Geplaatst eigenlijk vanaf jongs af aan al bezig geweest met deze sport. Ken je dat moment dat je op een koninginnedag rondloopt en op een gegeven moment een muziek fanfare ziet rondlopen. zo ja, dan ken je vast dit gevoel. Zo niet, je bent er vast wel eens een tegen gekomen. voor zo'n fanfare liepen in die tijd majorette meisjes. geweldig vond ik dat! meteen met me moeder overlegt of ik de mogelijkheid om dit ook te doen. Moeders had beloofd dat ik op majorette mocht zodra ik mijn B zwemdiploma had gehaald ( niet dat ik daar support bij nodig had want was echt een waterrat en heb in totaal 14 diplomas gehaald). Maar op mijn 5e had ik mijn B diploma en starte ik met majorette, beetje meeloperij want eigenlijk besefte ik nog niet echt wat het voor mij ging betekenen in de toekomst. na een half jaar veranderde het in colorguard. dus voor een normaal mens ipv een majorette stok met een vlag, een rifle (geweer) en een sabel( mes). het kreeg over het algemeen dus een stoerdere uitstraling. De jaren die volgde werd deze sport steeds belangrijker voor me.
Je kent het wel, je leert vrienden kennen, je vind de sport leuk. Maar dit was anders. Het is voor mij te vergelijken als je geeft een toneelstuk op een podium, je maakt een grap en als response van het publiek krijg je een hard gelach. het moment dat je het gevoel krijgt dat je grap geslaagd is. Ik met een groep van 20/40 man (alleen de guard) maak een show. meestal met een thema. en die voer je uit voor een publiek. Wat je van zo'n publiek terug krijgt is bijzonder.
Al een paar jaar draaide ik mee op nederlandse top. Sensation uit Amersfoort. Mijn lust en mijn leven. Mijn familie en mijn vrienden. Dat is een ploeg waar ik alles voor opzij zou willen zetten. Met 21 uur trainen in de week, word het toch al wel een beetje jou wekelijkse besteding en begint het toch een deel van jou week te overheersen. heerlijk vind ik het zo veel trainen. maar ja voor mij kan het nooit genoeg zijn! dus ik wilde nog een stap hoger in Amerika. Afgelopen zomer heb ik voor 3 maanden mee gedraaid in amerika. een club waar je voor 3 maanden dag en nacht mee leeft. een club waar je dagelijks 12 uur mee traint en s' nachts doorreist naar een andere staat. voor een groot aantal mensen zou dit teveel zijn geweest. wat een lol is daar aan? nou een simpel antwoord voor mij is Familie. ik heb een 2e familie er bij gekregen. Misschien een familie die mij nog wel beter begrijpt dan, dan mij eigen familie
een groep mensen die de zelfde beslissingen maakt en met het zelfde doel komt.Het was wel grappig ik was van de week met mijn moeder in het ziekenhuis voor een trombose been. En we kwamen in gesprek over een lange vliegreis. of dat de oorzaak kon zijn van haar trombose been. Maar ik had juist een lange vliegreis gemaakt. Toen ik vertelde over wat ik had gedaan kreeg ik een ontzettend rood gezicht van de verpleegster naar mij toe gericht. met de vraag : ik herkende je achternaam niet, maar heb je meegedaan met de olympische spelen? toen kreeg ik pas het besef op hoe hoog niveau ik eigenlijk heb gepresteerd de laatste weken.
ik ga jullie met een paar foto's een beeld geven van mijn zomer
nouja mijn zomer begon in het vliegtuig. een reis van 16 uur. om op plaats van bestemming aan te komen
En dan kom je aan. ik zal jullie voorstellen de boston crusaders. een groep van 150 jongeren. allemaal onder de 21 jaar. en stuk voor stuk hebben ze met nog 1000den mensen auditie gedaan voor hun plekje in dit korps
de eerste maand bestond voornamelijk uit slapen en trainen. slapen deed je in een sporthal met alle 150 man samen en trainen deed je op een football veld.
op 16 juni vertrokken we op tour. dit betekend 's nachts heb je ritten van 6/7/8/9 uur in de bus en reis je van staat naar staat en overdag train je ongeveer nog 12 uur. tenzij je een show had 's avonds, dan trainde je 6/8 uur.
Een show wat houd dat in? nouja je hebt een publiek van een paar duizend man, en daar laat jij zien wat jij de afgelopen maanden met alle 150 man hebt voor bereid. (simpele uitleg haha)
tijdens deze tour ook nog een vrije dag in disney land gehad. (hadden er 's ochtends een parade, en 's middags waren we vrij om te gaan)
nouja en dan de laatste dag de finals. we zijn 12e van de wereld geworden en mochten met alle top 12 op het veld staan. ons korps zie je helemaal rechts op het veld
o en of mensen zich nog afvragen of colorguard een sport is. ik ben 13 kilo in 3 maanden afgevallen ( met 4 maaltijden per dag op amerikaanse wijze)
Misschien ooit 
Toen ik verhuisde stopte ze ermee.. 
