Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-05-17 21:38

Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-17 21:38

Beste Bokkers,

Ik ben op zoek naar mensen die een demente ouder in huis hebben genomen. Bij ons zou er wel eea verbouwd moeten worden, maar afgezien daarvan zou het mogelijk zijn.

Ik wil graag ervaringen en ook wat de financiële consequenties zijn, zowel voor mijn moeder, als voor mij (laag inkomen, zelfstandig).
Verder vind ik het heel erg moeilijk om in te schatten wat me te wachten staat. Haar korte-termijngeheugen is flut, maar voor de rest is ze nog heel helder.

Wie heeft hier ervaring mee?

**Geplaatst**: 01-05-17 21:47

Geplaatst: 01-05-17 21:47

Ik weet er weinig vanaf, behalve dat je als mantelzorger geld ontvangt van de overheid/zorgverzekering.

Dat je er over nadenkt vind ik heel mooi en dapper van je! Succes met je besluit en moeder!

**Geplaatst**: 01-05-17 21:49

Re: Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst: 01-05-17 21:49

ik zou het niet doen ( ook niet voor mijn jongeren kinderen nu 2 en 5.5 jaar)
wij hebben iets meer als 11 jaar geleden mijn oma in huis gehad 11 weken lang ik was toen 16/17 jaar
we hadden totaal geen last van haar ze deed haar eigen ding maar toch was het een hele aanslag op ons leven binnen de familie.

en jullie nemen er een grote zorg bij dementerend is echt echt enorm pittig.

**Geplaatst**: 01-05-17 21:49

Geplaatst: 01-05-17 21:49

Ik zou er goed over nadenken op een geven moment ben je er 24/7 mee bezig mijn oma bijvoorbeeld heeft geen dag en nacht ritme meer dus is veel aan het spoken en vaak 's nachts wakker. En als je er alleen voor staat vergeet dan niet dat jij er dus op moet letten want ze hebben geen idee meer wat ze doen.
Naar mijn idee kan je beter een goede woongroep uitzoeken waar ze 24/7 zorg hebben

**Geplaatst**: 01-05-17 21:50

Geplaatst: 01-05-17 21:50

Geen ervaring met in huis nemen maar geloof me: dat wordt zwaar, heel erg zwaar. Mijn vader is jong dementerend en uiteindelijk opgenomen. Mantelzorgers worden vreselijk zwaar belast. Uiteindelijk kun je ze geen minuut meer alleen laten. Ik vind het prachtig dat je eraan denkt te doen. Ik had het niet gekund.....

**Geplaatst**: 01-05-17 21:59

Geplaatst: 01-05-17 21:59

Het is heel mooi dat je het wil doen, maar ga er niet zomaar in stappen als je er geen ervaring mee hebt.

Dementie is heel erg breed en kan allerlei kanten uit gaan. Het kan dat het lang stabiel blijft zoals het nu is, en dat het stilletjes en rustig aan uitdooft. Het kan plots pijlsnel gaan. Er kunnen karakterveranderingen optreden. Ze kan besef voor veiligheid en inzicht verliezen. Er kunnen zich taalproblemen voor gaan doen. Ze kan cognitief heel sterk achteruit gaan maar fysiek ijzersterk blijven. Dag-nachtritme kan verstoord raken, er kan nachtelijke onrust optreden, ze kan terug geprojecteerd worden naar nare momenten in het leven waar ze dan in blijft hangen. Ze kan wanen en hallucinaties zien en daar doodsangsten voor uitstaan. Ze kan wegloopgedrag gaan vertonen.
Maar ze kan ook fysiek heel erg achteruit gaan: incontinentie, slikproblemen, de reflex tot eten en drinken die verdwijnt, niet meer kunnen praten...

Er kan zo ontzettend veel... en helaas valt het niet te voorspellen hoe, wat, waar en wanneer.

Het kan ook dat er niks van dit alles voorvalt, en dat op een bepaald moment de hersenen gewoon vergeten hoe ze impulsen moeten uitzenden. Dan valt alles stil: ademhaling, hartslag...

Het belangrijkste van al is dat jij je als mantelzorger vanaf de eerste dag zo goed mogelijk laat ondersteunen op alle mogelijke manieren. Dat houdt ook in dat je alvast regelingen gaat vastleggen voor het moment dat het voor jou niet meer haalbaar is. Stel je eigen grenzen in, hou je daar ook aan en ga er niet overheen. Zorgen voor iemand met dementie is zeer mooi maar ook loeizwaar.

En als laatste tip: schakel professionele hulp in. Zodat je niet altijd alleen maar "mantelzorg" bent, maar ook nog altijd haar lieve dochter, en dat zij nog steeds jouw lieve moeder kan zijn. Gevoelens en emoties is iets wat ook demente personen het langst van al gewaar kunnen worden en kunnen voelen. Zorg dat die altijd gewaarborgd blijven. Al weten ze misschien niet meer wie je bent, ze weten wel maar al te goed dat zij voor jou wel iemand zijn.

**Geplaatst**: 01-05-17 22:00

Geplaatst: 01-05-17 22:00

Is je moeder gediagnosticeerd? Dementie is een verzamelnaam voor verschillende hersenziekten. Het ziekteverloop kan heel verschillend zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-05-17 22:09

Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-17 22:09

Ik weet niet of ik het zal kunnen, niet qua verzorging en niet qua financiën. Ik kan het gewoon niet overizen.
Mijn moeder is in heel veel opzichten nog behoorlijk goed, alleen haar tijdsbesef is flut en haar kortetermijngeheugen ook, maar verder kun je nog steeds met van alles over haar praten. Ik vind het zo zonde om haar tussen vreemden te plaatsen. Ze heeft haar hele leven al moeite gehad met contact met anderen, is niet geïnteresseerd en doet gauw minachtend tegen onbekenden. Jammer, maar zo is ze nu eenmaal en dat zal ook wel niet meer veranderen.
ik zou graag nog wat tijd met haar doorbrengen en dat geldt ook voor de kinderen (die uit huis zijn, maar nog vaak hier komen). Momenteel woont ze 2 uur rijden hiervandaan en als ze naar een tehuis gaat zal dat nog verder weg zijn, want dat zal bij mijn broer in Amsterdam zijn. Daar zal ze omgeven zijn door vreemden. Mijn broer en schoonzus zullen wel geregeld op bezoek gaan, maar hebben beiden erg drukke veeleisende banen. Het nadeel van de grote afstand (dan 2,5 uur) is dat je niet voor even langs kunt gaan, dat wordt dan meteen een aantal uren en dan is ze eigenlijk te moe.

Ik weet gewoon niet of het kan. Zijn hier ervaringsdeskundigen?

**Geplaatst**: 01-05-17 22:11

Geplaatst: 01-05-17 22:11

Hevonen schreef:
Ik weet niet of ik het zal kunnen, niet qua verzorging en niet qua financiën. Ik kan het gewoon niet overizen.
Mijn moeder is in heel veel opzichten nog behoorlijk goed, alleen haar tijdsbesef is flut en haar kortetermijngeheugen ook, maar verder kun je nog steeds met van alles over haar praten. Ik vind het zo zonde om haar tussen vreemden te plaatsen. Ze heeft haar hele leven al moeite gehad met contact met anderen, is niet geïnteresseerd en doet gauw minachtend tegen onbekenden. Jammer, maar zo is ze nu eenmaal en dat zal ook wel niet meer veranderen.
ik zou graag nog wat tijd met haar doorbrengen en dat geldt ook voor de kinderen (die uit huis zijn, maar nog vaak hier komen). Momenteel woont ze 2 uur rijden hiervandaan en als ze naar een tehuis gaat zal dat nog verder weg zijn, want dat zal bij mijn broer in Amsterdam zijn. Daar zal ze omgeven zijn door vreemden. Mijn broer en schoonzus zullen wel geregeld op bezoek gaan, maar hebben beiden erg drukke veeleisende banen. Het nadeel van de grote afstand (dan 2,5 uur) is dat je niet voor even langs kunt gaan, dat wordt dan meteen een aantal uren en dan is ze eigenlijk te moe.

Ik weet gewoon niet of het kan. Zijn hier ervaringsdeskundigen?

je wilt je eigen baan ervoor opzeggen? (want zo niet dan zou ik het zeker al afraden) je zult dan geloof ik bij de gemeente aan moeten kloppen voor zorg voor jongeren is dat pgb weet niet of dat ook voor zorg voor ouderen is (18+)

**Geplaatst**: 01-05-17 22:15

Re: Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst: 01-05-17 22:15

Vergeet niet dat de vreemden in een verpleeghuis na een tijdje ook geen vreemden meer zijn. Mijn vader lijkt er ook geen moeite mee te hebben.

**Geplaatst**: 01-05-17 22:16

Geplaatst: 01-05-17 22:16

Mijn moeder is sinds een aantal jaren dementerend.
In het begin was het precies zoals jij zegt: korte termijn geheugen flut, de rest gaat nog wel. Maar, bij dementie gaat het brein stuk. Dus ook de aansturing van het lichaam. Mijn moeder kan nu niet meer zelfstandig naar het toilet, kan niet meer lopen, krijgt andere ongemakken. Uiteindelijk sterf je aan -de gevolgen van- dementie. Dat is een heel traject wat je ingaat. Je zult er aan het einde 24 uur per dag mee bezig zijn. Je moeder zal niet, nooit meer alleen gelaten kunnen worden. Mijn moeder was geen gemakkelijk mens in haar gezonde leven. Ik moet zeggen, haar wantrouwendheid, achterdocht, laat ze steeds meer varen naarmate ze dementer wordt. Je kan echt niet zeggen hoe je moeder er over 4 jaar aan toe is. Of over 6 jaar.
Dat is mijn ervaring. En nee, mijn moeder woont niet thuis. Succes en sterkte ermee.

**Geplaatst**: 01-05-17 22:17

Geplaatst: 01-05-17 22:17

Ik ken iemand die is gaan inwonen bij haar dementerende moeder in het ouderlijk huis. Vol liefde en motivatie begonnen, maar het werd uiteindelijk een emotionele en fysieke uitputtingsslag. Dementie is enorm ingrijpend, voor zowel de persoon zelf als diens omgeving, en als je steeds op elkaars lip zit kom je aan verwerken en opladen niet meer toe. Daarbij kwam er vanuit de dementie steeds meer claimend gedrag en vanuit de overbelasting steeds meer frustraties en neiging tot agressie, met weer schuldgevoelens tot gevolg. Een grote rollercoaster. Weet dus waar je aan begint. Bij mijn kennis is uiteindelijk voor het welzijn van beiden en voor een liefdevolle laatste levensfase gekozen voor een verzorgingshuis. Was ook erg moeilijk maar de andere situatie nog meer.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-05-17 22:18

Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-17 22:18

@Varekaj: momenteel woont ze nog zelfstandig, met thuishulp en 3x in de week een hulp in de huishouding en geregeld bezoek van mijn broer en mij, want anderen hoeft ze niet.
Ze is vaak bang alleen, snap ik. Ze heeft al last van wanen, vooral auditieve, maar soms ook andere. LOgica is soms ver te zoeken, maar vooral als het persoonlijke dingen betreft. Ze kan haarfijn uitleggen hoe het met de wereld staat, ook wat ze denkt dat er zal gaan gebeuren, en het is niet eens een grote interesse van haar.
Haar kortetermijngeheugen is erg slecht en dat maakt haar vaak verward en onzeker. Ik hoop eigenlijk dat als ze hier (in een veel veiligere omgeving, namelijk bij mij, woont) dat ze minder vaak bang zal zijn.

Voor weglopen hoef ik niet zo bang te zijn want ze loopt slecht. Haar vader deed dat wel, maar die was fysiek op zijn 85ste nog fit als een jongeling, alleen geestelijk niet meer.

Een van de dingen die ik inderdaad ook wil weten is op wat voor hulp ik een beroep kan doen als ze fysiek achteruit gaat, onzindelijk wordt etc. Ik heb er helemaal geen kijk op. (ik woon in Nederland)

**Geplaatst**: 01-05-17 22:19

Re: Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst: 01-05-17 22:19

Ik denk dat een goede stap voor informatie is om contact met je huisarts op te nemen. Die kent het traject wat je moet gaan afleggen en zal - als je plan doorgaat- ook de huisarts van je moeder worden.

**Geplaatst**: 01-05-17 22:23

Geplaatst: 01-05-17 22:23

Hevonen schreef:
Voor weglopen hoef ik niet zo bang te zijn want ze loopt slecht.

Maar dat vergeten ze. Paar weken geleden vrouw bij mijn vader in het huis zat in rolstoel met gebroken heup. Vergeet dat ze niet kan lopen, staat op en loopt aantal passen. Viel gelijk. Heel sneu.

**Geplaatst**: 01-05-17 22:23

Re: Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst: 01-05-17 22:23

Ja, precies. Mijn moeder vergeet dat ze niet zelfstandig naar het toilet kan. Bom, daar lag ze tussen de toiletpot en de muur. Kon niet meer zelf overeind komen, heel zielig.

**Geplaatst**: 01-05-17 22:27

Re: Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst: 01-05-17 22:27

Overleg het met haar arts. En ga eens kijken bij in een verpleeghuis voor demente mensen, dan weet je een beetje wat je te wachten staat. Het is een hele zware taak.. Laat je goed voorlichten.

**Geplaatst**: 01-05-17 22:27

Geplaatst: 01-05-17 22:27

Hevonen schreef:
Ik weet niet of ik het zal kunnen, niet qua verzorging en niet qua financiën. Ik kan het gewoon niet overizen.
Mijn moeder is in heel veel opzichten nog behoorlijk goed, alleen haar tijdsbesef is flut en haar kortetermijngeheugen ook, maar verder kun je nog steeds met van alles over haar praten. Ik vind het zo zonde om haar tussen vreemden te plaatsen. Ze heeft haar hele leven al moeite gehad met contact met anderen, is niet geïnteresseerd en doet gauw minachtend tegen onbekenden. Jammer, maar zo is ze nu eenmaal en dat zal ook wel niet meer veranderen.
ik zou graag nog wat tijd met haar doorbrengen en dat geldt ook voor de kinderen (die uit huis zijn, maar nog vaak hier komen). Momenteel woont ze 2 uur rijden hiervandaan en als ze naar een tehuis gaat zal dat nog verder weg zijn, want dat zal bij mijn broer in Amsterdam zijn. Daar zal ze omgeven zijn door vreemden. Mijn broer en schoonzus zullen wel geregeld op bezoek gaan, maar hebben beiden erg drukke veeleisende banen. Het nadeel van de grote afstand (dan 2,5 uur) is dat je niet voor even langs kunt gaan, dat wordt dan meteen een aantal uren en dan is ze eigenlijk te moe.

Ik weet gewoon niet of het kan. Zijn hier ervaringsdeskundigen?

Vooral je eerste zin maakt dat ik zou zeggen doe het niet.
Ik denk namelijk dat je het te rooskleurig ziet (zoals je nu zegt mijn moeder is nog goed hoor alleen....)
Dat is nu zo maar zeker met dementie weet je niet in welke snelheid iemand achteruit gaat.
Wat nu dus heel gemakkelijk lijkt qua zorg kan zomaar in korte tijd fysiek en mentaal heel zwaar worden.
Kijk dus goed naar de langere termijn.
Ik kan mij voorstellen aan de hand van je bericht dat je dit graag voor je moeder wil doen maar lees jezelf in ga langs in een verzorgingshuis en stel daar je vragen mbt dementie enz.
Verder wat betreft je financien hou er rekening mee dat als je nu alleen bent je dubbele gemeentelijke kosten krijgt, als je eventueel revht op toeslagen hebt kan je gekort worden door inwoning van je moeder en ook eventuele indicatie aanvragen enz vergen veel tijd en energie, wat dat betreft houd het niet op bij alleen een oogje in het zeil houden en wat zorg.
Succes/sterkte met je keuze!

**Geplaatst**: 01-05-17 22:28

Geplaatst: 01-05-17 22:28

Wij hebben mijn dementerende oma (lewy body dementie) in huis genomen afgelopen december. Omdat ze lichamelijk steeds slechter werd, kreeg ze ook 4x per dag thuiszorg. Je kunt haar in mijn opinie beter nu ze nog relatief helder bij haar 'laatste' huis onderbrengen. Mijn oma zit nu op een gesloten afdeling en beseft zich niet dat ze daar woont. Als ze daar eerder in haar ziekte was geweest was het voor haar waarschijnlijk veel meer haar 'huis' geworden. Los van dat, het is enerzijds heel leuk, om je oma naast je te hebben wonen, maar vergis je ook niet in de problematiek die het met zich meebrengt. Je moet alles afsluiten anders gaan ze dwalen, je moet constant op ze gaan letten, de gekste dingen gebeuren. Ik ben blij dat ze nu constante verzorging krijgt op een plek met fantastische verpleegsters en medebewoners. Het is voor oma een stuk beter om gewoon onder de mensen te zijn, met rust, regels, ritme en regelmaat. Ook voor de relatie tussen mijn moeder en haar is dit veel beter. Mijn moeder zorgt met liefde voor haar, gaat er elke dag heen, maar kan ook met rust de deur achter zich dicht doen wanneer ze weer naar huis gaat als ze bij haar is geweest.

Hoe dan ook, je kunt het altijd een tijdje proberen, maar zodra je merkt dat je er zelf aan onderdoor gaat, trek aan de bel! En let er ook op dat je advies van andere mensen aanneemt: mijn moeder dacht dat het allemaal wel mee viel met hoeveel ze ermee bezig was, maar nu oma in een verpleeghuis zit heeft ze toch weer veel meer haar eigen leven terug.

**Geplaatst**: 01-05-17 22:31

Re: Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst: 01-05-17 22:31

Ik blijf het fantastisch vinden als mensen dit willen doen voor hun (groot)ouders. Maar ik zie ook van dichtbij hoe lastig het is.
TS hoe ga je je moeder een dagbesteding aanbieden. Als ze in een groep woont wordt er gewandeld (gerolstoelt) met hen die het willen, puzzelen, TV kijken, muziek luisteren, liedjes zingen etc. Ga jij je moeder heel de dag entertainen? Want zelf kan ze dat niet meer. Je hebt toch ook je eigen bezigheden/werk.

**Geplaatst**: 01-05-17 22:35

Re: Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst: 01-05-17 22:35

Ik zou er persoonlijk niet aan moeten denken mijn opa die dementerende in huis te hebben, hele lieve man maar heel warrig maar hij heeft de grootste skik in verzorgings te huis, hij zit nog niet op gesloten maar wel extra begeleiding.

Mijn oma zijn vrouw inmiddels overleden was depressief huilde de hele dag kende ons helemaal niet meer en ging heel snel achter uit, daarvoor heeft ze nog een hele agressieve periode gehad zo kenden wij oma niet, zo trietst om mee te maken.

Nu is ze nog goed maar het kan heel snel veranderen.

**Geplaatst**: 01-05-17 22:37

Geplaatst: 01-05-17 22:37

badeendje schreef:
Wij hebben mijn dementerende oma (lewy body dementie) in huis genomen afgelopen december. Omdat ze lichamelijk steeds slechter werd, kreeg ze ook 4x per dag thuiszorg. Je kunt haar in mijn opinie beter nu ze nog relatief helder bij haar 'laatste' huis onderbrengen. Mijn oma zit nu op een gesloten afdeling en beseft zich niet dat ze daar woont. Als ze daar eerder in haar ziekte was geweest was het voor haar waarschijnlijk veel meer haar 'huis' geworden. Los van dat, het is enerzijds heel leuk, om je oma naast je te hebben wonen, maar vergis je ook niet in de problematiek die het met zich meebrengt. Je moet alles afsluiten anders gaan ze dwalen, je moet constant op ze gaan letten, de gekste dingen gebeuren. Ik ben blij dat ze nu constante verzorging krijgt op een plek met fantastische verpleegsters en medebewoners. Het is voor oma een stuk beter om gewoon onder de mensen te zijn, met rust, regels, ritme en regelmaat. Ook voor de relatie tussen mijn moeder en haar is dit veel beter. Mijn moeder zorgt met liefde voor haar, gaat er elke dag heen, maar kan ook met rust de deur achter zich dicht doen wanneer ze weer naar huis gaat als ze bij haar is geweest.

Hoe dan ook, je kunt het altijd een tijdje proberen, maar zodra je merkt dat je er zelf aan onderdoor gaat, trek aan de bel! En let er ook op dat je advies van andere mensen aanneemt: mijn moeder dacht dat het allemaal wel mee viel met hoeveel ze ermee bezig was, maar nu oma in een verpleeghuis zit heeft ze toch weer veel meer haar eigen leven terug.

Dit is ook mijn ervaring, alleen zit mijn oma (nog) niet in een verpleeghuis. Ze heeft geen dementie daarom nam ik het ook niet als voorbeeld, maar mantelzorg wanneer iemand echt hulpbehoevend is, is echt ontzettend zwaar. Zelfs al is de thuiszorg nog zo fijn, als mantelzorger sta je er heel vaak alleen voor. Je bent er bij en je laat je moeder niet aan d'r lot over als er wat is en daardoor cijfer je jezelf heel makkelijk weg.

Ik zie het dagelijks, en het is mooi zoals mijn moeder voor mijn oma zorgt. Heel liefdevol en respectvol, maar ik zou het nooit willen doen.

**Geplaatst**: 01-05-17 22:39

Geplaatst: 01-05-17 22:39

Janinevv schreef:
Ik zou er persoonlijk niet aan moeten denken mijn opa die dementerende in huis te hebben, hele lieve man maar heel warrig maar hij heeft de grootste skik in verzorgings te huis, hij zit nog niet op gesloten maar wel extra begeleiding.

Mijn oma zijn vrouw inmiddels overleden was depressief huilde de hele dag kende ons helemaal niet meer en ging heel snel achter uit, daarvoor heeft ze nog een hele agressieve periode gehad zo kenden wij oma niet, zo trietst om mee te maken.

Nu is ze nog goed maar het kan heel snel veranderen.

Dat wou ik eigenlijk nog graag aan mijn verhaal toevoegen. Ik zie mijn oma echt kinderlijke pret hebben om dingen die gebeuren daar bij haar op de afdeling. Er is een andere vrouw met een soortgelijk ziektebeeld en ze zijn echt partners in crime. Altijd de gek aansteken met anderen. Als ze dan weer eens vervelend zijn en niet naar bed willen, dan bieden de verpleegsters ze een advocaatje aan met slagroom, dikke pret. Ze mag daar gewoon zijn wie ze is en dat is heel fijn. Ik had het niet verwacht, maar een liefdevollere verzorging kan ik me niet voorstellen. Het is heerlijk om te zien hoe ze toch relatief onbezorgd kunnen leven daar.

**Geplaatst**: 01-05-17 22:42

Geplaatst: 01-05-17 22:42

Ik werk in een woonzorgcentrum in België en wij hebben 3 afdelingen + dagopvang voor personen met dementie. Mijn moeder heeft jaren voor mijn oma gezorgd, tot de dementie daar ook zodanig ver gevorderd was dat thuisblijven niet meer veilig was. Zij ging oa wel de deur uit.

Wat thuishulp en ondersteuning betreft kan ik je niet helpen, dat is bij ons waarschijnlijk helemaal anders geregeld dan in NL.

Wat ik je wel kan zeggen is misschien hard, maar wel eerlijk: zoek inderdaad alvast een goed plekje als laatste woonplaats. Laat de zorg en ondersteuning over aan mensen met kennis van zorg en omgang met personen met dementie. Zij gaan niet alleen haar prima kunnen begeleiden en opvangen in het proces, maar ook jou, je broer, je schoonzus, de kinderen... Zij gaan als het goed is zorgen uit handen nemen zodat jullie volledig kunnen focussen op wat je bent: dochter, kleinkind, zoon, schoondochter. Laat hen maar zorgen, dan kunnen jullie genieten van wat er nog is.

Waarom zou ze naar een tehuis in Amsterdam moeten? Enkel omdat je broer daar woont? Kan ze niet dichter bij jou in de buurt, zodat jij dagelijks even langs kan hoppen?

De aanpassing naar wonen in een tehuis zal ze sowieso moeten maken. Die stap is altijd moeilijk, of je nu nog aardig kwiek bent of niet. Je moeder zal hoe dan ook ooit moeten accepteren dat er extra hulp nodig zal zijn, of ze dat nu wil of niet. Ze kan en mag niet verwachten dat jullie dit op jullie schouders nemen.
Op dit moment kan ze de verpleging nog leren kennen, de routines, ze kan nog bewust genieten met jullie samen. Iemand die compleet van de wereld is, die plots in een volledig vreemde omgeving terecht komt, met een vreemde die wil wassen, aan- en uitkleden, het toilet is zoek en waar komt die rare kledingkast nou toch vandaan? Dat moet je niet willen.

Bedenk wat jij zou willen in haar plaats. Je laten verzorgen door verplegend personeel die je nog ietwat kent en met je dochter erbij, of plots op een compleet vreemde en onbekende locatie je door een compleet onbekende moeten laten uitkleden...

**Geplaatst**: 01-05-17 22:42

Geplaatst: 01-05-17 22:42

badeendje schreef:
Janinevv schreef:
Ik zou er persoonlijk niet aan moeten denken mijn opa die dementerende in huis te hebben, hele lieve man maar heel warrig maar hij heeft de grootste skik in verzorgings te huis, hij zit nog niet op gesloten maar wel extra begeleiding.

Mijn oma zijn vrouw inmiddels overleden was depressief huilde de hele dag kende ons helemaal niet meer en ging heel snel achter uit, daarvoor heeft ze nog een hele agressieve periode gehad zo kenden wij oma niet, zo trietst om mee te maken.

Nu is ze nog goed maar het kan heel snel veranderen.

Dat wou ik eigenlijk nog graag aan mijn verhaal toevoegen. Ik zie mijn oma echt kinderlijke pret hebben om dingen die gebeuren daar bij haar op de afdeling. Er is een andere vrouw met een soortgelijk ziektebeeld en ze zijn echt partners in crime. Altijd de gek aansteken met anderen. Als ze dan weer eens vervelend zijn en niet naar bed willen, dan bieden de verpleegsters ze een advocaatje aan met slagroom, dikke pret. Ze mag daar gewoon zijn wie ze is en dat is heel fijn. Ik had het niet verwacht, maar een liefdevollere verzorging kan ik me niet voorstellen. Het is heerlijk om te zien hoe ze toch relatief onbezorgd kunnen leven daar.

Ik heb precies net zelfde met de woongroep van mijn oma wil je echt niet naar bed 's nachts geen probleem zetten ze de tv voor je aan. Overdag krijgen ze alles wat hun hartje begeerd verpleging is super lief zoveel aandacht en zorg als ze daar krijgt zou ik haar nooit kunnen geven hoe graag ik ook zou willen.

Nomineer dit bericht ×