Raar tijdstip om een topic aan te maken, maar ik ben wakker met een baby op mijn buik dus daar gaan we maar
.Ik ben al een tijd niet meer van het persoonlijke op bokt zetten, maar ik heb nu toch echt wat advies en een hart onder de riem nodig denk ik.
Vorig jaar rond deze tijd waren we erover uit dat we wilden verhuizen: het huis waarin we woonden vonden we fijn, maar we wilden toch verhuizen naar een meer toekomstproof huis (waar we minimaal 10 jaar wilden wonen).
Dit wegens werk afstand van mijn man, afstand naar mijn paard en, het belangrijkste, een goede basisschool voor onze zoon.
Ons huis was binnen 2 weken verkocht en de huizenmarkt was ineens een gekkenhuis.
Uiteindelijk toch een huis kunnen kopen op inschrijving dmv het hoogste bod.
Volledig opknapproject, maar grote tuin, kindvriendelijke buurt, dichterbij man’s werk, mijn paard en veel basisscholen.
Een week na de sleutel kwamen we erachter dat ik zwanger was. Zeer welkom, alleen ook onverwachts omdat we al een jaar lang wilden en het even geparkeerd hadden.
Door alle verbouwings- en verhuizingsstress (tijdelijke woonadressen etc), een peuter die het er moeilijk mee had, complicaties in de zwangerschap ging het al snel niet goed met mij.
Wegens depressie/vermoeidheid en later bekkeninstabiliteit zat ik al vanaf 14 weken thuis. In een klusproject, waar ik niet eens een verfkwast op kon tillen.
Needless to say, ik voelde me verschrikkelijk opgesloten.
Nu onze baby er is, voel ik mij eindelijk weer de oude.
Maar de negatieve gevoelens over het huis gaan niet weg. Ik denk minimaal 5 keer per dag met heimwee terug aan ons oude huis en buurtje.
Afgezien van de gevoelens, komt er ook bij kijken dat ik mijn werk kwijt raak wegens reorganisatie.
Dat ik het huis te klein vind nu met twee kids, we wilden eigenlijk een dakopbouw doen maar wegens bovengenoemde reden durven we dat financieel niet aan.
Ook bevalt de buurt me niet zo goed, het is zeker kindvriendelijk maar voor mij iets te; heel veel geluid van kinderen die de hele dag voor onze deur spelen (op zich top natuurlijk), maar ook die belletje trek doen, heel vaak komen vragen of ons zoontje komt spelen (hij is 3 en de andere minimaal 6, dus hij kan nog niet alleen mee), ongevraagd ons erf opkomen.
Om dit lange verhaal samen te vatten:
- constant heimwee naar mijn oude huis (dit omdat ons vorige huis van binnen grotere en luxere was, goedkopere regio)
- negatieve gevoelens in het huis
- te drukke buurt voor mij persoonlijk
Uiteraard zijn er ook positieve puntjes:
- hele grote tuin
- parkeren op eigen terrein
- kan op meerdere manier flink uitgebouwd worden (maar kost momenteel teveel geld)
- dichtbij bos en strand, werk man en paard
Als we zouden verhuizen, zou het waarschijnlijk toch naar de goedkopere regio zijn.
Dus weer meer reistijd voor mijn man, naar mijn paard, maar minder financiele druk en meer ruimte en luxe (in huis dan, zo’n tuin als deze vind je zelden).
Welke bokkers kunnen mij een spiegel voorhouden? Want het blijft maar malen in mijn hoofd.
Sorry voor het lange verhaal! Heb geprobeerd het beknopt te houden.
die beïnvloeden je en kunnen je impulsief maken.
.