. Gelukkig was het jongetje iets gekalmeerd en wees hij een auto aan die van zijn moeder was. Bij drie buren verder aangebeld en daar stond zijn moeder. Ik vermoed dat ze een ander kind op kwam halen van het spelen bij de buren. Hij helemaal blij natuurlijk, ik ook voor hem, maar zijn moeder
. "Waarom ben je niet in de auto blijven zitten?" vroeg ze. Mij keek ze helemaal geen blik waardig en ze zei niets eens wat tegen me! Ik wou nog niets zeggen (persoonlijk zou ik me als moeder doodschamen als mijn peuter mij kwijt is
), maar er kon nog geen bedankje vanaf. De deur werd zo dicht gesmeten... En bedankt als iemand je verdwaalde kind komt terugbrengen
. Persoonlijk heb ik nu wel meelij met het jongetje. Ik hoop maar dat zijn moeder toch niet zo'n koud persoon is als ze op mij overkwam
, maar dat er nog nog geen dankjewel vanaf kon, ongelooflijk...
Ach ja, (on)dankbare moeder of niet, je hebt je karmapunten in ieder geval verdiend! Goed aangepakt van je.
. Ik zou persoonlijk echt geschrokken zijn als iemand mijn kind komt afleveren en dan zou ik honderd keer dankjewel hebben gezegd en gevraagd waar ze mijn kind had gevonden. Maar ja, misschien was ze nogal geschrokken en kwam ze daarom botter over dan gewild.
, denk ik, omdat ze aan hem vroeger waarom hij niet in de auto zat.