Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-05-19 23:23

Eenzaamheid, wie kent het niet.

Geplaatst door de TopicStarter : 19-05-19 23:23

Hoi lieve bokkers,

Helaas hoor ik heel vaak dat mensen zich eenzaam voelen. Toch is er ook vaak veel schaamte rondom dit onderwerp merk ik. Het liefst vertellen mensen vaak over een leuke berg vrienden. Helaas is het in de realiteit vaak anders en hebben enorm veel mensen te maken met eenzaamheid. Vaak ook mensen waarvan je het niet verwacht en ook veel meer dan je zou denken.

Ik wil met dit topic een beetje die schaamte voorbij. Ik voel mezelf namelijk heel vaak erg eenzaam en ook ik benoem dit niet zo graag... Maar ik vind het wel goed dit onderwerp eens meer bespreekbaar te maken.

Ik ben dus erg benieuwd naar hoe jullie hiermee omgaan. Wat is eenzaamheid voor jou? Wat doe je als je je eenzaam voelt? Wat voor invloed heeft het op jou? Wat denk je het meest nodig te hebben om de eenzaamheid te verminderen?

Wieweet hebben we nog fijne tips voor elkaar! :(:)

Laatst bijgewerkt door balance op 20-05-19 16:03, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: spelfout titel op verzoek aangepast

**Geplaatst**: 19-05-19 23:26

Re: Eenzaamheid, wie ken het niet.

Geplaatst: 19-05-19 23:26

Hier nog iemand! Ik voel mij vrij regelmatig heel alleen en eenzaam.
Ik probeer het altijd maar te negeren (werkt uiteraard nooit) en voel mij daardoor nog eenzamer.

**Geplaatst**: 19-05-19 23:26

Geplaatst: 19-05-19 23:26

Ik ken het. Nadat mijn relatie uit was gegaan en ik beschuldigd was van vreemdgaan was ik bijna al mijn vrienden kwijt. Toen ze later achter de waarheid kwamen en met hangende pootjes bij mij terug kwamen heb ik ze vriendelijk bedankt.

Heb daardoor nu ook een vertrouwensprobleem en vind het moeilijk om vrienden met iemand te worden. Ben gewoon zo bang dat alles wat ik in diegene investeer zo weer kapot kan gaan

Sta zeker open voor nieuwe vriendschappen omdat ik merk dat ik echt wel eenzaam ben. Vreet ook wel aan me.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-05-19 23:32

Geplaatst door de TopicStarter : 19-05-19 23:32

ScarOfWars schreef:
Hier nog iemand! Ik voel mij vrij regelmatig heel alleen en eenzaam.
Ik probeer het altijd maar te negeren (werkt uiteraard nooit) en voel mij daardoor nog eenzamer.

Dikke knuffel! :(:)

Het negeren helpt inderdaad niet, maar het toelaten helaas ook niet. Beide resulteert in een nog eenzamer gevoel. Een beetje een cirkeltje waar je in komt eigenlijk. Dit maakt het tegelijkertijd ook best een groot probleem, waar veel mensen tegenaan lopen.
Weet je wat je mist, waardoor je je eenzaam voelt?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-05-19 23:35

Geplaatst door de TopicStarter : 19-05-19 23:35

Maureen95 schreef:
Ik ken het. Nadat mijn relatie uit was gegaan en ik beschuldigd was van vreemdgaan was ik bijna al mijn vrienden kwijt. Toen ze later achter de waarheid kwamen en met hangende pootjes bij mij terug kwamen heb ik ze vriendelijk bedankt.

Heb daardoor nu ook een vertrouwensprobleem en vind het moeilijk om vrienden met iemand te worden. Ben gewoon zo bang dat alles wat ik in diegene investeer zo weer kapot kan gaan

Sta zeker open voor nieuwe vriendschappen omdat ik merk dat ik echt wel eenzaam ben. Vreet ook wel aan me.

Lastig zeg! Heftig dat je daar ook zo van beschuldigd werd. Hier ook inderdaad wel wat vertrouwensproblemen gekregen. Dan wel voornamelijk op het gebied van relaties.

Merk je ook dat het lastiger wordt om vrienden te maken als je ouder wordt? Ik heb zelf het idee dat het alleen maar lastiger wordt.

**Geplaatst**: 19-05-19 23:38

Geplaatst: 19-05-19 23:38

MusicIsLife schreef:
Maureen95 schreef:
Ik ken het. Nadat mijn relatie uit was gegaan en ik beschuldigd was van vreemdgaan was ik bijna al mijn vrienden kwijt. Toen ze later achter de waarheid kwamen en met hangende pootjes bij mij terug kwamen heb ik ze vriendelijk bedankt.

Heb daardoor nu ook een vertrouwensprobleem en vind het moeilijk om vrienden met iemand te worden. Ben gewoon zo bang dat alles wat ik in diegene investeer zo weer kapot kan gaan

Sta zeker open voor nieuwe vriendschappen omdat ik merk dat ik echt wel eenzaam ben. Vreet ook wel aan me.

Lastig zeg! Heftig dat je daar ook zo van beschuldigd werd. Hier ook inderdaad wel wat vertrouwensproblemen gekregen. Dan wel voornamelijk op het gebied van relaties.

Merk je ook dat het lastiger wordt om vrienden te maken als je ouder wordt? Ik heb zelf het idee dat het alleen maar lastiger wordt.

Vertrouwensproblemen bij relaties heb ik inderdaad ook. Heb ook geen relatie meer gehad na mijn ex.

Ik merk ook dat het lastiger wordt. Je ontmoet minder snel mensen. Ik zit niet meer op school en werk in een klein team op werk. Daarbij ontmoet ik niet veel mensen waar ik veel mee op zou kunnen trekken.

**Geplaatst**: 19-05-19 23:44

Geplaatst: 19-05-19 23:44

MusicIsLife schreef:
ScarOfWars schreef:
Hier nog iemand! Ik voel mij vrij regelmatig heel alleen en eenzaam.
Ik probeer het altijd maar te negeren (werkt uiteraard nooit) en voel mij daardoor nog eenzamer.

Dikke knuffel!
Het negeren helpt inderdaad niet, maar het toelaten helaas ook niet. Beide resulteert in een nog eenzamer gevoel. Een beetje een cirkeltje waar je in komt eigenlijk. Dit maakt het tegelijkertijd ook best een groot probleem, waar veel mensen tegenaan lopen.
Weet je wat je mist, waardoor je je eenzaam voelt?

Het is inderdaad een cirkeltje geworden, helaas.
Hmm wat ik mis.. tja.. ik denk gewoon iemand om mij heen? Geen idee eigenlijk.. ik ken mijzelf eigenlijk niet zo goed.. misschien gaat het daar mis..

**Geplaatst**: 19-05-19 23:54

Geplaatst: 19-05-19 23:54

Ik ken het gevoel ook wel.

Heb nooit een grote vriendenkring gehad (tevens ook nooit behoefte aan gehad) en merk dat ik nu op een leeftijd ben gekomen waar veel van mijn vriendinnen en vrienden weinig tot geen interesse meer hebben in van alles ondernemen en we vooral werken en sparen voor de toekomst. Helpt niet mee dat ik al heel lang vrijgezel ben en vriendinnen die wel een relatie hebben een heel ander leven leiden eigenlijk. Het voelt alsof jij altijd degene bent die wilt afspreken en het van één kant komt.

Kan er wel redelijk mee dealen, maar op dagen dat je niks te doen hebt (zondagen), kan ik rusteloos worden en alles voelt dan heel negatief eigenlijk. Heb dan ook geen behoefte om te vragen of iemand wat wilt doen, want ga er eigenlijk vanuit dat het antwoord toch al is van: ''Druk druk!''.
Mijn reactie is dus meer van: F*ck jullie allemaal, dan laat ik ook niet meer van mezelf horen. :Y)

Ik heb een drastische verandering in mijn leven nodig. Een halfjaar tot een jaar weggaan en nieuwe mensen leren kennen en een cirkel doorbreken of zo.

**Geplaatst**: 20-05-19 00:24

Re: Eenzaamheid, wie ken het niet.

Geplaatst: 20-05-19 00:24

Ik ben vrijwilliger geworden bij de plaatselijke voetbalclub achter de bar.

Ik woon hier al een paar jaar.
Maar werk hier niet. Dus leerde ook geen mensen kennen.
Nu een half jaar verder heb ik een hele uitgebreide kring. En nee. Nog geen dikke vriendschappen voor het leven. Maar zeker wel hele leuke mensen leren kennen en al veel activiteiten ondernomen.

Al een paar x spontaan naar de kroeg of een terrasje gepakt.

**Geplaatst**: 20-05-19 00:26

Geplaatst: 20-05-19 00:26

Mag ik me ook melden?

Mijn sociaal leven is tegenwoordig nagenoeg 0. Op contact met bff (die 180km verderop woont) en wat appen met collega's na dan. Andere voormalige bff die dichtbij woonde is spontaan van de radar verdwenen en heeft ineens nooit meer iets van zich laten horen. Geen ruzie gehad of niks...

Vroeger had ik wel een redelijk grote sociale kring, maar na de breuk met mijn ex ben ik veel mensen uit mijn leven gaan verwijderen. Het moeten stoppen met rollerderby zorgt dat er niks meer overgebleven is. Inmiddels werk ik in diensten, waardoor teamsport op een vaste tijd heel erg lastig is (plus dat het rugbyteam steeds uit elkaar valt) en ik veel vrij heb op momenten dat mensen moeten werken en vice versa.

Daarnaast is mijn vriend minimaal 20 dagen per maand in het buitenland voor zijn werk en zit ik hier maar wat alleen te zijn...

Het poedersuiker is dat ik dus eigenlijk super sociaal ben, maar op de een of andere manier kom ik gewoon geen mensen meer tegen... Om eerlijk te zijn breekt me dit behoorlijk op, maar precies wat hier aangehaald wordt; eenzaam zijn is een taboe.

**Geplaatst**: 20-05-19 00:46

Re: Eenzaamheid, wie ken het niet.

Geplaatst: 20-05-19 00:46

Ik voel me niet eenzaam momenteel. Ik heb eigenlijk alleen mijn partner, moeder en wat mensen van werk en stal als sociaal netwerk. Weinig goede vrienden maar ik kan mezelf heel prima vermaken en ben heel erg blij met de mensen die ik heb.
Echter denk ik wel eens aan later. Wat als mijn relatie crasht of ik ooit mijn moeder verlies...

**Geplaatst**: 20-05-19 01:47

Geplaatst: 20-05-19 01:47

Oh ik ken het wel hoor. Mede omdat ik in mijn jeugd veel verhuisd ben naar andere plaatsen zijn gemaakte vriendschappen altijd verwaterd. Op mijn 20ste had ik nog 3 goede vrienden maar daar heb ik in de jaren ook afscheid van moeten nemen. (1 verhuisde naar Dubai, 1 kreeg een vriendin en zat volledig onder de plak, 1 heeft me ongelooflijk vernederd).

Vanaf toen heb ik mijn relaties altijd als beste vriend (vriendin in mijn geval) gezien en besloten me niet meer te focussen op anderen maar na 3 langere relaties heb ik wel geleerd dat dat ook geen goed idee is. Ook heb ik in de jaren een aantal keren niet goed in mijn vel gezeten en altijd 'nee' gezegd als mensen me mee vroegen om wat te gaan doen en als je maar vaak genoeg nee zegt houden mensen vanzelf op om je nog mee te vragen, dat is mijn eigen schuld. Omdat ik sterk het gevoel had dat er iets niet aan mij klopte dat ik geen vrienden had heb ik nog even onder behandeling van een psych gestaan en gekeken of er iets van een sociale stoornis of iets in het autistisch spectrum aan de hand was maar uiteindelijk was de conclusie dat ik een lage sociale behoefte heb.

Een lage sociale behoefte okay, daar herken ik me wel in. Ik ben graag thuis en verveel me in mijn up helemaal nooit. Maar dat wil niet zeggen dat ik helemaal geen sociale behoefte heb. Ik ga ook heel graag naar concerten en festivals, ik ben een filmgek en ga graag naar de bios en ik ga ook heel graag uit eten. En ik vind het leuk om bij mensen op bezoek te gaan en mensen te ontvangen in mijn huis en voor ze te koken. Allemaal dingen die toch leuker zijn om met een vriend(in) te doen. Die dingen doe ik nu vaak alleen en ook al raak ik dan altijd wel met leuke mensen aan de praat en heb ik het reuze naar m'n zin dan nog voelt het alsof iets/iemand mist en dat ik gewoon eenzaam ben. En het is niet dat ik helemaal geen leuke/lieve mensen ken want ik ken er genoeg maar niet één woont binnen een uur rijden en spontane afspraken gaan dan toch moeilijk.

Voorbij de 25 is het wel zo dat des te ouder je wordt des te moeilijker wordt het om nog nieuwe vriendschappen te maken. Soms heb je geluk en tref je op je werk of op je sportclub iemand waarmee je klikt, maar dit zijn echt uitzonderingen. Ik wil op dit moment heel graag nieuwe vrienden en vriendinnen maar weet niet hoe. -O-

**Geplaatst**: 20-05-19 02:09

Re: Eenzaamheid, wie ken het niet.

Geplaatst: 20-05-19 02:09

In het Engels, als dat geen probleem is?
https://www.psychologytoday.com/us/blog ... loneliness

**Geplaatst**: 20-05-19 07:39

Geplaatst: 20-05-19 07:39

Niniane schreef:
Ik ken het gevoel ook wel. Heb nooit een grote vriendenkring gehad (tevens ook nooit behoefte aan gehad) en merk dat ik nu op een leeftijd ben gekomen waar veel van mijn vriendinnen en vrienden weinig tot geen interesse meer hebben in van alles ondernemen en we vooral werken en sparen voor de toekomst. Helpt niet mee dat ik al heel lang vrijgezel ben en vriendinnen die wel een relatie hebben een heel ander leven leiden eigenlijk. Het voelt alsof jij altijd degene bent die wilt afspreken en het van één kant komt.

Kan er wel redelijk mee dealen, maar op dagen dat je niks te doen hebt (zondagen), kan ik rusteloos worden en alles voelt dan heel negatief eigenlijk. Heb dan ook geen behoefte om te vragen of iemand wat wilt doen, want ga er eigenlijk vanuit dat het antwoord toch al is van: ''Druk druk!''.
Mijn reactie is dus meer van: F*ck jullie allemaal, dan laat ik ook niet meer van mezelf horen.

Dit herken ik heel erg! Het wordt steeds erger want als we dan afspreken of een verjaardag hebben dan praat de ene helft over huizen bouwen en kopen en de andere helft over zwanger zijn en kinderen. Dus de keren dat we dan afspreken kan ik me dus juist nog eenzamer gaan voelen omdat ik daar helemaal niet over mee kan praten terwijl ik dan juist onder de mensen ben.
Het liefste doe ik gewoon dingen met 1 of 2 mensen samen en ik vind het belangrijk om van te voren af te spreken met of zonder kinderen, dan ga je er toch met andere verwachtingen naartoe.

Ik voel me best vaak eenzaam en vooral het gemis van iemand die van je houdt en er voor je is. Ik zit nu in een heel moeilijke periode en had zo'n behoefte alleen maar dat er iemand was die even een arm om me heen kon slaan, maar die is er niet en dat maakte me zo eenzaam! Eenzaamheid is echt een heel naar gevoel $:\$

**Geplaatst**: 20-05-19 07:47

Re: Eenzaamheid, wie ken het niet.

Geplaatst: 20-05-19 07:47

Heel veel herkenning van mijn kant.
Heb vroeger altijd 1 beste vriendin gehad maar dat is op den duur verwaterd (als je dit toevallig leest M, ik mis je!)
Mijn verloofde is mijn beste vriend. En verder heb ik geen vrienden. 1 collega kan ik beter mee opschieten en zou een vriendin kunnen worden maar ik ben zo socially awkward dat het nog niet echt vooruit gaat

**Geplaatst**: 20-05-19 08:26

Re: Eenzaamheid, wie ken het niet.

Geplaatst: 20-05-19 08:26

Ik herken het ook wel.
Door omstandigheden veel moeten verhuizen, sport en contacten/vrienden moeten opzeggen.

Ik heb wel een relatie maar mis de contacten er omheen wel heel erg. Ik sta op een kleine stal (ook vaak van stal moeten verhuizen) dus ook daar weinig contacten.
Vind het lastig om met nieuwe mensen in contact te komen, op school was dit altijd veel makkelijker.
Ik werk samen met 1 iemand dus ook geen groot team op het werk, en dus ook niet via de paarden.
Ik zou wel weer op voetbal willen maar dat is afwachten of dat lichamelijk haarbaar is.

Tips of dingen die ik doe/niet doe heb ik dus niet echt :roll:

**Geplaatst**: 20-05-19 09:11

Re: Eenzaamheid, wie ken het niet.

Geplaatst: 20-05-19 09:11

Ik herken het ook.
Vind het soms best wel pijnlijk om te realiseren maar ik probeer het te accepteren. Ben ook vaak verhuisd dus dan schiet het niet op. Op mijn studie zitten er 4 meiden in mijn klas waarvan ik het met 1 niet goed kan vinden, dus hoor daar ook niet echt bij de groep.

**Geplaatst**: 20-05-19 09:22

Geplaatst: 20-05-19 09:22

Wat naar, sterkte voor iedereen. :(:)

Een nieuwe sport (liefst groep), vrijwilligerswerk e.d. kan allemaal helpen nieuwe mensen te ontmoeten!

**Geplaatst**: 20-05-19 09:40

Geplaatst: 20-05-19 09:40

Ook ik kan moeilijk echt contact maken, op het werk zijn wel leeftijdsgenoten maar het komt nooit verder dan op het werk.

Ik heb een man dus misschien is het ook wel anders. Maar ik voel me niet eenzaam. Ja misschien op onze bruiloft toen ik geen beste vriendin had om mee te laten dineren en mijn man wel een beste vriend. Op dat moment miste ik het eigenlijk ook niet het ging meer om dat ik dacht dat mensen mee zielig zouden vinden.

Ik heb het een beetje geaccepteerd denk ik. Ik vind het heerlijk om dingen alleen te ondernemen zoals een concert of festival. Je kunt komen wanneer je wilt, eten drinken en plassen wanneer je wilt, er praat niemand doorheen en je kunt weer gaan wanneer je wilt :')

Mijn man en ik zijn serieus aan het overwegen om naar het buitenland te vertrekken ergens waar de mensen ver weg wonen. Het is niet dat we niet van mensen houden maar we houden meer van de rust van de natuur.

**Geplaatst**: 20-05-19 09:47

Re: Eenzaamheid, wie ken het niet.

Geplaatst: 20-05-19 09:47

Ik herken het ook en ik denk dat de oorzaak deels ligt in het feit dat iedereen het zo druk heeft tegenwoordig. Ik heb een paar vriendinnen, maar die hebben bijna nooit tijd of energie om af te spreken. Dat was vroeger heel anders... Zal ook deels liggen aan het hebben van een gezin en baan denk ik, maar ik vind het wel jammer...

**Geplaatst**: 20-05-19 09:52

Geplaatst: 20-05-19 09:52

Ik voel mij ook geregeld eenzaam... voornamelijk nadat ik geopereerd was en je je realiseerde hoe afhankelijk je dan bent en als er dan bijna niemand uit zichzelf aanbied of je hulp nodig hebt.... je je echt alleen voelt. Ik heb hulp gehad vanuit de hoeken die ik niet had verwacht en juist de mensen die ik wel altijd heb geholpen waren er niet voor mij... dan realiseer je je pas hoe alleen je eigenlijk bent... ik ben iemand die niet om hulp vraagt omdat ik en te bang ben voor teleurstelling en te bang ben om mensen op te zadelen met iets... geen relatie hebben op dat soort momenten zijn killing... nu nog steeds. Ik heb nadat ik baar huis ben gegaan 2 weken na de operatie vrijwel alles zelf gedaan. Wat eigenlijk niet mocht. Dagelijks lichamelijke pijn gehad etc... ik brandde op. Want ik wou niemand tot last zijn... lichamelijk ben ik nu voor het grootste gedeelte hersteld, mentaal was het helaas alleen maar erger geworden. Eenzaamheid is klote, en al helemaal als je wel veel vrienden hebt normaal gesproken en je je dan alsnog zo alleen voelt wanneer je ze juist nodig hebt... even als toevoeging, het is niet dat het aan de vrienden licht, eerder aan mij dat ik verkeerde hoop of verwachting had... iedereen heeft zijn eigen oliebol to deal with

Laatst bijgewerkt door Rennie89 op 20-05-19 10:03, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 20-05-19 10:00

Geplaatst: 20-05-19 10:00

Lastig ts maar goed dat je hier open in bent! Ik denk ook dat het verergerd is geworden...de eenzaamheid...door de komst van Social media. Mensen bellen niet meer zo snel...of gaan langs...nee word ff snel een apje. Mensen plaatsen foto's of filmpjes van vrienden etc waardoor het lijkt dat jezelf bijna niemand hebt maar hun wel. Alleen als je verder kijkt kan het dan weer bv een foto zijn uit de kroeg waar diegene amper iemand kent. Of kijk eens op verjaardagen waarin men vaak de telefoon pakt in bijzijn vd rest.

Het maakt het op die manier ook niet makkelijker

**Geplaatst**: 20-05-19 10:02

Geplaatst: 20-05-19 10:02

Ik heb mij tot niet zo heel lang geleden heel veel en vaak eenzaam gevoeld, binnen relaties maar ook binnen vriendschappen.

Bij mij is de omslag nog niet zo heel lang bezig, ik ben erachter gekomen dat mijn verwachtingen en loyaliteit binnen vriendschappen vaak anders liggen dan die van andere mensen.
Daar ben ik dan ook mee aan de slag gegaan en ik heb geleerd beter alleen te kunnen zijn en mijn sociale behoeftes anders in te vullen. Kost veel reflectief vermogen maar het levert mij ook heel veel op gelukkig.

Sterkte aan de eenzame mensen hier :(:)

is echt een rotgevoel.

**Geplaatst**: 20-05-19 10:07

Re: Eenzaamheid, wie ken het niet.

Geplaatst: 20-05-19 10:07

Jup, hier ook een. Mensen niet tot last willen zijn, onregelmatig werken waardoor ik op rare dagen vrij ben. En moeite met mensen vertrouwen.
Ik heb er wel behoefte aan, maar weet soms niet hoe ik het moet aanpakken en met vriendinnen afspreken kost vaak enorm veel plannen.

**Geplaatst**: 20-05-19 10:08

Geplaatst: 20-05-19 10:08

Dit is een mooi topic eigenlijk, niet in de zin dat zoveel mensen eenzaam zijn in bepaalde opzichten maar dat er open over kan gepraat worden.

Hier heb ik nooit veel vrienden gehad en dan doet het toch pijn als je bij de weinige die je dacht te hebben telkens foto's ziet passeren van leuke uitstappen maar ze je nooit uitnodigen, echte vrienden zijn dat dan dus niet meer. Heb er altijd een handje van gehad ook om vrienden te maken die ver weg wonen, daardoor zie je ze zelden en als je ze dan ziet dan merk je het wel dat je toch veel mist. Zeker als ze het beginnen te hebben over iets dat geweldig was maar jij door de afstand terug hebt moeten missen. De verwachting is ook altijd dat ik naar hun toe kom maar in de omgekeerde richting komt dat er al helemaal zelden van.

Heb vorig jaar iemand leren kennen op het werk waar het heel goed mee klikt maar ook deze woont op een uur afstand, op sociale media praat je dan wel met elkaar maar ook terug echt afspreken komt er niet van door drukte. Een echte vriendschap is in mijn ogen eentje dat je elkaar effectief ziet en niet enkel via messenger praten anders noem ik het eerder een kennis. In dat opzicht heb ik dus eigenlijk geen enkele echt diepe vriendschap maar gewoon een handje vol kennissen.

Nomineer dit bericht ×