Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Achteraf bekeken ben ik de idioot geweest om me zo lang te laten doen hoor. We moesten documenten op stellen. En door faxen. Ander meisje stelde ze op en faxte ze door, ik moest ze eerst laten controleren. Alle info stond er in maar vervolgens besloot hij dat iets toch vet gedrukt moest, dus deed ik het opnieuw, terug controleren, dan moest er weer iets anders en zo deed ik hetzelfde k*tdocument soms wel 5 keer dat zelfs mijn collega's zeiden "joh *leidinggevende* ga je niet wat ver?" maar dat vond hij niet. )
Nu geef ik ook eerlijk toe dat ik een verzameling van onvoorspelbare chronische aandoeningen ben dus dat zal zeker niet mee werken aan mijn ervaring met werkgevers.) Ayasha schreef:Het verschil tussen jouw moeder en TS is dat jouw moeder geen "ziekte" heeft die haar beperkingen op legt en haar een "risico factor" maken voor bedrijven. (ja sorry TS dat ik het zo om schrijf maar in mijn ervaring zien veel werkgevers het helaas gewoon zo.Nu geef ik ook eerlijk toe dat ik een verzameling van onvoorspelbare chronische aandoeningen ben dus dat zal zeker niet mee werken aan mijn ervaring met werkgevers.)
Anoniem schreef:Had okmok vanochtend even een dipje nadat het reïntegratie bedrijf weer eens liet blijken niets te hebben ondernomen.
Daar baal ik dan giga van.
Op 5 december moet ik weer naar de UWV-arts. Overigens een fijne arts, en ook verpleegster die mijn dossier bijhoudt
Sinds mijn afstuderen heb ik eigenlijk altijd onder mijn niveau gewerkt, en ook in een branche die ik eigenlijk helemaal niet wil. Juist dit, dat ik steeds in de verkeerde banen terecht kwam, heeft er aan bijgedragen dat ik nu tot asmoleculen ben geburn-out
Maar het was natuurlijk niet de enige oorzaak.