Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-01-17 03:51

Ik wil je zien zoals Jij bent.

Geplaatst door de TopicStarter : 12-01-17 03:51

Soms vraag ik me wel eens af of het wel "goed" is om de dingen te delen die ik wil delen. Vaak word ik tegengehouden door een soort van angst omdat ik het gevoel heb dat ik niet "vreemd" wil zijn. Ik zie weinig mensen oprecht dingen met elkaar delen, zowel op internet als in het dagelijkse leven. We leven in een maatschappij waar we ons hard voordoen, en gevoelens en emoties leven op de achtergrond en worden vrijwel niet gedeeld. Het lijkt alsof we geen contact meer maken, niet met de ander en ook niet met onszelf. Voor mij is dat een vreemd gegeven omdat ik dat contact ten eerste vanzelfsprekend vind, maar anderzijds ook echt nodig heb om te kunnen functioneren. Ik kan erg makkelijk oppervlakkig zijn, tot op bepaalde hoogte en voor een beperkte tijd. Ik sta er dan ook vaak van versteld hoe makkelijk andere mensen in die oppervlakkigheid meegaan en vraag me dan vaak verwonderd af of ik nou de enige ben die daar zo van versteld staat.

Ik ga me haast een uitzondering voelen, alsof ik degene ben die iets verkeerd doet, misschien harder moet worden of mezelf meer moet wegcijferen. Maar ik weet dat dat niet realistisch is omdat ik daar net vandaan kom en ervaren heb dat dat niet de manier voor me is om met mezelf, anderen en het leven in het algemeen om te gaan. Ik voel dan heel erg dat er dingen missen, dat er geen diepgang is en dat die diepgang voor mij nodig is om te kunnen functioneren. De wereld voelt kaal, hard , koud en kil als ik werkelijk ga leven zoals er van elkaar verwacht wordt.

Wanneer ik in gesprek ben met mensen of vrienden dan duurt het vaak ook niet lang alvoor ik met de ander een meer diepgaand gesprek wil. Ik heb zelf gezien wat voor weer het is, dus ik zou het fijn vinden om te weten wat er nou echt in je omgaat. Hoe voel jij je eigenlijk, hoe kijk jij tegen dingen aan? Wat speelt er in je leven, waar wordt je blij en vrolijk van en wat maakt jou verdrietig? Wat zijn je dromen, je passies, wat zijn je pijnen en wat raakt jou? Wat wil je? Waar loop je tegenaan? Wat zijn je overtuigingen, blokkades en struikelblokken? Vragen en dingen die vaak ook gevoelens oproepen, niet altijd degene die we als prettig bestempelen, maar waarom moeten we dat zo vaak vermijden? Waarom voelen we zo de behoefte om weg te lopen van gevoelens die we als "negatief ervaren"? Het is toch net prettig om te kunnen delen, ook pijnlijke dingen? Mij lucht het enorm op om even eerlijk te zijn over wat er nou écht in me omgaat. Maar ik merk dat de vraag; Hoe gaat het met je? Eigenlijk niet gesteld wordt omdat er écht interesse is, maar meer uit beleefdheid. Het is me vaak voorgevallen dat ik dan wil vertellen en de ander al met zijn aandacht ergens anders is. Dat er eigenlijk niet echt geluisterd wordt. Dat is niet fijn.

In onze maatschappij zijn er zoveel verwachtingen. We doen allemaal mee aan de rat-race waarbij we proberen zo goed en kwaad als het kan alles bij elkaar te houden wat uit elkaar dreigt te vallen. We moeten vanalles, zoveel dingen dat het haast niet bij te houden is, maar we verwachten het van onszelf en ook van elkaar. We moeten dingen bereiken, we moeten vergaren en worden. Want anders... Er plakt zo een ontzettend groot stigma op gewoon te willen genieten, om gewoon te willen Zijn. Want we zijn al snel te lui, te nutteloos. Doen , doen doen. En omdat ik het doe, moet jij het ook doen...

Zoveel mensen die lijden aan depressies, overspanningen, gezondheidskwalen omdat er zo een grote druk op onze schouders rust en ondertussen gaan we maar door. Merendeel van de mensen hebben daar dan nog enkele onverwerkte trauma's,gevoelens en emoties bij die hen daarin belemmeren en uiteindelijk nog groter worden omdat er niet meer stilgestaan wordt bij het gevoel. Ik bedoel daar niet mee dat we maar moeten treuren en bij de pakken moeten neerzitten, nee, het leven gaat inderdaad door. Maar het hoeft allemaal niet zo snel te gaan, het is niet omdat het leven doorgaat dat je daarom maar moet doen alsof bepaalde dingen er niet zijn. Waarom is het slecht om stil te staan bij je eigen gedachten, bij je eigen innerlijke leefwereld? Waarom sluiten we onze ogen eigenlijk voor datgene wat zo diep in onszelf leeft? Waar zijn wij eigenlijk het contact met onszelf verloren?

Als kind ben je gewoon één met het bestaan, de onbezonnenheid, speelsheid , onschuldigheid en de verwondering zijn we ergens in het midden kwijtgespeeld, en dat doet pijn. Er zijn veel pijnen die horen bij het opgroeien en die vastgeroest raken in ons lichaam omdat we er niet bij stilstaan wat die gevolgen eigenlijk zijn. Het maakt ons harder, het zorgt ervoor dat we ons afsluiten, we wantrouwen het leven omdat we geleerd hebben dat het niet altijd te vertrouwen is, dat mensen niet te vertrouwen zijn. Een muur bouwen we op, en er zijn maar weinig mensen die door deze muur kunnen prikken, bij wie we bereid zijn om deze muur , al is het maar een steen, even te laten zakken.

Ik wil weten waar jij een muur gebouwd hebt, waar jij jezelf verschuilt en daardoor niet volledig kunt zijn wie je bent. Want als jij jezelf grotendeels ontkent, niet weet wat er in je leeft, dan laat je jezelf niet zijn wie je bent. Dan leef je niet, en dat is zonde , want je bent zo'n mooi mens, met AL je mooie en voor jou minder mooie kanten. Ook je boosheid, ook je angst , ook je falen, ook je verdriet, ook je pijn mag er gewoon zijn. Ik vind elke mens oké, wat er ook speelt, wat er ook leeft. Het doet me meer pijn om te zien hoe mensen worstelen en zichzelf vastzetten want ik heb vaak allang gezien wat er leeft.. Voor mij hoeft niemand zich groter of mooier voor te doen dat die is, voor mij hoef je niet blij en vrolijk en aardig te zijn, als je maar jezelf bent. Ik wéét dat je een goed mens bent en het enige wat ik wil is dat je zelf ook ziet.
Ik weet dat het een moeilijke en pijnlijke weg kan zijn om weer terug te gaan naar de plek waar je al jaren van wegrent, maar ik weet ook dat de angst voor het gevoel groter is dan de werkelijkheid. In feite voelt het fijn om weer te voelen, om contact te maken met wie je in wezen bent. Alsof je weer teruggaat naar een lang vergeten plek. Het moment dat je geraakt word, diep geraakt wordt, op de plaats waar jou kwetsbaarheid zich schuilhoudt, op een moment waar je gewoon echt jezelf mag laten zien,en dat er ook gewoon laten zijn, of dat nou "goed of slecht is" Dat is voor mij leven. Dat is in contact staan mét het leven, dat is Zijn. En van daaruit begint alles. Jezelf ontkennen omdat er veel pijn en verdriet is , is de grootste misdaad die je in je leven kan begaan. Dat verdiend niemand. Het leven is te kostbaar om onszelf zo tekort te doen. En ik weet dat ik niet de enige ben die daar zo over denkt, ik weet dat er heel veel eenzaamheid onder ons mensen bestaat omdat dat deel in onszelf ontkent word en er simpelweg niet mag zijn. Laten we daar verandering in brengen. Op die manier leer je jezelf kennen en is het niet meer nodig om jezelf te beschermen en maskers te dragen, anders te gedragen dan je bent of anderen te pleasen omdat je goedkeuring nodig hebt omdat je niet op jezelf vertrouwt. Dan hoef je je niet meer te laten leiden door ego-behoeftes en dan doen de dingen niet zo'n pijn, kost het niet zoveel energie, dan is er niet zoveel spanning, haat en nijd en strijd. Dan kan het stromen, dan kan je leven en genieten. Dan is het niet meer nodig om agressief te worden omdat dingen niet gaan zoals ze gaan, of dan is het niet nodig om een ander kleiner te maken zodat jij jezelf "groter" voelt, dan kunnen we in liefde en vrede leven, en ik denk dat elke mens dat wil.

De sleutel ligt erg dichtbij, dichter dan je denkt. Je hoeft er maar één ding voor te doen en dat is in de spiegel kijken en je ogen openhouden. En als je wilt sta ik naast je, en kijk met je mee.

**Geplaatst**: 12-01-17 07:58

Re: Ik wil je zien zoals Jij bent.

Geplaatst: 12-01-17 07:58

Au. Dit komt binnen

**Geplaatst**: 12-01-17 08:20

Geplaatst: 12-01-17 08:20

Mooi geschreven, maar als iedereen zich uit zoals hij /zij is ben ik bang dat het een chagrijnige boel zou kunnen worden

wat zeg je nog als iemand elke dag zou zeggen, nee eigenlijk gaat het niet zo best? Maar het is door een ziekte waardoor het niet op te lossen is of het is een depressie waar je zelf niet bij kunt helpen? Wat als een collega elke dag moppert, daar word de sfeer voor de rest ook niet beter van.
Ik zeg het als ik me niet goed voel, maar om dan iemand anders gelijk met mijn verhaal op te zadelen ik vind het mooi dat jij dat graag wilt maar als vele het niet doen of als het niet algemeen geaccepteerd is word dat een vrij lastige issue. Als je lacht worden er ook echt positieve stofjes aangemaakt, zelfs als je het lachen niet meent.

Ik vind het zeker mooi geschreven en ik denk dat er ook meer opgelost zou worden als mensen meer zouden durven praten en luisteren, en het begint natuurlijk bij jezelf maar ik ben bang dat het in Nederland (ik weet niet waar wel?) altijd een punt zou blijven.

Ik vind het trouwens wel jammer dat volgens mij de psycholoog niet standaard vergoed wordt. Als iemand dan een luisterend oor nodig heeft moet er wel iemand bereikbaar zijn. En die kan ook nog eens helpen met een behandelplan

Laatst bijgewerkt door moonsparkle op 12-01-17 08:23, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 12-01-17 08:21

Geplaatst: 12-01-17 08:21

Heel herkenbaar en mooi geschreven! $_/-\o_$

**Geplaatst**: 12-01-17 08:26

Re: Ik wil je zien zoals Jij bent.

Geplaatst: 12-01-17 08:26

Wauw, mooi geschreven. Ik herken het wel een beetje, hele vriendinnengroep van school praat over niks diepgaands, helemaal niks want dan stel je je aan of dan praat je met te dure woorden, *zeggen ze op vwo*. Buiten school kan ik dat gelukkig wel doen.

**Geplaatst**: 12-01-17 08:28

Geplaatst: 12-01-17 08:28

Heel erg mooi geschreven

Ik herken het ook.

**Geplaatst**: 12-01-17 08:43

Re: Ik wil je zien zoals Jij bent.

Geplaatst: 12-01-17 08:43

Enerzijds kan ik me vinden in je gevoel, anderzijds heb ik persoonlijk totaal geen behoefte aan diepgang met jan en alleman. Dat zal voor een groot deel van je karakter afhangen.
Colega's zijn bijna altijd maar voor beperkte tijd, we zijn daar om ons werk te doen. Noem mij kil maar ik hoef niet te weten wat hun dromen zijn en ik ik leef de mijne zelf wel na.

Ik be als volwassene veel dichter bij mijzelf dan dat ik als kind was. Als kind voelde ik me in het keurslijf geduwd, leven naar de verwachting. Eenmaal volwassen kon ik dat omdraaien en mijn eigen leven leven. "Diepgang" hoef ik enkel met mensen waar ik ook echt verbonden mee ben. Voor alle andere voorbijgaanders is het voor mij genoeg als we elkaar respecteren en eerlijk zijn.

**Geplaatst**: 12-01-17 08:55

Re: Ik wil je zien zoals Jij bent.

Geplaatst: 12-01-17 08:55

Prachtig geschreven en zeer herkenbaar!

Dit is inderdaad deels een karaktertrek en ik gun het je om je te omringen met mensen die deze visie met je delen.
Daarnaast ben ik het met je eens dat het een gevolg is van onze gehaaste en oppervlakkige prestatiemaatschappij.
Maar ieder blijft zijn eigen keuze daarin houden.

**Geplaatst**: 12-01-17 09:18

Re: Ik wil je zien zoals Jij bent.

Geplaatst: 12-01-17 09:18

Heel eerlijk, ik hoef niet van iedereen die ik buiten tegenkom zijn diepste gevoelens te weten.
Ik ben hoogsensitief en trek mij al enorm veel aan.
De ellende van naasten vind ik al meer dan genoeg.

Met naasten vraag ik wel of ze gelukkig zijn.
Of door werkeloosheid het nog vol te houden is.

**Geplaatst**: 12-01-17 09:22

Geplaatst: 12-01-17 09:22

Heel mooi geschreven! Leerzaam ook!

Deels vind ik dat je gelijk hebt. Wat zou iedereen meer open worden als de rest dat ook zou zijn. En je gaat zo anders tegen iedereen aan kijken, omdat je ook iemands pijnlijke kanten weet. Misschien meer respect voor iedereen.

Maar aan de andere kant zou ik dat ook helemaal niet willen. Jouw persoonlijke dingen die jou zo diep raken, waarom zou jan en alleman die moeten weten? Zolang je het zelf maar kwijt kan aan iemand, is het toch goed? Je zou zoveel meer 'leed' horen van een ander, omdat achter elk huis wel een kruis is. Ik denk niet dat ik zou willen dat iedereen zo aan mij zou vertellen wat ze bezighoud. Ik zou denk ik gek worden

Overigens vind ik dit wel mooi om met mensen te doen je erg goed kent en veel mee om gaat.

**Geplaatst**: 12-01-17 09:51

Geplaatst: 12-01-17 09:51

Mooi geschreven maar ik vind dat je wel generaliseert. En wat sizzle en luuntje schrijven. Ik heb totaal niet de behoefte om mijn gevoelens met jan en alleman te delen, dat betekent niet dat ik met niemand doe. Maar niet op internet nee, ik moet er niet aan denken.

**Geplaatst**: 12-01-17 09:54

Re: Ik wil je zien zoals Jij bent.

Geplaatst: 12-01-17 09:54

Mooi!!

**Geplaatst**: 12-01-17 09:56

Geplaatst: 12-01-17 09:56

Een beetje zoals Sizzle schrijft, voor mij is het goed om de diepgang met twee mensen te hebben (mijn partner en beste vriendin). Op het werk ben ik anders, daar ben ik aangenomen om een prestatie te leveren. Daar is de focus op de taken die ik heb en de dingen die ik doe belangrijk. Dan gaat er een knop om en dat is geen schijn, dat is mijn 'werk-ik'. Die laat de problemen thuis en dan ben ik blij dat ik even wat anders te doen heb en mijn gedachten kan verzetten.

Daarnaast hoef ik echt niet alle problemen van mijn collega's te horen. Natuurlijk hoor ik die links en rechts wel, maar dat zijn dan de collega's en leidinggevende waar ik dichter bij sta. Soms zijn de problemen zo groot en onmogelijk voor een leek om hulp te bieden. Volgens mij ben je dan beter af bij professionele hulp en die paar mensen in de directe omgeving die je toe laat.

Ook op bokt lees ik de drama's niet en helemaal niet als ze dichtbij komen en ik me er bijvoorbeeld in kan herkennen. Dat werkt voor mij tegengesteld, dan voel ik me ook niet goed. Voor een ander kan juist het lotgenotencontact wel weer helpen.

**Geplaatst**: 12-01-17 09:58

Geplaatst: 12-01-17 09:58

Je hebt het erg mooi verwoord en ik denk wel te snappen wat je bedoelt.
Mijn ervaring: wees zelf je authentieke zelf en automatisch onstaan de contacten met mensen die ook authentisch zijn. Het kan zijn dat je vriendenkring verschuift, het kan ook zijn dat vrienden die je eerst oppervlakkig leken gaan praten omdat jij het ook doet.
Sinds ik zelf steeds authentischer ga leven, merk ik dat de mensen om me heen dat ook doen.

**Geplaatst**: 12-01-17 10:06

Geplaatst: 12-01-17 10:06

Is TL:DR ook een gevoel om te delen? Of zou het beter zijn (voor TS en de sfeer) om dat voor mij te houden?

Dan even serieus, TS. Dat mensen niet alles met iedereen delen, dat kan soms jammer zijn, maar het maakt ook dat de maatschappij redelijk conflictarm kan functioneren. Het is soms niet voor iedereen fijn als je alles eruit gooit wat je denkt/voelt (de een noemt dat 'huichelachtig', de ander 'tact' of 'fatsoen') en het is vaak veiliger om ook niet al je kwetsbaarheden voor iedereen open te gooien (misschien wantrouwig, maar ook een vorm van zelfbescherming).
Wat een samenleving leefbaar maakt, is niet volledige openheid van alle kanten, maar een gebalanceerde inschatting wanneer openheid gewenst is en wanneer beter niet.

**Geplaatst**: 12-01-17 10:09

Geplaatst: 12-01-17 10:09

Wat er in mij omgaat? Dat ik afstand naar mensen toe prima vind. Nee, niet naar allemaal maar wel naar 99,9% van wie ik in het leven tegenkom.

Helemaal niet rot bedoeld TS: de titel is "ik wil je zien zoals je bent". Maar..... wil de ander wel gezien worden?

**Geplaatst**: 12-01-17 10:17

Geplaatst: 12-01-17 10:17

Mooi geschreven!
Het laat me denken aan de boeken van Brené Brown: "de moed van imperfectie" en "de kracht van kwetsbaarheid". Als je ze niet kent wel een aanrader om te lezen!

**Geplaatst**: 12-01-17 10:19

Re: Ik wil je zien zoals Jij bent.

Geplaatst: 12-01-17 10:19

Ik heb een handje vol goede vriendinnen naast mijn familie en dat is eigenlijk meer dan genoeg om echt goed te kunnen onderhouden. Wil je oprecht interesse kunnen tonen en meelevend zijn dan kan je niet zo veel contacten tegelijk hebben. Je hebt ook tijd nodig om te kunnen luisteren, antwoorden en leuke dingen te doen met deze mensen. Daarom houd ik het bij de mensen die ik al liefheb. Verder ben ik best een luisterend oor en vertel ik ook graag over mijzelf, maar niet tegen iedereen, daar heb je gewoonweg geen tijd voor..

**Geplaatst**: 12-01-17 10:27

Geplaatst: 12-01-17 10:27

Eight schreef:
Ik heb een handje vol goede vriendinnen naast mijn familie en dat is eigenlijk meer dan genoeg om echt goed te kunnen onderhouden. Wil je oprecht interesse kunnen tonen en meelevend zijn dan kan je niet zo veel contacten tegelijk hebben. Je hebt ook tijd nodig om te kunnen luisteren, antwoorden en leuke dingen te doen met deze mensen. Daarom houd ik het bij de mensen die ik al liefheb. Verder ben ik best een luisterend oor en vertel ik ook graag over mijzelf, maar niet tegen iedereen, daar heb je gewoonweg geen tijd voor..

Ik ben het volledig met je eens.

**Geplaatst**: 12-01-17 10:31

Geplaatst: 12-01-17 10:31

Ontzettend herkenbaar 'probleem' waar ik ook tegen aanloop. Als persoon ben ik relatief direct en laat ik snel weten waar ik meezit of houd een spiegel voor bij de ander (meer van: wat heb je nou eigenlijk gedaan? Hoe reageerde je? Ik zie dat jij je ... voelt, klopt dat?).

Maar ik merk dat het gros van de mensen hier nog niet klaar voor is en sommigen er nooit klaar voor zullen zijn.

**Geplaatst**: 12-01-17 10:35

Geplaatst: 12-01-17 10:35

Gut, ik krijg alleen al kriebels van het idee dat iemand constant 'diepgaande' gesprekken met me zou willen hebben.

Met mijn vriend, mijn moeder en vriendinnen kan ik diepgaande gesprekken hebben als 1 van beiden daar behoefte aan heeft. Maar iedere keer... pff.. vermoeiend.

**Geplaatst**: 12-01-17 10:44

Re: Ik wil je zien zoals Jij bent.

Geplaatst: 12-01-17 10:44

Ik snap je denk ik wel TS. Alles draait om geld en macht. Hoewel ik ook niet met jan en alleman diepgaand contact heb, zijn er zeker wel mensen waarbij ik heel open ben (ongeacht of ik dat terugkrijg of niet). Maar ook ik heb dat opnieuw moeten leren: om te praten en gevoelens te uiten. Je wordt namelijk al snel weggezet als aansteller etc. Dus zeker met nieuwe mensen ben ik daar wel voorzichtig mee.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-01-17 10:47

Geplaatst door de TopicStarter : 12-01-17 10:47

Hey allemaal, ik bedoelde de post niet in die zin "iedereen iedereen" , niet perse de voorbijganger of de persoon in de wachruimte (hoewel meer openheid wel wenselijk is, want ieder zit op zijn eigen eiland en ik respecteer dat maar voel dan echt de afstand tussen mensen) maar vooral in een meer persoonlijk contact, diepzinniger contact is wel iets wat ik fijner zou vinden. Zo zie ik veel mensen worstelen met zichzelf door dingen die ik beschrijf. En dan is hetnm toch fijner als de openheid er is om ook je diepste gevoelens te tonen? Op dit moment zit daar nog te vaak een (ongewilde) blokkade op en dat zie en voel ik en zou ik zoveel vrijer en opener willen zien. Ik werk ook wel als therapeut dus misschien dat het me daarop opvalt maar ik had heel erg de behoefte het te schrijven en te delen. Dank voor de mooie open reacties!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-01-17 10:54

Re: Ik wil je zien zoals Jij bent.

Geplaatst door de TopicStarter : 12-01-17 10:54

Ik verwacht niet dat een ander zich laat zien, wel is gezien worden een behoefte die bij het mens zijn hoort De ontkenning en daar bijhorende gevoelens kan wel voor problemen zorgen op meerdere aspecten in iemand zijn leven. Ik ga ook echt niet constant en altijd een diepzinnig gesprek aan ik ben ook een echte grapjurk en speelvogel maar ik vind het evengoed fijn om echt de diepte in te gaan. Om de ander echt te zien en te laten voelen en inzien dat hij of zij helemaal oke is. Omdat onzekerheid onder ons mensen ook echt een enorme rol kan spelen

**Geplaatst**: 12-01-17 10:58

Geplaatst: 12-01-17 10:58

$_/-\o_$

Ik kan me alleen maar bij je aansluiten. Ik trek oppervlakkigheid (en materialisme) ook slecht. En ik baal ervan dat de maatschappij zo in elkaar zit dat het voelt alsof we mee 'moeten' met die rat-race.
Voor mezelf heb ik hier inmiddels aardig een draai aan kunnen geven, maar hier heb ik wel eerst een burn-out en depressie voor moeten hebben doorstaan.

Het klinkt wel heel negatief en zwaar als ik het zo schets. Maar zo bedoel ik het niet. Het heeft mij juist veel gebracht en meer het besef gegeven dat ik het dus anders wil (en kan!).

Nomineer dit bericht ×