Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-07-17 22:45

Van die besef momentjes...

Geplaatst: 21-07-17 22:45

Dat je je opeens beseft dat alles zo kwetsbaar is. Dat je je opeens beseft dat dingen in een seconde weg kunnen zijn.

Morgen gaat een goede familievriend van ons mijn zus en een goede vriendin van haar naar het vliegveld brengen. En dan opeens schiet er in je hoofd wat er allemaal wel niet mis kan gaan... ik kan het niet uit mijn hoofd krijgen. Ben opeens bang dat er wat gebeurt. Kan het niet loslaten. Ik zit mezelf helemaal gek te maken en heb daardoor een enorm naar gevoel...

Wat ik met dit topic wil? Ik weet het niet. Gewoon even van me afschrijven, denk ik.

**Geplaatst**: 21-07-17 22:47

Re: Van die besef momentjes...

Geplaatst: 21-07-17 22:47

Ja, dat ken ik hoor

. Maar er kan overal wat gebeuren. Zelfs als je gewoon in bed ligt kan je een hartaanval krijgen en sterven. Ik wil je niet nog banger maken, maar je moet er echt niet bij stilstaan. Natuurlijk wel zoveel mogelijk genieten, maar het leven is te kort om je druk te maken om zo'n dingen. :(:)

**Geplaatst**: 21-07-17 22:55

Re: Van die besef momentjes...

Geplaatst: 21-07-17 22:55

Heb je gelijk in, inderdaad. Maar soms bekruipt je gewoon opeens zo'n naar gevoel en dat kan ik dan niet loslaten...

**Geplaatst**: 21-07-17 22:57

Geplaatst: 21-07-17 22:57

Als ik naar mn paard kijk heb ik altijd geroepen. Liever een kort leven in eem fijne kudde in groepsverband dan 24/7 op stal. Ik denk dat dat voor mij als mens net zo geldt. Liever genieten van het leven en wellicht risico's nemen dan altijd maar in en om het huis te leven.

Ja reizen/vliegen ed kan gevaarlijk zijn maar je wordt er (meestal) wel heel gelukkig van. En je geluk vinden is toch wel een doel van het leven.

Daarnaast gebeuren er meer ongelukken rondom huis en op de weg dan in het vliegtuig.

Weer terugkomend op het paard. Welk paard loopt meer risico. Degene die altijd buiten loopt of degene die veilig binnen staat en eens een keer naar buiten mag...

**Geplaatst**: 21-07-17 23:00

Re: Van die besef momentjes...

Geplaatst: 21-07-17 23:00

Andersom denken; niet stilstaan bij wat er allemaal mis kan gaan maar extra bij de mooie dingen in het leven en datgene wat jou blij en dankbaar maakt

**Geplaatst**: 21-07-17 23:04

Re: Van die besef momentjes...

Geplaatst: 21-07-17 23:04

Oh houd op. Sinds dat ik moeder ben geworden zijn die momenten nog veel en veel erger geworden.

**Geplaatst**: 21-07-17 23:56

Re: Van die besef momentjes...

Geplaatst: 21-07-17 23:56

Herkenbaar. Het idee dat ik ooit afscheid zal moeten nemen van mens en dier die me dierbaar zijn, maken me heel verdrietig. Mijn kat Klaaz is 10 jaar, met een hartprobleem, ik moet er niet aan denken om hem kwijt te raken. Ik zeg vaak tegen hem dat hij 100 jaar moet worden, want ik kan niet zonder hem.
Maar het idee dat ik mijn vriend kwijt kan raken, dat vind ik toch wel beangstigd.

**Geplaatst**: 22-07-17 00:04

Re: Van die besef momentjes...

Geplaatst: 22-07-17 00:04

Pff ja. Vervelend is dat he?
Ik heb het vooral met mijn dochtertje.. Als ze bij haar vader is bekruipt me vaak zo'n rot gevoel.. hoewel ik weet dat ze in goede handen is ben ik toch altijd bang dat ik haar kwijt raak op wat voor manier dan ook.
Of als we samen in de auto zitten. Een goeie klap ergens tegen aan en je bent weg.
Ik lees dus even mee

**Geplaatst**: 22-07-17 00:12

Re: Van die besef momentjes...

Geplaatst: 22-07-17 00:12

Dat besef kwam hier vandaag hard aan. Een kameraad van mijn man is afgelopen nacht plots overleden op 42 jarige leeftijd, laat zijn vrouw en kindjes achter. Echt vreselijk!
Ik zou zeggen geniet van elke keer dat je met iemand bent want voordat je het weet is het te laat

**Geplaatst**: 22-07-17 07:57

Geplaatst: 22-07-17 07:57

Dat had ik woensdag. Ik reed met mijn dochter naar huis en ineens uit het niks komt een auto van rechts aangevlogen (ik reed op een voorrangsweg trouwens) en die knalt met volle snelheid zo op mijn zijkant. Het was een enorme klap. Ineens sta je daar, je auto total los. Maar op wat spierpijn na hebben we niets. En dan besef je je dat dit heel anders af had kunnen lopen. Maar ook dat een ongeluk je zo kan overkomen. Dat je dus niet altijd invloed hebt op hoe je leven gaat lopen. Dit kan zomaar ineens veranderen.

**Geplaatst**: 22-07-17 08:05

Re: Van die besef momentjes...

Geplaatst: 22-07-17 08:05

Heel herkenbaar. Mijn man heeft een vorm van epilepsie waarbij tijdens een aanval ook zijn hart stil staat.
Zo heb ik hem al een paar keer bijna letterlijk voor mijn gevoel 'dood' zien gaan. Gelukkig is tot nu toe zijn hart altijd vanzelf weer gaan kloppen, maar het hoeft maar één keer heel erg mis te gaan...

**Geplaatst**: 22-07-17 08:07

Geplaatst: 22-07-17 08:07

Heb ik ook soms. Ben van mezelf niet zo bang aangelegd, maar een paar weken terug zou ik naar een evenement gaan waar erg veel mensen zouden komen. Had er helemaal zin in. Lag die avond al te slapen toen mijn man thuis kwam rond 00.00 en zegt; 'ik vind het eigenlijk helemaal niet leuk dat je gaat, straks komt er een aanslag'.

Ok, dag slaap. Heb me de hele nacht lopen opfokken -O-

**Geplaatst**: 22-07-17 15:52

Geplaatst: 22-07-17 15:52

Ik besefte me van de week dat bijvoorbeeld mijn moeder, die super belangrijk is voor mij... als zij dood zou gaan zou ik kapot gaan.
Als ik kinderen krijg hoop ik dat ze oma goed kennen en zullen zij ook verdrietig zijn.. Alleen als ik dan kleinkinderen krijg, zullen zij niets meer weten van hun overgrootmoeder (mijn moeder)...
Ze zullen niet rouwen om iets/iemand die ze niet kennen..

Als mijn moeder komt te overlijden dan wil ze gecremeerd worden en wil ik de as bewaren. Maar was als ik ook dood ga (door ouderdom). Wellicht heb ik kinderen.. willen die de as van mijn moeder bewaren?
Hoe zit dat met achterkleinkinderen? Die zullen niet eens weten wie mijn moeder was.

Bizar om daar over na te denken. bInnen 3 generaties kunnen wij helemaal vergeten zijn.

**Geplaatst**: 22-07-17 18:30

Re: Van die besef momentjes...

Geplaatst: 22-07-17 18:30

Heel herkenbaar. Ik kan me ook enorm druk maken over dat soort zaken. Mijn ouders die op vakantie gaan? Ik vond het vreselijk. Als ze alleen al van mijn huis naar hun eigen huis rijden (100km) dan vond ik dat al een dingetje. Terwijl mijn vader voor zijn werk 80.000-100.000 km per jaar reed

Ik heb één keer echt een heel slecht gevoel gehad. Dat is toen ook bevestigd, toen hebben ze een ongeluk gehad met de motor en is mijn mams in het ziekenhuis beland. Toen paps belde omdat te vertellen knapte er wel wat in mij. Vréselijk. Ben echt diep in het rood gegaan toen. Maar mams kwam thuis, een half jaar later zijn we samen op vakantie geweest naar Amerika en ze is bijna geheel hersteld. Dus ook toen het mis is gegaan, is het toch nog goed afgelopen.

Ik zou ook niet willen dat ze nergens meer naar toe gaan. Ik rijd zelf ook veel voor mijn werk, en een onoplettende vrachtwagen kan er ook voor zorgen dat ík er ineens niet meer ben. Wat dat betreft ben ik erg voor 'vier het leven'. Echt, het kan zo maar over zijn. Je kunt een ongeluk krijgen, mijn paard kan in volle galop over de kop gaan, ik kan banketstaaf van de fiets af vallen. Of je wordt ernstig ziek. Ik geniet liever zoveel mogelijk met de mensen in mijn leven, dan dat ik pieker over de dingen die mis kunnen gaan.

**Geplaatst**: 22-07-17 18:45

Re: Van die besef momentjes...

Geplaatst: 22-07-17 18:45

Ja ik ben 2,5 week geleden over de kop geslagen met de fiets en keihard op m'n gezicht terecht gekomen, toen ik m'n vriend aan de telefoon had gekregen van de politie wist ik niet meer wie of waar die was

ook niet meer wie ik zelf was of waar ik heen ging trouwens

Gelukkig kwam het allemaal na een tijdje in het ziekenhuis wel weer terug, maar op zo'n moment besef je hoe fragiel je eigenlijk bent.
M'n vriend was op dat moment in Frankrijk en hij was zich echt wezenloos geschrokken. Had zoveel slechter af kunnen lopen gezien hoe ik erbij lag na het ongeluk

Nomineer dit bericht ×