Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-17 15:08

Geen doel in het leven

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-17 15:08

Hallo allemaal. Op het moment zit ik in een vrij lastige situatie en ik zou het graag van me af willen schrijven. Het gaat niet per se over mij, maar over mijn vriend. Het zit namelijk zo:

Mijn vriend en ik zijn nu bijna 2,5 jaar samen. Hij is 22 en ik 21. Mijn vriend heeft een moeilijke jeugd gehad, waardoor hij een flink gebrek aan zelfvertrouwen heeft. in de 2,5 jaar waarin we samen zijn heeft hij 1 jaar gestudeerd. Recentelijk is hij met zijn studie gestopt en zit nu een aantal maanden thuis. Daarvoor heeft hij ook flink lang thuisgezeten(depressie). Het probleem hierin is dat hij niet bereid is om een baantje te zoeken totdat hij begint aan een nieuwe studie. Ook heeft hij geen flauw idee wat hij later wil worden. Het komt erop neer dat hij de hele dag thuis zit te gamen zonder doel. Zijn ouders zorgen wel voor hem en lijken zich niet veel aan te trekken van de situatie.
Ik woon ook nog thuis en ben ondernemer. Ik werk keihard om een toekomst op te bouwen voor mezelf, wat in principe heel goed gaat(Ik wil heel graag zo snel mogelijk uit huis, maar heb daarvoor nog geen stabiel genoeg inkomen). Het vreet aan mij dat het met mijn vriend eigenlijk juist de andere kant op gaat. Ik heb geen idee hoe ik hem wakker kan schudden en aan het werk te krijgen. Hij vindt het zelf wel prima en doet alles rustig aan. Ik wil heel graag een toekomst met hem, maar ik kan hem moeilijk de rest van zijn leven achter zijn broek aan zitten, toch? Dat gaat ook ten koste van mijn emotionele gesteldheid.

Wat ik mij afvraag is: Zijn er bokkers onder jullie die in mijn vriend zijn situatie(Of in mijn situatie) hebben gezeten? Niet te weten waar je heen wil met je leven, passief, onzeker. Hoe ben je eruit gekomen en wat zou ik kunnen doen om hem eruit te slepen? Heel graag lees ik jullie meningen. Ik heb advies van buitenaf nodig.......Bedankt voor het lezen in ieder geval!

**Geplaatst**: 09-01-17 15:12

Re: Geen doel in het leven

Geplaatst: 09-01-17 15:12

Wat een lastige situatie waar je in zit. Ik kan me heel goed voorstellen dat het frustrerend is als je qua levensdoel en ambities zo uit elkaar ligt.
Maar het eerste wat in me opkomt: hoe erg zit hij nog met die problemen van vroeger? Is hij nog steeds in meer of mindere mate depressie?
Dat gebrek aan zelfvertrouwen komt mij namelijk erg bekend voor. En dat leidde er bij mij ook toe dat ik maar niks meer deed qua werk of school: het is makkelijker om er niet aan te beginnen, dan het toch te doen en keihard te falen als je zo'n gebrek aan zelfvertrouwen hebt.
Als hij nog met problemen zit, is het nodig dat die eerst in zekere mate opgelost worden voordat hij weer probeert een normaal ritme in zijn leven te brengen. Anders is dat alleen maar een tikkende tijdbom.

**Geplaatst**: 09-01-17 15:15

Re: Geen doel in het leven

Geplaatst: 09-01-17 15:15

Oei lastige situatie... ik snap je helemaal. Zorgt dat niet voor discussies tussen jullie? Lijkt me dat dat ook een deel van zijn karakter is.
Kan jij hem niet mee laten helpen in je onderneming? Ook al is het enkel e-mailtjes laten beantwoorden. Krijgt hij ook weer een doel in het leven

**Geplaatst**: 09-01-17 15:17

Geplaatst: 09-01-17 15:17

Iemand 'achter z'n briek aan zitten' werkt juist averechts.. Verandering moet vanuit iemand zelfkomen. Je kunt iemand wel positief stimuleren en complimenteren als hij/zij iets in die richting onderneemt maar verder moet iemand het echt zelf doen.

Lijkt me echt super lastig voor jou. Ik zou niet met zo iemand kunnen leven. Ik ben ook een harde werker (altijd gewerkt vanaf 12 jaar) en mijn vriend heeft dezelfde mentaliteit. Je bent nog zo jong, ik vind het zonde van jouw drive om je te laten tegenhouden door hem.

Ik heb wél zon relatie gehad zoals jij. Met zon jongen die ook nog vaak blowde en dingen deed die echt niet door de beugel konden. Beste beslissing van mn leven om hem te laten gaan.

Als tip zou ik willen zeggen; probeer hem te stimuleren om naar de huisarts te gaan em te werken aan zijn problemen. Dingen opzoeken die hij leuk vindt, waar hij gelukkig van wordt. Maar heel eerlijk denk ik; laat hem gaan en zoek iemand met wie je meer op 1 lijn ligt want deze problemen worden waarschijnlijk niet zomaar opgelost.

**Geplaatst**: 09-01-17 15:23

Re: Geen doel in het leven

Geplaatst: 09-01-17 15:23

Jij kan hem niet wakker schudden, hij moet dat zelf doen en zal dat enkel doen als hij het zelf wil, niet omdat jij het wil.
Ik zou zeggen (maar dat klinkt lekker makkelijk); neem wat afstand, begin er niet over, laat hem even zelf nadenken. Ga vooral door met je eigen leven dat je zo goed op orde hebt en blijf vooral daarin positief en actief.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-17 15:51

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-17 15:51

Bedankt voor de reacties al, geeft mij zeker nog wat stof om over na te denken:)

Memories: Ik denk dat de problemen van vroeger zeker nog niet goed verwerkt zijn. Hij heeft daarvoor wel een therapie gezeten, maar dat heeft volgens mij niet echt geholpen. Zelf beweert hij dat het daar totaal niks meer mee te maken heeft trouwens. zijn antwoord is: 'Het gaat bij mij gewoon wat langzamer dan bij anderen'....

Lizzyy: Nee wij hebben allebei een grote hekel aan confrontaties haha. We hebben nog nooit ruzie gehad, wel goede gesprekken die me altijd wel weer hoop geven. Maarja...na zo'n gesprek is alles weer terug bij af en komt er maar geen verbetering in. Haha, mailtjes beantwoorden heeft hij zelf ook al voorgesteld idd, maar als het op mijn werk aan komt doe ik alles het liefst zelf. Ben nogal een control freak daarin:P.

xApple: Klopt inderdaad. Hij is heel eigenwijs dus achter z'n broek aan zitten werkt ook echt niet. Ik probeer hem te stimuleren weer in therapie te gaan. Ik hoop dat hij dat ook nog gaat doen. Verder is het echt de liefste jongen ever die verder geen gekke dingen doet. Daarom zou ik het heel moeilijk vinden om hem te laten gaan.....

goof: Klopt is ook zo. Afstand nemen probeer ik nu te doen. Nouja, dat doe ik al 3 maanden. Ik ben bang dat mn geduld vrij snel op gaat raken als er niks verandert en ik merk dat ik vrij gestresst ben en daardoor ook negatieve gedachten krijg....poeh poeh, moeilijk allemaal

**Geplaatst**: 09-01-17 16:00

Geplaatst: 09-01-17 16:00

Lastige situatie TS, vooral omdat jij zo hard werkt aan je doelen.

Hoe lang is dit al zo? Het is lastig; aan de ene kant kun je niet van hem eisen dat hij naar school gaat of werk zoekt. Het is immers zijn leven. Aan de andere kant; jullie willen samen een leven opbouwen en daarvoor is een inkomen of een doel voor beide wel zo handig.

Ben je het gesprek zo al eens begonnen? Dat je hem vraagt of hij later wil samenwonen? Wie weet ooit kinderen wil? Of wil gaan reizen in de toekomst? Daarvoor is toch 'iets' nodig van inkomen, en dat moet niet alleen het jouwe zijn. Mss dat hij dan begrijpt dat hij nu jullie toekomst aan het uitstellen is door niet te werken of naar school te gaan. Heeft hij dat niet door? Dan zou ik me echt afvragen hoelang je dit wil volhouden. Tuurlijk, er zal vast een dag komen dat hij wel gaat werken, hij zal immers moeten later, maar hoe lang dat nog duurt is natuurlijk de vraag ook..

**Geplaatst**: 09-01-17 16:02

Geplaatst: 09-01-17 16:02

Horsenart95 schreef:
goof: Klopt is ook zo. Afstand nemen probeer ik nu te doen. Nouja, dat doe ik al 3 maanden. Ik ben bang dat mn geduld vrij snel op gaat raken als er niks verandert en ik merk dat ik vrij gestresst ben en daardoor ook negatieve gedachten krijg....poeh poeh, moeilijk allemaal

Nou ja, en daarom dus die afstand.
Jij bent goed op weg en staat positief in het leven. Als hij de oorzaak is van jouw stress en negatieve gedachten dan moet je dat voor nu links laten liggen. Focus op jezelf.

**Geplaatst**: 09-01-17 16:08

Re: Geen doel in het leven

Geplaatst: 09-01-17 16:08

Ik snap dat het voor jou heel lastig is.
Ik zit in een soortgelijke situatie als jou vriend. Ik wil het niet open en bloot op internet zetten maar als je er behoefte aan hebt mag je me gerust een pb sturen. Dan kan ik mijn kant uitleggen en wellicht dat jou vriend er het zelfde in zit

**Geplaatst**: 09-01-17 16:11

Geplaatst: 09-01-17 16:11

Mijn ex had precies hetzelde, 2 onafgemaakte studies wel uiteindelijk een mbo opleiding af kunnen ronden in 1 jaar. Zn baantje bij de supermarkt opgezegd terwijl hij nog geen echt werk had en daardoor een jaar thuisgezeten en veel gamen. Toen heb ik op een gegeven moment de knoop doorgehakt dat ik niet met zo iemand samen wil zijn. Ben zelf ook erg ondernemend eigen vereniging opgericht ed.
En vanaf het moment dat ik bij hem ben weggegaan heeft hij geprobeerd het gat op te vullen wat ik heb achtergelaten. Nu ruim een jaar later werkt hij in een heel erg mooie positie bij een verzekeraar met veel kansen.

Aan de ene kant jammer dat het zo moest lopen aan de andere kant is hij er wel een stuk beter van geworden en zijn we gewoon vrienden gebleven, ik had eerlijk gezegd niks beters voor hem gehoopt

**Geplaatst**: 09-01-17 16:12

Geplaatst: 09-01-17 16:12

Totaal niet gemeen bedoeld deze vraag hoor, maar hoe veel waarde hecht hij aan jullie relatie? Het lijkt me dat hij wel door heeft dat dit aan jou vreet en dat jullie qua ambities totaal niet op elkaar aansluiten.

Ik heb ook in zo'n situatie gezeten en ik ben er compleet in mee gegaan, dus echt advies kan ik je niet geven. Moederen zou ik in ieder geval absoluut niet doen. Ik heb het geprobeerd ('zal ik anders helpen met een baantje zoeken?' of 'moet ik mee naar de open dag van een school?') maar dat is helemaal geen rol die jij zou moeten aannemen. Hij moet dit zelf doen en vooral zelf willen. Het lijkt me eerlijk gezegd echt niet zo erg als hij weet dat het hem z'n relatie kan kosten als hij niet eens aan de gang gaat.. Als dat natuurlijk van toepassing is.

**Geplaatst**: 09-01-17 16:14

Re: Geen doel in het leven

Geplaatst: 09-01-17 16:14

Heeft je vriend geen baat bij een coach of therapie? En zorg dat het niet ten koste van jezelf gaat. Heel begrijpelijk dat je er zo moe van wordt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-17 16:28

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-17 16:28

Happyfeet2 schreef:
Lastige situatie TS, vooral omdat jij zo hard werkt aan je doelen.

Hoe lang is dit al zo? Het is lastig; aan de ene kant kun je niet van hem eisen dat hij naar school gaat of werk zoekt. Het is immers zijn leven. Aan de andere kant; jullie willen samen een leven opbouwen en daarvoor is een inkomen of een doel voor beide wel zo handig.

Ben je het gesprek zo al eens begonnen? Dat je hem vraagt of hij later wil samenwonen? Wie weet ooit kinderen wil? Of wil gaan reizen in de toekomst? Daarvoor is toch 'iets' nodig van inkomen, en dat moet niet alleen het jouwe zijn. Mss dat hij dan begrijpt dat hij nu jullie toekomst aan het uitstellen is door niet te werken of naar school te gaan. Heeft hij dat niet door? Dan zou ik me echt afvragen hoelang je dit wil volhouden. Tuurlijk, er zal vast een dag komen dat hij wel gaat werken, hij zal immers moeten later, maar hoe lang dat nog duurt is natuurlijk de vraag ook..

Oh wij praten continu over samenwonen. We willen dat beiden heel erg graag en ik denk dat hij dondersgoed weet wat daar voor nodig is en dat zijn gedrag dat doel nu heel erg in de weg zit. Het lijkt alsof hij heel graag wil, maar geen idee heeft waar en hoe hij moet beginnen.

**Geplaatst**: 09-01-17 16:37

Re: Geen doel in het leven

Geplaatst: 09-01-17 16:37

Ik zou in ieder geval nu niet gaan samenwonen: dan ben jij straks hoofdverantwoordelijke en betaal je alles. Zeker op dit moment zou ik daar nog niet over nadenken en eigenlijk ook niet met hem over praten.

**Geplaatst**: 09-01-17 16:52

Geplaatst: 09-01-17 16:52

Wat Goof zegt inderdaad, jij kan met de beste wil van de wereld hem willen helpen, maar zolang hij het zelf niet inziet, kan je niet veel doen.

Ik heb zelf ook in zo'n situatie gezeten: ik ben 2 jaar samen geweest (en heb samengewoond) met iemand die net zo was als jouw vriend. Altijd gamen, niet gemotiveerd, wou wel wat maken van z'n leven maar deed er eigenlijk nooit wat voor. Had meerdere depressies gehad en had daarnaast ook nog eens ontzettend veel bindingsangst. Dat botste erg met mijn persoonlijkheid, want ik werk veel en hard en wil een mooie carrière. Uiteindelijk is gebleken dat wij gewoon niet goed waren met elkaar en dat we niet hetzelfde wouden van het leven. Hij had totaal geen idee van hoe hij wou dat de toekomst er uitzag, terwijl ik dat wel wist (carrière, eigen huis etc). Ik werkte al 3 jaar terwijl hij nog nooit echt gewerkt had. Zijn gebrek aan motivatie zorgde ervoor dat hij niet begreep waarom ik zo vaak ging werken, waarom ik überhaupt zo om m'n werk gaf. Dit maakte dat we vaak hele lange discussies en ruzies hadden, en uiteindelijk zijn we daarom ook uit elkaar gegaan.

Ik zeg niet dat het bij jou ook zo moet/zal eindigen, maar je moet je wel afvragen of je een toekomst kan en wil opbouwen met hem. Ik vond het erg moeilijk om samen te wonen met hem, niet alleen praktisch (ik betaalde vrijwel alles, deed alle huishouden bovenop mijn fulltime baan) maar ook mentaal. Ik trok het na bijna 2 jaar niet meer om samen te zijn met iemand die zo erg niet op dezelfde lijn zat als ikzelf. Met mijn huidige vriend merk ik nu pas eigenlijk hoe fijn het is om samen te zijn met iemand die dezelfde doelen heeft in het leven, die ook hard werkt en een carrière wil. Hij begrijpt het wanneer ik 3 avonden op een week tot 23u moet werken, of wanneer ik tijdens het weekend moet gaan werken. Ik merk nu ook dat ik mijn toekomstperspectief heel erg heb moeten uitschakelen bij mijn ex, en dat is iets wat je imo niet hoort te doen in een relatie. Nu kan ik nadenken over een huis kopen (want het geld is er), trouwen en kinderen (want dat kunnen en willen we allebei), een carrière opbouwen (want dat begrijpt hij). In mijn vorige relatie had ik niet het gevoel dat ik die ruimte had om over mijn toekomst na te denken, en dat was voor mezelf niet eerlijk. Dus je moet erg goed nadenken wat jij wilt hierin.

**Geplaatst**: 09-01-17 17:05

Geplaatst: 09-01-17 17:05

Lijkt mij een lastige situatie... Geduld lijkt mij de beste oplossing. Toen ik met de havo gestopt was, wist ik ook totaal niet wat ik wilde kwa carriere dan, ik wilde toen het liefste huismoeder worden. Nu is het andersom, ik weet nu welke richting ik wil doen, wat ik wil studeren. En dat pas na 7 jaar.
Zelf herken ik het niet, hou erg van mijn vrijheid, moet er niet aan denken dat ik nu al getrouwd zou zijn en twee straten van m'n ouders zou wonen met 3 kinderen :')

Ik heb zelf nog zoveel doelen, dat ik soms niet weet waar ik moet beginnen. Mijn familie zegt altijd dat ik 'van de hak op de tak spring' haha. Kun je niet met hem praten wat hij echt leuk vindt, waar hij gelukkig van wordt? Een lijst maken van zijn interesses en uitzoeken wat voor baan daar bij zou passen.

**Geplaatst**: 09-01-17 17:17

Re: Geen doel in het leven

Geplaatst: 09-01-17 17:17

Ik zat zo'n 10 jaar geleden in de situatie van je vriend. Voor de mensen in de omgeving moeilijk, maar voor jezelf ook als je echt geen fut meer hebt. Vaak is het geen kwestie van niet willen, maar gewoon niet kunnen. Uiteindelijk zag ik het licht, ben ik eerst heel simpel werk gaan doen (post bezorgen), vervolgens vrijwilligerswerk en inmiddels heb ik alweer jaren alles op de rails.

Het moet uit hem komen, maar als ik kijk naar mezelf werd het grootste gedeelte veroorzaakt door faalangst, ik was al zo vaak op mijn bek gegaan dat ik eigenlijk niets nieuws meer wilde proberen, het zou toch wel weer mis gaan. Pas als het knopje om gaat en de juiste hulp geboden wordt kan het beter worden. Iets vrijblijvends als vrijwilligerswerk kan dan een veilige opstap zijn naar meer.

**Geplaatst**: 09-01-17 17:24

Geplaatst: 09-01-17 17:24

Wat ik zo een beetje uit je antwoorden en begintekst kan opmaken...
Het zou me niks verbazen als hij in een depressie zit.
En op het moment dat jouw vriend in een depressie zit, zou ik als ik jou was vooral uit de redder-rol blijven. Niks is makkelijker dan in een steeds kleiner wordende comfort-zone blijven zitten terwijl je sociale omgeving alles wel voor je regelt.

Roepen dat het anders moet werkt vaak averechts. Hij weet dat het anders moet, maar het zou best kunnen dat hij in zijn hoofd simpelweg nog niet kan.
Zie het als een gebroken been, als mensen van je vragen om 5 kilometer te gaan wandelen is dat voor mensen die niks hebben een peulenschil, maar voor iemand met een gebroken been een enorme berg waar je overheen moet komen.

Wat ik hiermee wil zeggen, steun je vent. Help hem niet, maar zorg ervoor dat elke positieve stap in de richting gezien wordt. Ik denk dat het zeker goed is als hij hier met iemand anders over praat die niet zo dicht met zijn neus op hem zit. Dat geeft vaak ademruimte, namelijk.

Kap er vooral niet mee.. Wat ik zo lees in de reacties is zo vaak de makkelijke uitweg..
Maar als je de waarde van jezelf niet ziet, vind je jezelf niks waard.
En als dat het geval is, kun je ook niet zo hard voor je relatie vechten als je zou willen.
Je moet namelijk eerst gelukkig met jezelf zijn, dan kun je pas werken aan je relaties met anderen.
Ik denk dat daarin wel een glimpje van intrinsieke motivatie vanuit je vriend moet komen. Maar, maak dat bespreekbaar.
Niks hakt een groter gat in je overgebleven eigenwaarde tijdens een depressie van een relatie die uitgaat.

**Geplaatst**: 09-01-17 17:32

Geplaatst: 09-01-17 17:32

Lastig TS!

Mijn vriend had een tijd iets vergelijkbaars, ook met een boel argumenten waarom bepaalde banen/doelen niks voor hem waren (hij vond "simpele" baantjes te min, andere baantjes had hij geen diploma voor, een aanvullende opleiding wilde hij niet doen want daar werd hij toch alleen maar moe en depressief van, hij wilde liever professioneel muzikant worden, etc.). En een relatie wordt er ook niet echt beter op als je maar blijft hameren op dat hij een baan of studie moet zoeken, kan ik zeggen

Uiteindelijk heeft hij, vanaf zijn computer, een boel internetcursussen gevolgd in programmeren en heeft hij zelf een website en wat apps gebouwd. Hiermee is hij naar werkgevers gegaan, en nu heeft hij een goedbetaalde fulltime baan en heeft hij zelfs interesse in een carrière bouwen. Na afloop zei hij dat mijn constante "gezeur" hem wel irriteerde, maar dat hij wel blij is dat hij nu een fulltime baan (en geld!) heeft. Hij is vooral ook blij dat hij zélf zijn carrière heeft uitgekozen en niet op de vacatures van de pizzabakker om de hoek is ingegaan waar ik hem op had gewezen O:)

. Vooral zijn slaapritme (waardoor hij klaagde over vermoeidheid en depressiviteit) is beter geworden, waar hij eerder nauwelijks sliep 's nachts heeft hij nu een regelmatig ritme omdat hij 's ochtends op kantoor moet zijn.

Ik zeg niet dat jouw vriend het zo moet doen, maar ik denk wel dat je hem moet wijzen op dat hij zelf iets kan vinden, óók vanachter zijn computer, en dat je denkt dat een richting hebben hem gaat helpen.

Niet te pushy (want daar worden relaties niet leuk van) maar wel duidelijk. "Volgens mij ga je je beter voelen van een duidelijk dagritme".

(En ik zou de samenwoon-plannen nog even op de lange-termijn schuiven, dat lijkt me zonder stabiel ritme en stabiel inkomen niet verstandig.

Relaties uit mijn omgeving zijn uitgegaan door zo'n scheve verhouding in stabiliteit/ambitie + gaan samenwonen).

**Geplaatst**: 09-01-17 17:36

Geplaatst: 09-01-17 17:36

Les 1: je kunt iemand niet veranderen.

Je kunt tegen hem zeggen dat je je eraan stoort dat hij het allemaal wel best vind.
Je kunt ook zeggen dat je niet met iemand die zo weinig initiatief neemt verder wil.
Je kunt zeggen, onze levens zijn wel heel verschillend.

Probeer je voor te stellen of jij met zo iemand oud wil worden.
Of dat je het voor nu wel best vind maar weet dat dit het niet is.

Wat vind hij er zelf van?

En les 2:
Vanaf een jaar of 12, misschien nog wel eerder, is iemand zo gevormd, dan moet je zelf besluiten je leven op de rit te krijgen. Je zelfvertrouwen te hervinden.
Wat een ander ook zegt, met goede bedoelingen, komt niet binnen.
Misschien is het wel iemand die je met harde feiten om de oren moet slaan. Je kunt het proberen.

Maar in alle gevallen, hij moet zelf zo de balen hebben van zijn slachtoffergedrag, dat hij er iets aan gaat doen. Hulp zoekt!
Zolang hij gamed, heeft hij daar vast geen zin in, dat is de perfecte manier om passieve mensen daar te houden waar ze zitten, op hun kont met een spannend spel....yeahhh, daar is het leven.

Heb jij er zin in om zo door te gaan?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-17 18:04

Re: Geen doel in het leven

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-17 18:04

Bedankt voor alle reacties! Ik heb weer heel veel nieuwe inzichten gekregen en ik denk dat ik het niet te snel moet opgeven. Daarvoor hou ik teveel van hem hihi. Ik ga de komende maanden gewoon maar met hem praten en kijken hoe het gaat. Dat samenwonen gaat hem in de komende jaren ook nog niet worden. Ik moet mijn eigen financiële situatie zodanig zeker maken dat ik eerst een plekje voor mezelf kan huren. Daarna zien we wel verder. Ik denk idd dat hij nog enigszins depressief is en vooral heel erg faalangst heeft. Pushen gaat niet helpen, moederen ook niet. Ik blijf gewoon neutraal en we zien het allemaal wel. Ik hoop dat hij zichzelf eruit kan trekken. Vrijwilligerswerk is wellicht een hele goede eerste stap!

**Geplaatst**: 09-01-17 18:14

Geplaatst: 09-01-17 18:14

Ik vind dat jullie allebei nog heel erg jong zijn. Meestal weet je dan nog niet precies hoe je je leven wilt gaan invullen.Je vriend wil toch weer gaan studeren?Ik snap wel dat jij je eraan ergert als hij nu helemaal niets doet terwijl jij hard werkt.Zoals iemand hier al schreef lijkt het mij ook een goed idee dat jou vriend jou gaat helpen bij je werk.

**Geplaatst**: 09-01-17 18:17

Re: Geen doel in het leven

Geplaatst: 09-01-17 18:17

Zorg er vooral echt voor dat je hem niet gaat moederen (dat sluipt er heel makkelijk in), dan kom je vast te zitten in een patroon waarbij hij de enige is die comfortabel zit en daar kom je niet meer uit zonder bij hem weg te gaan.

Eerst even voor jezelf alles op orde hebben en een jaar of wat dat volhouden is denk ik geen slecht idee zoals je al zegt.

**Geplaatst**: 09-01-17 18:23

Geplaatst: 09-01-17 18:23

Goof schreef:
Jij kan hem niet wakker schudden, hij moet dat zelf doen en zal dat enkel doen als hij het zelf wil, niet omdat jij het wil.
Ik zou zeggen (maar dat klinkt lekker makkelijk); neem wat afstand, begin er niet over, laat hem even zelf nadenken. Ga vooral door met je eigen leven dat je zo goed op orde hebt en blijf vooral daarin positief en actief.

Ik denk dat dit inderdaad de beste manier is. Toen ik jouw leeftijd had had ik ook zo'n vriend, eentje die alleen maar thuis was, geen ambities had, behalve misschien huisvader worden ofzo. Nu had hij daar (deels) zijn redenen voor, maar het frustreerde mij dat ik niemand had om mijn blijdschap mee te delen over goede studieresultaten, of dat hij het vervelend vond dat ik zoveel werkte (terwijl ik toch wel minstens 2-3 dagen in de week bij hem was). Achteraf gezien had ik er veel eerder mee moeten kappen, hij was actief mijn vorderingen in mijn leven aan het belemmeren en dat liet ik gewoon gebeuren helaas.

Nu zeg ik niet dat je bij hem weg moet

Maar bedenk je dat zijn instelling slopend kan zijn voor jou, en mocht nou blijken dat het toch op niks uitloopt tussen jullie, dan wil je ook niet dat je je al die tijd tegen hebt laten houden.

Dagritme is sowieso een goed idee. En: probeer hem toch naar de huisarts te krijgen. Ook al is pushy zijn vervelend, als je met hem afspreekt dat hij 1x met iemand gaat praten die dan zegt wat hij het best kan doen (of dat het allemaal wel prima is), dat dat voor jouw gemoedsrust gewoon goed is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-17 18:27

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-17 18:27

anjali schreef:
Ik vind dat jullie allebei nog heel erg jong zijn. Meestal weet je dan nog niet precies hoe je je leven wilt gaan invullen.Je vriend wil toch weer gaan studeren?Ik snap wel dat jij je eraan ergert als hij nu helemaal niets doet terwijl jij hard werkt.Zoals iemand hier al schreef lijkt het mij ook een goed idee dat jou vriend jou gaat helpen bij je werk.

We zijn ook nog jong haha. Ik weet wel precies wat ik wil en hoe ik dat wil bereiken. Ja mijn vriend wil nog gaan studeren, alleen weet hij nog niet wat. Ookal zijn we nog jong, ik heb als ik om me heen kijk zo het idee dat we heel erg achterlopen ofzo. Ik push mezelf daarom heel erg. Ik heb heel erg het gevoel dat ik allang het huis uit had moeten zijn omdat ik veel te oud ben om thuis te wonen bladiebla. Misschien is dat helemaal niet zo, maar dat heb ik mezelf ingeprent. Mijn werk is heel erg vakgericht(Ben tekenares/illustratrice). Ik doe alles zelf en omdat je toch wel enige kennis van het vak zou moeten hebben is het moeilijk om iemand(die niks met het vak heeft) mee te laten helpen.

Nomineer dit bericht ×