Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-03-17 13:31

Contact met zus verbreken

Geplaatst door de TopicStarter : 19-03-17 13:31

Na een hele heftige ruzie, sta ik het op punt om het contact met mijn zus voorgoed te gaan verbreken. Zij is mijn jongere zus en we liggen elkaar totaal niet. Het is zelfs zo erg dat mijn moeder me appt vooral niet te komen, omdat zij op visite is :')

. Verder heb ik nog een oudere broer. Met hem is het contact heel goed. Ook hij kan niet goed door één deur met mijn zus, maar tussen die twee vlamt het niet zo als tussen ons. Tijdens de laatste ruzie heeft ze me ontzettend gekwetst, dat ik de deur nu dicht wil gooien. Heb het al eerder gewild, maar wilde dit mijn ouders niet aandoen. Nu heb ik haar zover over mijn grenzen heen laten gaan, dat het alleen maar energie kost. Ze heeft me genoeg gekwetst. Ik kan het gewoon niet meer opbrengen.

Met haar het gesprek aangaan, ga ik niet meer doen. We komen er toch niet uit. Er valt niet te praten. Zij heeft toch altijd gelijk en mijn ouders kiezen toch altijd partij voor haar, want ze is 'een zo'n gevoelig kind dat ik begrip moet hebben voor haar onstabiele buien'. Ze is overigens 26 en ik ben twee jaar ouder, maar ik vind het heel heftig. Hoe vertel ik mijn ouders dat ik haar niet meer hoef te zien en hoe ik ga haar dit zelf vertellen?

**Geplaatst**: 19-03-17 13:37

Re: Contact met zus verbreken

Geplaatst: 19-03-17 13:37

Ik denk dat je haar het beste face to face kunt vertellen dat je al het contact met haar gaat verbreken. Persoonlijk zou ik, als je er echt 100% zeker van bent, het gesprek kort houden. Vertel kort waarom je het contact verbreekt en dat je geen contact meer wenst.

Je ouders, dat is natuurlijk een lastiger verhaal. Maar ook daar duurt eerlijkheid het langst. Zeg ook hen de reden van de contactbreuk en dat je echt heel zeker van je zaak bent.

Heel veel succes!

**Geplaatst**: 19-03-17 13:40

Geplaatst: 19-03-17 13:40

Je kunt beginnen met je realiseren dat je alleen weet hoe je je nu voelt en niet wee hoe je je later voelt. Oud zeer uit je jeugd kan nog jarenlang doorzeuren, maar je kunt er op een gegeven moment ook overheen groeien. Een pauze in het contact kan prima werken. Ik zou dus ook niet tegen je ouders zeggen dat je je zusje nooit meer wilt zien, maar dat je een pauze wilt en je haar een jaar niet wilt zien of spreken. Dat geeft jou en je familie ook meer lucht want het is niet definitief. Als dat jaar bevalt dan kun je het altijd nog verlengen.

Als het echt heel slecht gaat met het contact met je zusje dan zou ik dit ook niet face to face tegen haar zeggen, maar gewoon een mail sturen. Dat klinkt erg bot, maar als zelfs een normaal gesprek al zo escaleert, dan is de kans dat een contact-verbreek gesprek constructief verloopt helemaal nul.

**Geplaatst**: 19-03-17 13:41

Geplaatst: 19-03-17 13:41

Als je geen contact wil dan is het prima toch? Gewoon geen contact meer opnemen en haar negeren. Tegen je ouders zeggen dat contact jou veel energie kost en dat jij je er rot door voelt. Het is familie, je krijgt ze gratis. Maar je hoeft ze niet aardig te vinden.

**Geplaatst**: 19-03-17 13:41

Geplaatst: 19-03-17 13:41

Hier hetzelfde maar dan met mijn broer. Hij is drie jaar ouder en mijn ouders houden hem altijd het hand boven het hoofd. Ik zeg alleen nog hoi en doei tegen mijn broer.

**Geplaatst**: 19-03-17 13:42

Geplaatst: 19-03-17 13:42

Kun je niet gewoon geen gesprek aangaan?
Soms heb je ook collega's waar je niet mee door 1 deur kan omdat het een sexistische zak de behanger is bijvoorbeeld, maar als je zakelijk oppervlakkig blijft is dat doorgaans wel op te lossen.
Mijn broers praten ook zelden direct tegen elkaar omdat het totaal niet botert maar kunnen gewoon in dezelfde ruimte zitten zonder iets van elkaar aan te trekken.
Gedag zeggen, handje ipv kus en dan gewoon de aandacht bij je ouders houden.

**Geplaatst**: 19-03-17 13:44

Geplaatst: 19-03-17 13:44

Heel herkenbaar dit. Zelf heb ik alles wat me dwarszat op papier gezet en uitgelegd wat de reden was dat ik het contact met mijn zus verbrak, voor mij was dat de makkelijkste manier om uit mijn woorden te komen in plaats van het face to face te doen.

Qua ouders heb ik gewoon uitgelegd hoe ik me voelde en wat me zo dwars zat, dat accepteerden ze heel prettig. Het zal voor ieder anders zijn natuurlijk, maar er eerlijk over zijn is in mijn ogen toch het beste.

**Geplaatst**: 19-03-17 13:45

Geplaatst: 19-03-17 13:45

Het blijft toch je zus en ik denk dat het, in tegenstelling tot kennissen of vrienden, lastig is om de deur dicht te gooien en te houden. Ik zou eerder een gepaste afstand nemen en deze bewaken.

**Geplaatst**: 19-03-17 13:52

Geplaatst: 19-03-17 13:52

Hier dezelfde situatie, mijn zus en ik hebben helemaal geen contact meer.
Wij hebben nooit goed met elkaar op kunnen schieten, veel heftige ruzies, soms een korte periode dat we elkaar konden verdragen. Mijn ouders hebben ook veel problemen met haar gehad en hebben dus ook geen contact meer met haar.

Het is een grote stap misschien maar je voelt je zoveel beter, geen ruzies en wrijvingen meer maar gewoon rust. Je moet doen wat voor jou het beste is en waar je je goed bij voelt!

**Geplaatst**: 19-03-17 13:54

Geplaatst: 19-03-17 13:54

Geen woorden aan verspillen. Op het moment dat je vertelt dat je het contact wilt verbreken, kwets je ook mensen. Gewoon doen. Indien je later besluit dat je toch niet zonder je zus verder wilt gaan, kan je er altijd makkelijk op terug komen en weer op bezoek komen. Laten verwateren en heus, mensen zijn niet blind en weten echt wel waarom. Eerlijk zijn hoeft niet altijd met boze woorden, daden spreken voor zich. Woorden maken heel veel kapot, als ze uitgesproken worden in de hitte van de strijd.

**Geplaatst**: 19-03-17 13:57

Geplaatst: 19-03-17 13:57

Hier een vergelijkbaar verhaal, alleen gaat het dan om mijn moeder. Mijn moeder voelt voor mij niet als familie. En dat zou niet zo'n punt hoeven zijn als ik haar aardig zou vinden. Maar dat vind ik niet. We liggen elkaar niet. En dat is jammer. Ik weet waardoor het komt en zij kan daar niets aan doen en ik ook niet.

Later dit jaar wil ik het gaan opstellen. Familieopstellingen hebben mij al heel veel goeds gebracht, en dit gaat ook lukken

TS ik zou zeggen: "parkeer" je zus even ergens. Het is net als met voorwerpen in je huis waarvan je niet weet waar je ze moet laten, en waarbij je moet kiezen of je ze in het bakje-voor-spullen-zonder-vaste-plek moet leggen, of dat je er ergens plek voor moet maken in je huis, je het in een kast moet proppen of buiten bij de container moet zetten. Zo lang je het niet weet: niet wegsmijten. Maak voor je zus even plek in de spreekwoordelijke kast en zoek voor jezelf uit wanneer je haar er weer uit haalt en waar je haar dan een plekje geeft.

Sterkte.

**Geplaatst**: 19-03-17 14:01

Re: Contact met zus verbreken

Geplaatst: 19-03-17 14:01

Precies zo

Ik zou niet actief verbreken maar gewoon op non-actief gaan.
Kom je elkaar op een familie ding 'per ongeluk' tegen dan gewoon een nietszeggend beleeft knikje en met iemand anders gaan praten.
Anders krijg je van die lagere school taferelen waar iemand niet op je feestje wil komen omdat een ander ook komt.

**Geplaatst**: 19-03-17 14:02

Geplaatst: 19-03-17 14:02

Waarom zo zwart/wit. Gewoon op bezoek gaan bij je ouders als zij er niet is, en haar verder ontlopen. Leef je leven; geen contact opnemen is niet zo moeilijk, en soms beter dan de harde lijn te trekken. Soms het beter om het erbij te laten omdat je van familie nooit helemaal los komt, al was het maar omdat je dezelfde ouders hebt (die nog leven). Bij sommige gelegenheden die in de toekomst nog gaan komen is het dan iets makkelijker elkaar te ontwijken. Wij hebben ook amper contact met een deel van de familie, maar omdat er nog een moeder in het spel is, accepteren we dat we ze eens per jaar (moeten) zien. Soi, het zij zo. Als zij er niet meer is dan zullen we ze vermoedelijk niet meer zien.

edit

zie ook hierboven...

**Geplaatst**: 19-03-17 14:04

Geplaatst: 19-03-17 14:04

hoe vaak zie je elkaar? Bij mijn broer moet het altijd van één kant komen dus ik zie hem gok ik zo'n 6 x per jaar. Dan zou het toch wel te verdragen zijn om elkaar 2/3 uur te zien? Of begint één van de twee dan gelijk over de problemen?

**Geplaatst**: 19-03-17 14:06

Geplaatst: 19-03-17 14:06

Hier hetzelfde met mijn 4 jaar jongere broer. Ik was er ook op gegeven moment helemaal klaar mee en heb dat hem zo ook gezegd. Het was zelfs op gegeven moment zo erg dat ik er met mijn moeder en mijn man ruzie om kreeg. Mijn broer is 30 woont nog steeds bij mijn moeder is gameverslaafd, heeft geen baan, geen opleiding niks. We hebben al zoveel geprobeerd (ben zelf sph-er) maar hij staat er niet voor open.

Ik heb tegen mijn moeder gezegd dat ik mijn handen van de situatie aftrek en er niks meer over wil horen (overigens is ze zelf ook degene die het in stand houd gezien hij nog steeds bij haar woont).

Ik kom gewoon minder bij mijn moeder nu maar ik kom wel en zeg alleen hoi. Hij blijft meestal in zijn kamer als ik er ben of zegt ook alleen gedag. Maar blijft wel wringen hoor zo zitten we met de kerst nog zogenaamd gezellig samen terwijl dat voor mij niet meer hoeft...maar doe het voor mijn moeder

**Geplaatst**: 19-03-17 14:09

Geplaatst: 19-03-17 14:09

Mijn oma was een ronduit akelig menshatend mens, maar dan dronken we gewoon een kopje koffie die we zelf zette (die van haar was niet te pruimen), namen zelf wat lekkers mee, knikte gewoon een beetje vaag als ze akelige dingen zei en praatte ondertussen met elkaar ipv met haar

Zo was de maatschappelijke plicht weer gedaan en en niemand was van slag.

**Geplaatst**: 19-03-17 14:10

Geplaatst: 19-03-17 14:10

Hier precies hetzelfde, alleen is mijn zus de oudste en ik en mn broertje jonger.
We hebben haar al zo vaak maar gelaten en voor mn ouders gewoon normaal gedaan.
Maar ze veranderd niet en bleef ons en mn ouders kwetsen ( grote mond, de baas spelen, alles wat zij deed is de juiste manier en wat wij deden niet)
Dus ik heb haar toen een app gestuurd met alles wat me dwars zat en daarop reageerde ze zelfs zo uit de hoogte dat ik dacht van ok nou prima dan.
Dus nu heeft iedereen afstand van haar genomen.
Heb wel al eens eerder een jaar geen contact gehad enzo maar uiteindelijk heeft het gewoon geen zin.
Heb nooit echt een zussenband gehad dus jammer maar het is niet anders.

Dus als je er echt klaar mee bent zou ik er gewoon een punt achter zetten. Je kan altijd de goede vrede willen bewaren maar dat geeft alleen maar stress om continu op je tenen te moeten lopen om het maar niet te laten escaleren.

**Geplaatst**: 19-03-17 14:17

Geplaatst: 19-03-17 14:17

Floortz schreef:
Waarom zo zwart/wit. Gewoon op bezoek gaan bij je ouders als zij er niet is, en haar verder ontlopen. Leef je leven; geen contact opnemen is niet zo moeilijk, en soms beter dan de harde lijn te trekken. Soms het beter om het erbij te laten omdat je van familie nooit helemaal los komt, al was het maar omdat je dezelfde ouders hebt (die nog leven). Bij sommige gelegenheden die in de toekomst nog gaan komen is het dan iets makkelijker elkaar te ontwijken. Wij hebben ook amper contact met een deel van de familie, maar omdat er nog een moeder in het spel is, accepteren we dat we ze eens per jaar (moeten) zien. Soi, het zij zo. Als zij er niet meer is dan zullen we ze vermoedelijk niet meer zien.

edit zie ook hierboven...

Hier ga ik ook in mee. Ik zou het contact minimaliseren. En als jullie elkaar wel zien het gewoon niet hebben over dingen waarover jullie het toch niet eens worden of wat discussie/ruzie oplevert. Er is dan niets mis met gewoon zeggen dat je het daar niet over wilt hebben, omdat jullie het er toch nooit over eens zullen zijn.

Persoonlijk zou ik er erg veel moeite mee hebben om dit mijn ouders 'aan te doen'. Ik zie het bij een vriendin van me. Haar man heeft na een fikse ruzie het contact met zijn broer verbroken. Waar ze dachten dat het rust zou geven, geeft het nu alleen maar meer onrust. Bij iedere gelegenheid (sinterklaas, kerst, verjaardag, ouders .. jaar getrouwd) is er die onrust over wie wel gaat en wie niet. Doordat ze beide keihard gezegd hebben nooit geen contact meer met elkaar te willen, is de slechte relatie nog slechter geworden. Zo slecht dat ze elkaar amper verdragen op dat soort gelegenheden. Dat maakt vervolgens de ouders weer erg verdrietig.
Zij proberen de boel te lijmen, wat weer discussie en gedoe oplevert tussen de ouders en zoons en schoondochters.

Ik zou eerst eens kijken hoe het voor je werkt om het contact echt te minimaliseren. Het contact volledig verbreken kan altijd nog. Het herstellen daarvan is vaak moeilijker. Ik zou dus erg goed nadenken over de gevolgen.

**Geplaatst**: 19-03-17 14:31

Re: Contact met zus verbreken

Geplaatst: 19-03-17 14:31

Je zus kun je wel uit je contactenlijst bannen , geen probleem. Het echte probleem zit bij je ouders, je geeft het zelf al aan. Dan krijg je dus heel vaak de situatie van één verwend nest, die denkt alles te kunnen zeggen want pappa en mama houden haar de hand boven het hoofd. En de andere kinderen voelen, wrok, woede omdat ze denken achtergesteld te worden en ook op volwassen leeftijd blijft het vaak zo indien ouders niet veranderen. En meestal gebeurt dat niet want ouders blijven toch negen van de tien keer achter hun kinderen staan. Je moeder apt je wel dat ze er is en je beter niet kunt komen, eigenlijk zou je moeder haar moeten laten weten dat haar gedrag niet langer zo kan, helaas hebben ze daar zelf de hand in gehad.

**Geplaatst**: 19-03-17 14:42

Re: Contact met zus verbreken

Geplaatst: 19-03-17 14:42

Wat maakt dat je het officieel wilt mededelen? Wat maakt dat je die behoefte voelt? Wat wil je dat dat oplevert?

**Geplaatst**: 19-03-17 17:54

Geplaatst: 19-03-17 17:54

safina schreef:
Wat maakt dat je het officieel wilt mededelen? Wat maakt dat je die behoefte voelt? Wat wil je dat dat oplevert?

Als TS echt actief gekwetst is door haar zus kan ik het me heel goed voorstellen dat ze ook aan haar wil laten weten dat het de druppel was.
Wel grappig dat iedereen hier alsnog blijft roepen dat ze het contact niet moet verbreken terwijl TS daar niet om vraagt maar juist om hoe ze het aan moet pakken.

Ik zou persoonlijk gewoon een appje of een mailtje naar mijn zus sturen, in ieder geval niet face to face het gesprek aangaan. Via de telefoon kan je haar blokkeren als ze over haar toeren raakt of toch nog weer het gesprek aan wil gaan, face to face ben je min of meer geforceerd om haar uit te horen. Je ouders zou ik het wel face to face mee bespreken, gewoon duidelijk aangeven dat ze echt veel te ver over jouw grenzen heen is gegaan en dat je er klaar mee bent. Marlinde zei het al, familie krijg je gratis en je hoeft ze niet aardig te vinden. Als jullie relatie dusdanig beschadigd is dat je eraan onderdoor gaat zou ik haar gewoon lekker uit je leven verwijderen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-03-17 19:18

Geplaatst door de TopicStarter : 19-03-17 19:18

Bedankt voor jullie reacties, maar minimaliseren is geen optie. Het contact is al tot een minimum beperkt :')

en die paar keer dat ik haar zie bijvoorbeeld bij mijn ouders knettert het gewoon. Als ze weer eens een depressieve bui heeft, moet ik het ontgelden. De laatste keer liet ik per ongeluk een scheet. Woest werd ze. Ik moest maar buiten gaan stinken, vuile viespeuk die ik was. En toen ben ik gewoon zonder iets te zeggen naar huis gegaan. Later belde ze wel om sorry te zeggen, maar zulke dingen zijn al zovaak gebeurd, dat ik het gewoon spuugzat ben. En dat weet ze. Altijd als ik haar zie, moet ik op eieren lopen om de boel maar niet te laten escaleren en dat ben ik stikzat. Ik houd altijd met iedereen rekening en wil ik een keer voor mezelf kiezen. Het meest rotte vind ik het voor mijn ouders, maar ik houdt dit gewoon niet vol. En ja, dat wil ik officieel mededelen. Hoe moeilijk ik dat ook vind. Ik ben die vernederingen zat en wil niet altijd meer met haar rekening houden, want dat doet ze met mij ook niet.

**Geplaatst**: 19-03-17 19:24

Re: Contact met zus verbreken

Geplaatst: 19-03-17 19:24

Hoe reageren je ouders dan in zo'n situatie?
Dat is ook niet normaal als iemand zo uitbarst natuurlijk. Dan zou ik toch niet accepteren als mijn kind zo doet, dat doet ze dan maar even in haar eigen huis en kan dan terug komen als ze weer normaal doet

**Geplaatst**: 19-03-17 19:29

Geplaatst: 19-03-17 19:29

Mazida schreef:
Bedankt voor jullie reacties, maar minimaliseren is geen optie. Het contact is al tot een minimum beperkt en die paar keer dat ik haar zie bijvoorbeeld bij mijn ouders knettert het gewoon. Als ze weer eens een depressieve bui heeft, moet ik het ontgelden. De laatste keer liet ik per ongeluk een scheet. Woest werd ze. Ik moest maar buiten gaan stinken, vuile viespeuk die ik was. En toen ben ik gewoon zonder iets te zeggen naar huis gegaan. Later belde ze wel om sorry te zeggen, maar zulke dingen zijn al zovaak gebeurd, dat ik het gewoon spuugzat ben. En dat weet ze. Altijd als ik haar zie, moet ik op eieren lopen om de boel maar niet te laten escaleren en dat ben ik stikzat. Ik houd altijd met iedereen rekening en wil ik een keer voor mezelf kiezen. Het meest rotte vind ik het voor mijn ouders, maar ik houdt dit gewoon niet vol. En ja, dat wil ik officieel mededelen. Hoe moeilijk ik dat ook vind. Ik ben die vernederingen zat en wil niet altijd meer met haar rekening houden, want dat doet ze met mij ook niet.

Maar dan is het toch gewoon een kwestie van gaan vertellen?

**Geplaatst**: 19-03-17 19:30

Geplaatst: 19-03-17 19:30

TS hoe bewust is ze zich van haar eigen gedrag en in hoeverre heeft ze het in de hand?

Nomineer dit bericht ×