Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Tijdens zitmeditatie, waarbij je je over het algemeen richt op je ademhaling, train je om je bewust te worden van je ademhaling. Hoe vaker je dat doet, het vaker je je ook bewust kunt worden van je ademhaling buiten de zitmeditatie om, en dus ook tijdens dit soort situaties. Zodra je je bewust wordt van je ademhaling onderbreek je de gedachtenstroom die vastzit aan de emoties, waardoor je jezelf weer onder controle kunt krijgen. Daarnaast kan de meditatie je helpen om te leren waardoor je zo reageert, zodat je daar ofwel iets mee kunt doen of het los kunt laten.
De reden voor die emoties weet ik denk ik wel. Afgelopen november is een naast familielid (niet uit gezin) overleden. Diegene had een tijdje bij ons in huis gewoond vanwege de ziekte, toen ik een dag thuis kwam van stal stond er ineens een Ambulance voor de deur. Dat was niet een heel prettige ervaring voor me.



Polly schreef:Lastig hoor.
Ik was er als hulpverlener wel een beetje huiverig voor wat ik zou doen bij mijn eerste reanimatie. Nou kwam ik daar als burger bij samen met een ervaren vriendin dus mooi de kunst kunnen afkijken.
Inmiddels zoveel reanimaties gedaan dat ik weet dat ik handel en er ook niet meer bang voor ben.
Gewoon blijven trainen en erover praten, de eerste keer dat je zoiets ziet is gewoon heel erg schrikken.
Ach, alles is te oefenen hoop ik.