Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Moderators: Hanmar, Princesj, Mondy, Mjetterd, Nala, ynskek, Polly, Ladybird

 
 
Annet_Dottie
Berichten: 4145
Geregistreerd: 14-04-11

Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-07-17 12:21

Hallo allemaal,

Een paar maand geleden heb ik ooit al eens een topic gemaakt over mijn toen nog relatie, de never ending ruzies..

Ik zal in sommige dingen niet teveel tot in detail treden gezien zowel mijn als mijn ex zijn privacy, heb je daar vragen over of snap je het niet? Stuur me dan aub gewoon even een pb'tje.

Goed waar moet ik beginnen, mijn vorige topic ging dus over mijn relatie waar we meer ruzie hadden dan dat we het leuk hadden. We zijn toen gestopt met de relatie maar staan bekend om het zinnetje "ze kunnen niet met en niet zonder elkaar", dus zijn elkaar zaterdag/zondag blijven zien.
Sinds we elkaar alleen in de weekenden zagen ging het zo veel beter en hadden we het leuker dan in de afgelopen maanden daarvoor. Grotendeels zonder dat ik het zelf door had heb ik mezelf weer aangepraat dat we gewoon nog een relatie hadden en dat het allemaal wel goed zou komen..

Tot vorige week.. In het dorp waar hij sinds vorig jaar woont was van alles te doen, een feesttent met muziek, lekker droog en met een vleug humor zeiden we dus laten we gaan.
Ik zou Vrijdag avond al bij hem komen en dan een keer 2 nachten blijven.
Donderdag belde hij me dat de planning anders liep en hij zaterdag naar zijn ouders wou, ik zat er niet zo op te wachten eigenlijk maar om hem niet nog meer in de war te brengen vroeg ik dus zal ik mee gaan? Prima.

Vrijdag ik daar dus heen, ik was al laat dus had lopen racen. Kom ik daar aan, is hij er niet. Hij was dus al eventjes gaan kijken, kwam thuis en zag mij voor de deur staan. Hoofd vol, het was daar toch wel druk en hij voelde zich ongemakkelijk met als resultaat zijn hoofd vol, hij wou dus even 2 tellen rust maar ik was er al, "te vroeg" (7 minuten te vroeg ja).
Een begroeting kon er amper af, hij zei weinig waarop ik dus maar even ergens anders ging zitten, had hij even "rust". Was natuurlijk ook niet goed.
Lang verhaal kort, in 20 minuten had ie al 3 keer gezegd ga alsjeblieft weer weg, en was ik alweer een k*twijf, omdat ik hem totaal verkeerd begreep (?)...

Ik ben gebleven want hij woont nou niet bepaald om de hoek en ik ben al moe van zo'n reis laat staan dat ik binnen een half uur rechtsomkeerts maak. Ik ben uiteindelijk maar naar hem toe gelopen heb uitgelegd dat ik het goed bedoelde en dat er wat mij betreft niks aan de hand was.
Hij was aan het gamen dus ik ben er met m'n kleurboek maar bij gaan zitten. Gezellige avond al met al nog gehad, maar die feesttent kwam er niet meer van.
Tegen 11 uur zei ik nou wat wil je, ik kwam daar tenslotte voor de feesttent, hij wou nog wel gaan.
Wij naar beneden, ik ging even zitten waarop ik ontzettende buikkrampen kreeg (heb ik altijd al wat last van en kan ook zomaar opkomen).
Ik zei dus wacht even moet even weg trekken, waarop ik een kleuter was. Het volgens hem door de zenuwen kwam en ik er gewoon onderuit probeerde te komen. Toen was ik er wel klaar mee en zei ik prima dan gaan we niet. De sfeer was al niet leuk, dan hoef ik niet met zo iemand wel gezellig naar een feestje.

Dat was alleen nog Vrijdag avond. Nadat we niet weg gegaan zijn heeft hij een uur tegen me tekeer lopen gaan, kleineren, schelden, schreeuwen terwijl ik net had aangegeven laat me maar even. Had van donderdagavond tot vrijdagochtend hartkloppingen gehad waardoor ik me 's middags geestelijk al niet helemaal top voelde, er over heen gezet en verheugd op ontspanning en gezelligheid maar toen voelde ik me geestelijk weer niet al te best.

Zaterdag was het uiteindelijk redelijk het zelfde verhaal, we hebben s ochtends nog een film gekeken, de film was amper afgelopen ik wou een broodje eten en hij zei nou ga je zo weg? Waarop er weer een discussie volgde en zo kan ik er wel een heel boek over schrijven. Tot verrot schelden, dreigen, schreeuwen aan toe. Uiteindelijk ben ik 's avonds direct na het eten vertrokken opnieuw met ruzie.
Ben toen maar naar het natuurgebied in de buurt gereden omdat ik geestelijk echt in de war was. Hij wou er per direct weer mee stoppen terwijl het de week er voor nog perfect ging tussen ons. Kon het gewoon allemaal niet filteren/verwerken.

Even enkele puntjes om het nog wat duidelijker te maken
- We kenden elkaar in April (op de dag dat onze relatie uit ging) precies 5 jaar en draaien al die tijd al om elkaar heen.
- Hij is ontzettend narcistisch en ik ben het type verlatingsangst.
- Hij kan zo snel als je met je vingers knipt omslaan van de liefste man ooit naar een duivel.
- We hebben allebei veel mee gemaakt in het verleden waardoor we ook een net wat specialere band hebben maar waardoor we ook zo onze dingetjes hebben, ik ben bijv. ontzettend onzeker, en heb dus vertrouwensproblemen.
- We hebben beide een lichte verstandelijke beperking (hij iets erger dan ik), daarnaast heb ik een angststoornis en ben ik herstellend van een eetprobleem. (het woord begrip kent hij niet)

Ik heb hem na het weekend niet meer gesproken tot ik Donderdag gezellig bij mijn buurvrouw zat, heb het dus ook nog een beetje open gelaten hoe nu verder.
Donderdag kreeg ik ineens een berichtje met ik bel je zo, het was al wat later dus ik was verbaasd gezien hij gewoon aan het werk moest.
Ik zal mijn best doen om het gesprek kort te beschrijven ;

Hij was er ontzettend klaar mee en wou "voor mij" nog 2 keer afspreken, hij wou perse goed uit elkaar gaan zodat we niet achteraf terug zouden kijken naar goh wat een k*twijf/kl**tzak was dat na zo'n lange tijd en veel te hebben mee gemaakt.
Ik was sowieso al overdonderd door zijn telefoontje en kwam niet zo goed uit mijn woorden, waarop hij duidelijk maakte dat wat hij had bepaald dat dat was hoe we het zouden gaan doen en dat ik daar niks over te zeggen/willen had. Ik mocht er aan het eind van het liedje wel over na denken maar eigenlijk had ik niks in te brengen.
Begin mei hadden we afspraken gemaakt dat we alleen nog in het weekend tijd zouden hebben voor elkaar en tussendoor rustig aan ons eigen leven konden werken, nu kreeg ik dus te horen dat die 2 keer afspreken wel op woensdags zouden zijn (hij wou me nog zo min mogelijk zien dus absoluut geen weekend zaterdag/zondag).
Dit wou ik absoluut niet waarop ik ook boos werd omdat hij weet waarom ik dat niet wil, dan was het nou dan maar helemaal niet meer.
Maakt mij alleen maar bozer. Aan het eind van het liedje heb ik alle opgekropte dingen die ik nooit heb willen/durven zeggen er uit gegooid. En waarom? Omdat hij ook constant bezig is met mij kleineren.
"Ik ben een 2e rangs optie zowel uiterlijk als innerlijk" en dat is nog maar een van de kleine dingen wat hij gezegd heeft.
Ik heb het nog wel netjes gebracht omdat ik er niet op uit was om hem te kwetsen maar wel in de hoop dat hij sommige dingen zelf eens in zou gaan zien of er wat mee zou gaan doen omdat de gemiddelde mens (of dat nou een nieuwe partner of vriendschap is) zijn gedrag en uitbarstingen niet zo lang zou pikken als ik dat gedaan heb.
Dit schoot bij hem verkeerd waarop hij me aardig verrot gescholden heeft en heeft bedreigd.
Helaas maar waar, ik ben het gewend...


Ook hebben we beide in dit gesprek toegegeven dat we eigenlijk "verslaafd" zijn aan elkaar, en dat we ons gewoon los moeten trekken.
We zijn in 5 jaar al meerdere keren uit elkaar geweest maar het is altijd wel van een kant dat er weer contact gezocht word. Zodra we elkaar een paar week/maand niet zien gaan we elkaar missen etc.

Nu even to the point want zoals ik al zei ik kan er een boek over schrijven.
Ik heb trouwens zelf een begeleidster die 1 keer in de week (mits ze ziek is, wat ze iets te vaak is) bij mij komt waar ik dit ook deels mee kan bespreken dus ik ben niet op zoek naar advies in de zin van praat eens met iemand, working on it :+ Uitgerekend was afgelopen week mijn begeleidster weer ziek waardoor ik met het verhaal maar weer naar een vriendin gestapt ben.

Ik merk gewoon dat mijn leven ontzettend om hem draait.
Zoals ik al noemde, hij kleineerde mij ontzettend, waardoor ik dit zelf ook ben gaan geloven.
Ik ben bang als ik een vriendin/kennis vraag of ze wat met me willen doen dat ze alleen ja zeggen om mij een plezier te doen ipv dat ze mij echt aardig vinden. Bang dat mensen me niet "af durven te wijzen" omdat ik dan weer onzeker word ofzo.
Ik ben vroeger gepest en ga zo maar door waardoor dat er al zit, en mijn ex heeft dit niet echt beter gemaakt.

Leuke dingen doen wou hij niet, waardoor ik de afgelopen 5 jaar gewoon heel veel gemist heb, wou hij niet mee, nouja oké dan ging ik ook maar niet.
Ik heb niet veel vriendinnen, welgeteld heb ik eigenlijk mijn directe buurvrouw waar ik zo'n 5 dagen in de week ben en heel goed mee kan praten (20 jaar leeftijdsverschil en ze heeft een dochtertje), en mijn achterbuurvrouw die toch wel een soort van vriendin te noemen is, 6 jaar ouder. Zelf ook aardig wat mee gemaakt kwa relaties en dus ook echt een steun en toeverlaat voor mij. Dan nog een lieve meid die ik via hier ken, 1 keer gemeet tot nu toe deels omdat ik altijd bij mijn ex was te weinig tijd, maar kan ik ook altijd terecht met m'n verhaal.

Ik voel me alleen ontzettend opgelaten als ik weer zit te janken of het altijd maar over hem gaat, ik kom er gewoon niet helemaal meer uit hoe ik hier mee om moet gaan.
Hoe kom ik "los" uit deze "verslaving", maar vooral hoe kom ik er zelf over heen, hij heeft zulke goede kanten maar ook zulke dikke littekens achter gelaten dat ik niet zo goed weet hoe ik mijn leven nu "normaal" op moet pakken zonder hem.
Alles wat ik zo ongeveer deed deed ik samen met hem.

Ik zit momenteel thuis, ben zoekend naar vrijwilligerswerk en wil volgend jaar weer gaan studeren.
Zat al na te denken om eindelijk dan toch een hondje te nemen wat echt een grote droom is en waar ik nu ook alle tijd voor heb. Maar 24/7 thuis zitten te denken en te piekeren moet ik nu gewoon niet doen.
Mijn ex voor deze is vreemd gegaan waarna ik depressief ben geworden, omdat ik ook verder niemand heb en hij was waar ik voor leefde als ik het even heel overdreven mag zeggen.

Ik hoop niet dat het topic heel wanhopig over komt en ik hoop dat dit verhaal iets duidelijker te begrijpen is dan het vorige topic hier over, maar het zit me gewoon heel hoog.
Donderdagavond na het telefoongesprek was ik woedend ben ik terug gelopen naar m'n buurvrouw en zei ik nou einde verhaal, spullen ophalen en doei. Maar de volgende ochtend werd ik wakker en betrapte ik mezelf er toch weer op dat ik toch aan het nadenken was over hoe nu verder. Dan wil ik het liefst mezelf een schop verkopen waarom wil ik in godsnaam steeds maar verder met iemand die mij zo behandeld en zelfs bedreigd..?


Ik snap dat mensen nu de neiging gaan hebben om te zeggen meid toch je verdiend zoveel beter vergeet die jongen alsjeblieft etc. maar dat heb ik in de afgelopen jaren al heel vaak gehoord en hoe vaak ik dat ook tegen mezelf zeg het "lukt" niet.

* Even heel belangrijk, hij heeft mij nooit mishandeld/geslagen of iets dergelijks! De bedreigingen gaan alleen helaas wel (te) ver.

* Edit2 ; ik heb verder geen "specifieke" hobby's waar ik me nu vol in kan storten voor afleiding, zit verder niet bij een club/sport niet (veel is niet mogelijk ook gezien mijn eetprobleem), en kom dus eigenlijk amper de deur uit. Sinds een paar maand wandel ik nu wel met m'n achterbuurvrouw en haar hondje dus 2/3 keer in de week, verder is het dus erg beperkt, ik kom bij beide buurvrouwen wel maar verder ben ik vooral thuis.


LoveBodin

Berichten: 3853
Geregistreerd: 18-12-09
Woonplaats: Under The Northern Lights

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-07-17 12:52

Oef meid, is wel even lastig zo voor je!
Denk dat je vooral aan je vriend hangt omdat je zo weinig sociale contacten hebt. Vind het al heel goed van je dat je op zoek bent naar vrijwilligerswerk en dergelijke!
Probeer toch echt gewoon het contact met hem te blokken. Jij bent GEEN tweederangs. Elke jongen die dat zegt is het niet waard!
Als ik jou was zou ik nu niets meer met relaties etc doen. Niet opzoeken. Eerst aan jezelf werken. Alles op de rails krijgen. Je mag er zijn meid! Je mag leuke dingen doen, gewoon omdat JIJ het leuk vindt!
Op naar die studie. Is een baantje een optie? Want neem aan dat je pas in september 2018 begint?

Now Tom said, "Mom, wherever there's a cop beating a guy, wherever a hungry newborn baby cries
Where there's a fight against the blood and hatred in the air, look for me, Mom, I'll be there
Wherever somebody's fighting for a place to stand or a decent job or a helping hand
Wherever somebody's struggling to be free, look in their eyes, Ma, and you'll see me"

Memories

Berichten: 1930
Geregistreerd: 05-05-10
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-07-17 13:30

Wat een verhaal zeg :\ Ik zou inderdaad toch ook zeggen: blokkeer die jongen. Zijn nummer, zijn social media, alles. Achterlaten en niet meer naar kijken.
Verder zou ik je echt op het hart willen drukken om echt iets te vinden waardoor je dagelijks wat te doen hebt. Studie/vrijwilligerswerk is daar een hele goede voor. Zoek een nieuwe hobby, neem dat hondje, doe dat ene ding wat je altijd al hebt willen doen, pak kansen aan en probeer nieuwe dingen. Als het je lukt om zoiets op te pakken dan zul je zien dat je sociale netwerk ook een stuk gaat groeien en dat hij niet zo'n grote plek meer in je gedachten en je leven inneemt, en dat het vanzelf makkelijk wordt om hem te negeren en dat je hem op een gegeven moment niet eens meer WIL opzoeken.
Neem ook vooral alle hulp erbij die je nodig hebt, pak de steun van de mensen om je heen aan en wees niet te bang om om hulp te vragen als het je hoog zit.

Wat mij ook heel goed helpt na een relatiebreuk is een heel duidelijk ritme in je leven aanbrengen. Zoveel mogelijk op dezelfde tijden opstaan en na bed, op dezelfde tijden eten en gezond eten en een beetje bewegen (dit zal voor jou misschien wat lastiger zijn, maar bijv dat stukje wandelen met de hond is ook goed, het gaat erom dat je er even uit bent). Elke dag even buitenkomen, geen hele dagen achter de pc hangen, met regelmaat even een leuk sociaal dingetje plannen (al is het bij je buuf op de koffie), huis lekker schoonhouden, etc. etc.

Het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik heb ooit op een vergelijkbaar punt gestaan en ben ontzettend blij dat ik toen naar die adviezen heb geluisterd (hoe gruwelijk moeilijk het ook is geweest) en dat ik eindelijk van die vent en mijn toen heel beperkte leven af ben. Hij is die ellende niet waard, echt niet. :(:)

Annet_Dottie
Berichten: 4145
Geregistreerd: 14-04-11

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-07-17 13:41

LoveBodin schreef:
Oef meid, is wel even lastig zo voor je!
Denk dat je vooral aan je vriend hangt omdat je zo weinig sociale contacten hebt. Vind het al heel goed van je dat je op zoek bent naar vrijwilligerswerk en dergelijke!
Probeer toch echt gewoon het contact met hem te blokken. Jij bent GEEN tweederangs. Elke jongen die dat zegt is het niet waard!
Als ik jou was zou ik nu niets meer met relaties etc doen. Niet opzoeken. Eerst aan jezelf werken. Alles op de rails krijgen. Je mag er zijn meid! Je mag leuke dingen doen, gewoon omdat JIJ het leuk vindt!
Op naar die studie. Is een baantje een optie? Want neem aan dat je pas in september 2018 begint?


Ja zeg dat wel :x
Gewoon omdat ik Donderdag/Vrijdag merkte hoe ik zelf ook om kan slaan in wat ik wil maakt me ook gewoon "bang".
In het verleden ook vaak gehad als we uit elkaar waren een soort van stem in m'n hoofd die dan hysterisch word waardoor ik hem uiteindelijk toch bel omdat ik "moet" omdat ik anders gek word zeg maar.
Hij heeft zijn Facebook verwijderd, whatsappen doen we niet dus enige contact wat we nog kunnen hebben is sms / bellen.
Het is met hem alleen wel hij zegt een hoop in emoties/boosheid maar ik weet ook dat hij een hoop niet meent, als hij boos is (het is altijd mijn schuld dan trouwens) wil hij mij gewoon raken/pijn doen, zoals ik hem ook pijn doe ofzo gaat het dan om volgens mij..
Ik ben ook niet van plan voorlopig kwa relaties iets te doen, eerst ik zelf..
Ik wil heel veel leuke dingen doen maar de meeste zijn toch gezelschaps dingen dus dan loop ik weer tegen het stukje sociale contacten aan..
Baantje is helaas geen optie nu nee.. Klopt, opleiding ga ik sept. 2018 doen (ivm m'n eetprobleem o.a)


Memories schreef:
Wat een verhaal zeg :\ Ik zou inderdaad toch ook zeggen: blokkeer die jongen. Zijn nummer, zijn social media, alles. Achterlaten en niet meer naar kijken.
Verder zou ik je echt op het hart willen drukken om echt iets te vinden waardoor je dagelijks wat te doen hebt. Studie/vrijwilligerswerk is daar een hele goede voor. Zoek een nieuwe hobby, neem dat hondje, doe dat ene ding wat je altijd al hebt willen doen, pak kansen aan en probeer nieuwe dingen. Als het je lukt om zoiets op te pakken dan zul je zien dat je sociale netwerk ook een stuk gaat groeien en dat hij niet zo'n grote plek meer in je gedachten en je leven inneemt, en dat het vanzelf makkelijk wordt om hem te negeren en dat je hem op een gegeven moment niet eens meer WIL opzoeken.
Neem ook vooral alle hulp erbij die je nodig hebt, pak de steun van de mensen om je heen aan en wees niet te bang om om hulp te vragen als het je hoog zit.

Wat mij ook heel goed helpt na een relatiebreuk is een heel duidelijk ritme in je leven aanbrengen. Zoveel mogelijk op dezelfde tijden opstaan en na bed, op dezelfde tijden eten en gezond eten en een beetje bewegen (dit zal voor jou misschien wat lastiger zijn, maar bijv dat stukje wandelen met de hond is ook goed, het gaat erom dat je er even uit bent). Elke dag even buitenkomen, geen hele dagen achter de pc hangen, met regelmaat even een leuk sociaal dingetje plannen (al is het bij je buuf op de koffie), huis lekker schoonhouden, etc. etc.

Het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik heb ooit op een vergelijkbaar punt gestaan en ben ontzettend blij dat ik toen naar die adviezen heb geluisterd (hoe gruwelijk moeilijk het ook is geweest) en dat ik eindelijk van die vent en mijn toen heel beperkte leven af ben. Hij is die ellende niet waard, echt niet. :(:)


Ik kan hem sowieso nog niet helemaal verwijderen omdat we spullen nog uit moeten wisselen etc. Zie er alleen heel erg tegen op om hem weer te zien, dan wil hij wel weer lief doen goed uit elkaar waardoor het voor mij juist alleen maar weer meer pijn gaat doen, dus ik laat het nu even voor wat het is..
Ik zit al jaren thuis, o.a door depressie/eetprobleem etc. waardoor ik iets van werk sowieso op moet bouwen, vrijwilligerswerk zal dan beginnen met een keer 2 ochtenden in de week, dus is wel een beetje daginvulling maar ook niet helemaal. Studie ga ik volgend jaar doen, ook deels omdat ik zo lang thuis heb gezeten en het waarschijnlijk verkeerd gaat als ik het nu wil gaan doen (dan blokkeer ik en loop ik over, eerst hersentjes trainen zeg maar).
Ik weet alleen niet waar ik moet beginnen :( Hoe vind ik een nieuwe hobby, ik moet iets hebben wat ik nu ook kan gezien m'n eten. Heb alles zo lang weg gedrukt dat ik het gewoon ook niet meer weet ofzo, bang dat het mis gaat als ik een hondje neem dat ik dat niet "kan" etc.. Heb zelf naast een scooter ook geen vervoer en woon ook niet op de meest ideale plek om heel veel te doen van wat ik wil doen omdat veel niet echt in de buurt zit, en alleen doen is ook weer een enorme drempel :x
Kwa ritme heb je helemaal gelijk, dat is wel iets wat moet lukken om nu weer op te pakken, verder alle tips welkom.

Heel erg bedankt :* beide!

fannetje

Berichten: 2659
Geregistreerd: 07-08-05
Woonplaats: ede

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-07-17 13:58

Als vrijwilligerswerk: Is het asiel niet een optie? Kun je ook met honden aan de slag, zonder dat je er direct zelf eentje aanschaft. Bovendien geeft het ritme en regelmaat en sociale contacten.

Annet_Dottie
Berichten: 4145
Geregistreerd: 14-04-11

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-07-17 14:01

fannetje schreef:
Als vrijwilligerswerk: Is het asiel niet een optie? Kun je ook met honden aan de slag, zonder dat je er direct zelf eentje aanschaft. Bovendien geeft het ritme en regelmaat en sociale contacten.


Helaas niet, asiel is best een eindje weg nog.. Toen ik nog aan de andere kant van de stad woonde was het best dichtbij toen ben ik d'r ook wezen kijken etc maar best wel kort daarna ging ik verhuizen, of lagen die plannen er ik weet het niet meer precies..

Jungles

Berichten: 290
Geregistreerd: 06-06-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-07-17 14:06

Ik herken een deel van je verhaal waar het gaat om verlatingsangst en dan 'kiezen' voor een narcistische partner. Bij jou komt er echter zoveel meer bij kijken: je bent vroeger gepest, je hebt weinig sociale contacten en je hebt een beperking... dat is niet niks!

Jouw leven draaide om hem en daarom ben je denk ik ook steeds akkoord gegaan met zijn voorwaarden, uit angst om hem te verliezen. Uit angst om hem te verliezen ga je totaal voorbij aan je eigen behoeften/wensen etc. Dit stuk herken ik en daarom is het des te meer pijnlijk als zo'n relatie uit gaat, want wie ben je dan nog? Wat moet je doen? Je voelt je alsof je niks waard bent zonder hem, alsof je niks meer over hebt en je zou er alles aandoen om het weer goed te krijgen. Klopt dat?

Laat ik je het volgende zeggen. Ik heb net een relatiebreuk achter de rug na vier intense jaren en ik ben er absoluut nog niet overheen. De eerste maand heb ik huilend op bed gelegen en niks gedaan. Inmiddels begin ik me voorzichtig iets beter te voelen, maar dat heeft tijd nodig. Ik was ervan overtuigd dat de wereld zou vergaan als m'n ex me zou verlaten (verlatingsangst), maar met een beetje gezond verstand kun je inzien dat dat niet het geval is. Je moet deze pijn nu even verdragen, maar het gaat over en als één iemand dat vroeger nooit geloofde, was ik dat wel. Als je het woord verlatingsangst in het woordenboek opzoekt, staat mijn naam erachter :') en als zelfs ik langzaam durf te hopen dat het goed komt, kan jij dat ook.

MAAR: de enige manier om je weer beter te voelen, is echt het contact met dit rotjong te verbreken. Geen app, geen mail, geen SMS, geen andere ellende.... ga even door die pijn heen. Doe het voor jezelf, want eerlijk: wil jij met iemand zijn die jou zo kleineert? Het zal best een aardige gast zijn, maar niet voor jou. Er zijn genoeg mannen op de wereld die jou wel goed kunnen behandelen, ook al zie je dat nu niet. Maar blijf een tijdje alleen, om te voorkomen dat je van de ene afhankelijke relatie in de andere stapt.

TS: jij bent oké! Laat niemand je iets anders zeggen.

Edit: en dan komt het oppakken van nieuwe dingen vanzelf :) Schrijf op wat je leuk vindt! De plannen die er nu liggen, klinken goed!

anjali
Berichten: 9334
Geregistreerd: 25-07-15

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-07-17 14:51

Inderdaad,ts,dat is toch geen leuke man.Er bestaan echt betere,maar zolang je aan deze blijft hangen,krijg je die nooit natuurlijk.Neem anders een lief hondje,of een verzorgpaard.Van dieren krijg je zoveel pure liefde.

Annet_Dottie
Berichten: 4145
Geregistreerd: 14-04-11

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-07-17 15:02

@Madison ik denk dat ik zijn "voorwaarden" niet eens zo zag, hij is zo, zo ken ik hem maar hij is tegelijk degene van wie ik hou en wat van mijn kant love at first sight was.. Maar onbewust denk ik wel uit angst ja..
Op het laatst in onze relatie was het ook vaak zullen we dit of dat gaan doen? (van mijn kant), dan zei hij ja maar kreeg ik later te horen dat hij dat alleen maar deed om mij een plezier te doen..
Ja dat klopt wel inderdaad..

Ik ben zelf deels ook bang voor een terugval, vooral met m'n eetprobleem maar ook met depressie gezien, daar zit misschien nog de meeste angst omdat ik dat na m'n laatste relatie voor hem ook had omdat ik echt dacht dat het meant to be was.. Maar vooral het eten.. Sinds we elkaar minder zijn gaan zien is alles echt met sprongen vooruit gegaan in m'n leven, nu ineens dit, ja liefdesverdriet remt die dingen dan toch weer en dat wil ik gewoon echt niet..
Kwa verlatingsangst is dat stukje bij mij nu deels wel over, het is meer wat je ook zegt je moet er doorheen en dan jezelf een beetje terugvinden.

Nee ik wil niet meer met hem zijn, maar diep van binnen ook niet zonder. Maar goed hoe ver moet het dan gaan, zo ver tot er wel geweld bij komt ofzo. Dat soort dingen probeer ik mezelf aan het verstand te praten dat ik hem los moet laten ook misschien wel voor m'n eigen veiligheid, en toch komt het niet binnen ofzo. heb mezelf wel eens afgevraagd wat moet er gebeuren voor het binnen komt, maar goed..

Dankjewel! :*

@anjali ik weet niet zo goed wat ik met deze reactie moet, niet banketstaaf bedoeld, maar tuurlijk is het voor mij ook wel een leuke man ondanks z'n vreselijke kanten is het nog steeds wel degene van wie ik hou. Waarom zou ik terwijl dit deel nog niet eens is afgerond al weer bezig zijn met een ander?? Er zullen vast betere mannen rond lopen maar daar ben ik nu absoluut niet mee bezig. Het gaat nu eerst even om mij en mijn leven, hoe moet ik verder na dit, met deze littekens..

Memories

Berichten: 1930
Geregistreerd: 05-05-10
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-07-17 19:05

Inderdaad, laat die andere mannen nog maar lekker zitten. Dat is iets voor in de toekomst, als die littekens een stuk beter geheeld zijn.

Je hoeft in je huidige situatie ook niet gelijk alle contact te verbreken. Ik denk dat dat meer iets is voor op de lange termijn, als de zaken zijn afgehandeld en de gevoelens bedaard, om dan eens stukje bij beetje die 'restanten' weg te werken.

Natuurlijk vind je het een leuke man en zal hij echt wel hele lieve kanten hebben, anders was je nooit zo lang bij hem geweest. Maar is zo'n explosieve relatie echt houdbaar op lange termijn? Zulke rotdiscussies zal je dan veel vaker gaan hebben, het blijft een welles-nietes spelletje, de relatie zal vaker op scherp komen te staan en daar wordt je alleen maar onzekerder en gestresster van. En je zou nog steeds aan hem blijven hangen. Maar wat als hij dan een keer wegvalt? Dan zit je daar, nog steeds alleen en in principe geen steek verder :n En vat dit niet als 'aanval' op hoor, absoluut niet, ik bedoel juist te zeggen dat het echt helemaal niet zo'n slecht idee is dat jij niet meer met hem verder wil en dat je gerust bij die keus kan blijven :(:)

En je hoeft inderdaad ook niet gelijk van continu thuis zitten naar elke dag volgepland te gaan hoor, dat is zelfs helemaal geen goed idee. Gewoon zoals je zelfs al zegt eens beginnen met 1 of 2 dagdelen iets doen, lekker rustig aan opbouwen. Qua hondje nemen: kun je daar niet wat steun aan hebben wat betreft je buurvrouw, aangezien zij ook een hondje heeft? En wat betreft dingen ondernemen: geen beweging maakt het inderdaad wel lastig ja :\
Hebben de sociale contacten die je hebt hobby's of iets van bezigheden waarvan jij iets hebt van, goh is wel leuk? Of kun je niet aan ze vragen of ze iets leuks voor je weten, je een keertje mee er op uit willen nemen als je daar behoefte aan hebt? Desnoods ga je alleen maar een keertje mee kijken ofzo, dan ben je er ook weer even uit en misschien ontdek je wel iets leuks waar je zelf ook mee aan de slag kan en wil. Internet is ook een beetje je vriend denk ik, met een beetje rondgoogelen kom je misschien ook wel op ideeen. Of misschien zijn DIY of knutselprojectjes wat voor je? Of vind je koken/bakken leuk? Dat kan je natuurlijk ook voor een groep doen. Geen idee of je wel eens uitgaat, maar in een klein gezellig kroegje kun je misschien ook wel wat contact opdoen of in ieder geval lekker een beetje kletsen of iets, geen idee of dat wat voor je is. Kun je je misschien heen laten slepen door een vriendin als je niet alleen durft!
Ik denk (als ik zo vrij mag zijn) dat het voor jou echt 'key' is om kleine stapjes te zetten. Gewoon even dat nieuwe proberen wat je eigenlijk eng vond en dan zien dat het helemaal niet zo spannend was als je dacht. Dat levert je waarschijnlijk ook een stukje extra zelfvertrouwen op waardoor je vanzelf meer nieuwe dingen durft. Uiteindelijk ga je dat ook uitstralen en komen de mensen vanzelf op je af. Dat is wat ik me van mijn 'slechte periode' nog kon herinneren in ieder geval, dat deed echt enorm veel voor me :j

Misschien noem ik wel dingen waarvan jij denkt jezus wat stom :') maar ik probeer gewoon even mee te denken. En als je nou eens keer iets wil doen of een dagje op stap wil, en je hebt echt helemaal niemand die met je mee wil en je durft/wil niet alleen: dan mag je mij gerust een PB'tje doen hoor. Groningen is een eindje weg maar ik stap zo in de auto. Veel succes en geluk gewenst in ieder geval :(:)

bigone

Berichten: 26490
Geregistreerd: 03-08-09

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-07-17 19:20

Tja, dit is natuurlijk niet echt een verrassing na je vorige topic. Je zegt dat hij je niet mishandelde, misschien niet lichamelijk maar geestelijk zeker wel, hij manipuleerde je ontzettend en nu nog. Hij wil het lief afsluiten, dat doet hij voor zichzelf en echt niet voor jou. Je geeft zelf aan dat hij een narcist is. Ik snap heel goed dat het moeilijk voor je is, zolang om elkaar heen draaien, een soort van relatie hebben en tot een maand of twee geleden nog denken dat je samen zou gaan wonen. Moeilijk maar jij kunt echt wel op eigen benen staan, zonder hem. Jullie hebben alle twee een flink rugzakje en jij hoeft de zijne er niet meer bij te dragen. Maak je eigen steeds leger en ga door richting toekomst. Je geeft aan dat het asiel te ver weg zit maar in Groningen is het toch max een half uurtje fietsen dus hou die mogelijkheid wel in je achterhoofd, van dieren krijg je liefde terug, zij kunnen je goed gebruiken.

Percy

Berichten: 11737
Geregistreerd: 04-09-01
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-07-17 19:31

Ik ken de voorgeschiedenis (vorige topics) niet maar als ik het zo lees is hij jou absoluut niet waard.

Het zal vast even pijn doen en je zal de relatiebreuk moeten verwerken maar nu blijf je lijden en gekwetst worden. Kies eens een keer voor jezelf, ben er van overtuigd dat jij sterker bent dan je zelf denkt. Dat maak ik op hoe je dit geschreven hebt.

Sinterklaas kapoentje, gooi wat in mijn schoentje
http://www.concertplus.nl https://www.facebook.com/#!/concertmeteenplus

Annet_Dottie
Berichten: 4145
Geregistreerd: 14-04-11

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-07-17 19:48

@Memories ; het is zeker niet houdbaar op de echt lange termijn.. Ik heb mezelf ook vaak de vraag gesteld hoe zie je dit verder voor je als je nu al zoveel ruzie hebt heb je dan wel een toekomst, kan je wel gaan samenwonen etc...
Ik zie het zeker niet als een aanval wat je zegt hoor, je hebt gelijk!
Ja m'n buurvrouw helpt me ook wel kwa het hondje, maar de onzekerheid wil/durf ik het wel of niet zit toch grotendeels bij mij. Aan de ene kant wil ik nu echt gaan leven en dingen gaan doen die ik altijd uitgesteld heb, of door m'n verleden of door hem en dan denk ik kan ik daarin een hond wel bieden wat ie nodig heeft, of moet ik eerst tijd voor mezelf nemen. In hoeverre kan ik een hond mee nemen naar die bepaalde dingen enzz..
Ja m'n achterbuurvrouw dus heeft me al aan de netflix gekregen, wil me binnenkort met nog 2 van haar vriendinnen mee nemen op kroegentocht en had me een tijdje terug al mee gevraagd naar de bios en wil als het echt mooi weer word wel een keer bootje varen, dus dat is al een hoop wat wel kan :)
Ik zat al te denken inderdaad maar gewoon ook op google gaan zoeken..
En opnieuw, ja je hebt gewoon helemaal gelijk haha.
Nee hoor denk ik echt niet heel lief dat je mee denkt dankjewel :*
En ik stuur je nog even een pb straks, zit ondertussen ook in een film dus kan straks of morgen worden :+

@Bigone ik vind je eerste zinnetje een beetje minachtend eerlijk gezegd, vind ik jammer om zo je reactie te beginnen, dit topic staat wat mij betreft even los van het vorige topic, ik noem alleen even dat ik er eerder een topic over heb geopend omdat daar toen ook best wat mensen in hebben gereageerd en dit dus een soort van het vervolg is. Vind het niet echt nodig om dan te zeggen "tja dat was geen verrassing"..
Een "soort van relatie"? We hadden een relatie van 21 januari 2016 tot 27 april 2017 inderdaad, daarna zijn we zoals in de OP staat elkaar alleen nog in de weekenden gaan zien. Tot 2 maand geleden nog denken dat we zouden gaan samenwonen is ook niet echt waar. Ik weet al zo'n half jaar dat samenwonen er misschien niet meer in zat, en samenwonen was iets wat sowieso binnen nu en 1,5 jaar nog niet zou gebeuren ook niet als alles goed gegaan was.
Het gaat ook niet over op mijn eigen benen staan, het punt is hoe pak ik mijn leven nu weer op en ga ik om met de littekens en hoe zorg ik er voor dat ik niet weer depressief word etc...
Het asiel zit inderdaad te ver weg en is zeker geen half uurtje fietsen voor mij, denk niet dat je daar over kan oordelen eerlijk gezegd. Waar ik voorheen woonde was het misschien een half uurtje fietsen, ik weet nu wat de afstand is omdat mijn pony ook nog tijdelijk aan die kant stond na de verhuizing naar deze wijk en dat helaas echt geen half uurtje fietsen was :)

@Percy maakt niet uit hoor, bedoelde het stukje over het vorige topic meer als mensen het lezen en dingetjes herkennen bijv. uit dat vorige topic even die side note :)
Dankje, dat zegt m'n achterbuurvrouw dus ook steeds. Sinds ik haar ken is het eigenlijk elke keer dat we gingen wandelen ook wel (al was het maar eventjes) over hem gegaan en ze merkt wel dat hoe ik er nu over praat ik wel sterker klink, als ik dat zelf nu ook nog eens hoor :P

Janneke2

Berichten: 15061
Geregistreerd: 28-02-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-07-17 20:11

Lieve TS,
wat goed dat je dit topic opent...! 'Het is voorbij, wat nu...?!??'

Ik kan je niet beloven dat je niet depressief zult worden - maar rouwen om deze relatie lijkt me wel aan de orde. 5 jaar is niet niets. En helaas waren het niet alleen mooie, maar ook zware jaren.
En: rouw is een normale 'reactie', dus probeer om er niet bang voor te zijn.

En er zijn een hele serie zaken die je voor jezelf kunt doen.
Ten eerste de vraag hoe JIJ wilt terugkijken op de relatie..? Wat voelde fijn...?
Juist ook 'ik kan zo moeilijk zonder hem' kan een kwestie zijn dat hij op de een of andere manier iets erg belangrijks voor jou representeert.
(Hoe meer jij weet hoe dit werkt, hoe makkelijker je het krijgt. Bijvoorbeeld hij geeft zekerheid: hoe kun jij voor jezelf zekerheden inbouwen...?)

En ik kreeg ooit van mijn beste therapeute ooit 'de oefening van de 5 zintuigen'.
Een prima oefening om je te helpen goed voor jezelf te zorgen. (....en soms 'dramde' ze mbt de 'oefening van de vijf zintuigen'. "Alle 5! Onderzoek ze!!" ;) )

Begin ermee, zodra je je rot voelt (en eerder mag ook! ;) ) : "wat wil ik nu ruiken? " We hebben ook van tijd tot tijd gesproken over geur, zij deed me het boek van Margriet Dudok van Heel aan de hand, over essentiële olie voor honden en paarden. Uiteraard: je kunt ook die lekkere after shave op doen en momenteel brand ik wierook die ik heb "afgekeken" op yogales.

Vraag twee: "welke thee wil ik nu drinken? " Ik houd niet van de winter, dus dan drink ik warmhoudthee: met gember, zoethout en pepermunt.
Ook heerlijk in de zomer: glas half vullen met (warm of koud) water, sinaasappelsap en een beetje yoghurt en kaneel.
Of een prakje cacaopoeder en sinaasappelsap met gember, kaneel en bessen op siroop. Mjum!

De kleuren die ik draag zijn doorgaans rood, geel, oranje: warm, graag! ! Maar ik heb T-shirts in alle kleuren van de regenboog in de kast. En een aantal verschillende foulards voor over de bank.

"Wat wil ik nu voelen met mijn huid?" Mooie zachte omslagdoek, goede stoffen - maar massage kan ook, of lekker je spieren losschudden. Of knuffelen met de hond!

"Wat wil ik nu horen? " Uiteraard lieve woorden. Maar mijn cd-verzameling zet ook zoden aan de dijk. Momenteel moet het vooral vrolijk en a tempo zijn, als ik verdriet heb is er een stapel cd's met harpmuziek (staat al in de bijbel, zo oud als de mensheid: van een harp kalmeer je).

[o]

Je suis Charlie - comme tout le monde.

(...en BAH wat is dit onderschrift actueel. )

bigone

Berichten: 26490
Geregistreerd: 03-08-09

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-07-17 20:41

Het was niet minachtend bedoelt hoor maar uit je vorige topic sprak al veel verdriet en ook een beetje zich geen raad weten met de houding van je ex vriend, vandaar mijn opmerking dat het stoppen van de relatie geen verrassing is. Heel eerlijk denk ik dat je zonder zijn rugzak, die hij zeker heeft, beter af bent. Dat betekend niet dat je het niet zal missen, zeker wel. Hoe er over heen te komen is voor iedereen persoonlijk. Maar op het moment dat je beseft dat er voor jullie, door welke omstandigheden ook, geen toekomst is weggelegd dan moet je vooruit. Hoe?? Geen idee, ik ben gelukkig nog nooit depressief geweest en daar ook heel blij om dus wat jij kunt doen om niet depressief van de omstandigheden te worden is misschien naar je huisarts gaan en praten.

Duhelo

Berichten: 26948
Geregistreerd: 29-05-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-07-17 13:24

Mensenwelzijn => Leven zonder paarden

Annet_Dottie
Berichten: 4145
Geregistreerd: 14-04-11

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-07-17 16:28

@Janneke2 dankjewel voor je tips! :D

En bedankt Duhelo voor het verplaatsen :x

Annet_Dottie
Berichten: 4145
Geregistreerd: 14-04-11

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-07-17 17:43

Pff ik heb vanmiddag tot maar contact gezocht over de spullen waarvan ik sommige toch wel mis/terug wil. Hier op volgt weer een discussie via de sms, hij wil niet omrijden voor mij waarop ik zei nee maar ik mag ook niet naar jou toe komen om alvast het een en ander in ieder geval mee te nemen.
Dan begint ie ineens te praten en zegt ie waarom hij komend weekend dus niet kan. Maar heb gezegd dat hij na zijn bedreigingen er zo langzamerhand wel weer voor zorgt dat ik lichtelijk bang word en het dan van mij allemaal ook niet meer hoeft maar dat ie geen idee heeft hoe pijn dat doet voor mij.
Heb nu alweer spijt dat ik contact gezocht heb zit in no time alweer met tranen over m'n wangen, dat was dus niet de bedoeling. Vind het gewoon het moeilijkste dat ondanks dat we in de relatie uit elkaar waren dat het nog wel zo onwijs goed ging en dat na 1 domme onbenullige ruzie het op deze manier moet...

Annet_Dottie
Berichten: 4145
Geregistreerd: 14-04-11

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-07-17 22:12

Hij heeft me na het sms contact weer gebeld. Weer tot in het ergste bedreigd en uitgescholden. Het ging dus over mijn spullen terug he, thats it..
Hij zou wel even langs komen om me in elkaar te slaan en ga zo maar door.
Nou nu komt het er op neer dat ik m'n spullen kan vergeten en heeft hij mijn nummer volgens mij geblokkeerd ook bellen en sms'en dus verder geen redelijk fatsoenlijk afscheid ofzo.. Dat was het dan..

Goof

Berichten: 22904
Geregistreerd: 12-05-05
Woonplaats: Zuid Holland

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-07-17 22:13

Om wat voor spullen gaat het nu nog?

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-07-17 22:15

Jeetje ts heel veel sterkte, heb nog niet alles gelezen maar is er niemand die, met of zonder jou, de spullen op kan gaan halen?

Annet_Dottie
Berichten: 4145
Geregistreerd: 14-04-11

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-07-17 22:17

Bedankt, geen specifieke dingen opzich het meeste was al wel over dus geen spullen met emotionele waarde ofzo.
Nee ik denk niet dat dat nog gaat lukken heb überhaupt nog niet echt verder gevraagd wil m'n ouders er niet mee op zadelen en heb verder geen mensen met vervoer dus zat daar nog over na te denken. Maar kan hem nu sowieso niet meer bereiken dus denk dat ik het maar zo laat..

Anoniem

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-07-17 22:19

Als het jou spullen zijn en het is belangrijk voor je, zou ik toch je ouders langs sturen. En dan maar zonder eerst contact met hem!

Maar ik begrijp dat het lastig is. Als ik dichterbij had gewoond was ik zo met je mee gegaan.

Annet_Dottie
Berichten: 4145
Geregistreerd: 14-04-11

Re: Hoe pak ik mijn leven weer op na mijn relatie?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-07-17 22:23

Ik woon al 7 jaar niet meer thuis, heb verder goed contact met m'n ouders hoor maar m'n ouders erheen "sturen" is hier niet echt aan de orde. M'n ouders wonen ook niet om de hoek en die wil ik hier niet in betrekken met de boodschap hij bedreigd mij tot in de dood en we er samen dus niet uit komen. Maak ik m'n ouders alleen maar ontzettend gestrest mee :x niet dat ze het niet voor me over hebben hoor!
Dankjewel lief van je maar ik weet zelf niet eens of ik hem nog wel wil zien, doet t alleen maar weer (meer) pijn..

Spaansepony
Berichten: 463
Geregistreerd: 03-05-17

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-07-17 22:28

Wat vervelend dat het zo moet!
Welke omgeving woon je? Ik heb werk voor 10 man op stal tussen de paarden wil je best op sleeptouw meenemen hoor, ben je hem zo vergeten ;)