naar bed gaan/inslapen.
In haar eigen kamer spelen
Buiten spelen
Überhaupt spelen doet ze eigenlijk niet alleen
Spelen bij een vriendinnetje niet langer dan een halfuur, vriendinnetje bij haar thuis kan uren blijven spelen en dan spelen ze ook op haar kamer.
Nu komt dus het schoolreisje. Ze heeft zichzelf voorgehouden dat mama vast wel mee mag, maar nu het ineens echt wordt, met aanmeldingsformulier wat ze gisteren mee kreeg, is er dus sinds gisteren paniek. Helemaal overstuur. Uiteindelijk kalmeerde ze maar vannacht plaste ze ineens in bed en de hele ochtend is ze nog geen 5 seconden van de wc geweest. Ze moet constant plassen en ze heeft ook wat diaree. Natuurlijk wordt vanmiddag de urine onderzocht zodra we voldoende druppels hebben kunnen opvangen, maar eerlijk, ik denk dat dit spanning is.
Ik heb haar gisteren al gezegd dat als ze niet mee wil dat ze ook niet hoeft, maar ik liet de keuze bij haar omdat ze zelf wel heel graag wil maar niet zonder mama.
Nu maak ik me stiekem ook wel zorgen, al laat ik dat niet merken, maar ze zal het ook wel aanvoelen. Dit is een meisje dat 3x van de glijbaan gaat bij de Mac en dan halverwege het huisje de 4e keer plotseling vast slaat en niet meer vooruit of achteruit durft en dan moet je door de buizen heen kruipen om haar te halen. Maar tegelijk weet ik ook dat ze stil blijft staan als ze iedereen kwijt is tot je haar gevonden hebt en dat ze wel weet wat ze moet doen als ze verdwaald.
Dus dilemma, zowel bij haar als bij mij. Moet ik hier gewoon een streep trekken en zeggen dat ze niet mee gaat? Wat zouden jullie doen met een hooggevoelig angstig kind? Als ik haar laat gaan dan gaan we sowieso van te voren nog een keer naar de indoor speeltuin en een keer met de bus, want dat laatste heeft ze nooit gedaan en is een deel van de spanning ook denk ik. Maar tegelijk denk ik, moet ik haar 2 weken door die spanning laten lopen, ze is pas 4, er komen nog genoeg schoolreisjes.
Ze wil nog elke dag niet naar school, kan er niet tegen als ze nee hoort, ondanks dat ze dat toch verrekte vaak hoort, of als iemand niet met haar wil spelen. De ene keer huilt ze als ik haar op school breng, de andere keer krijg ik niet eens een knuffel en loopt ze zo naar binnen.
Overigens gaan we een paar dagen later naar een pretpark met zijn allen, dus we gaan toch wel wat spannends en leuks doen nog.
Ik zit echt in tweestrijd, enerzijds denk ik dat als ze daar eenmaal is dat het wel goed gaat, maar tegelijk ben ik ook bang dat ik haar moet gaan halen