Problemen met ouders

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
leadhooves

Berichten: 155
Geregistreerd: 30-04-16
Woonplaats: limburg

Problemen met ouders

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 11-09-17 18:42

Hallooo -- ik ben na een tijdje weer eens online gekomen. Ik heb de laatste tijd ontzettend veel gezeur met mijn ouders en ik denk - hoop - dat het een opluchting is om deze 'problemen' te delen en ik vroeg me af wat ik moest doen.
Het kan best onsamenhangend zijn, sorry, ik probeer het zo fatsoenlijk mogelijk hier neer te zetten...

Mijn ouders zijn de laatste tijd heel vaak weg. Ze gaan 6 van de 7 dagen uit eten en laten mij dan achter in huis, soms niet wetend wanneer ze thuis zullen zijn. Dat betekent dat ik meestal voor mezelf moet koken en alles in huis moet opruimen (afwassen, stofzuigen, honden etc). Als ik bijvoorbeeld nieuwe kleren of schoenen nodig heb, omdat ze gewoon helemaal afgetrapt zijn, zeggen ze dat ze 'krap bij kas' zitten, maar ze geven wel elke dag veel uit aan eten. Daarbij komt mijn moeder ook vaker thuis met kleren die ze 'zo maar' ergens had zien hangen en het leek haar wel leuk.
Ik voel me ontzettend alleen. Iedereen komt met hun problemen naar mij toe en ik probeer ze dan ook te helpen, maar het voelt niet echt alsof ik bij iemand mijn emoties enzo kan uitstorten (want ik ben toch maar die meid die altijd ontzettend vrolijk is als je haar ziet).
Mijn ouders proberen het af en toe 'goed' te maken door me mee te nemen naar een terras of een restaurant in de buurt, maar dan weten ze het vervolgens weer te verpesten door over een onderwerp te beginnen waar ik me ontzettend slecht mee voel. Dan stellen ze stomme vragen of ik me wel 'goed' voel en of ik misschien naar een therapeut moet (dit zeggen ze op momenten dat zij denken dat ze alles kunnen maken). Ze zijn nooit thuis, praten nooit 'echt' met me en tonen ook niet veel interesse, maar dan zeggen ze wel dit soort dingen.

Als ik over problemen van hun (maar die mij ook aangaan) begin, zoals geld en over hun eigen gedrag of over dat mijn moeder zomaar weer begint te roken na 17 jaar, worden ze meteen ontzettend kwaad en zeggen ze dat ik me er niet mee bemoeien en het me niks aangaat, maar het heeft wel degelijk met mij te maken. Ze proberen hun problemen dan op mij af te schuiven zodat ik opeens de schuldige ben en vervolgens pakken ze mijn spullen af (zoals mijn telefoon waarvoor ik alles zelf heb betaald).
Dit is het grootste probleem: ze pakken mijn bezittingen af, dit keer mijn eigen telefoon (alles zelf voor betaald) en hebben vanmorgen zelfs geschreeuwd dat ze hem nu te koop hebben gezet. Maar hebben ze dit recht eigenlijk wel (het verkopen én het afpakken) of mag ik naar de politie stappen (en heeft dat überhaupt wel zin)? Ik heb aan ze gevraagd waarom ze het deden, maar dat ontwijken ze.
Ik ga komende vrijdag met mijn school naar Barcelona, maar dan zal ik mijn telefoon nodig hebben. Ik weet niet of het slim is om mijn telefoon zomaar af te pakken, want mijn vader heeft af en toe de neiging om een klap uit te delen (niet per se heel hard, maar dan zegt hij vervolgens dat het vroeger heel normaal was dat hij een 'tik' kreeg, alweer dat goedgepraat etc etc).

Ik probeer zo veel mogelijk om rustig te blijven als ze weer beginnen met te praten over wat mijn 'rechten' wel en niet zijn, maar ze weten precies hoe ze me boos moeten maken en waar ze me in de gevoelige plekken kunnen pakken.
Ik voel me zo leeg en uitgeput als ik ze weer zie na een lange dag school en ben af en toe ontzettend blij dat ze zo lang wegblijven zodat er een dag minder gezeur is.

LoveBodin

Berichten: 4564
Geregistreerd: 18-12-09
Woonplaats: Under The Northern Lights

Re: Problemen met ouders

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 18:47

Klinkt als een lastige situatie TS.
Heb je al eens geprobeerd het er met een neutraal iemand erbij over te hebben?
Jouw telefoon verkopen en dan het geld zelf houden lijkt me wel heel raar..
ik zag in je profiel dat je 17 bent. Misschien met je ouders overleggen om uit huis te gaan? Ik weet niet wat voor opleiding je doet?

Celiien

Berichten: 13381
Geregistreerd: 10-09-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 18:48

Tjah, paar harde feiten op een rij:
1. Toen ik zo oud als jij werkte ik voor mijn kleding etc.
2. Als ik ging bepalen voor mijn ouders dat ze teveel uit eten gingen/te weinig geld uitgeven aan mij, had ik denk ik een dikke vette ruzie gehad. Volgens mij verdienen zij het geld, en niet jij
3. Als ik ging bepalen of m'n ouders rookten, zie hierboven.

4. Je zegt dat je telefoon is afgepakt. Maar waarom is dat? Want dat vertel je er niet bij.. politie gaan omdat je ouders je telefoon afgepakt hebben, ik denk dat ze je vierkant uitlachen.

5. Met een pedagogisch verantwoorde tik (bij een grote mond bijvoorbeeld) is dus echt niks mis mee en zouden imo ouders vaker moeten doen

Het klinkt mij gewoon alsof je onwijs aan t puberen bent. Op jouw leeftijd mogen je ouders gerust weg gaan zonder jou.. klusjes in huis horen er nu eenmaal ook bij. Als je dan wordt meegenomen zit je zoals ik hierboven lees een beetje te mopperen en te kniezen. Nee dan zou ik je ook niet meer meenemen hoor..

AlwaysH

Berichten: 11371
Geregistreerd: 28-10-14
Woonplaats: The Hidden World

Re: Problemen met ouders

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 18:51

Celiien, ik vind het echt niet normaal als het kind hel halve huisdouden overneemt en elke avond alleen is.

cobiie

Berichten: 7716
Geregistreerd: 26-02-03
Woonplaats: het mooie dorp Nieuwerkerk ad ijssel

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 18:53

Heel vervelend dat je zulke problemen hebt met je ouders.

Om mijn 17de kreeg ik al geen kleedgeld meer, ik had toen een bijbaantje waar ik mijn kleding en paardenspullen van betaalde. Misschien op optie voor je kleding probleem?

Je hebt als kind helaas niet echt zeggenschap over het uitgave patroon van je ouders, hoe vervelend ook, ik zou mij daar niet teveel mee bemoeien.

Dat je niet op de hoogte gehouden wordt wanneer wie thuiskomt vind ik zeker niet netjes, ik zou zeggen dat je dat graag weet voor je eigen gemoedsrust (stel je denkt dat ze om 7 uur thuis zouden zijn dan krijg je het flink benauwd wanneer het 9 uur is en je nog niemand ziet, een ongeluk kan iedereen helaas krijgen).

Ik zou even niet teveel heisa over de telefoon maken, dan krijg je die waarschijnlijk het snelste terug.

Miischien kijken of je op school of in je omgeving een vertrouwenspersoon kan vinden om daarmee te praten.

Is op kamers gaan niet een optie om afstand en zelfstandigheid te creeeren?

Celiien

Berichten: 13381
Geregistreerd: 10-09-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 18:53

Kind? Ze is bijna 17? Ik was toen zelf ook bijna elke avond weg(paard/werk), waarom zouden de ouders dat niet mogen doen dan :+ afwassen, honden uitlaten en koken, poepoe :')

Ygritte

Berichten: 726
Geregistreerd: 11-06-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 18:54

Los van het feit of het gedrag/de opvoeding van je ouders "geoorloofd" is, is het niet oke dat je je eenzaam en heel moe voelt. :(:) Daar mag je best wel actie over ondernemen, TS, want dat is niet fijn.

Je schrijft dat je je ouders vaak afwimpelt als zij suggesteren dat je naar een therapeute moet, maar ik denk dat dat in jouw situatie misschien wel fijn is. Je kunt dan praten met iemand die niet oordeelt en die advies kan geven over hoe je met je ouders kunt communiceren, welke stappen je kunt nemen om je beter te voelen, en kan je misschien zelfs helpen in een direct gesprek met je ouders! :j Ik had ook een lastige relatie met mijn ouders (veel ruzie en spanning, veel tijd alleen op mijn kamer) en 1 gesprek met een therapeut was al een grote opluchting want ik kon eindelijk alles vertellen wat me dwarszat!

Ik denk ook dat je ouders ook wel zien dat het niet zo goed met je gaat, en dat ze daarom therapie aandragen. Dat doen ze waarschijnlijk niet om je te pesten, maar omdat ze ook willen dat je je beter voelt.

craiester

Berichten: 619
Geregistreerd: 16-12-07
Woonplaats: limburg

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 18:56

@ celien:ts betaalde toch haar eigen telefoon. Misschien verdient ze niet genoeg om echt kleding te kopen.
Trouwens ouders moeten voor hun kinderen zorgen, ze hebben toch bewust gekozen voor een kind. Dan mag je je kind ook helpen (financieel/emotioneel..)
En ik ken ook veel kinderen die kwaad op ouders zijn omdat ze opnieuw gaan roken, iedereen wilt toch dat zijn ouders gezond blijven.

Een pedagogisch verantwoorde tik is niets mis mee. Maar niet meer op de leeftijd van 17 imo :\

Ik zou zeker eens met een therapeut gaan praten. Dat opent je ogen soms, en misschien ook een beetje die van je ouders.

pateeke
Berichten: 2827
Geregistreerd: 12-05-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 18:56

Moeilijk....
Op jou leeftijd moest ik ook vaak zelf koken (en daarbij zorgen dat het eten klaar stond als mijn vader thuis kwam van zijn werk), huis opruimen, stofzuigen,... Niet altijd prettig, maar ook geen ramp over het algemeen.
Ik betaalde ook zo goed als alles wat ik nodig had: schoolspullen, kleding, kapper, eten (als het niet bij de wekelijkse boodschappen zat), verzorging / stalling van mijn pony...

Je hebt al met je ouders proberen te praten, maar het levert niets (positiefs) op. Ze geven aan dat het jou zaken niet zijn, terwijl jij dat wel vindt.
Ik weet natuurlijk niet hoe je hierover probeert te spreken, maar is het misschien een optie om toch nog eens te proberen praten en hierbij aan te geven dat jij je alleen voelt wanneer ze telkens weg zijn, je het vervelend vindt dat ze jouw spullen afpakken,... en te proberen om samen tot een oplossing te komen? Kan je op een of andere manier aangeven aan je ouders hoe je je voelt bij deze situatie? Hetgeen je hier schrijft dus...

dromertje2
Berichten: 7541
Geregistreerd: 25-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 18:57

Als dat zo is natuurlijk. Eens stofzuigen kan voor ts als een halve huishouden worden ervaren terwijl dit gewoon een taakje is in heel het huishouden.
Een heel gekleurd en eenzijdig verhaal waar je heel rap de ouders kunt gaan aanvallen en veroordelen maar heel voorbarig en op een half verhaal gebaseerd is.

Ts: ik zou proberen een open gesprek te voeren. Zonder oordelen over bv het rookgedrag ( waar je imo niets over te zeggen hebt).
Spreek over je eigen gevoel, hoe jij het ervaart.
Niet op een oordelende wijze.

Danielleeee_
Berichten: 3406
Geregistreerd: 26-05-12
Woonplaats: Midden NL

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:05

Celiien schreef:
Tjah, paar harde feiten op een rij:
1. Toen ik zo oud als jij werkte ik voor mijn kleding etc.
2. Als ik ging bepalen voor mijn ouders dat ze teveel uit eten gingen/te weinig geld uitgeven aan mij, had ik denk ik een dikke vette ruzie gehad. Volgens mij verdienen zij het geld, en niet jij
3. Als ik ging bepalen of m'n ouders rookten, zie hierboven.

4. Je zegt dat je telefoon is afgepakt. Maar waarom is dat? Want dat vertel je er niet bij.. politie gaan omdat je ouders je telefoon afgepakt hebben, ik denk dat ze je vierkant uitlachen.

5. Met een pedagogisch verantwoorde tik (bij een grote mond bijvoorbeeld) is dus echt niks mis mee en zouden imo ouders vaker moeten doen

Het klinkt mij gewoon alsof je onwijs aan t puberen bent. Op jouw leeftijd mogen je ouders gerust weg gaan zonder jou.. klusjes in huis horen er nu eenmaal ook bij. Als je dan wordt meegenomen zit je zoals ik hierboven lees een beetje te mopperen en te kniezen. Nee dan zou ik je ook niet meer meenemen hoor..

Ik ben het hier wel deels mee eens. Tuurlijk is TS 17 jaar en toen ik 17 was (ugh 2 jaar terug :+ ) deed ik soms ook lastig.
Echter, ik denk dat TS's situatie wel iets heftiger is dan de gemiddelde, puberende 17-jarige. Het verhaal heeft altijd 2 kanten, maar dan TS bijna elke avond alleen zit vind ik niet normaal. Ook op je 17e is het fijn als je ouders af en toe thuis zijn en je af en toe eens mee mag uiteten.

Ook slaan vind ik niet normaal. Dat het vroeger gebeurde, betekent niet dat het nu goed te praten is. Wat leer je nou van een tik? Hoe je jezelf moet verdedigen. Als iemand mij een tik geeft, leer ik echt niet gehoorzamen o.i.d.

TS ik heb geen tips denk ik. Een keer aan je ouders vragen of ze om de tafel willen met je, helpt dat? Of ketsen ze dat meteen af?

Edit: spelfouten
Laatst bijgewerkt door Danielleeee_ op 11-09-17 19:16, in het totaal 1 keer bewerkt

Blue_Monday
Berichten: 581
Geregistreerd: 28-05-17

Re: Problemen met ouders

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:08

Kan je die verdomde telefoon niet terugpakken en weggaan van hun? Klinkt niet normaal daar. Houden ze wel van je? Zouden ze je missen als je weg bent?

Celiien

Berichten: 13381
Geregistreerd: 10-09-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:08

Punt is alleen dat zoals TS hierboven zegt, ze zelf ook niet echr gezellig is als ze dan wordt meegenomen. Mijn ouders zouden me dan ook thuis laten hoor als ik niet wil praten en met een zuur gezicht zit :=

tjah als ik kijk naar de oh zo verantwoordelijk opgevoedde (poedersuiker)koters van nu die met de zachte hand opgevoed zijn, kan ik alleen mij conclusies trekken hoor. Nee is nee, geen grote mond. Maar goed daar zijn de meningen uiteraard over verdeeld :)

leadhooves

Berichten: 155
Geregistreerd: 30-04-16
Woonplaats: limburg

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 11-09-17 19:11

Ik zit nu in mijn examenjaar VWO, maar als ik de kans kreeg, zal ik zeker snel op zoek gaan naar eigen woonvoorzieningen.
Ik werk ontzettend veel om mijn eigen voorzieningen te betalen, het enige wat mijn ouders betalen (nog niet eens) is mijn avondeten en, kom op zeg, 2x per jaar 75 euro aan kleding...
Ik ga niet zomaar 'mopperen en kniezen', ben ontzettend gezellig, maar als zij over onderwerpen beginnen waarvan ze weten dat ik er gevoelig ben, gewoon omdat ze zich vervelen, dan is het logisch dat mijn mood veranderd.
Heb zelfs trouwens geen idee waarom ze mijn telefoon hebben afgenomen, ik moet alles in het huis doen en daarbij heb ik het ontzettend druk op school, als ik dan eens iets niet goed heb gedaan dan is er opeens een heel drama, maar als het erop aankomt doen ze zelf ook niks om iets aan het huis te doen (daar hebben ze tuin- en poetsvrouwen voor...).

Ik heb op best veel manieren met ze proberen te praten, maar ze wimpelen alles af, geven geen zinvol antwoord en op een of andere manier eindigt het gesprek altijd met dat ze tegen mij aan het schreeuwen zijn en dan is er op een of andere manier weer iets dat mijn schuld is.

Ik vind slaan niet normaal, trouwens... Vooral niet om zo'n kleine dingen.


@Celiien -- vind het echt ontzettend naar hoe je reageert. Niet iedereen is zo'n 'asociale' koter, slaat echt nergens op.
Laatst bijgewerkt door leadhooves op 11-09-17 19:16, in het totaal 1 keer bewerkt

bruintje123

Berichten: 14667
Geregistreerd: 30-06-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:13

Je ouders zitten alleen maar met hun luie reet voor de tv... dat zegt wel genoeg lijkt me over het hele topic.

Troost je op di eleeftijd werkte ik fulltime, betaalde ik mijn moeder kostgeld en deed ook veel in het huishouding.
Dus ik word altijd wat kriegel van dit soort klaag topics. Omdat ik dan het gevoel krijg dat het wel mee zal vallen allemaal.
Laatst bijgewerkt door bruintje123 op 11-09-17 19:23, in het totaal 1 keer bewerkt

Ianrowan2009

Berichten: 1518
Geregistreerd: 26-10-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:14

Celiien schreef:
Tjah, paar harde feiten op een rij:
1. Toen ik zo oud als jij werkte ik voor mijn kleding etc.
2. Als ik ging bepalen voor mijn ouders dat ze teveel uit eten gingen/te weinig geld uitgeven aan mij, had ik denk ik een dikke vette ruzie gehad. Volgens mij verdienen zij het geld, en niet jij
3. Als ik ging bepalen of m'n ouders rookten, zie hierboven.

4. Je zegt dat je telefoon is afgepakt. Maar waarom is dat? Want dat vertel je er niet bij.. politie gaan omdat je ouders je telefoon afgepakt hebben, ik denk dat ze je vierkant uitlachen.

5. Met een pedagogisch verantwoorde tik (bij een grote mond bijvoorbeeld) is dus echt niks mis mee en zouden imo ouders vaker moeten doen

Het klinkt mij gewoon alsof je onwijs aan t puberen bent. Op jouw leeftijd mogen je ouders gerust weg gaan zonder jou.. klusjes in huis horen er nu eenmaal ook bij. Als je dan wordt meegenomen zit je zoals ik hierboven lees een beetje te mopperen en te kniezen. Nee dan zou ik je ook niet meer meenemen hoor..


Ben het eens met hierboven, maar dan wel op een iets wat minder gezouten manier :)
Misschien is het wel een goed idee om toch eens met een psycholoog te gaan kletsen. Tegenwoordig is dat een hele goede plek om je gedachtes even op een rijtje te krijgen en bepaalde situaties die zich voor hebben gedaan eens opnieuw te bespreken, en te kijken hoe je er een volgende keer op kan gaan reageren.
TS je bent aan de ene kant PAS 17, maar aan de andere kant AL 17 jaar. Maar daar gebruik van.. ga een leuk bijbaantje zoeken. Probeer niet je ouders te willen gaan opvoeden, die zijn volwassen genoeg en zullen dat zeker niet waarderen.

Mavelle

Berichten: 4747
Geregistreerd: 30-03-08
Woonplaats: VS

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:14

Wat ongezellig dat ze zo vaak uit eten gaan zonder jou! Dat de huishoudelijke klusjes voor jou blijven liggen voelt nu misschien ook niet heel leuk, maar je bent wel op een leeftijd dat dat zou moeten kunnen. Ik denk dat het best oplucht om even met een therapeut te praten (of wellicht de praktijkbegeleider van je huisarts? Dat is heel laagdrempelig). Heel veel mensen hebben zoiets op een bepaald punt in hun leven even nodig, niks om je voor te schamen.

FlorienM

Berichten: 196
Geregistreerd: 19-10-14
Woonplaats: Het Oosten

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:19

Celiien schreef:
Tjah, paar harde feiten op een rij:
1. Toen ik zo oud als jij werkte ik voor mijn kleding etc.
2. Als ik ging bepalen voor mijn ouders dat ze teveel uit eten gingen/te weinig geld uitgeven aan mij, had ik denk ik een dikke vette ruzie gehad. Volgens mij verdienen zij het geld, en niet jij
3. Als ik ging bepalen of m'n ouders rookten, zie hierboven.

4. Je zegt dat je telefoon is afgepakt. Maar waarom is dat? Want dat vertel je er niet bij.. politie gaan omdat je ouders je telefoon afgepakt hebben, ik denk dat ze je vierkant uitlachen.

5. Met een pedagogisch verantwoorde tik (bij een grote mond bijvoorbeeld) is dus echt niks mis mee en zouden imo ouders vaker moeten doen

Het klinkt mij gewoon alsof je onwijs aan t puberen bent. Op jouw leeftijd mogen je ouders gerust weg gaan zonder jou.. klusjes in huis horen er nu eenmaal ook bij. Als je dan wordt meegenomen zit je zoals ik hierboven lees een beetje te mopperen en te kniezen. Nee dan zou ik je ook niet meer meenemen hoor..


Ik vind het wat dubbel wat je zegt. Je zegt dat ze min of meer dat ze 'oud genoeg is' maar imo is het dan ook niet meer normaal om je kind een corrigerende tik te geven of de telefoon af te pakken. Als je je niet goed voelt omdat je ouders veel weg zijn vind ik zeker dat je daar wat van mag zeggen! Wat ze er mee doen is aan hun. Ook vind ik het van de ouders oneerlijk om te zeggen dat ze krap bij kas zitten maar wel altijd uiteten gaan, dit is immers een 'luxe' ding. Als je vindt dat je zoon of dochter de kleding zelf moet betalen kan je dit toch gewoon zeggen? Niks raars aan. Wat betreft het roken, natuurlijk wil je dat je ouders gezond blijven en als je hier echt tegen bent lijkt me niet raar dat je je daar tegen verzet.

Blue_Monday
Berichten: 581
Geregistreerd: 28-05-17

Re: Problemen met ouders

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:20

Ze is een kind he geen volwassene. Ze zit juist in een periode waarin ze haar ouders nodig heeft om volwassen te worden. Niet op deze manier.

Celiien

Berichten: 13381
Geregistreerd: 10-09-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:21

FlorienM schreef:
Celiien schreef:
Tjah, paar harde feiten op een rij:
1. Toen ik zo oud als jij werkte ik voor mijn kleding etc.
2. Als ik ging bepalen voor mijn ouders dat ze teveel uit eten gingen/te weinig geld uitgeven aan mij, had ik denk ik een dikke vette ruzie gehad. Volgens mij verdienen zij het geld, en niet jij
3. Als ik ging bepalen of m'n ouders rookten, zie hierboven.

4. Je zegt dat je telefoon is afgepakt. Maar waarom is dat? Want dat vertel je er niet bij.. politie gaan omdat je ouders je telefoon afgepakt hebben, ik denk dat ze je vierkant uitlachen.

5. Met een pedagogisch verantwoorde tik (bij een grote mond bijvoorbeeld) is dus echt niks mis mee en zouden imo ouders vaker moeten doen

Het klinkt mij gewoon alsof je onwijs aan t puberen bent. Op jouw leeftijd mogen je ouders gerust weg gaan zonder jou.. klusjes in huis horen er nu eenmaal ook bij. Als je dan wordt meegenomen zit je zoals ik hierboven lees een beetje te mopperen en te kniezen. Nee dan zou ik je ook niet meer meenemen hoor..


Ik vind het wat dubbel wat je zegt. Je zegt dat ze min of meer dat ze 'oud genoeg is' maar imo is het dan ook niet meer normaal om je kind een corrigerende tik te geven of de telefoon af te pakken. Als je je niet goed voelt omdat je ouders veel weg zijn vind ik zeker dat je daar wat van mag zeggen! Wat ze er mee doen is aan hun. Ook vind ik het van de ouders oneerlijk om te zeggen dat ze krap bij kas zitten maar wel altijd uiteten gaan, dit is immers een 'luxe' ding. Als je vindt dat je zoon of dochter de kleding zelf moet betalen kan je dit toch gewoon zeggen? Niks raars aan. Wat betreft het roken, natuurlijk wil je dat je ouders gezond blijven en als je hier echt tegen bent lijkt me niet raar dat je je daar tegen verzet.

Ik zeg inderdaad ze geen kind meer is met 17... maar dat betekent volgens mij niet dat ze zich niet aan de huisregels te houden heeft >;) en volgens mij zegt TS net dat ze wel geld krijgt voor kleding, 2x per jaar.

Celiien

Berichten: 13381
Geregistreerd: 10-09-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:22

xMereltje schreef:
Ze is een kind he geen volwassene. Ze zit juist in een periode waarin ze haar ouders nodig heeft om volwassen te worden. Niet op deze manier.


Citaat:
In het alledaagse spraakgebruik spreekt men tot een leeftijd van 12-14 jaar van 'kinderen' en daarna van 'jongere', 'tiener' of 'puber'. In de ontwikkelingspsychologie spreekt men niet meer van pubers en puberteit maar van 'adolescenten' en adolescentie.

TS is geen kind meer, maar een adolescent.

Blue_Monday
Berichten: 581
Geregistreerd: 28-05-17

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:23

Wat voor telefoon heb je TS? Misschien op verloren modus zetten heeft de koper er ook niks aan weet niet of dat mogelijk is? Gewoon afpakken en verstoppen geen optie ? Desnoods naar de politie gaan gewoon om te vragen wat nu, die kunnen ook je verhaal aanluisteren en evt. veilig thuis inschakelen mochten hun het nodig vinden (en daar is niks engs aan weet ik uit ervaring).

Celine adolescent of hoe je het ook wil noemen punt is op deze leeftijd heb je je ouders nog nodig om onder hun vleugels te leren leven om uiteindelijk zelf je vleugels uit te slaan.

Edit: volgens mij bedoelde TS dat ze graag 2x per jaar 75 euro zou krijgen?

cobiie

Berichten: 7716
Geregistreerd: 26-02-03
Woonplaats: het mooie dorp Nieuwerkerk ad ijssel

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:26

Telefoon terug pakken en verstoppen lijkt mij echt een goed idee om de relatie niet verder te verstoren. :Y)

Mereltje, ts schrijft dat ze dat kleedgeld wel krijgt maar dat ze het te weinig vindt. ;)
Laatst bijgewerkt door cobiie op 11-09-17 19:28, in het totaal 1 keer bewerkt

Mirranda

Berichten: 1729
Geregistreerd: 24-09-04
Woonplaats: In het prachtige Hongarije

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:28

Dat je af en toe een huishoudelijk klusje moet doen, is niets mis mee, maar ik denk dat hier meer aan de hand is als het echt zo is dat je ook nog 6 dagen per week voor jezelf moeten koken en eigenlijk alles in huis doet.
Je ouders hebben zorgplicht. Als je 17 bent is het niet gek als zij je bv. 1x per week een maaltijd laten koken, naar dit is echt doorgeslagen en je kunt ook al niet met ze praten.

Komen ze heel laat thuis na het eten?

Het komt op mij over als ouders die in een midlife crisis beland zijn. Meestal is dat vader of moeder maar in dit geval dus beide tegelijk. Je ouders hebben dit misschien al heel lang gemist maar slaan nu een beetje door denk ik.

Ga toch een gesprek met ze aan. Niet verwijtend maar je mag gerust uitspreken dat je je enorm eenzaam voelt en misschien wel een jong volwassene lijkt maar tegelijkertijd nog een kind bent en onzeker. Je hebt hun beider steun nodig en die hoor je ook te krijgen van ze.

Richt dat niets uit, kijk dan eens of er een vertrouwenspersoon op school is om dit te bespreken.
Wellicht dat school iets kan betekenen in een gesprek met je ouders.

Succes in ieder geval !

Mars

Berichten: 34162
Geregistreerd: 15-03-05
Woonplaats: Vld

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-17 19:28

Ik snap die ouders wel, blijkbaar hebben die ook de behoefte aan tijd samen na grootbrengen van een kind. Of moeders weer begint met roken of kleding voor zichzelf koopt heb je als kind toch ook niks mee te maken?
Beetje zelfstandigheid op je 17e lijkt me niet verkeerd, waarom zouden ouders elke avond met TS op de bank gaan zitten? En blijkbaar willen ze wel degelijk weten hoe het gaat en of er hulp nodig is maar reageert TS daar gepikeert op dus wat wil je dan? Niks vragen is niet goed en wel wat vragen ook niet? :+