Even kleine introductie, ik ben de 30 gepasseerd, huisje boompje beestje(s) en happy single.
Athans dat happy dacht ik altijd maar de laatste tijd knaagt er wat, ik mis de kleine dingen uit een relatie, arm om je heen, samen op de bank, naast iemand aankruipen in bed. Ach jullie begrijpen de gedachte wel.
Ik heb jaren geleden relaties afgezworen, vertrouwen heeft een mega deuk opgelopen door een toemalige partner en ik was er klaar mee. Kreeg al jeuk bij de gedachte. Dat verwaterde en nu ja nu verlang ik er stiekem toch zelfs wel weer naar!
Mààr ik ben echt een ramp in daten is de laatste tijd wel gebleken! Tinder ben ik na paar keer heen en weer chatten al zat, leuke jongen op het oog via facebook ontmoet maar ook daar was ik na een paar dagen al wel weer klaar mee, nou klaar, ik liet het gesprek bewust doodbloeden
Ik ben altijd iemand geweest die een soort van chemie moet voelen, beetje op 1 lijn zitten en dat lukt niet online blijkt.
Maar waar vind je dan wel een leuke date? In de kroeg kom ik ze niet tegen(misschien ook omdat ik er zelde kom haha), op stal zeker niet
Of hou ik toch onbewust express de boot af? En geniet ik nu nog te veel van het vrije leven, geen verantwoording af te hoeven leggen, staan en gaan waar je wilt? En zitten hoofd en hart gewoon niet op 1 lijn?
Zijn er meer bokkers die in het zelfde schuitje zitten?
Dus aan de ene kant wel willen maar aan de andere kant niet slagen omdat ze het niet vinden, omdat ze niet echt zoeken en/of te kritisch zijn?
heb veel van de issues waar je tegenaan loopt nu ook.