Geplaatst Dit jaar ben ik begonnen aan mijn 'droomstudie', Technische Natuurkunde. Deze studie stond al 2 jaar vast als mijn droomstudie. Omdat ik de juiste vakken niet had om toegelaten te worden tot deze opleiding, heb ik deze zomer staatsexamens gedaan. Deze waren bijzonder slopend, omdat ik sinds 2014 kamp met een behoorlijke examen/toets/druk/prestatie gerelateerde angstoornis. Dit houdt in dat ik bij het idee van presteren helemaal dichtklap, paniekaanvallen krijg, enorm ga piekeren enzovoorts. Deze stoornis is in 2015 bij mij vastgesteld, echter is deze toen niet behandeld omdat ik andere klachten had en mijn psycholoog ervan uit ging dat als deze andere klachten werden behandeld, de angstoornis zou verdwijnen. Echter is deze altijd gebleven. Toen ik mijn staatsexamens maakte zorgde de angststoornis ervoor dat ik helemaal kapot ging van de angsten en de symptomatische verschijnselen zoals pijn op de borst. Ondanks dat heb ik mijn staatsexamens wel gehaald en werd ik dus toegelaten tot mijn droomstudie. Ik was erg gelukkig, maar niet zo gelukkig als ik verwacht had omdat de staatsexamens en de bijkomende angsten mij zowel mentaal als fysiek hadden gesloopt. De weken daarna viel ik dan ook een beetje in een zwart gat . In die tijd heb ik mezelf zoveel mogelijk geprobeerd te laten herstellen, zowel op mentaal als fysiek gebied.
Het is trouwens relevant om te vermelden dat ik inmiddels 24 ben en heb hiervoor 1 andere studie geprobeerd; Bioinformatica. Hier ben ik mee gestopt omdat ik de exacte inslag daar toch echt miste. Ik vond Life Science(Biologie) en Chemie wel heel erg leuk, maar had die vakken liever aangevuld met wiskunde en natuurkunde ipv informatica.
Op 4 september ben ik begonnen met mijn studie. Ondanks dat de eerste 2 a 3 dagen van de week leuk begonnen, crashte ik hard op de donderdag en vrijdag van die week. Ik had paniekaanvallen, was huilerig, vroeg me af waar ik in godsnaam aan begonnen was. Ik had me kapot goed ingelezen voor de studie. Wist vooraf goed wat de werklast was. Ik wist dat het eerste blok bijna alleen maar wiskunde zou zijn en geen natuurkunde. Maar wat mij niet was verteld was dat ik per week 3 kleine toetsen per week zou hebben die bijdragen aan mijn uiteindelijke punt voor 2 vakken van de 3. Nu zijn die 3 toetsen per week standaard, daarnaast moet ik ook nog gewone tussentoetsen maken waardoor het aantal soms op loopt tot 4 toetsen per week. Hierdoor werkt mijn angststoornis overuren want die richt zich precies op dit soort prestatiemomenten. Dit zorgt ervoor dat ik constant gespannen ben, 's nachts tot 5 uur wakker lig te piekeren(terwijl ik om 6 uur weer op moet). Het feit dat ik het eerste blok bijna alleen maar wiskunde krijg en zoveel van die prestatiemomenten heb, zorgt ervoor dat de studie me ongelofelijk tegen gaat staan. Ik was vorige week de halve week ziek, maar de andere helft van de week ben ik bewust thuisgebleven omdat ik erg somber werd van de gedachte om me ook maar op de campus van de universiteit te begeven.
Nu weet ik dat het eerste blok pittig is maar natuurkunde is een pittige studie en de kans is groot dat het alleen maar moeilijker wordt en de prestatiedruk alleen maar groter wordt. Ik beleef op dit moment weinig plezier aan de vakken die ik volg. Nu hoop ik dat dat beter wordt zodra het volgende blok met meer natuurkundige vakken zich aandient maar ik heb zo mijn twijfels.
Ik begin ook gewoon te twijfelen of ik de juiste studiekeuze heb gemaakt. Toen ik mij ging orienteren op mijn studiekeuze viel mijn oog ook op Biomedische Technologie(BMT), een vakgebied waarin zich ontwikkelingen plaatsvinden die echt heel mooi zijn. Een leuke combinatie van alle vakken die ik leuk vindt, Biologie, Scheikunde, Natuurkunde, Wiskunde. Maar omdat het droomplaatje van 'natuurkunde studeren' mij zo aansprak heb ik die interesse eigenlijk weggecijferd en me volledig gericht op Technische Natuurkunde. Niet alleen twijfel ik of BMT beter bij me past, ook twijfel ik of natuurkunde wel zo goed bij me past. Ik ben lang niet zo gemotiveerd als mijn studiegenoten en ik ben zeker geen wiskundig wonder. Doordat het maken van de kleine doordeweekse toetsen me zoveel energie kost, mis ik de motivatie om me door de moeilijke wiskundige vraagstukken te slaan die huiswerk zijn. Hoewel veel natuurkundige beroepen me in de oren klinken als een droomberoep, zie ik mezelf die beroepen niet snel doen. Maar bij BMT zijn mijn gevoelens daar ook vaag over en de banenmarkt is daar niet zo gunstig als die van natuurkundigen. Als ik de vakkenlijst van Natuurkunde en BMT vergelijk wordt ik op dit moment wel warmer van de vakken van BMT dan van Natuurkunde.
Ik kan iig nog dit jaar overstappen naar BMT en mocht ik dit echt willen zou dit een goede zaak zijn want ik ben 24, een stukje ouder dan de gem. student en wil dus geen kostbare tijd(en stufi verkwisten). Daarnaast krijgt die studie volgend schooljaar ook een selectieprocedure en als ik dit jaar zou overstappen zou ik niet aan die selectie hoeven deelnemen wat mooi meegenomen is.
Maar ik twijfel want ik vraag me af of het wel zo'n slimme keuze is om over te stappen. En mijn gedachten voelen niet helder omdat ik zoveel angsten heb waardoor ik niet het gevoel heb een weloverwogen, rationele keuze te kunnen maken. Ik sta op de wachtlijst voor behandeling door een psycholoog maar dat duurt nog minstens een maand, dus daar kan ik nu geen advies aan vragen. Ik ben ook al bij mijn studieadviseur geweest, en die zegt nog even te blijven omdat ze geen duidelijke reden hoort waarom ik bij Technische Natuurkunde weg wil. Maar van die gedachte word ik ook niet echt warm. Dus nu twijfel ik en twijfel ik maar, en weet ik niet echt wat ik er mee aan moet.
In ieder geval bedankt voor het lezen. Elk advies is heel welkom.
Edit: (Ik voel me ook zo: Als ik denk aan overstappen naar BMT denk ik dat ik mogelijk als persoon een stuk gelukkiger zou kunnen worden, maar wat ik me naderhand realiseer dat stoppen met Natuurkunde de fout van m'n leven is geweest?
) 
