Ik wil dit graag even van mij afschrijven, Even korte schets: Ouders 2 jaar uit elkaar, vader alcohol verslaafd, ben bijna altijd bij vader, pas in hond in geslapen
Altijd als ik het even niet meer trekte kon ik naar mijn hond, hem alles vertellen en helemaal rustig terug komen. Nu gaat dat helaas niet meer. Hierdoor blijf ik er mee zitten en alles is pas weer even een tandje erger geworden.
Het leek allemaal een beetje beter te gaan, maar eigenlijk ging het thuis juist slechter zie ik nu. Nog steeds bijna elke avond dronken, aangeschoten vader, vader en moeder hebben altijd ruzie als ze elkaar zien, moeder heeft een geheime vriend die al een vriendin heeft en weet niet dat ik hier ove rweet. Laatst hadden mijn ouders weer erge ruzie dn ik ben het even helemaal zat. Dit komt tot uiting in slechte concentratie, sneller boos en gwn beetje somber en ik weet gewoon even niet wat ik moet doen
Sorry voor dit warrige verhaal, maar ik wilde gewoon even mijn gedachte kwijt,
Wat moeilijk voor jou! Ook veel sterkte met het verlies van je hond.
Kan je niet bij iemand terecht, een familielid of vertrouwenspersoon op school? Huisarts? Op zijn minst toch om te praten. Dit kan je toch alleen niet dragen? Wanneer je vader zo vaak dronken is en jij woont bij hem, dan kan hij zijn ouderlijke plicht niet nakomen. Wie zorgt er voor jou? Wanneer deze situatie voor jou te zwaar wordt, moet je om hulp vragen hoor.