Ik ben 2 weken terug begonnen aan een master op een universiteit maar tot op dit moment heb ik weinig tot geen motivatie.
Ik ben al vanaf mijn 18e aan het studeren (een jaar verpleegkunde, daarna 3 jaar een lerarenopleiding, tijdens de lerarenopleiding een pre-master van een half jaar kunnen doen en zodoende bij deze 1 jarige master Onderwijskunde terecht gekomen). Mijn situatie is vrijwel uniek, ik mag namelijk een master doen zonder dat ik een bachelor heb afgerond. De bachelor mag ik niet afmaken, daarvoor in de plaats heb ik een associate degree behaald (een diploma voor 2 jaar van de 3 jaar)
Maar, ik kan gewoon geen motivatie meer vinden. Al een paar dagen ben ik op zoek naar oplossingen, maar die lijken heel beperkt omdat ik enkel een associate degree heb behaald op het HBO. Zo ben ik geïnteresseerd in een IT traineeship van bijv. Calco. Het spreekt me erg aan om te leren en daarnaast te werken (en dus ook een salaris te krijgen).
Ik vind het gewoon zo stom van mezelf, dat ik niet goed weet wat ik wil. Ook wil ik niet weten wat mensen om mij heen wel niet denken (als in; wanneer is die nou eindelijk eens klaar met studeren? en wanneer weet ze wat ze wil). Mijn vriend werkt namelijk fulltime en daardoor kunnen we in zijn koophuis wonen. Ook hij kijkt uit naar het moment dat ik ga werken en kan meebetalen aan het huis. En dan nog maar niet te denken aan mijn studieschuld..
Ik vind zelf dat ik deze eenjarige master moet afronden, want wat is nou een jaar. Maar ik vind het zo moeilijk om er voor bezig te gaan. Voor morgenavond 23:59 moet er een verslag van maximaal 1500 woorden klaar zijn en ik heb nog niks op papier

Wat zouden jullie doen in mijn situatie?
). Ken veel mensen met een studieschuld, de meesten betalen rond de €60 per maand terug, dus zo hoog is dat niet.