Ik mag bijna niks van mijn ouders..

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Paardje_x
Berichten: 137
Geregistreerd: 21-02-13

Ik mag bijna niks van mijn ouders..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-16 11:07

Heey! Ik ben nu net 17 jaar geworden en ik word soms echt gek van mijn ouders. Ze laten me amper iets doen en laten me totaal niet los, ze laten merken dat ze het een soort van 'verbieden' om een vriend te nemen, met jongens omgaan was al een 'shock' voor ze, ik kan dus niet normaal met mijn vrienden omgaan na mijn moeders reactie: ik weet niet wat je allemaal doet met die jongens hoor.. Logisch toch dat ik dan veel ga liegen? Als ze me niet vertrouwen.
Ik zit hier best erg mee.. Ik kan nooit mijn vrienden mee naar huis nemen en écht mezelf zijn. (Mag ook geen jongens mee naar boven)
Mijn moeder is christelijk en is erg van geen seks voor het huwelijk en ze denkt ook meteen dat ik me daaraan hou.

Nu wil ik een dagje naar een camping waar ik veel vrienden heb gemaakt, maar nee het mag niet omdat ze bang zijn dat ik daar een vriendje heb. Ik ben 17 en alsnog mag ik niet even met de trein naar vriendinnen die ik al een jaar niet heb gezien..

Hoe moet ik hiermee omgaan? Ze verbieden me zoveel en gaan meteen raar denken over veel.

Alvast bedankt voor het meedenken :)

Yvette81

Berichten: 465
Geregistreerd: 29-08-15

Re: Ik mag bijna niks van mijn ouders..

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 11:12

Lieve TS.

Ga met je ouders in gesprek. Leg uit hoe belangrijk je vrienden voor je zijn. Hoe graag je met ze om gaat. Waarom je ze ook een keer thuis wilt uitnodigen. En dat dit helemaal los staat van seks.
Het beste kun je hier over praten. Vooral vertellen wat je wilt en hoe je je nu voelt Door de situatie.

luuntje

Berichten: 15689
Geregistreerd: 18-08-04
Woonplaats: Nieuw-Vennep

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 11:13

Voor moeders valt het niet mee om je kind los te leren laten.
Maar voor jou knap lastig.

Welke dingen vind jij echt belangrijk om wel te mogen?
En waarom wil je moeder niet dat je alleen met de trein gaat?

Paardje_x
Berichten: 137
Geregistreerd: 21-02-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-16 11:17

luuntje schreef:
Voor moeders valt het niet mee om je kind los te leren laten.
Maar voor jou knap lastig.

Welke dingen vind jij echt belangrijk om wel te mogen?
En waarom wil je moeder niet dat je alleen met de trein gaat?


Ik mag opzich wel met de trein, maar ik moet dan 2,5 uur heen en terug en mijn moeder vind het raar dat ik daar zo graag heen wil, ze denkt meteen dat ik daar rare dingen ga doen ipv gewoon met vriendinnen die ik al een jaar niet heb gezien..

elenaMM77

Berichten: 9548
Geregistreerd: 20-05-14
Woonplaats: Helmond

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 11:17

Ouders huis, ouders regels.

Het ene ouder paar is strenger dan het andere.

Met achtien jaar ben je volwassen en zou je kunnen besluiten om je vleugels uit te slaan om het leven te leiden dat je zelf wilt leiden.

Wellicht zijn ze overprotective waar het neerkomt op vriendjes over de vloer, maar je hebt er 17 jaar mee geleefd, dat ene jaartje kun je ook nog wel opbrengen..

volwassen worden is een wisselwerking.. Je geeft zelf al aan dat je veel liegt, dus je ouders zien daardoor ook weer de bevestiging dat je in hun ogen niet volwassen genoeg bent om je eigen beslissingen te nemen en in het wild los te lopen.

enige wat je zou kunnen doen is een volwassen gesprek met ze aan gaan. Je staat op de drempel van volwassenheid, wat hebben zij nodig om jou toe te staan om ook volwassen te worden..

Ik zou het topic seks maar even buiten beschouwing laten, als zij seks voor het huwelijk als een struikelblok zien, laat dat topic dan onbesproken en respecteer hun standpunt.. of je je er nu wel of niet wat mee doet.


En wellicht je ouders meer betrekken in wat je in het algemeen bezighoud..
Wellicht als ze al heel vroeg hadden geweten van de uitnodiging van vrienden en ze wisten met welke vrienden je contact hebt (net zoals jij weet wie de kennissen van je ouders zijn), dan hadden ze waarschijnlijk helemaal niet zoveel achter het uitje gezocht?

Heb je ze misschien pas laat om 'toestemming' gevraagd terwijl je al min of meer had toegezegd aan je vrienden om te gaan.. Zodat je eigenlijk tussen twee vuren komt, 1. je ouders 2. je vrienden voor wie je niet voor gek wilt staan omdat je niet zou mogen?.. Dan krijg je dus een soort padstelling tussen jou en je ouders, waardoor je ouders misschien denken dat het om veel meer gaat dan een dagje naar oude vrienden?

Paardje_x
Berichten: 137
Geregistreerd: 21-02-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-16 11:21

elenaMM77 schreef:
Ouders huis, ouders regels.

Het ene ouder paar is strenger dan het andere.

Met achtien jaar ben je volwassen en zou je kunnen besluiten om je vleugels uit te slaan om het leven te leiden dat je zelf wilt leiden.

Wellicht zijn ze overprotective waar het neerkomt op vriendjes over de vloer, maar je hebt er 17 jaar mee geleefd, dat ene jaartje kun je ook nog wel opbrengen..

volwassen worden is een wisselwerking.. Je geeft zelf al aan dat je veel liegt, dus je ouders zien daardoor ook weer de bevestiging dat je in hun ogen niet volwassen genoeg bent om je eigen beslissingen te nemen en in het wild los te lopen.

enige wat je zou kunnen doen is een volwassen gesprek met ze aan gaan. Je staat op de drempel van volwassenheid, wat hebben zij nodig om jou toe te staan om ook volwassen te worden..

Ik zou het topic seks maar even buiten beschouwing laten, als zij seks voor het huwelijk als een struikelblok zien, laat dat topic dan onbesproken en respecteer hun standpunt.. of je je er nu wel of niet wat mee doet.


Ik heb ook echt nog geen seksleven of iets dus dat doet er ook niet toe, maar ze laten me voelen dat ik amper normaal met jongens om kan gaan, ik hoef echt niet alles te mogen, maar soms vind ik het gewoon te ver gaan waar sommige dingen ook onder lijden en ik zo veel moet afzeggen omdat het gewoon niet 'kan'..
Ik heb het inderdaad maar een avond van te voren gezegd, maar ze wisten er al wel iets vanaf

bakkabouter

Berichten: 5298
Geregistreerd: 01-03-03
Woonplaats: Antwerpen - België

Re: Ik mag bijna niks van mijn ouders..

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 11:25

Ideetje dat vroeger bij mijn ouders eventueel had kunnen werken. Misschien kan je vragen of zij je naar de camping willen brengen? Zelfs al is dat logistiek niet haalbaar, dan geef je daarmee wel een duidelijk signaal dat er daar niks is dat je wil verbergen.

Sammie

Berichten: 71592
Geregistreerd: 04-06-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 11:26

Het ligt er een beetje aan welke camping het is ts :D

En ja het zal verder een beetje geven en nemen zijn, voor ouders is loslaten moeilijk maar bij pubers is het sowieso al snel 'ik mag niks en dat is gemeen'.

Minimus

Berichten: 1762
Geregistreerd: 10-08-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 11:31

Dit is misschien geen heel goed advies, maar ik ben uiteindelijk gewoon mijn gang gegaan. Ik koos mijn vrienden altijd zeer zorgvuldig, dat wisten mijn ouders, maar alsnog mocht ik (ook niet op die leeftijd) vanalles gaan doen. Ik weet wie mijn vrienden zijn, en ik weet dat ik verantwoordelijk ben. Ik ben dus gewoon mijn gang gegaan.

Het makkelijkst is om het ruim van tevoren aan te geven dat je plannen hebt met je vrienden. En meisje, stop met liegen. Daar maak je het alleen maar erger mee, want zo gaan je ouders je nooit vertrouwen. Al mijn vrienden waren jongens, daar hadden mijn ouders nooit problemen mee. Vrienden zijn vrienden en als het anders werd, gaf ik dat gewoon aan. Altijd eerlijk zijn naar je ouders, dat duurt wellicht lang en is soms vervelend, maar het is wel de beste weg. Hierin ga ik helemaal mee met elenaMM77.

Zelfs toen ik altijd eerlijk bleef naar mijn ouders, lieten ze me alsnog niet gaan. Op mijn 18e heb ik dan ook gewoon mijn eigen plan getrokken en ging mijn eigen ding doen. Ze zien nu in dat ik dat toendertijd ook best kon, maargoed die tijd is geweest.

Succes

Annettu_

Berichten: 2293
Geregistreerd: 15-08-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 11:33

Ik zat precies in dezelfde situatie. Tot mijn 18de kunnen volhouden en toen ging ik vol in protest. Ik zeg niet dat ik gelijk alles deed wat verboden was. Maar als het weekend was, wou ik naar buiten en dat ging ik. Alsnog netjes om 11 uur thuis. Als ik uit wou. Ging ik, maar altijd netjes laten weten en thuis komen. Door dit te doen leerden ze mij vertrouwen ookal gingen ze door het lint.

Paardje_x
Berichten: 137
Geregistreerd: 21-02-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-16 11:34

Minimus schreef:
Dit is misschien geen heel goed advies, maar ik ben uiteindelijk gewoon mijn gang gegaan. Ik koos mijn vrienden altijd zeer zorgvuldig, dat wisten mijn ouders, maar alsnog mocht ik (ook niet op die leeftijd) vanalles gaan doen. Ik weet wie mijn vrienden zijn, en ik weet dat ik verantwoordelijk ben. Ik ben dus gewoon mijn gang gegaan.

Het makkelijkst is om het ruim van tevoren aan te geven dat je plannen hebt met je vrienden. En meisje, stop met liegen. Daar maak je het alleen maar erger mee, want zo gaan je ouders je nooit vertrouwen. Al mijn vrienden waren jongens, daar hadden mijn ouders nooit problemen mee. Vrienden zijn vrienden en als het anders werd, gaf ik dat gewoon aan. Altijd eerlijk zijn naar je ouders, dat duurt wellicht lang en is soms vervelend, maar het is wel de beste weg. Hierin ga ik helemaal mee met elenaMM77.

Zelfs toen ik altijd eerlijk bleef naar mijn ouders, lieten ze me alsnog niet gaan. Op mijn 18e heb ik dan ook gewoon mijn eigen plan getrokken en ging mijn eigen ding doen. Ze zien nu in dat ik dat toendertijd ook best kon, maargoed die tijd is geweest.

Succes


Dankjewel :)
Maar echt niet liegen word wel moeilijk, ik ben ook echt eerlijk over veel dingen hoor maar als ik wat drink bv mag ik nergens meer naartoe, als ik alleen met jongens ben denken ze dat er rare dingen gebeuren, gaan ze me heel raar aankijken en vinden ze t heel raar.. En dat vind ik echt niet fijn.

croyslover

Berichten: 1510
Geregistreerd: 29-03-13
Woonplaats: bij de rest

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 11:34

ga in gesprek met je ouders!
ik mag best veel van mn ma, gelukkig.
succes!

Szan

Berichten: 6647
Geregistreerd: 29-03-08

Re: Ik mag bijna niks van mijn ouders..

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 11:36

TS, probeer wel echt eerlijk te zijn naar je ouders. Liegen vergroot voor hen alleen maar de achterdocht en het wantrouwen. Dat zal alleen maar averechts werken.

Paardje_x
Berichten: 137
Geregistreerd: 21-02-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-16 11:39

Szan schreef:
TS, probeer wel echt eerlijk te zijn naar je ouders. Liegen vergroot voor hen alleen maar de achterdocht en het wantrouwen. Dat zal alleen maar averechts werken.


Ik probeer zo veel mogelijk eerlijk te zijn, maar soms is dat zo lastig, dat ik dan echt bijna helemaal niks meer kan. Ik verdraai alleen soms wat verhalen, omdat mijn ouders bijna alles 'raar' vinden..

420BlazeIt

Berichten: 2106
Geregistreerd: 10-12-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 11:40

Ik ben totaal van het padje afgedwaald sinds ik niet meer bij mijn moeder woon die me netjes in bedwang hield. Zodra je met de verkeerde jongens om gaat is het moeilijk er vanaf te komen/blijven. Als je moeder iets niet oké vind wat jij wel oké vind, leg dan rustig uit waarom jij het wel oké vind en kom tot een compromis. Je moet juist heel blij zijn met zo'n moeder :j
Laatst bijgewerkt door 420BlazeIt op 09-08-16 11:43, in het totaal 1 keer bewerkt

elenaMM77

Berichten: 9548
Geregistreerd: 20-05-14
Woonplaats: Helmond

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 11:43

TS..

misschien is het ook goed om niet te kijken naar wat je niet mag, maar hun reden daarbij.
En wat is jouw mening bij zoiets, niet dus dat het niet mag, maar bijvoorbeeld over het topic 'laat vertellen', of 'vertrouwen v.s. liegen'.

Op die manier sta je namelijk niet als 'twee kampen' in een issue, maar als een bijna volwassene die verschilt van mening met twee volwassene. Iets dat besproken en bediscussieerd kan worden in een goed gesprek, alleen zal de bijna volwassene zich nog even bij het besluit van de volwassene moeten neerleggen als het niet voordelig uitpakt.. Zo sta je ontspannender in een discussie.

Immers, om even het voorbeeld 'seks' aan te halen. Het stoort je in de OP dat je ouders als standpunt hebben geen seks voor het huwelijk vanuit hun geloofsovertuiging en koppelt dat aan de weerstand die ze hebben tegen vriendjes..

Maar in je reactie op mijn antwoord, geef je eigenlijk al aan dat je zelf nog helemaal geen behoefte hebt aan een seksuele relatie.. Maar toch gebruik je in het OP het argument 'zij vinden en ze denken dat ik mij daar dan ook aan houdt'.. Terwijl dat toch eigenlijk helemaal niet zou moeten uitmaken, want je hebt er zelf ook totaal nog geen behoefte aan.

Als je dat laatste nu als uitgangspunt neemt in een goed gesprek over meisjesvriendjes en jongensvriendjes.. dat ze voor jou eender zijn, vrienden, geen potientiele partners.. En ook gewoon open zijn in dat je nog helemaal geen behoefte hebt aan seksuele relaties en omgang. Dan denk ik dat je ouders op dat gebied zich ook veel meer kunnen ontspannen.. Immers hun overtuiging 'geen seks voor het huwelijk' is dan ook nog helemaal geen issue. en vandaar uit kun je dan ook bouwen aan een meer open relatie.. zodat als er een keer een vriendje komt dat je interesses wel wekt, dat je ook gewoon open die ontdekkingsreis in kunt gaan, al de niet met horizontale tango's in de toekomst. Immers je ouders weten dan van zo'n jongen, hebben jullie relatie zien ontwikkelen en jullie gevoelens mogen meekrijgen.. dan hebben jullie wellicht andere ideeën over het lakengevecht dan je ouders, maar dan is het puur een kwestie van acceptatie dat je kinderen anders zijn dan jezelf, in de wetenschap dat je jezelf niet zomaar ergens in stort ;)

Paardje_x
Berichten: 137
Geregistreerd: 21-02-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-16 11:56

elenaMM77 schreef:
TS..

misschien is het ook goed om niet te kijken naar wat je niet mag, maar hun reden daarbij.
En wat is jouw mening bij zoiets, niet dus dat het niet mag, maar bijvoorbeeld over het topic 'laat vertellen', of 'vertrouwen v.s. liegen'.

Op die manier sta je namelijk niet als 'twee kampen' in een issue, maar als een bijna volwassene die verschilt van mening met twee volwassene. Iets dat besproken en bediscussieerd kan worden in een goed gesprek, alleen zal de bijna volwassene zich nog even bij het besluit van de volwassene moeten neerleggen als het niet voordelig uitpakt.. Zo sta je ontspannender in een discussie.

Immers, om even het voorbeeld 'seks' aan te halen. Het stoort je in de OP dat je ouders als standpunt hebben geen seks voor het huwelijk vanuit hun geloofsovertuiging en koppelt dat aan de weerstand die ze hebben tegen vriendjes..

Maar in je reactie op mijn antwoord, geef je eigenlijk al aan dat je zelf nog helemaal geen behoefte hebt aan een seksuele relatie.. Maar toch gebruik je in het OP het argument 'zij vinden en ze denken dat ik mij daar dan ook aan houdt'.. Terwijl dat toch eigenlijk helemaal niet zou moeten uitmaken, want je hebt er zelf ook totaal nog geen behoefte aan.

Als je dat laatste nu als uitgangspunt neemt in een goed gesprek over meisjesvriendjes en jongensvriendjes.. dat ze voor jou eender zijn, vrienden, geen potientiele partners.. En ook gewoon open zijn in dat je nog helemaal geen behoefte hebt aan seksuele relaties en omgang. Dan denk ik dat je ouders op dat gebied zich ook veel meer kunnen ontspannen.. Immers hun overtuiging 'geen seks voor het huwelijk' is dan ook nog helemaal geen issue. en vandaar uit kun je dan ook bouwen aan een meer open relatie.. zodat als er een keer een vriendje komt dat je interesses wel wekt, dat je ook gewoon open die ontdekkingsreis in kunt gaan, al de niet met horizontale tango's in de toekomst. Immers je ouders weten dan van zo'n jongen, hebben jullie relatie zien ontwikkelen en jullie gevoelens mogen meekrijgen.. dan hebben jullie wellicht andere ideeën over het lakengevecht dan je ouders, maar dan is het puur een kwestie van acceptatie dat je kinderen anders zijn dan jezelf, in de wetenschap dat je jezelf niet zomaar ergens in stort ;)


Dankjewel voor je reactie :)
Ik praat er eigenlijk nooit over met mijn ouders, omdat ik dat best awkward vind, ik denk dat het meer ook is van mijn ouders dat ze het nog 'raar' vinden om een relatie te nemen omdat ik (volgens hun) met hele andere dingen bezig ben maar dus niet met dat.

MissBmx
Berichten: 4401
Geregistreerd: 20-05-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 12:01

Paardje_x schreef:
, ik kan dus niet normaal met mijn vrienden omgaan na mijn moeders reactie: ik weet niet wat je allemaal doet met die jongens hoor.. Logisch toch dat ik dan veel ga liegen? Als ze me niet vertrouwen.

Misschien heeft ze hier ook wel gelijk.
Je kan haar ook wat meer in een kijkje in je leven geven.
Ze laten inzien dat ze een verantwoordelijke en goede dochter hebben opgevoed, die wijs genoeg is om niet in 7 sloten tegelijk te lopen. En een gezond verstand heeft meegekregen waarin ze niet alleen met vreemde mannen mee gaat.
Laat wat van je horen, stel je vriendinnen voor en vertel over de mensen waar je mee omgaat, enz
Laatst bijgewerkt door MissBmx op 09-08-16 12:04, in het totaal 1 keer bewerkt

jorretje

Berichten: 3992
Geregistreerd: 30-08-05
Woonplaats: Blaricum

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 12:03

Szan schreef:
TS, probeer wel echt eerlijk te zijn naar je ouders. Liegen vergroot voor hen alleen maar de achterdocht en het wantrouwen. Dat zal alleen maar averechts werken.

idd.

Keer het eens om, hoe moeten je ouder jou vertrouwen als jij niet de (volledige) waarheid spreekt...
Nog 1 jaartje en je bent 18. zolang je bij je ouder woont zul je je moeten aanpassen.

Paardje_x
Berichten: 137
Geregistreerd: 21-02-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-16 12:05

Gillbo schreef:
Paardje_x schreef:
, ik kan dus niet normaal met mijn vrienden omgaan na mijn moeders reactie: ik weet niet wat je allemaal doet met die jongens hoor.. Logisch toch dat ik dan veel ga liegen? Als ze me niet vertrouwen.

Misschien heeft ze hier ook wel gelijk.
Je kan haar ook wat meer in een kijkje in je leven geven.
Ze laten inzien dat ze een verantwoordelijke en goede dochter hebben opgevoed, die wijs genoeg is om niet in 7 sloten tegelijk te lopen. En een gezond verstand heeft meegekregen waarin ze niet alleen met vreemde mannen mee gaat.


Mijn ouders weten echt wel dat ik zegmaar niet zo ben.. Maar het is enkel al ga ik met vrienden om dat ze dan zo al gaan denken, gewoon omdat ze het niet willen denken ze zo denk ik.. Wat de meeste ouders heel leuk vinden (als je een vriendje hebt, veel vrienden en een gezellige avond heb) vinden de mijne maar apart en dat 'hoort er niet bij' , zo iets..

Paardje_x
Berichten: 137
Geregistreerd: 21-02-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-16 12:05

jorretje schreef:
Szan schreef:
TS, probeer wel echt eerlijk te zijn naar je ouders. Liegen vergroot voor hen alleen maar de achterdocht en het wantrouwen. Dat zal alleen maar averechts werken.

idd.

Keer het eens om, hoe moeten je ouder jou vertrouwen als jij niet de (volledige) waarheid spreekt...
Nog 1 jaartje en je bent 18. zolang je bij je ouder woont zul je je moeten aanpassen.


Tuurlijk dat snap ik, maar als je 18 bent en nog thuis woont, mag je dan gewoon doen waar je echt zin in hebt?

elenaMM77

Berichten: 9548
Geregistreerd: 20-05-14
Woonplaats: Helmond

Re: Ik mag bijna niks van mijn ouders..

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 12:10

Nope lol,

hun huis hun regels..

maar op je 18e kun je wel besluiten dat je vertrekt en je eigen leven gaat opbouwen ;)

MissBmx
Berichten: 4401
Geregistreerd: 20-05-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 12:13

Daarom, geef ze een kijkje in je leven. Laat ze zien waar jij van geniet.
Het is spannend voor je ouders om hun dochter los te laten, als die dan wat mokkend reageert en ze hebben maar een vaag beeld dan zal dat moeilijker zijn.
Overleg bijv dat je wel met de trein gaat maar bel of app even als je in de trein zit, als je er bent, als je weer in de trein stapt of app een leuke foto?
Wie weet helpt dat of geef ze het telefoonnummer van de ouders van een van die vriendinnen, wie weet helpt dat

Paardje_x
Berichten: 137
Geregistreerd: 21-02-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-16 12:17

Gillbo schreef:
Daarom, geef ze een kijkje in je leven. Laat ze zien waar jij van geniet.
Het is spannend voor je ouders om hun dochter los te laten, als die dan wat mokkend reageert en ze hebben maar een vaag beeld dan zal dat moeilijker zijn.
Overleg bijv dat je wel met de trein gaat maar bel of app even als je in de trein zit, als je er bent, als je weer in de trein stapt of app een leuke foto?
Wie weet helpt dat of geef ze het telefoonnummer van de ouders van een van die vriendinnen, wie weet helpt dat

Ik heb inderdaad al gezegd dat ik bel wanneer ik er ben, en weer weg ga maar dat heeft ook niet geholpen.. Mijn moeder heeft meteen weer een soort excuus dat ze denkt dat ik daar een vriend heb en daarom zo graag heen wil. Het is toch doodnormaal om oude vriendinnen op te zoeken..

Ygritte

Berichten: 726
Geregistreerd: 11-06-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-16 12:33

Ik vind de adviezen die hier gegeven worden wel vreemd - "leg je er maar bij neer en ga dan op je 18e meteen het huis uit" lijkt me niet hét recept voor een gelukkig leven en stabiel begin van je volwassen en zelfstandige leven.

TS, als je met je ouders praat is het belangrijk dat je rustig blijft (niet gefrustreerd worden) en duidelijk uitlegt dat je géén vriendje hebt, dat je daar héél eerlijk over bent, maar dat je wél heel graag met vriendinnen af wil spreken en meer zelfstandig wil worden. Desnoods vraag je je ouders om je met de auto te brengen, en om een gesprek aan te gaan met je vriendinnen of ouders van je vriendinnen - die dan uit kunnen leggen dat je écht geen vriendje hebt en dat een beetje loslaten heel normaal en gezond is. Misschien hebben je ouders het idee dat kinderen van minder Christelijke ouders volledig losgeslagen zijn, dan kan het helpen voor je ouders om te praten met deze ouders en die kinderen om in te zien dat dat níét zo is: jouw vriendinnen hebben neem ik aan ook niet almaar seks en doen ook niet constant aan wilde feesten? Als je vriendinnen en de ouders van je vriendinnen duidelijk kunnen maken dat dat NIET zo is en ook dat jij niet liegt over dat je geen vriendje hebt, maakt dat ze misschien geruster en durven ze jou meer te vertrouwen, op advies van deze andere volwassenen. Toen ik bijvoorbeeld voor het eerst afsprak met mensen die ik via internet kende, gingen mijn ouders mee om kennis te maken en wat te praten, en dat maakte ze een stuk geruster omdat ze iedereen toen kenden en alles zelf konden inschatten. Misschien stelt meer betrokkenheid jouw ouders ook gerust. :j

Als je ouders je dan nog niet naar vrienden willen laten gaan, zou ik duidelijk laten merken dat je erg teleurgesteld bent zónder luid te gaan huilen of schreeuwen. Je zou rustig kunnen zeggen "Dat raakt me heel erg, ik had mij er erg op verheugd, en ik vind het vervelend dat jullie mij niet vertrouwen terwijl ik wel eerlijk ben." Vervolgens zou je kunnen vragen: "Waarom is dat?". Het kan best zijn dat je dan een open gesprek krijgt met je moeder over haar bezorgdheid, over wat ze zelf allemaal deed of wilde doen als tiener, en van daaruit kun je dan in gesprek over waarom die bezorgdheid over jou in het heden niet terecht is.

De sleutel is dus: wél laten zien dat je teleurgesteld en overstuur bent over hoe het gaat, zónder emotionele uitbarstingen te krijgen. Dat is lastig, maar een open en goed gesprek is wel een oplossing die meestal effectief is. Succes TS! :(:)