
Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: ik ben een beetje smartphone en social media moe.
Hoe het is gekomen en waar het precies vandaan komt, zet ik hier niet neer omdat ik dat niet netjes vind. Maar laten we het erop houden dat iemand in mijn nabije omgeving nogal in zijn/haar telefoon leeft (leven draait om likes, volgers en aandacht trekken/bevestiging zoeken). Omdat dit bij mij voor flink wat irritatie zorgt, werd het tijd om mijn eigen socialmedia en smartphone gedrag eens onder de loep te nemen. Wat vind ik daar eigenlijk van?
Nu kan ik denk ik wel stellen dat ik geen fervent social media gebruiker ben. Ik zet wel eens wat op Facebook zoals foto's van de paarden of andere huisdieren, vakantie foto's met vriendje, maar dat was het dan ook wel. Ditzelfde geldt eigenlijk voor Instagram. Bij dit laatste medium vind ik het eigenlijk leuker om bij anderen te kijken. Andere sociale kanalen heb ik niet en op whatsapp berichtjes reageer ik alleen als het urgent is en anders pas op een moment dat ik daar zin in heb (meestal in de avond na werk).
Ik word altijd erg moe van mensen die mij een berichtje sturen en mij vervolgens bombarderen met vraagtekens (en soms 'beschuldigingen') als ik niet binnen een (paar) uur antwoord. Ik ben gewoon aan het werk overdag en als ik na werk op mijn telefoon kijk, heb ik niet direct zin om whatsapp berichtjes, facebook chats of instagram comments te lezen en beantwoorden. Als mensen in mijn omgeving dit niet direct begrijpen, dan vind ik dat echt hun eigen kortzichtige tekortkoming/probleem.
Gisterenavond kwam het idee opeens bij mij op om mijn Facebook en Instagram pagina gewoon te verwijderen. Lijkt mij helemaal prima.
Maar ja, er zijn toch best veel mensen die ik alleen via Facebook "spreek" of waarvan ik het leuk vind om te zien hoe het met ze gaat. Ik heb een aantal jaren in het buitenland gewoond en daar leuke mensen leren kennen, die ik via andere kanalen niet of lastig kan bereiken.
Aan de andere kant is dat natuurlijk niet echt een prioriteit in mijn leven, om te kijken wat zij aan het uitspoken zijn. Maar ik vind het leuk zo nu en dan te zien wie er getrouwd is, een kindje heeft gekregen of een huis heeft gekocht. Gewoon wat er van hen terecht is gekomen zeg maar.
Mijn vriend en ik gebruiken Facebook ook om evenementen te maken. Wij hebben een vrij grote vriendengroep en als wij bijvoorbeeld onze verjaardag vieren of een feestje geven, maken we dat via Facebook aan. Wel zo makkelijk: je nodigt mensen uit en je kunt direct zien wie er wel of niet komen.
Instagram is eigenlijk een beetje hetzelfde verhaal: ik heb daar leuke contacten mee opgedaan en ik vind het leuk om die mensen af en toe eens te volgen. Maar die zijn ook op 1, misschien 2 handen te tellen.
Daar komt nog bij dat, ondanks ik er zo in sta zoals hierboven beschreven, ik toch elke keer op die verdraaide telefoon blijf kijken. Op mijn werk, in de bus, op stal etc.
Misschien kan ik beginnen met de Facebook en instagram apps van mijn telefoon verwijderen?
Wat zouden jullie doen en hoe staan jullie hier in?
Zijn er misschien mensen in mijn leeftijdscategorie (27) hier die geen social media gebruiken? Of misschien zelfs wel geen Whatsapp hebben?Ik wil dus geen tips of iets dergelijks hoe ik met een bepaalde situatie moet omgaan, maar ben gewoon benieuwd of ik de enige ben die zich stoort aan de verwachting van de omgeving om eigenlijk altijd bereikbaar te zijn. Er zullen nu vast mensen zeggen dat ik die verwachting zelf creeër oid, maar daar zit ik niet op te wachten. Ik vind het leuk als er mensen zijn die er ook zo in staan en het is niet mijn bedoeling om een discussie te starten over een zijspoor!
En dat vind ik ook weer zo ongemakkelijk en irritant voor mijn collega's.
Whatsapp vind ik errug fijn, vrienden wonen vaak ver weg en ik vind het fijn dat ik mijn ouders dingen kan sturen als ze op hun werk zijn. Het geeft mij rust, ook om de kleine dingetjes te delen.
Maar ook voor de muziek ed.

Verfrissende verrassing, toch? haha.
Lijkt me heel naar..
Mijn vrienden krijgen een kaartje of ik ga langs, net als mijn familie. Als ik niet weet wanneer je jarig bent, dan spreken we elkaar blijkbaar te weinig om van een vriendschap te spreken