Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-06-17 23:47

Noodcontact?

Geplaatst door de TopicStarter : 05-06-17 23:47

Ik ben aangenomen voor een nieuwe baan met geweldige uitzichten. Een stap voorwaarts in mijn carrière $*\o/*$ (ik woon in het buitenland)

Maar toen kwam die ene vraag. Je noodcontact -O-

Ik heb letterlijk alles achter me gelaten. Geen contact meer met familie. Alles wat ik heb is hier en ik ben zo single als het zijn kan. Ik heb geweldige vrienden en we zijn heel close, maar ik zou het ze niet aan willen doen dat ik bij wijze van spreke een hartaanval zou krijgen en zij de contactpersoon vanuit kantoor zouden zijn.. Ik ken ze simpelweg pas maximaal 2 jaar.

Dit laat me zo alleen voelen. Ik had het er vanavond met wat mensen over en een man van 60 die bekend is met mijn situatie, Nederland en de locale cultuur heeft me aangeboden mijn noodcontact te zijn.

Ik heb natuurlijk niet voor niets alles achter me gelaten, maar dit laat me zo alleen en debiel voelen. Zo veel succes als ik ook boek, dit laat me voelen als een mislukkeling. Het doet pijn en roept ontzettend veel verwarring in me op.

Dit deed me ook realiseren dat mijn huidige noodnummer het nummer van mijn ex is. Ik weet niet eens of dit nummer nog bestaat.. Heeft iemand anders in deze situatie gezeten en hoe hebben jullie het geregeld zonder familie, relatie of langdurige vriendschappen dichtbij?

Meerdere vrienden hebben me aangeboden mijn noodcontact te zijn, maar ik voel me zo bezwaard

**Geplaatst**: 05-06-17 23:53

Re: Noodcontact?

Geplaatst: 05-06-17 23:53

Overleg eens met je ambassade.

**Geplaatst**: 05-06-17 23:57

Re: Noodcontact?

Geplaatst: 05-06-17 23:57

Ik snap het niet.
Je hebt een nieuw leven opgebouwd incl goede job en zeer goede vrienden waar je erg close mee bent.. je bent dus an sich schathemeltje rijk met wat je hebt en verre van een mislukkeling of alleen....

Wat maakt dat jij je wel zo voelt?
Verder heb je je oplossing al: er hebben meerdere mensen zich aangeboden.
Je moet dus met jezelf aan de slag.

**Geplaatst**: 05-06-17 23:59

Geplaatst: 05-06-17 23:59

Als mensen tegen jou zeggen dat ze graag jouw noodcontact willen zijn, respecteer die wens dan gewoon. Als je dat vervolgens weer afhoudt omdat jij je bezwaard voelt, dan laat je het ineens helemaal om jou draaien terwijl dit in feite alleen bij hun ligt: zij kijken naar hun leven, bepalen of dit erbij past en of ze dit voor je over hebben. Dat kun jij niet eens voor hen bepalen, dus laat ze in hun waarde, respecteer hun beslissing/aanbod als dat van weldenkende medemensen en ga op een aanbod in.

Natuurlijk is er in jouw geval waarschijnlijk veel meer geschiedenis waardoor alles meteen heel persoonlijk en moeilijk voor jou voelt, maar dat iets lastig is voor jou betekent niet dat het net zo lastig is voor anderen. Jij kunt niet voor anderen bepalen hoe zwaar iets is, dus laat dat deel gewoon los, kies iemand waar je je prettig bij voelt.
Dan kun je alsnog daarna bij jezelf nagaan waarom jij er (on)bewust voor kiest om dit als bewijs voor een somber een eenzaam bestaan te zien, want dat is in feite helemaal niet nodig: sterker nog, uit alles wat je hierboven schrijft blijkt dat je genoeg waardevolle en diepgaande vriendschappen om je heen hebt opgebouwd met mensen die ook echt iets voor je over hebben.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-06-17 00:07

Geplaatst door de TopicStarter : 06-06-17 00:07

Bedankt voor de fijne en eerlijke reacties zo ver! Ik denk dat jullie gelijk hebben

Ik kijk misschien ook te ver.. Ik vind het ook gewoon moeilijk dat (en waarschijnlijk dat ik me dit verkeerd in beeld) maar stel ik zou onverwachts komen te overlijden dat dit op hun schouders terecht zou komen. Ik ben verdorie 25, dus dat zal hopelijk nog heel veel jaren duren

maar ik ben gewoon een beetje bang dat het toch gebeurd en ik anderen op de een of andere manier op zadel met dat zij dat nieuws zouden moeten brengen.

Wat voor mij ook lastig is, is dat ik expat ben. En mijn meest dierbare vrienden ook. Dat houd in dat ze er vandaag zijn, maar morgen net zo goed een baan kunnen krijgen aan de andere kant van de wereld. Ik wil ze daarin absoluut niet tegen houden. Dat is immers waarom we allen zijn vertrokken uit onze vaderlanden

Ik ga eens informeren bij de ambassade of zij eventueel mijn noodnummer zouden kunnen zijn

Mocht er dan echt iets gebeuren en kom ik in het ziekenhuis terecht dan komen mijn vrienden er vanzelf (aldus via mij, of mijn werkgever) achter zonder dat ik het idee heb dat ik iemand opzadel met die verantwoordelijkheid.

Stom ook. Als een vriend(in) van mij dit mij zou vragen zou ik zonder twijfel toestemmen, maar als het om mezelf gaat denk ik enkel aan dat ik het niemand aan zou willen doen.

Laatst bijgewerkt door Cubone op 06-06-17 00:13, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-06-17 00:13

Geplaatst: 06-06-17 00:13

Noodcontact hier is zoals ik het begrijp ook de persoon die beslissingen moet nemen over medische behandelingen als zij zelf buiten bewustzijn in het zh ligt. Niet bepaald iets simpels wat je aan zo maar iemand over laat. Nog afgezien van het overleggen vooraf (nu dus) met die persoon over wat jouw wensen zouden zijn dan. Lastig om over na te denken en nog lastiger om over te praten met iemand anders die vervolgens ook misschien wel tegen eigen levensvisie in zou moeten beslissen mocht het echt gebeuren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-06-17 00:16

Geplaatst door de TopicStarter : 06-06-17 00:16

tamary schreef:
Noodcontact hier is zoals ik het begrijp ook de persoon die beslissingen moet nemen over medische behandelingen als zij zelf buiten bewustzijn in het zh ligt. Niet bepaald iets simpels wat je aan zo maar iemand over laat. Nog afgezien van het overleggen vooraf (nu dus) met die persoon over wat jouw wensen zouden zijn dan. Lastig om over na te denken en nog lastiger om over te praten met iemand anders die vervolgens ook misschien wel tegen eigen levensvisie in zou moeten beslissen mocht het echt gebeuren.

Oef. Als je het zo benoemd word het nog wat zwaarder. Daar heb ik nog helemaal niet over na gedacht.. Maar inderdaad! Dat is ook aan je noodnummer besteed in zo'n geval $:\$ In Nederland droeg ik altijd een gesigneerd papiertje bij (door mijzelf) dat ik geen reanimatie wou in het geval dat. Ik zal dat in ieder geval eens fatsoenlijk (laten) vertalen en het gesigneerd in mijn portemonnee stoppen.

**Geplaatst**: 06-06-17 00:39

Geplaatst: 06-06-17 00:39

Ik denk dat je te ver kijkt en zou gewoon de naam invullen van iemand in je huidige omgeving waar je je goed bij voelt.
Zo'n noodnummer wordt niet alleen gebruikt als je ter plekke dood neervalt, maar het is toch prettig voor je werkgever als ze iemand kunnen contacten als er iets gebeurd en jij zelf niet aanspreekbaar genoeg bent om aan te geven wie ze mogen bellen.
De ambassade kan in zo'n geval weinig voor je doen lijkt mij, behalve dat zij dan in eerste instantie contact op proberen te nemen met familie uit NL. En dat terwijl je zelf al aangeeft dat er mensen zijn die in (in iedergeval topografisch) veel dichterbij je staan.

Er is niemand die een baan in het buitenland afslaat omdat hij/zij contactpersoon is. (Hoop ik :')

)
Desnoods geef je de naam op van degene van wie je het minst snel verwacht dat die zal vertrekken.

Er is zoals je zegt geen aanleiding om er vanuit te gaan dat jouw zomaar iets ergs zal overkomen terwijl je aan het werk bent. Wie heb je dan het liefste in je buurt? Bij wie klop je aan als je je rot voelt?
Ik zou als vriendin/bekende juist willen weten als er iets ernstigs gebeurd is met iemand waar ik om geef en weten of ik iets kan doen.
En nee, ben liever niet degene die ouders moet vertellen dat hun kind er niet meer is, maar zou daar echt niet als eerste aan denken als iemand mij vraagt contact persoon te zijn. Zou het eerder als een eer zien denk ik, een teken van vertrouwen en dat ik blijkbaar veel voor iemand beteken.

**Geplaatst**: 06-06-17 07:25

Re: Noodcontact?

Geplaatst: 06-06-17 07:25

Hier ooit zelfde gehad (ik kom niet uit Nederland, mijn familie in vaderland was het contract niet mee verbroken zoals bij jou maar het stond wel in de ijskast. Verder dan een kerstkaart kwamen we niet echt

Hier is mijn beste vriendin een tijd mijn noodnummer geweest toen ik nog single was. Zij heeft dat nooit als belastend ervaren zegt zij. Ze werd bij mijn werk ook gebeld toen ik bijvoorbeeld met hersenschudding naar ziekenhuis moest. Nu is mijn man nood contact maar daarvoor dus die vriendin.

Ik zou het ook echt niet erg vinden als iemand het mij vroeg. En niet alle expats staan open om weer te emigreren...kies gewoon iemand die je vertrouwt en die geen plannen heeft om weer te verhuizen.

Succes!

**Geplaatst**: 06-06-17 08:19

Re: Noodcontact?

Geplaatst: 06-06-17 08:19

Ik heb precies hetzelfde gedaan als jij. In het land waar ik woonde had ik ook geen noodcontact persoon en heb ik een telefoonnummer in Nederland opgegeven. Die kunnen natuurlijk niks doen, maar wellicht wel informatie geven. Heb je nog iemand in NL of een ander land die je als noodcontact kunt opgeven?

**Geplaatst**: 06-06-17 20:51

Re: Noodcontact?

Geplaatst: 06-06-17 20:51

Wat betreft noodcontact heb ik niets toe te voegen aan wat er hier al gezegd is.
Wel heb ik een ander dingetje: dat papiertje met niet reanimeren. Ik denk oprecht niet dat er iemand is die eerst alle zakken en een hele portemonnee gaat doorploegen om te kijken of er wellicht zo'n papiertje is. Als ik noodgedwongen moet reanimeren, zou ik dat ook niet doen, want de kostbare minuten die je verliest met het zoeken naar misschien een papiertje, kunnen al dan niet levensreddend zijn als je gelijk gaat reanimeren. Zo'n ketting met een plaatje in wellicht het Engels, is dan veel doeltreffender, want dat zal ik wel zeer snel zien als ik reanimatie start.

**Geplaatst**: 06-06-17 23:12

Geplaatst: 06-06-17 23:12

Merileth schreef:
Wat betreft noodcontact heb ik niets toe te voegen aan wat er hier al gezegd is.
Wel heb ik een ander dingetje: dat papiertje met niet reanimeren. Ik denk oprecht niet dat er iemand is die eerst alle zakken en een hele portemonnee gaat doorploegen om te kijken of er wellicht zo'n papiertje is. Als ik noodgedwongen moet reanimeren, zou ik dat ook niet doen, want de kostbare minuten die je verliest met het zoeken naar misschien een papiertje, kunnen al dan niet levensreddend zijn als je gelijk gaat reanimeren. Zo'n ketting met een plaatje in wellicht het Engels, is dan veel doeltreffender, want dat zal ik wel zeer snel zien als ik reanimatie start.

Daarnaast is, en ik heb daar een poosje geleden naar lopen zoeken, blijkt dat alleen een briefje niet voldoende is. Er moet een foto van jou bij zitten. Ik had nl naar penningen gezocht met die niet reanimeren verklaring erop.

En mss nog een idee om bij een notaris je testament ed goed vast te laten leggen. En hoe je een evt uitvaart zou willen hebben. Is voor je noodcontact wrs ook wel prettig.
Daarnaast wat al gezegd is, als iemand dat voor je wil doen, al is het geen familie, niet jezelf daar bezwaard over voelen.

Nomineer dit bericht ×