mondiger is en een eigen mening krijgt)

Het is inderdaad heel lastig, mijn eerste reactie is thuishouden en nooit meer laten gaan. Maar daar straf ik haar mee. Ze is dol op haar vader, ook als hij zo doet.

Weet iemand of je een vader verplicht therapie kunt laten volgen? En zolang dat niet afgerond is, de bezoeken onder toezicht plaats kunt laten vinden?

De initiële melding wordt overigens gedaan door de psycholoog. Ik sta erachter en ben ook verantwoordelijk hiervoor. De psycholoog heeft het boven water weten te halen en heeft dit met mij gedeeld. Ik had aangegeven dat ik het gevoel had dat er iets scheef zat bij vader thuis. Hierop is de psycholoog gaan vissen. In overleg is er toen besloten om een melding te maken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-05-19 20:25

Geplaatst door de TopicStarter : 21-05-19 20:25

Nwktje schreef:
Wat misschien wel handig is om goed over na te denken is, doet vader dit bewust? Weet hij wat zijn acties voor reacties zorgen of weet hij niet goed hoe hij het aan moet pakken en wat de reactie op zijn actie is.

.

Hij krijgt een waas voor zijn ogen, kan zich niet meer beheersen en lost het op door te slaan. Praten heeft geen zin, heb ik eerder gedaan. Hij noemt me dan zeiktrut en lacht me uit, roept nog een keer dat ik niet moet zeiken en loopt dan weg. In het slechtste geval gaat hij dreigen.

Maureen: ze houdt van haar vader. Kinderen zijn op die leeftijd enorm loyaal naar hun ouders en kunnen nog niet zelf inzien dat hun ouders misschien niet altijd de juiste dingen doen. Juist hierom moet ik haar in bescherming nemen.

Laatst bijgewerkt door notme77 op 21-05-19 20:26, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-05-19 20:26

Geplaatst: 21-05-19 20:26

Bij de melding zal een heel traject horen wat ook inhoud dat het gezin, de vader in dit geval, begeleiding gaat krijgen en idd bijvoorbeeld therapieën moet gaan volgen. Er wordt dan telkens bekeken of het toezicht aangepast moet worden of dat het bijvoorbeeld goed gaat en verruimd gaat worden...er zullen meerdere evaluaties komen uiteindelijk stellen zij zich op in het belang van het kind. Ook jij zou betrokken kunnen worden in de begeleiding wanneer de uitkomst het beste zou zijn voor je dochter. Dus traject kan een half jaar duren maar kan ook zo maar steeds verlengd worden en een aantal jaren duren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-05-19 20:29

Re: Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst door de TopicStarter : 21-05-19 20:29

Iedereen bedankt voor de reacties trouwens. Erg fijn om andere meningen te horen van mensen die er niet emotioneel bij betrokken zijn.

Dank je Ninette. Ook al zou ik betrokken worden in het traject, vind ik dat geen probleem. Als het maar verbetert.

**Geplaatst**: 21-05-19 20:31

Geplaatst: 21-05-19 20:31

Wat erg.
Ben je al bij de huisarts geweest?
Wellicht kan hij/zij jou en je dochter doorverwijzen.
Je dochter laten slaan kan de bedoeling niet zijn.
Ondanks de loyaliteit van je dochter.

**Geplaatst**: 21-05-19 20:33

Geplaatst: 21-05-19 20:33

Hierboven werd het ook al genoemd, maar je zou kunnen proberen je dochter te stimuleren een vertrouwenspersoon in vertrouwen te nemen (via school of psycholoog). Misschien is ze tegen een onafhankelijk iemand er opener over dan tegen jou, en kan die persoon ook samen met haar stappen zetten.

**Geplaatst**: 21-05-19 20:34

Geplaatst: 21-05-19 20:34

Ik vind het eigenlijk wel vrij naïef dat je getuigen bent van hoe hij zijn oudste dochter mishandeld, hij jou mishandeld en dan nog denkt dat hij het bij jullie dochter niet zou doen. Ik ben zowel fysiek als mentaal mishandeld door mijn moeder. Ik ben nu 26 en dit blijft een dagelijks gevecht met mij zelf. Ik heb er ptss door opgelopen dus kan enkel zeggen: Haal jou dochter daar weg.

**Geplaatst**: 21-05-19 20:35

Geplaatst: 21-05-19 20:35

Ik lees tussen de regels door angst voor je ex.
Ik denk dat je dochter dit oppikt. Ik vraag me af of ze echt oprecht graag hem wil zien of dat ze zich laat leiden door angst. Welke hij wellicht gevoed heeft.
Persoonlijk zou ik zeggen, dochter niet meer zonder toezicht bij vader.
Bij voorkeur eigen toezicht.
Maar, deze strijd aangaan heeft geen zin als jij al bij voorbaat angst voelt.
Kan je familie of vrienden je hierin steunen?
Ik denk dat de psychische hulp goed is voor je dochter, kun je ism daarmee gaan kijken wat slim is?
Wellicht was dit nog maar het topje vd ijsberg qua "bekentenissen".

**Geplaatst**: 21-05-19 20:36

Geplaatst: 21-05-19 20:36

Ik zou er persoonlijk eerst voor zorgen dat ze nooit meer alleen is met haar vader, een band is een ding en het blijft misschien wel haar vader maar vergis je niet in de psychologische impact die dit soort dingen kunnen hebben op je dochter. Daarbij zou ik mij toch wel zorgen maken omdat je nu een melding hebt gedaan en hij hier over gecontacteerd wordt, hij dit niet uit woede gaat botvieren op haar als ze hem wel ziet, of op zijn andere gezin.

Je zegt wel dat ze nu niet meteen risico loopt maar in feite doet ze dit wel, een goede klap te hard of iemand ergens tegenaan duwen kunnen aflopen in de meest nare situaties, los van wat het psychologisch met je doet. En ik spreek helaas uit ervaring.

Laat je dochter ook praten met iemand buiten het gezin, misschien dat dit voor haar ook makkelijker is. En wil ze wel praten luister dan zonder in eerste instantie heel emotioneel te reageren.

Wil je wel heel veel sterkte wensen met de situatie.

**Geplaatst**: 21-05-19 20:38

Geplaatst: 21-05-19 20:38

Inderdaad dit TS, laat vooral jou dochter praten en luister zelf vooral naar haar

Mendy1984 schreef:
luister goed naar haar
laat haar praten

Ik heb kort met ''veilig thuis'' contact gehad, maar dit omdat een ''psycho ex'' flink verslaafd was aan alcohol en drugs en in het jaar 2017 mij ene hel jaar bezorgd heeft waardoor ik tot 3x toe met spoed door de ambulance ben opgepikt en naar de spoed. Hele gezicht had ik kapot, daarvan was ie gestraft nou ja soort van gestraft. En ik ben er een van ieder mens verdiend een kans, maar bij hem had ik dat never nooit moeten doen. Herfstvakantie 2017 mijn kinderen waren bij mij en meende dat ze al sliepen aangezien midden in de nacht was, maar het schijnt dat mijn oudste zoon in een glimp wel gezien heeft dat die psycho gek mij geprobeerd had te vermoorden

.

Overigens is ''hij'' gelukkig, goddank niet de biologische vader van mijn kinderen, met de bio-vader heb ik juist heel goed en normaal contact omdat we ouders van zijn van onze 2 jongens. Hij was er juist voor me want ja het zijn niet mijn kinderen maar ook die van hem, en dat ik bijna gewurgd was was hij (de vader van mijn kids) naar me toe gekomen en mocht ik tijdelijk of zolang ik wilde bij hem in huis verblijven met onze kinderen.

Of ik aangifte had gedaan? Ja zeker, maar de politie is nu nog met de zaak bezig omdat ze die psycho niet kunnen vinden

. Middels dat ik weer door een bekende getipt werd dat ie terug in het noorden van het land moet zitten.

Mijn zoon die dus eea wel gezien heeft is ook geen prater uit zichzelf, zelf vind ik het dus ook kei lastig maar ja helaas toch probeer ik hem op positief vlak te stimuleren van als ie mij wat wil vertellen en als ie het tegen mij niet durft, of niet kan dat ie ook ten aller tijden met zijn vader mag praten die er ook genoeg weet over heeft.

Kinderen zijn zo kwetsbaar, zeker en vooral met dit soort dingen.

Slaan is een grote no go!

Kijk als zij nog naar haar vader toe wilt, tsja dan is dat haar keus maar zeker kan je en helemaal gezien jij alleen het gezag hebt over jullie dochter. Therapie verplicht te kunnen laten volgen, en dat ie dan zijn dochter onder toezicht plaats zullen gaan vinden. Hij zal zich toch echt anders moeten gaan opstellen naar zijn kind toe, want een ouder en een kind waarvan beide flink uit de hoek kunnen komen met hun meningen en dan gaat het alleen maar meer en meer escaleren wat juist andersom moet zijn.

Communiceren, blijven communiceren met je kind is zo heel belangrijk met slaan los je zeker niks op dus weet niet hoe hij zo door op deze manier kan bezig blijven gaan.

Sterkte

Nomineer dit bericht ×