Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-04-17 20:08

.

Geplaatst: 28-04-17 20:08

.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 23-02-23 13:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 28-04-17 20:21

Geplaatst: 28-04-17 20:21

Ik weet niet hoe oud je bent, maar bij helpt de vraag 'wil ik zo nog 40 jaar verder?' nog wel eens.
Want de accenten kunnen verschuiven, maar in grote lijnen blijft hoe jullie met elkaar omgaan hetzelfde.

**Geplaatst**: 28-04-17 20:21

Geplaatst: 28-04-17 20:21

Ik denk dat het heel goed is dat je even tijd voor jezelf neemt. In die week, of langer als je dat nodig hebt, kun je te weten komen of je hem mist en of je verder wilt of niet. Op dit moment is je hoofd nog een achtbaan met emoties. Neem even de tijd en bekijk alles van een afstandje. Ook hij kan in die tijd nagaan over hoe nu verder. Succes.

**Geplaatst**: 28-04-17 20:31

Geplaatst: 28-04-17 20:31

.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 23-02-23 13:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 28-04-17 20:33

Geplaatst: 28-04-17 20:33

.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 23-02-23 13:25, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 28-04-17 20:35

Re: Never ending ruzies in relatie (?)

Geplaatst: 28-04-17 20:35

uitmaken die hap

**Geplaatst**: 28-04-17 20:35

Geplaatst: 28-04-17 20:35

.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 23-02-23 13:25, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 28-04-17 21:03

Geplaatst: 28-04-17 21:03

Waarom zou je samen willen leven met iemand die zo anders in het leven staat dan jij? Je zou ook gewoon samen kunnen zijn met iemand die het wel leuk vind om op koningsdag (en andere dagen) dingen met je te ondernemen. Stel dat je besluit uit elkaar te gaan, dat betekend heus niet dat je niet meer van hem houd of dat jullie het nooit leuk gehad hebben samen. Maar met dat eeuwige gekibbel doe je elkaar echt geen plezier, en het kan ook heel volwassen zijn om dat onder ogen te zien. Hoe dan ook, een goed besluit om er even over na te denken. Hoe staat hij er in? Wil hij ook nadenken of wil hij sowieso samen door?

**Geplaatst**: 28-04-17 21:04

Geplaatst: 28-04-17 21:04

Ik bevind me al een aantal jaar in een stormachtige relatie met veel ruzie. En ik ben er oprecht gelukkig mee, hoe gek dat ook klinkt.

Sommige mensen zijn heethoofden, hebben een bepaalde trots, een zeer sterke eigen mening en een grote mond. Zet er twee bij elkaar en je hebt mijn situatie.

Maar jij, TS, bent niet zo. Jij bent iemand die zich, zoals ik uit de OP opmaak, snel gekwets voelt. Woorden en acties doen jou pijn. En dan is het natuurlijk hele andere koek. Jouw vriend vindt het wellicht ook niet leuk, maar hij gaat gewoon zijn eigen ding doen. En dat zou jij eigenlijk ook moeten doen, ook al is het lastig. Trek je die ruzies wat minder aan. Zolang jullie weten, en dit is het enige belangrijke, dat er een diepe liefde is, maken die ruzies om niets geen fluit uit.

Mijn relatie is pure liefde met een hoop strijd. Zonder die liefde was ik allang weg geweest. Dan ga ik echt dat gemekker niet aanhoren. Maar omdat er zoveel goeds is tussen ons haal ik mijn schouders op, slaap wat nachtjes thuis en daarna gaan we gezellig uit eten en word er niet meer over gesproken. Er worden ook geen oude koeien uit de sloot gehaald. Dát is namelijk ook funest.

Dit zijn geen antwoorden, dit is geen aai over je bol en ook geen ferme 'trap hem eruit'-tekst. Dit is hoe het óók mogelijk is, en ik hoop dat je met die wetenschap iets kunt.
Veel sterkte en succes! :(:)

**Geplaatst**: 28-04-17 21:15

Re: Never ending ruzies in relatie (?)

Geplaatst: 28-04-17 21:15

Wat is het onderliggende probleem van de kleine onbenullig lijkende ruzie onderwerpen vraag ik me af?

**Geplaatst**: 28-04-17 21:17

Geplaatst: 28-04-17 21:17

.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 23-02-23 13:25, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 28-04-17 21:23

Geplaatst: 28-04-17 21:23

Palmera schreef:
Ik bevind me al een aantal jaar in een stormachtige relatie met veel ruzie. En ik ben er oprecht gelukkig mee, hoe gek dat ook klinkt.

Sommige mensen zijn heethoofden, hebben een bepaalde trots, een zeer sterke eigen mening en een grote mond. Zet er twee bij elkaar en je hebt mijn situatie.

Maar jij, TS, bent niet zo. Jij bent iemand die zich, zoals ik uit de OP opmaak, snel gekwets voelt. Woorden en acties doen jou pijn. En dan is het natuurlijk hele andere koek. Jouw vriend vindt het wellicht ook niet leuk, maar hij gaat gewoon zijn eigen ding doen. En dat zou jij eigenlijk ook moeten doen, ook al is het lastig. Trek je die ruzies wat minder aan. Zolang jullie weten, en dit is het enige belangrijke, dat er een diepe liefde is, maken die ruzies om niets geen fluit uit.

Mijn relatie is pure liefde met een hoop strijd. Zonder die liefde was ik allang weg geweest. Dan ga ik echt dat gemekker niet aanhoren. Maar omdat er zoveel goeds is tussen ons haal ik mijn schouders op, slaap wat nachtjes thuis en daarna gaan we gezellig uit eten en word er niet meer over gesproken. Er worden ook geen oude koeien uit de sloot gehaald. Dát is namelijk ook funest.

Dit zijn geen antwoorden, dit is geen aai over je bol en ook geen ferme 'trap hem eruit'-tekst. Dit is hoe het óók mogelijk is, en ik hoop dat je met die wetenschap iets kunt.
Veel sterkte en succes!

Dankjewel voor je lieve reactie

Ik ben vroeger erg gepest waardoor het me snel aangevallen/gekwetst voelen een beetje aard van het beestje is bij mij. Mijn vriend kan ook als een wervelwind los barsten maar soms gaat het ook het ene oor in het andere oor uit en loop ik er gewoon bij weg, dan is het vaak de samenloop van omstandigheden, een rotdag op z'n werk, z'n project wat vast loopt/mislukt dan ben ik letterlijk en figuurlijk degene die het dichtst bij hem staat en komt het er op mij af. Oude koeien uit de sloot halen doen we over het algemeen ook niet, ik loop (dat probeer ik iig) er meestal bij weg als hij begint te mopperen en dan zien we elkaar een half uurtje later wel weer en soms eerst nog even eigenwijs doen/negeren en dan is het vaak ook wel weer klaar. Daarom ben ik eigenlijk ook zo verbaasd dat ik gisteren zo uitgebarsten ben tegen hem ipv dat ik gewoon weg gelopen ben. Ik wou waarschijnlijk heel graag op dat moment iets met hem doen, wat we de hele dag nog niet hadden gedaan en toen hij me naar mijn gevoel misschien weer af wees was het denk ik meer uit onmacht wat ik ging roepen..
Ruzies maken mij ook niet zo veel uit, ik zal niet zeggen dat voor zijn verhuizing we nooit botsten maar dan was het meer even gekibbel of een discussie en toen woonde hij nog zo dichtbij dat ik dan gewoon naar huis reed/fietste en dan 2 dagen later zagen we elkaar weer, en dat stukje ligt nu niet zo makkelijk. Het weg lopen kan wel, in huis, of een blokje gaan wandelen natuurlijk, maar vaak dan niet ala minute even uit elkaar in de zin van ik ga wel ff naar huis zie je over een paar dagen wel weer..
Wel fijn om jou verhaal te lezen, geeft me weer een beetje hoop

**Geplaatst**: 28-04-17 21:24

Geplaatst: 28-04-17 21:24

Ik zeg altijd: het leven is te kort en te mooi om ruzie te maken. Heb je niks aan.
Dus mijn advies, lekker kort bocht: ga even zonder hem van het leven genieten. Want blijkbaar ben je zo niet gelukkig. Je zegt verlatingsangst te hebben (gehad), leer op eigen benen staan. Hoe moeilijk ook. Je komt er wel!

**Geplaatst**: 28-04-17 21:28

Geplaatst: 28-04-17 21:28

Ik denk dat jullie allebei gewoon van slag zijn door de verandering(en). Hij heeft een groter huis, iets verder weg en moet daar aan wennen. Jullie waren ineens meer samen dan daarvoor en jij moet ook wennen aan de nieuwe situatie. Jullie zitten in zijn huis nu niet meer op elkaars lip maar kunnen letterlijk wat meer ruimte nemen. Misschien hadden jullie of had een van jullie stiekem ook wel het idee dat er nu eigenlijk misschien samengewoond zou worden? Is dat uitgesproken?

**Geplaatst**: 28-04-17 21:31

Geplaatst: 28-04-17 21:31

Macs schreef:
Ik zeg altijd: het leven is te kort en te mooi om ruzie te maken. Heb je niks aan.
Dus mijn advies, lekker kort bocht: ga even zonder hem van het leven genieten. Want blijkbaar ben je zo niet gelukkig. Je zegt verlatingsangst te hebben (gehad), leer op eigen benen staan. Hoe moeilijk ook. Je komt er wel!

Thanks! Ben ik het helemaal mee eens overigens, is natuurlijk ook niet iets wat we "expres" doen, kost alleen zoveel energie, zo jammer..
Ik heb verlatingsangst gehad inderdaad haha, nu niet meer. Het blijft voor mij altijd wel gewoon een dingetje dat ik het moeilijk vind om alleen te zijn, maar dat heeft m'n moeder ook dus heb ik niet van een vreemde, ik heb verder ook niet veel vrienden ofzo maar dat is nu niet meer de reden waar over ik twijfel om bij hem te blijven ja of nee, maar alleen zijn vind ik zeker moeilijk. Verlatingsangst ben ik gelukkig zodanig overheen dat ik wat dat betreft wel op eigen benen kan staan, maar misschien is het bij mij ook een stukje willen.. Ik hou van hem, en geniet ook echt van alle leuke momenten en die ruzies wil ik allemaal echt niet dusja..

**Geplaatst**: 28-04-17 21:31

Geplaatst: 28-04-17 21:31

Persoonlijk lees ik uit je topic start dat je voldoende om jezelf geeft. Je eigen ik is jou al aan het vertellen waar je zelf nog niet over wil nadenken.

Neem de tijd, blijf luisteren naar jezelf en dan zul je de juiste beslissing nemen welke dat ook moge zijn.

Ik herken veel uit je verhaal al is het voor mij alweer 21 jaar geleden.wat ik toen heb besloten was voor mij niet makkelijk. Achteraf weet ik dat het geen enkele andere kant had kunnen opgaan.
Mijn advies, praat met je partner en luister . Luister naar wat jezelf voel.
Ik heb je topic niet door gelezen omdat ik ,meteen na het lezen van je openingspost wilde reageren.

Laatst bijgewerkt door Willl65 op 28-04-17 21:32, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 28-04-17 21:32

Geplaatst: 28-04-17 21:32

Je geeft aan dat er veel gebeurd is in het verleden tussen jullie. Heb je het idee dat de dingen die toen gezegd/gebeurd zijn wel zijn uitgesproken, verwerkt of zit daar nog ergens een litteken? Wanneer de bom barst om relatief kleine dingetjes dan zit er vaak toch ergens nog verdriet, boosheid, angst misschien... Wellicht herkenbaar voor jou of je vriend?
Wanneer je na een moeilijke tijd toch samen door gaat is de verleiding om het verleden te begraven en te snel positief door te gaan soms groot. Terwijl dat verleden wel een basis is waarop je samen verder borduurt. Als in die basis nog gaatjes zitten kan het toch de moeite waard zijn om daarnaar terug te gaan en te onderzoeken of daarin iets te herstellen valt.

Verder vind ik je verstandig en analytisch over komen in je OP, goed dat je jezelf de tijd gunt om even te overdenken hoe en wat je verder wilt in jullie relatie.

**Geplaatst**: 28-04-17 21:34

Geplaatst: 28-04-17 21:34

Maflinger_S schreef:
Ik denk dat jullie allebei gewoon van slag zijn door de verandering(en). Hij heeft een groter huis, iets verder weg en moet daar aan wennen. Jullie waren ineens meer samen dan daarvoor en jij moet ook wennen aan de nieuwe situatie. Jullie zitten in zijn huis nu niet meer op elkaars lip maar kunnen letterlijk wat meer ruimte nemen. Misschien hadden jullie of had een van jullie stiekem ook wel het idee dat er nu eigenlijk misschien samengewoond zou worden? Is dat uitgesproken?

Ja zeker, we hebben alles ook samen gedaan zo'n beetje. Ik ben zelf zelfs degene geweest die de kleuren heeft bepaald voor beneden en boven (niks raars gewoon grijs en blauw, maar gemengd dus 100en papiertjes met verschillende tinten

), heb zelf de hele slaapkamer geverfd met hulp van mijn moeder, alle behang in alle 3 de slaapkamers heb ik gedaan , 1 lange muur beneden heb ik zelf geverfd, nieuwe meubels samen uitgezocht, geholpen verder met mee denken waar de desk moest komen en hoe het model zou worden enzzz.. Nog niet op korte termijn dat wisten we ook en hebben we ook duidelijk afgesproken maar ergens volgend jaar ofzo, we hebben er nooit een datum aangehangen..

**Geplaatst**: 28-04-17 21:38

Geplaatst: 28-04-17 21:38

Annet_Dottie schreef:
Het lijkt misschien nu alsof we heel anders in het leven staan maar daarom ook het stukje probeer niet te veel te oordelen, al snap ik dat je dat doet hoor jullie doen het maar met dit stukje van een inmiddels 5 jaar durende relatie.

Ik weet het hoor, dat wij maar een klein gedeelte zien. Maar door je topic titel vraag ik me toch af of je het niet wat rooskleuriger afschilderd omdat je zo graag WILT dat het wat rooskleuriger is. Dat is niet veroordelend bedoeld en je hoeft er hier ook helemaal niet op te antwoorden, maar denk er eens over na.

En natuurlijk is vijf jaar niet niks en wil je dat niet zo maar uit wissen of afkraken. En ik snap ook dat jullie wel veel voor elkaar betekend hebben en het wel leuk gehad hebben, samen verslavingen overwinnen is niet niks. En als het nooit leuk was geweest was je niet zo al lang samen

Maar is het nog te repareren en is dat wat jij wilt? En wil hij daar ook aan meewerken? Dan zullen er ergens middenwegen gevonden moeten worden. En wil je dat, want constant compromissen sluiten is ook erg vermoeiend kan ik je vertellen.

**Geplaatst**: 28-04-17 21:45

Geplaatst: 28-04-17 21:45

Je zult beide wat water bij de wijn moeten doen. In een relatie is het geven en nemen.
Spreek bv af dat je bv 2 avonden in de week wat samen doen en de rest ieder z'n gang mag gaan bv. Bekijk ook eens waar die 'ruzies' vandaag komen... gaat dat over bv de afwas en dat hij z'n kopje niet heeft opgeruimd of over belangrijkere zaken? Gaat het over een kopje, spreek dan met elkaar af dat de ene bv zegt, wil je dat even opruimen en de ander daar dan meteen gehoor aan geeft. Zo voorkom je opstapelende frustraties.
Bij mij heeft het ook zeker 5 jaar geduurd voor we evenwicht in de relatie hadden. Soms vlogen de stenen asbakken door de kamer heen. Maar inmiddels weten we wat we aan elkaar hebben en hoe we met elkaar om moeten gaan zonder meteen ruzie over iets kleins te krijgen. We waren afgelopen februari 10 jaar samen en volgende maand 5 jaar getrouwd

**Geplaatst**: 28-04-17 21:49

Geplaatst: 28-04-17 21:49

@Willl65 dankjewel, ik ben vooral erg geschrokken van mezelf (ik val in herhaling

) maar het is deels wel verklaarbaar natuurlijk, het is een emmertje wat overloopt, en bij mij is het overgelopen en hoewel dat niet snel gebeurd bij mij omdat ik van de lieve vrede ben is het wel gebeurd. En dan komt ook het stukje in beeld hoe ver wil je dan met z'n allen nog gaan.. Dus waarschijnlijk is het gewoon zo of er moet echt iets gebeuren of afspraken gemaakt worden hoe je het ook wil noemen om er voor te zorgen dat die ruzies minder zijn of dat we er iig beter mee om kunnen gaan (er bij weg lopen dus) en zo niet als het zo blijft gaan ja dan zouden we toch echt uit elkaar moeten, of het nou willen ja of nee..

@Mars nee de dingen die gebeurd zijn zijn zeker geen onuitgesproken dingen, hier mee bedoel ik meer dat we gewoon heel veel hebben mee gemaakt samen, van ruzies maar ook hele mooie dingen, speciale dingen, ik ben misschien wat voorzichtig in hoe ik het allemaal hier neer zet maar voor mij is dit ook best een beetje spannend dit met jullie te delen, het is allemaal via computer/laptop dus mijn/zijn hele verleden zet ik gewoon niet zo even op een forum, maar om antwoord te geven op je vragen het zijn inderdaad geen dingen die tussen ons niet uitgesproken zijn. Ik heb zelf te maken met angsten in mijn eigen leven zeg maar, al wel langer hoor, en bij hem zit heel veel boosheid, niet naar mij toe maar dat heeft weer ook te maken met zijn verleden dat zit diep en opgekropt, en is ook de reden dat hij ook wel een beetje bindingsangst heeft.
Ik ga in ieder geval nog wel even na denken of er misschien nog wel ergens kleine gaatjes zitten ja! Dankjewel!

@Mavelle ik begrijp dat je dat zo ziet, begrijp ik echt helemaal, maar ik ben een beetje voorzichtig met wat ik precies allemaal op internet plaats, ik heb geen brede vriendenkring, een vriendin eigenlijk waarmee ik het er ook al over gehad heb maar soms heb je dan behoefte aan meer mensen die (een beetje) mee denken/of om te horen hoe anderen er tegen aan kijken, ik vind het heel spannend dat ik dit verhaal nu hier geplaatst heb maar zelfs dit is nog maar een versie van wat er gebeurd is allemaal, alleen sommige dingen vind ik wel te privé om met "vreemden" te delen als je begrijpt wat ik bedoel

Ik wil het zeker nog repareren, alleen weet ik zo langzamerhand even niet hoe, we hebben al vaker gekeken hoe nu verder de afgelopen maanden en ik sta nu op een duikplank zeg maar, of er komen nu concrete oplossingen of een compromis, hoe je het noemen wil, en we gaan echt werken aan onze relatie en dus minder ruzie, of ik vertrek.
Dat is wat we moeten bekijken, en wat ik vooral voor mezelf moet bepalen of ik dat nog wil, ben zelf ook op een belangrijk moment in mijn eigen leven aangekomen waardoor ik alle stress van ruzies er niet meer bij kan hebben, maar ik wil hem het liefste ook echt niet kwijt.

**Geplaatst**: 28-04-17 22:13

Re: Never ending ruzies in relatie (?)

Geplaatst: 28-04-17 22:13

Houden van is 1 ding. Maar ben je nog wel verliefd?

Ik ken het een explosieve relatie, met ook flinke ruzies oo momenten. Maar op momenten dat goed gaat, is het zo bijzonder goed en ook dat zijn de momenten die voor mij veel zwaarder wegen.

**Geplaatst**: 28-04-17 22:16

Geplaatst: 28-04-17 22:16

Gianti schreef:
Houden van is 1 ding. Maar ben je nog wel verliefd?

Ik ken het een explosieve relatie, met ook flinke ruzies oo momenten. Maar op momenten dat goed gaat, is het zo bijzonder goed en ook dat zijn de momenten die voor mij veel zwaarder wegen.

Verliefdheid gaat over in houden van als je lang samen bent. Ik had het er vanmiddag nog zo met een vriendin over die dat ook zo noemde maar ik heb zelf nog wel eens kriebels in mijn buik, maar natuurlijk niet meer zo veel als 5 jaar geleden omdat het nu oprecht liefde + houden van is geworden.

**Geplaatst**: 28-04-17 22:20

Geplaatst: 28-04-17 22:20

shilady schreef:
uitmaken die hap

Ik dacht meer aan RUN Forest RUN!

**Geplaatst**: 28-04-17 22:25

Geplaatst: 28-04-17 22:25

Charaz schreef:
shilady schreef:
uitmaken die hap

Ik dacht meer aan RUN Forest RUN!

Sorry ik vind dit soort reacties heel erg respectloos. Ik ben de hele avond al enorm gespannen en voel me erg opgelaten over het feit dat ik hier zo even mijn verhaal doe dus als je alleen maar ongepast kan reageren kan je dat misschien ergens anders doen..
Is voor mij niet heel makkelijk deze hele situatie dus misschien een beetje respect. Je bent niet verplicht te reageren.

Nomineer dit bericht ×