Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
dat kenmerkt die leeftijd en hoort erbij
verootjoo schreef:Volgens mij hebben alle 16- jarigen dat gevoeldat kenmerkt die leeftijd en hoort erbij
verootjoo schreef:Volgens mij hebben alle 16- jarigen dat gevoeldat kenmerkt die leeftijd en hoort erbij
kohtje schreef:Ik was ook heel jong volwassen door omstandigheden. Een troost je word vanzelf ouder.
Waarom zou je niet mee kunnen als je geen alcohol drinkt?
Maar een ding geef ik je mee, geniet ook van het kind zijn! Ik heb door omstandigheden dat niet echt kunnen zijn en nu vind ik dat echt jammer.
). En inderdaad veel zelfreflectie. Brainless schreef:Had ik ook;
Maar nu ik ouder ben (lees: 44 jaar) en ik kijk terug op die tijd weet ik nu dat ik echt (veel) minder volwassen was dan dat ik toen dacht dat ik was.
Mijn dochter (nu 15) heeft dat gevoel ook.
Maar het is echt (in mijn ogen) nog een meisje
Toen ik 16 was en nog op de middelbare zat had ik dat totaal niet, en geloof me, dan voel je je pas echt alleen tussen wat voor jou voelt als een groep kleuters 
. Onbevangen, speels, pretparken, festivals, speeltuin, sleeen, zandkastelen maken en kan nu juist veel beter overweg met mensen die jonger zijn. Veel van mijn leeftijd zijn al ingekakt en stoffig geworden en de muzieksmaak zit inmiddels kilometers uit elkaar. Ben oa een house en rap fan
.


met af en toe wat gekkigheid
Wel iets later dan mijn vrienden dan..
(of je leert van hun stomheid
)
eigenlijk heb ik er nooit problemen mee gehad dat ik volwassener was dan de rest en zocht gewoon vrienden uit die dezelfde interesses hebben
laat je niet beperken door zoiets kleins, dat uitgaansleven komt nog wel en dan heb je nog tijd genoeg. Goof schreef:verootjoo schreef:Volgens mij hebben alle 16- jarigen dat gevoeldat kenmerkt die leeftijd en hoort erbij
Hier ben ik het wel een beetje mee eens ja,.
Iedereen krijgt rond die periode de drang om volwassen te zijn en zelfstandig(er) te worden, loskomen van je ouders. Dat is heel normaal.
Fijn dat ze je die mogelijkheid bieden op deze manier, top!
Het komt bovendien ook niet kinderlijk of koppig over zoals de meeste 16jarigen wel over komen. 
Even geduld. Tot die tijd denk ik dat je ouders erg goed gereageerd hebben op de situatie.
Waarom bespreek je je "angst" tov je vrienden eigenlijk niet met ze? (dat je je voelt als een blok aan het been.).
Gianti schreef:Heel erg herkenbaar. Veel meegemaakt in mijn leven en daardoor vroeg "volwassen" geworden. Zelfs nu ik 21 ben merk ik nog verschil.
Maar pas op dat je niet neer gaat kijken op mensen van je leeftijd, van "dat kinderachtige gedoe" ofzo. Dit maakt nml die afstand alleen maar groter

Voelde mezelf ook heel volwassen en nu merk ik pas wat volwassen inhoudt. Maar daarom zijn we ook 8 jaar verder