Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-09-17 15:38

Mijn vriend wil geen kinderen lijkt het...

Geplaatst door de TopicStarter : 15-09-17 15:38

Ik heb een super goede relatie, al ruim 4,5 jaar, woon samen, verdienen samen geld en kunnen daar nu prima van leven. Klinkt goed he? Wie wil dat nou niet?

Máár, in elke relatie is natuurlijk wel iets. Er is nu iets waarvan ik denk wat moet ik ermee?
Veel vriendinnen van mij schreven vroeger in mijn vriendenboekje bij de vraag ''wat wil je later worden?'' -> ''Moeder''. Zo'n meisje ben ik niet. Ik speel niet met kinderen van anderen, ben niet zo iemand die allemaal gekke geluidjes gaat maken als je een baby ziet. Nee, dat ben ik allemaal niet

Máár ik wil niet uitsluiten dat ik ooit wel graag zelf een kindje zou willen proberen te krijgen. Het hoort bij het leven, je hebt een echt levensdoel en het groot brengen van je eigen kind is volgens mij super bijzonder (ook zwaar

).

Mijn vriend legt de laatste tijd heel erg de nadruk op hoe erg hij géén kinderen wil. En dan niet in een serieus gesprek maar meer tussen neus en lippen door. Zien we ergens een kind in de stad zegt hij '' gatver, nee, ik hoef echt geen kinderen hoor''. Of als we iets op tv zien komen dat soort opmerkingen ook wel vaak. Een tijd hiervoor wel een serieuzer gesprek er over gehad en toen zij hij meer van ik weet het nog niet, nu nog niet, maar misschien ooit. Dan denk ik is dat nu ineens anders? wil je het echt niet meer? En wat als dat zo is... hoe zwaar weegt dat dan voor mij? Ik wil nu nog helemaal geen kinderen maar misschien straks wel, als hij dan nee zegt moet je eerst nog op zoek naar een nieuwe goede relatie etc.

Zijn er meerdere van wie de vriend eerst geen kinderen wilde maar nu wel? Of juist andersom? Of mensen die zijn weg gegaan bij hun partner vanwege dezelfde reden? Ben benieuwd...

**Geplaatst**: 15-09-17 15:42

Re: Mijn vriend wil geen kinderen lijkt het...

Geplaatst: 15-09-17 15:42

Ben ik te kort door de bocht als ik me afvraag waarom je het niet met hem bespreekt?

**Geplaatst**: 15-09-17 15:43

Geplaatst: 15-09-17 15:43

ik ken wel meer mensen die uit elkaar gingen omdat de een geen en de andere wel kinderen wou...
zoiets weegt door en er is natuurlijk geen compromis in te vinden,het is of kinderen,of geen kinderen,een middenweg bestaat niet.

hoe oud zijn jullie?het is natuurlijk een verschil als je bv 20 bent en nog geen kinderen wil,of je bent 30 en wil geen kinderen.

ik denk dat je eerst voor jezelf moet uitmaken of kinderen echt iets zijn wat je wil.
als dat echt een 'ja' is,zou ik daar toch grondig met mijn vriend over gaan praten,en vooral zeggen dat dat echt belangrijk is voor jou,daarom nu nog niet,maar binnen bv enkele jaren echt wel.

zoiets uit de weg gaan is ook geen oplossing.

**Geplaatst**: 15-09-17 15:43

Geplaatst: 15-09-17 15:43

Ik val onder geen van de categorien. Heb geen kinderen wil geen kinderen.

Maar een van je zinnen maakt me wel verdrietig. Hoezo moet je op zoek naar een nieuwe partner als je huidige vriend geen kinderen wil. Waarom is het willen krijgen van kinderen (nog maar de vraag of je ze kunt krijgen) belangrijker dan een fijn leven met een fijne partner?

Is de drang zo groot dat je je prettige leven om wil,gooien en overhoop trekken voor een kans om kinderen te krijgen. Ik snap dat niet, hoor het helaas veel en wordt daar altijd verdrietig van.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-09-17 15:45

Geplaatst door de TopicStarter : 15-09-17 15:45

linnnh schreef:
Ben ik te kort door de bocht als ik me afvraag waarom je het niet met hem bespreekt?

haha die reactie had ik verwacht.
Maar het lijkt gevoelig te liggen, als ik een serieus gesprek er over aan wil gaan lijkt hij het uit de weg te gaan. Wat misschien ook al geen goed teken is. Maar misschien was de timing ook niet goed kan ook he.

Overigens zijn we ook nog jong. Ik ben 23 en hij 24, maar toch.. voor je het weet ben je ''te oud'' om het überhaupt te proberen.

**Geplaatst**: 15-09-17 15:46

Geplaatst: 15-09-17 15:46

Opzich ben je 23.. weet niet hoe oud je vriend is?
Maak het bespreekbaar, ook voor de toekomst. Als jij kinderen wilt, en je partner absoluut never nooit niet, moet je voor jezelf bepalen hoe belangrijk het voor je is, en daar zelf de knoop in doorhakken.

Je bent pas 23 dus opzich is er tijd genoeg om er nog aan te beginnen.. Ik zit nu in hetzelfde stadium als je vriend; Gad nee nú moet ik er echt niet aan denken, maar misschien ooit. Dus ik snap wel wat hij bedoeld

En ik kan er opzich ook met de pet niet bij dat sommige mensen op mijn (nuja, onze :')

) leeftijd kinderen willen.. maar goed dat is weer een andere kant op _O-

**Geplaatst**: 15-09-17 15:48

Geplaatst: 15-09-17 15:48

_Caitlinnn schreef:
Het hoort bij het leven, je hebt een echt levensdoel.

Dus tot dusverre is jouw leven doelloos? :(:)

Los daarvan: zodra een man mij liet merken dat hij echt heel graag op een dag een kind wil heb ik daar een heel goed gesprek over gevoerd en de man laten gaan.

Ik ga niemand dwingen kinderloos door het leven te gaan. Maar vraag mij niet een kind te baren.

Keuzes maken, TS, en eens een serieus gesprek met je vriend vormen over zijn idee van de toekomst.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-09-17 15:48

Geplaatst door de TopicStarter : 15-09-17 15:48

karuna schreef:
Ik val onder geen van de categorien. Heb geen kinderen wil geen kinderen.

Maar een van je zinnen maakt me wel verdrietig. Hoezo moet je op zoek naar een nieuwe partner als je huidige vriend geen kinderen wil. Waarom is het willen krijgen van kinderen (nog maar de vraag of je ze kunt krijgen) belangrijker dan een fijn leven met een fijne partner?

Is de drang zo groot dat je je prettige leven om wil,gooien en overhoop trekken voor een kans om kinderen te krijgen. Ik snap dat niet, hoor het helaas veel en wordt daar altijd verdrietig van.

Ik snap jou reactie goed. Als ik het zo lees klinkt het ook heel kort door de bocht eigenlijk. Ben super gelukkig op het moment en dat zou ik niet zomaar opgeven. Echter denk ik wel, je leeft maar 1x. En in ware liefde geloof ik niet echt. Ik geloof wel dat er meerdere mensen rondlopen met wie je gelukkig kunt worden. En stel, mijn partner zou veel vroeger overleiden dan ikzelf. Dan heb ik misschien niet gedaan wat ik diep van binnen graag had gewild. Ja.... lastige situatie..

**Geplaatst**: 15-09-17 15:50

Geplaatst: 15-09-17 15:50

[MWS] Bewust kinderloos, wie nog meer ?
Ik raad je aan om eens in bovenstaand topic wat te lezen.
Ik wil je wel waarschuwen voor de soms nogal sterk uitgesproken meningen die niet subtiel gebracht worden. Sommige mensen uit dat topic willen ECHT geen kinderen en zijn daar zeer stellig in en daar worden geen doekjes om gewonden.
Maar misschien kan je het dan eens van de andere kant bijkijken, want 1 van je zinnen maakte me een beetje verdietig

Citaat:
Het hoort bij het leven, je hebt een echt levensdoel

Waarom zou dit zonder kind niet zijn? En het hoort bij het leven? Nee hoor, het is echt alleen jou keuze en van niemand anders.
In het topic zal je ook meerdere voorbeelden kunnen lezen van mensen over hoe vervelend het wel niet is dat sommige mensen bijna het hebben van kinderen aan je opdringen.
Maar lees het eens door en keep an open mind.
En voel je vooral niet op je tenen getrapt door sommig taalgebruik.

**Geplaatst**: 15-09-17 15:52

Geplaatst: 15-09-17 15:52

'Te oud' om überhaupt te proberen duurt dan nog wel even hoor :))

Nee maar even serieus, het feit dat het bij hem zo gevoelig ligt dat hij er niet normaal over kan/wil praten zou bij mij aardig vraagtekens oproepen. Heeft hij misschien al wel door dat jij ooit graag kids wil en hij helemaal niet en probeert hij het daarom af te houden? Heeft hij misschien iets meegemaakt waardoor kinderen geen optie zijn? Ik zou er eigenlijk gewoon een keer keihard doorheen prikken en op de man af vragen waarom ie er zo ontwijkend over doet. Met bijna 5 jaar relatie en het onderwerp 'kinderen' bij jou serieus aan de orde moet dat imo ook wel een keertje kunnen

En ik zou er goed, echt goed over nadenken over wat het voor jou en jullie relatie betekent als hij nu op dit moment zegt nooit kinderen te willen. Neem je dat voor lief? Gok je erop dat ie toch een keer omslaat? etc. etc.

Kinderen krijgen is voor mij echt totaaaaal niet aan de orde maar heb iets te vaak gezien dat zo halverwege de 30 men na jarenlange relatie uit elkaar gaat omdat de kinderwens een breekpunt is en de vrouw vervolgens met hoge tijdsdruk opzoek kan naar de papa van d'r kinderen/veredelde zaaddonor

**Geplaatst**: 15-09-17 15:53

Geplaatst: 15-09-17 15:53

karuna schreef:
Ik val onder geen van de categorien. Heb geen kinderen wil geen kinderen.

Maar een van je zinnen maakt me wel verdrietig. Hoezo moet je op zoek naar een nieuwe partner als je huidige vriend geen kinderen wil. Waarom is het willen krijgen van kinderen (nog maar de vraag of je ze kunt krijgen) belangrijker dan een fijn leven met een fijne partner?

Is de drang zo groot dat je je prettige leven om wil,gooien en overhoop trekken voor een kans om kinderen te krijgen. Ik snap dat niet, hoor het helaas veel en wordt daar altijd verdrietig van.

Ik val ook in die categorie en mijn man gelukkig ook. Maar een kennis van mij had wel graag kinderen gewild maar echtgenoot kon geen kinderen krijgen. Zij heeft gekozen bij de man te blijven en ze hebben dus geen kinderen. Nu is het huwelijk stuk gelopen en is ze te oud om kinderen te krijgen. Dat is ook verdrietig.

**Geplaatst**: 15-09-17 15:53

Geplaatst: 15-09-17 15:53

Als jij graag kinderen wilt, dan zou ik maar eens om de tafel gaan zitten met je partner. Want wil hij dat niet kun je beter gaan. Wat je al schrijft je hebt anders geen doel en zou hij eerder overlijden heb je spijt dat je geen kind hebt.
Ik als bewust kinderloze zie dat uiteraard anders, maar als dat jou gevoel is lijkt me blijven bij een man die geen kinderen wil uiteindelijk niet haalbaar.
Dus ga bespreken hoe serieus hij is in zijn uitspraken.

**Geplaatst**: 15-09-17 15:53

Geplaatst: 15-09-17 15:53

Als ik je laatste post zo lees is het meer een misschien dat ik dan denk had ik maar. En is het een hoop mits maar en misschien.

Ik heb zelf echt nooit een kinderwens gehad en een relatie gehad met iemand zonder kinderwens ook. Dus ken geen enkele vorm van voortplantingsdrift. Maar stel in jou situatie is het altijd nog een mogelijkheid pleegouder te worden voor kort of langdurige opvang mocht hij eerder overlijden. Ondanks geen kinderwens hebben we wel een puber onder onze hoede gehad en tijdje in huis. Dankbaar werk wat soms veel harder nodig is dan de zoveelste eigen kweek op de wereld planten. Waarvan je niet weet of dat gaat lukken, kind gezond is en je relatie in stand blijft.

Laatst bijgewerkt door karuna op 15-09-17 15:55, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 15-09-17 15:55

Geplaatst: 15-09-17 15:55

In een goede relatie kun je dit bespreken, ookal is het een gevoelig onderwerp....
Daarnaast zijn jullie toch nog wel vrij jong, misschien wil hij de eerste paar jaar nog niet, wil hij eerst nog even samen met jou genieten van hoe goed jullie het nu hebben voordat er kindjes komen.

Mijn man stond ook niet te springen, maar wist wel dat ik ze graag wilde. Uiteindelijk kon ik niet zomaar zwanger worden en hebben we daarvoor een medisch traject af moeten leggen, 3 keer. (3 zwangerschappen waarvan 1 miskraam en 2 prachtige kinderen). Hiervoor was ook van zijn kant heel veel doorzettingsvermogen nodig (voor alle onderzoeken, testen, teleurstellingen, mij opvangen etc). Hij heeft zich voor 100% ingezet en is dolblij met de kindjes, maar het was niet altijd gemakkelijk.

Veel praten, veel begrip tonen, samen over je angsten praten...dit is iets van samen, je moet er samen achter kunnen staan.

Laatst bijgewerkt door dieseltje op 15-09-17 15:59, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 15-09-17 15:55

Geplaatst: 15-09-17 15:55

Wij hebben ook bewust ervoor gekozen om geen kinderen te 'nemen'.
In eerste instantie wilde ik ze wel, maar manlief twijfelde (nog voor ons trouwen) en na lang nadenken ben ik tot de conclusie gekomen dat het leven al druk en ingewikkeld en stressvol genoeg is zonder kinderen. En eerlijk gezegd ben ik op mijn 'rust' gesteld

Maar toen hij het pas vertelde (we hadden het er eerder over gehad en toen wilde hij ze wel, pas later niet meer) heb ik wel maanden na moeten denken of ik niet enorm ongelukkig zou worden zonder kinderen. Conclusie: ik heb geen kinderen nodig om gelukkig te zijn. En we zijn inmiddels getrouwd

**Geplaatst**: 15-09-17 15:55

Geplaatst: 15-09-17 15:55

Ik lijk denk ik erg op jouw vriend _O-

Ik zeg ook overal dat ik geen kinderen wil en als ik ergens vervelende kinderen tegen het lijf loop
dan kan ik daar ook heerlijk over klagen.
Echter sluit ik voor mezelf niet uit dat ik misschien wel ooit kinderen zou willen krijgen.
Momenteel ben ik vrijgezel en hoef ik er niet over na te denken
hiervoor had ik een relatie met iemand die zelf ook echt geen kinderen wilde, hierdoor hoefde ik er ook niet over na te denken.
Mocht ik nu iemand tegen komen die ze wel graag wilt, dan zal ik het toch moeten overwegen.
Er zijn gekke dingen die je doet voor liefde en daar zal een kind toch ook wel bij horen denk ik.

Ik denk dat bespreken echt geen gek idee is,
alleen lijkt het mij niet slim om dat te doen als je zo in de stad loopt en hij dat
zegt als hij een kind ziet

Maar praat er gewoon thuis over als jullie samen zijn.

Ik lees nu jullie leeftijden..
Opzich, heb je nog alle tijd

Ik ben zelf ook pas 24 en het zou dus best pas kunnen dat ik rond 30 er serieuzer over ga nadenken

Laatst bijgewerkt door lovelyfiefy op 15-09-17 15:57, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-09-17 15:56

Geplaatst door de TopicStarter : 15-09-17 15:56

Celiien schreef:
Opzich ben je 23.. weet niet hoe oud je vriend is?
Maak het bespreekbaar, ook voor de toekomst. Als jij kinderen wilt, en je partner absoluut never nooit niet, moet je voor jezelf bepalen hoe belangrijk het voor je is, en daar zelf de knoop in doorhakken.

Je bent pas 23 dus opzich is er tijd genoeg om er nog aan te beginnen.. Ik zit nu in hetzelfde stadium als je vriend; Gad nee nú moet ik er echt niet aan denken, maar misschien ooit. Dus ik snap wel wat hij bedoeld
En ik kan er opzich ook met de pet niet bij dat sommige mensen op mijn (nuja, onze ) leeftijd kinderen willen.. maar goed dat is weer een andere kant op

Hij word bijna 24. Dus we zijn nog jong. En wil het nu écht nog niet . Misschien wil ik het wel nooit maar dat denk ik eigenlijk niet. Mijn ouders konden heel lastig kinderen krijgen dus misschien lukt het wel nooit . Maar als het lukt zou ik dat prachtig vinden.

**Geplaatst**: 15-09-17 15:57

Geplaatst: 15-09-17 15:57

Volgens mij is je situatie op dit moment vrij overzichtelijk nog, en is er geen reden om er meteen een punt achter te zetten toch?

- jij wilt nu geen kinderen en weet nog niet zeker of je ze later wilt
- hij wil nu geen kinderen en weet nog niet zeker of hij ze later wil

Dus op het moment passen jullie prima bij elkaar

Je hebt best nog kans dat jullie zo gaan groeien de komende jaren dat hij uiteindelijk toch wel graag pappa zou willen worden maar jij bij nader inzien niet er aan moet denken

Je hebt in principe nog zoveel tijd en op deze leeftijd kan er nog zoveel veranderen in je leven, gezien je niet nu direct rammelende eierstokken hebt zou ik het lekker even laten rusten

En wel zien wat het leven voor jullie in petto heeft en hoe jullie wensen over een paar jaar liggen.

Je hebt vast nog wel wat zaken die je sowieso voor elkaar zou willen krijgen voordat er eventueel kinderen zouden komen? Iets van studie, werk, huisje ofzo...als je je daar lekker op richt dan merk je vanzelf wel of er klapperende eierstokken of zaadleiders komen

**Geplaatst**: 15-09-17 16:01

Geplaatst: 15-09-17 16:01

Citaat:
Je hebt vast nog wel wat zaken die je sowieso voor elkaar zou willen krijgen voordat er eventueel kinderen zouden komen? Iets van studie, werk, huisje ofzo...als je je daar lekker op richt dan merk je vanzelf wel of er klapperende eierstokken of zaadleiders komen

Ik zou helemaal niet in iemand willen investeren als ik toch wist dat het geen toekomst zou hebben.
Dat zou ik alleen maar verdrietig en weggegooide tijd vinden voor beide.
Ik ben altijd erg stellig geweest geen kinderen te willen, had mijn vriend, nu man, daar totaal anders in gestaan waren we niet samen gaan wonen en ook geen huis samen gekocht. Dat heeft dan toch geen kans van slagen.

**Geplaatst**: 15-09-17 16:03

Geplaatst: 15-09-17 16:03

Ik vind het heel erg voorbarig om nu al de situatie van TS te classificeren als geen toekomst hebben.
Geen van beide heeft keiharde concrete wensen momenteel dus dat is helemaal niet aan de orde.

Misschien wil TS over een paar jaar puntje bij paaltje toch geen kinderen. En hij juist wel.
Het kan in principe nog alle kanten op gaan

**Geplaatst**: 15-09-17 16:04

Geplaatst: 15-09-17 16:04

23/24 is wel jong, maar ik ben 25 en ik weet vrij zeker dat ik echt geen kinderen wil. Dat is ook iets waar ik potentiële dates op selecteer. Als zij aangeven erg graag kinderen te willen, dan ga ik geen koffie met ze drinken.
Ik wil niet zeggen dat dit een dealbreaker voor jullie is (of moet zijn), of dat dat ooit gaat gebeuren, maar misschien is het best wel een goed idee om het erover te hebben. Dan weet je in elk geval hoe hij erin staat. Niet iedereen die vaak roept dat ze geen kind willen, is ook zo stellig als je het er in een goed gesprek over hebt. Misschien bedoelt hij sowieso wel "nu nog niet, maar later misschien wel".

Also: ik hoop niet dat je echt denkt dat kinderen krijgen het enige nuttige levensdoel is en dat dat "erbij hoort"?

**Geplaatst**: 15-09-17 16:05

Geplaatst: 15-09-17 16:05

Mijn ex zei dat ook altijd, hier ook niet wetende of dit serieus of niet was.
Het kwam er op neer dat zolang we beide zelf niet stabiel waren en geen stabiele relatie konden hebben zodra we dan ook echt gingen samenwonen het misschien ook echt niet zo slim zou zijn. We hebben beide vroeger veel mee gemaakt en ik vind kinderen hartstikke leuk waardoor ik altijd heel hard riep ja ik wil graag kinderen. Maar nu ik daar echt voor mijzelf eens over na ben gaan denken wat er allemaal bij komt kijken weet ik niet of het voor mij is weg gelegd.
Hij had ook vaak zulke opmerkingen als jou vriend heeft maar we hebben er wel ook serieus over gepraat en onszelf in het verleden ook afgevraagd of het dan echt zou werken op echt lange termijn als ik wel en hij niet wou.
Nu ben jij 23 en hij 24 dus je zou dit gesprek eens kunnen gaan hebben met hem, maar dan zou ik er ook echt serieus over in gesprek gaan als jij denkt dat het jullie relatie heel misschien wel in de weg kan gaan staan vroeg of laat.
Dan nog hoeven jullie beide niet nu te beslissen maar ga er eens serieus over praten en ga er dan beide voor jezelf echt nog eens over na denken en zo uitvogelen of jullie elkaar daarin gelukkig kunnen maken. Als hij echt niet wil en jij echt wil, ja dan kan het einde relatie zijn. Maar dat ligt volledig in jullie handen wat je daarmee doet.

**Geplaatst**: 15-09-17 16:05

Geplaatst: 15-09-17 16:05

Ik denk dat ik me wel herken in jou vriend. Mijn kinderwens is niet zo duidelijk als bij sommige andere mensen. Klagen over kinderen van anderen doe ik ook en een baby of klein kind schattig vinden is aan mij niet besteed. Heb een periode gehad dat ik dacht dat ik geen kinderen zou willen. Maar inmiddels denk ik dat het me toch heel leuk lijkt om kind(eren) te krijgen met mijn vriend. Bij de ene persoon is de wens sterker dan de anderen, de enige die dit vraagstuk voor je kan oplossen zijn jullie samen. Maar je kunt denk ik niet van hem verwachten dat hij nu al een definitieve keuze maakt, het is immers pas een beslissing die je pas later gaat maken en je kan gewoon niet altijd weten of je keuze over een paar jaar dezelfde is als nu.

Hetzelfde geldt voor de vraag of je, je vriend verlaat als hij geen kinderen wil. Dit is een hele persoonlijke keuze.

**Geplaatst**: 15-09-17 16:08

Geplaatst: 15-09-17 16:08

karuna schreef:
Ik val onder geen van de categorien. Heb geen kinderen wil geen kinderen.

Maar een van je zinnen maakt me wel verdrietig. Hoezo moet je op zoek naar een nieuwe partner als je huidige vriend geen kinderen wil. Waarom is het willen krijgen van kinderen (nog maar de vraag of je ze kunt krijgen) belangrijker dan een fijn leven met een fijne partner?

Is de drang zo groot dat je je prettige leven om wil,gooien en overhoop trekken voor een kans om kinderen te krijgen. Ik snap dat niet, hoor het helaas veel en wordt daar altijd verdrietig van.

De drang naar kinderen kan evenveel zijn dan de drang naar geen kinderen.
Het is zo fundamenteel dat geen van beide daar een toegeving zou voor moeten doen. Dat gaat op 1 of ander moment altijd in de relatie komen te staan.

Ts: denk dat je voor jezelf wat moet uitmaken wat je wilt, wil je kinderen of niet.
Ben je bereid om het risico te nemen dat hij niet van gedacht gaat veranderen en dan na zoveel jaren terug opnieuw te beginnen of uw kinderwens te laten staan met de nodige consequenties.

**Geplaatst**: 15-09-17 16:10

Geplaatst: 15-09-17 16:10

Toen ik verkering kreeg heb ik gelijk mijn kinderwens uitgesproken.
Niet dat ik ze gelijk al wilde, maar ooit wel.
Mijn vriend, nu man, wilde ook kinderen. Had hij die echt niet gewild dan waren we uit elkaar gegaan.
Voor mij is een leven zonder kind niet compleet.

Praat er over met je vriend.

Nomineer dit bericht ×