2016 en 2017 zijn zware jaren geweest.. Ik werkte tot juli 2016 bij McDonald's, kreeg helaas (alweer) geen vaste aanstelling. Via via kon ik bij Postnl aan de slag als koerier. Tijdens het gesprek werd gezegd dat ik tussen 26 en 34 uur per week aan de slag kon gaan. Prima, wat minder als wat ik deed, maar moet wel goedkomen. Puntje bij paaltje werden dat maar 12 uur per week... Met 5 pony's, een autootje en een gehuurde particuliere woning werd dat financieel wel erg moeilijk... Vaak aangegeven dat ik heel graag meer wilde werken en uitgelegd waarom, maar helaas, zij konden mij niet meer inplannen..
Omdat ik bij de verhuurders van mijn huisje (op hetzelfde terrein) stond ingeschreven, kreeg ik maar een kleine aanvullende uitkering. Een derde baantje erbij zoeken kon/mocht niet, want ik moest fulltime beschikbaar blijven voor Postnl. (Ik werk ook 2 middagen als instructie op een manege).. Gelukkig liet de McD. vestiging weten dat ze mij graag terug wilden hebben (mocht pas na 6 maanden). Dus waar ik halverwege 2016 financieel de boel nog goed op de rit had, was dat daarna bagger.. Gelukkig hele lieve huur"bazen", die veel begrip voor mijn situatie hadden en ik mijn achterstand die was ontstaan, mocht aanvullen wanneer mijn financiele situatie weer op orde was.. Wel hadden zij in december kenbaar gemaakt dat hun zoon weer terug wilde keren en of ik daarom naar andere woonruimte wilde zoeken (ik zat er 5 jaar en was destijds als tijdelijk aangeboden). 31 december laatste dag bij de Post, 1 weekje vrij en dan 9 januari 2017 bij McD beginnen
Dat was 2016...2017:
vanaf 9 januari fulltime gaan werken. De beslissing genomen om mijn jongste pony te verkopen. Ze werd 3 jaar, ik wist dat ik weinig tijd ging krijgen om haar rustig aan te gaan beleren en gezien mijn financiele situatie was het ook maar beter.. Helaas ging mijn ook oude merrie ineens zichtbaar achteruit..
In februari is de jongste verkocht en opgehaald.. Wat deed dat zeer, maarja ik moest realistisch zijn.. Tussendoor zoeken naar nieuwe woonruimte en alvast spullen gaan uitzoeken..
Maart vooral bezig geweest met huis opruimen, spullen inpakken, wegdoen of verkopen..
April de beslissing genomen om de oudste in te laten slapen... Slik, au, maar ik moest realistisch zijn..
Eind april kreeg ik een woning via de woningbouw aangewezen, waar ik heel blij mee ben. De voorbereidingen op verhuizen kon nu echt beginnen..
10 mei kreeg ik de sleutel. Voor de verhuizing had ik 1 week vrij gevraagd en gekregen. Alles was strak geregeld en binnen een week was ik, met de konijntjes, helemaal gesetteld.
Juni stond in het teken van de verbouwing van een andere McD. vestiging, waardoor het die maand enorm druk is geweest bij ons.. In totaal 184 uur gewerkt en 25 uur op de manege gewerkt.. Maar alles met een goed doel: mijn financiele gaten opvullen...
Ook maar besloten om mijn andere jonge paard te koop aan te bieden.. Ook hierbij moest ik realistisch zijn en mijn al pijnlijke hart opzij zetten... Hij is in Augustus verkocht..
Juli en augustus stonden in het teken van fulltime werken en ponykampen begeleiden op de manege. Lange dagen, korte nachten.. Halverwege augustus aangegeven op het werk, dat ik vanaf september 4 dagen wilde werken, zodat ik 1 dag in de week helemaal niks had en bij kon komen (zeer fijne vestigings manager die dat goed begreep).. Augustus ook alle financiele gaten opgevuld en had ik zelfs geld over om te sparen
het harde werken wierp zijn vruchten af
September ging moeizaam.. heel moe en emotioneel. Vond ik ook heel logisch en ben eind september naar de huisarts geweest om in ieder geval bloed te laten prikken om te kijken of de vermoeidheid door fysieke of mentale klachten kwam.. Een paar dagen later de uitslag: groot tekort aan vit. D, dus aan de ampullen.. Ook een gesprek met de praktijkondersteuner aangevraagd.. (daar loop ik nog steeds)
Oktober: Tot dan toe had ik alles positief ingezien, alles met een glimlach aangepakt, alle uitdagingen aangegaan, geen uitdaging uit de weg gegaan... En toen ging de auto kapot... waar ik eindelijk financieel er beter voor stond, kon ik wéér opnieuw beginnen... Dit is een groot knak moment voor mij geweest.. Een jaar hard door bijten, realistisch zijn, gevoelens opzij schuiven, je dromen/plannen vooruit blijven schuiven.. Ik was er klaar mee.. Het was heel lang geleden dat ik mij zo naar gevoeld heb, ineens was de bodem zoek.. Alles gaat vanaf dat moment langs mij heen. Ik sta op met hoofdpijn en ga naar bed met hoofdpijn.. Na het werken zat ik nog een uur thuis na te shaken van de spanningen, een keer flauwgevallen, zweet- en paniek uitbarstingen.. allemaal relateerde ik dat aan oververmoeidheid.
Eind november nog maar weer naar de huisarts: Overspannen zo ie zo.. Ga je nu door, zit binnen nu en 6 maanden helemaal in een burn-out..
In overleg met de vestigingsmanager de ziektewet in gegaan... In het begin kon ik echt amper wat dingetjes ondernemen. Naarmate ik langer thuis zat, ging het met vallen en opstaan weer stapje voor stapje de goede richting op. Begon dingen weer positiever te bekijken, maar moest enorm oppassen met wat ik deed, op welk moment.. De vermoeidheid kon ineens als een donderslag bij heldere hemel toeslaan..
Owja, mijn jonge paard heeft zich in oktober ook nog op een ontzettend knullige manier geblesseerd. Hiermee naar de kliniek geweest om te onderzoeken: Achillespees heeft een flinke optater gehad.. 6 maanden stappen..
Voor mij kon het niet snel genoeg 31 december worden.. een punt achter dit jaar zetten, met een "schone" lei beginnen.. Oudjaarsavond bij mijn oudste broer gevierd. Was super gezellig. Zeer moe, maar voldaan thuis gekomen.
En toen was het 1 januari. Total loss van afgelopen nacht.. lang in bed blijven liggen, heel effetjes met paardlief gewandeld, de konijntjes verzorgd en weer mijn bedje ingedoken. Totdat mijn maag begon te protesteren en ik eten ging maken...
Ik hoorde ergens water vallen, maar kon het in eerste instantie niet plaatsen.. Totdat ik bij de wasmachine omhoog keek... Lekkage... Morgen de woningbouw maar bellen.... Wordt dit jaar nog erger als afgelopen jaar??????

. Nu zou ik met fulltime werken en inderdaad "nog" 2 pony's financieel wat makkelijker hebben...
Met alle respect, maar als je 'weer opnieuw kan beginnen' op het moment dat je auto kapot gaat dan is dat een teken dat je financiële situatie niet zo heel gezond is. Misschien passen je toekomstplannen (op dit moment) gewoon niet bij je budget. Dat is een k*t conclusie, maar ik heb altijd geleerd dat je eerst financieel zeker moet zijn (inkomen, dak boven je hoofd, geld voor je basisbehoeften, spaarrekening) en daarna pas gaat kijken naar luxe aanvullingen. Een paard houden (of meerdere) valt daar voor mij absoluut onder.