Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- Mirashiba
-
- Berichten: 416
- Geregistreerd: 26-10-11
Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken
Geplaatst door de TopicStarter : 19-07-16 00:02
Relatie topics, altijd populair. Misschien omdat iedereen het kent, het geluk dat het kan brengen maar ook het verdriet. Ongeveer een jaar geleden maakte ik ook een topic aan, over dat ik me jaloers voelde naar mijn vriend. Ik schaamde me ervoor, voelde me er schuldig over. Maar dat voorgevoel bleek helaas terecht; hij had dronken een ander meisje gekust tijdens de intro van zijn nieuwe studie.. Mijn hart brak, hij was de laatste persoon van wie ik zo'n actie had verwacht. We waren al 5,5 jaar samen, hebben lief en leed met elkaar gedeeld, zijn samen opgegroeid zowat en dan flikt ie me dat. Ik kon wel door de grond zakken.
Maar hij biechtte het zelf op en ik was natuurlijk nog steeds verliefd op hem en hij op mij. Ik hield van hem, hij betekende alles voor me. Dus ik gaf hem een tweede kans, de laatste. Het was de allergrootste fout die hij ooit had gemaakt en hij had er enorm veel spijt van. Ik heb mezelf denk ik nooit de tijd gegeven om écht boos op hem te zijn, ik wilde met hem verder want opgeven wat wij samen hadden; nooit.
Vóór zijn 'actie' prijsde ik mezelf het gelukkigste meisje op de wereld, ik was trots op onze relatie. We waren beste vrienden en waren na al die jaren nog steeds echt verliefd op elkaar. We waren net samen op een kamer gaan wonen in de stad waar we beiden begonnen aan een studie. Het zou een nieuwe fase van ons leven worden, weer een stukje zelfstandiger, volwassener.
Maar het begon dus als een hel, ik was geschokt. Ik kon het niet bevatten; hoe kon hij?! Ik probeerde hem te vergeven en hem weer te vertrouwen. Hij deed ontzettend zijn best en dat was fijn, het hielp me echt. Maar ik moest vanaf 0 beginnen, hij had me zo bedonderd, verraden. Nog steeds kan ik me niet voorstellen hoe hij dit heeft kunnen doen.
Sommigen zullen zeggen: een kus? In een dronken bui? Ach dat hoor erbij! Of dat is niks! Voor sommigen is vreemdgaan misschien pas als je maanden lang een affaire hebt of seks hebt met een ander. Die kus was voor mij in ieder geval genoeg om mijn vertrouwen in hem kwijt te raken en uiteindelijk maakte dat me zo onzeker als de pest. Omdat ik het nooit van hem had verwacht, vroeg ik me af of ik hem wel echt zo goed kende als ik dacht.
We hebben vanaf dat moment beiden ons best gedaan om het weer goed te laten komen en natuurlijk zijn er nog hele mooie momenten geweest. Maar ongeveer 2 maanden geleden merkte ik dat er iets mis was. Er was iets anders, de intimiteit was weg. Ik kreeg de liefste berichtjes, maar in real life gedroeg hij zich het tegenovergestelde. Afstandelijk, anders. Ik heb hem honderd keer gevraagd of er iets was, maar ik hoefde me geen zorgen te maken over ons.
Toen ik op een dag van het werk naar huis fietste belde ik hem en zei ik had ik een goed gesprek met mijn beste vriend wel kon gebruiken. Ik ging savonds naar hem toe en we gingen wandelen met de honden. Ik vertelde hem dat ik me zo onzeker voelde, dat ik over de domste dingen nadacht. Ik voelde me verschrikkelijk, ik was mezelf niet meer. Ik was een brok negativiteit en twijfelde aan alles, maar vooral aan mezelf, aan ons. Toen kwam het hoge woord eruit; hij wilde geen relatie meer, hij zag zijn toekomst niet met een vriendin. Pff.. Wat heb ik gejankt. We hebben beiden uren gehuild samen, want wij waren maatjes, beste vrienden. Wij zouden elkaars rolstoel duwen als we 80 waren, wij zouden voor altijd samen blijven. We konden beiden niet geloven dat het over was.
Hij voelde zich schuldig en vond dat hij het niet kon maken om het uit te maken terwijl ik hem een tweede kans had gegeven. Hij had die lieve berichtjes gestuurd omdat hij wilde dat hij zich zo nog voelde. Maar hij twijfelde al langer, hij was niet meer verliefd.
Dus toen kwam er een eind aan alle onzekerheid; ik hoefde me niet meer af te vragen of hij wel bij me wilde blijven, want dat wilde hij niet. Ik voelde een last van m'n schouders afglijden; ik hoefde niet meer bang te zijn. Niet meer bang te zijn om hem kwijt te raken, om weer bedrogen te worden. Ik vond de persoon die ik de laatste maand was niet oke, ik was niet blij met hoe ik was geworden. Die onzekerheid en negativiteit hadden mij volledig in hun macht. Toen het uit was heb ik twee dagen non-stop gehuild. Ik kon het niet geloven, ik had me altijd zo vastgehouden aan het idee dat we voor altijd bij elkaar zouden blijven. En dat idee, dat beeld van m'n toekomst was niet zomaar uit mijn hoofd.
In de weken daarna voelde ik me weer mezelf worden, nog steeds verdrietig, maar ineens gaf ik mezelf weer de ruimte. Ik merkte dat ik hem volgde in zíjn dromen en de mijne daardoor vergat. Ik hing zo aan hem, door alles wat er was gebeurd, dat ik mezelf misschien een beetje was kwijt geraakt. Ik voelde me ineens ook helemaal niet meer verliefd op hem, terwijl ik een week geleden nog zo gek op hem was. Misschien heb ik mezelf de laatste tijd voor de gek gehouden, omdat ik zo graag wilde geloven in het idee van voor altijd. Ook mijn gevoel van houden van veranderde, zo snel dat ik het niet kon geloven. Hoe kan ik me in zo'n korte tijd zo anders voelen over iemand? Was mijn liefde voor hem dan niet echt? Hoe kon dat gevoel zo snel verdwijnen?
In de war, dat ben ik nog steeds een beetje. Het is nu zoeken naar wat ik verder wil met hem; wil ik nog een beetje contact of totaal niet meer? Ga ik m af en toe appen, of moet ik dat niet doen? Wil ik echt vrienden blijven, of is dat beter van niet?
Er is helaas een handboek over hoe om te gaan met je ex. Ex. Wat een raar woord. Ik zie hem helemaal niet zo, hij was mijn vriend en nu niet meer, maar als ik ex zeg, dan klinkt dat zo ver weg.. alsof ik jaren geleden een keer een paar maanden wat met hem had.
Ze zeggen dat je ervan leert, wat ik natuurlijk niet geloofde. Maar het is zo, ik zie nu veel helderder wat de relatie met mij deed. Vanaf zijn actie maakte het me zelden nog gelukkig en vooral heel eenzaam en onzeker. Het ging zelfs zo ver dat ik niet meer blij was met wie ik was geworden. Ook zal ik nooit meer iemand een tweede kans geven, niet omdat ze dat misschien niet waar kunnen maken, maar omdat ik dat niet kan. Ik dacht dat ik hem weer vertrouwde, maar dat was niet zo. Ik wílde het zo graag, maar ik kon het niet.
Dat ga ik mezelf nooit meer aandoen. Als iemand zoiets doet, zit er iets niet goed in je relatie, of er nou drank in het spel was of niet. Dan is het moment daar om voor jezelf te kiezen.
En dat is wat ik nu doe, wat ik probeer. Ik ben niet opzoek, ik kies er nu voor om mezelf beter te leren kennen, erachter te komen wat ík belangrijk vind in het leven. Welke dromen ík heb, wat ík wil bereiken. En erachter komen dat ik het alleen ook red, dat ik sterk en onafhankelijk kan zijn en toch gelukkig. Daar ga ik nu voor, maar natuurlijk is het makkelijker gezegd dan gedaan. Natuurlijk heb ik mijn momenten waarop ik terug verlang naar zijn armen om me heen, zo graag met hem wil praten of bij hem uit wil huilen. Maar die momenten zijn er al minder vaak, minder hevig. Het gaat nog lang duren voordat ik over onze relatie van 6,5 jaar heen ben, hij zal altijd een deel van mijn verleden zijn. Maar uiteindelijk hoop ik dat ik er met een lach op terug kan kijken en verder kan gaan met alles wat ik ervan hem geleerd.
Pff, zo dat is toch een hele lap tekst geworden. Respect als je het allemaal gelezen hebt. Waarom ik het heb geschreven? Ik denk om mijn hoofd leeg te maken, het even van me af te schrijven. Ik denk dat het fijn is om met lotgenoten te praten die er ongetwijfeld en helaas veel zullen zijn. Het is fijn om te weten dat je niet alleen bent, dus voel je vrij om te reageren of een pb te sturen. Misschien kunnen we elkaar steunen of tips geven en motiveren om sterke vrouwen te worden.
- alexonline
-
- Berichten: 313
- Geregistreerd: 29-12-10
- Woonplaats: In het hoge noorden
Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken
Geplaatst: 19-07-16 00:18
- franka75
-
- Berichten: 11203
- Geregistreerd: 05-10-09
- Woonplaats: Den Haag
Geplaatst: 19-07-16 01:54
- Bon_charmeur
- Berichten: 1477
- Geregistreerd: 23-05-09
- Woonplaats: blijham
Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken
Geplaatst: 19-07-16 04:51
- eenitraM
- Berichten: 11029
- Geregistreerd: 24-08-06
Geplaatst: 19-07-16 05:54
alexonline schreef:Als een vaas kapot is gevallen kun je hem lijmen, maar het zal nooit de vaas zijn als weleer,..... Laat los en richt je op je nieuwe toekomst.
Eeeuh als de TS de vaas is, dan heb je het mis.
Komt goed TS. Je bent nooit slechter van deze relatie geworden. Nu weet je hoe het in de toekomst moet.
- Mastrootje
-
- Berichten: 2525
- Geregistreerd: 18-02-09
- Woonplaats: Zweden
- Steeph
-
- Berichten: 4357
- Geregistreerd: 02-02-15
- Olympia96
-
- Berichten: 3411
- Geregistreerd: 26-09-05
- Woonplaats: Drenthe
Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken
Geplaatst: 19-07-16 07:17
Jullie waren zo verweven met elkaar, letterlijk en figuurlijk, dat je eigen 'ik' ondersneeuwde. Op die leeftijd moet je ontdekken wie je zelf bent. Dat je ex het benauwd heeft gekregen snap ik volkomen. Het zegt niks over jou.
Laat het contact voor wat het is. Ga ontdekken wie jij bent en kijk dan of je als vrienden met elkaar om kan gaan. Sterkte in ieder geval!
- Maartje1990
-
- Berichten: 22443
- Geregistreerd: 05-06-06
- Woonplaats: Kessel (Limburg)
Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken
Geplaatst: 19-07-16 08:02
- Pikkepor
-
- Berichten: 3736
- Geregistreerd: 03-11-11
- Woonplaats: Toedeloe
Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken
Geplaatst: 19-07-16 08:49
Toen het met mijn ex uitging na bijna 7 jaar heb ik ook afleiding gezocht. Naast 2-3x paardrijden, nog gaan fitnessen en ik heb leren haken! Terrasjes en op stap (ik haat op stap gaan) met vriendinnen. En ik heb me volledig op school gestort (en na een tijdje tinder geïnstalleerd om te zien hoe ik in de markt lag
)Je komt er wel. Laat je gevoel gewoon even je gevoel zijn, dat mag best een tijdje. En geniet van alles. Ik hoop dat je net als ik toen, ook kan gaan inzien dat alleeb zijn ook heel fijn kan zijn uiteindelijk.
- mirriezz
- Berichten: 2020
- Geregistreerd: 12-02-14
Geplaatst: 19-07-16 08:50
alexonline schreef:Als een vaas kapot is gevallen kun je hem lijmen, maar het zal nooit de vaas zijn als weleer,..... Laat los en richt je op je nieuwe toekomst.
Maar soms he, wordt die vaas mooier door de manier waarop je de stukjes in elkaar lijmt. (Dat doelt dan meer op: je voelt je nu zelf misschien kapot, maar van sommige ervaringen wordt je een mooier mens)
- MarlindeRooz
-
- Berichten: 40287
- Geregistreerd: 27-02-10
Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken
Geplaatst: 19-07-16 08:57
- smileydees
- Berichten: 1687
- Geregistreerd: 03-03-11
- Woonplaats: in het westen v/h land
Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken
Geplaatst: 19-07-16 09:31
- Yunaa
-
- Berichten: 2725
- Geregistreerd: 02-10-08
- Woonplaats: De Veluwe
Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken
Geplaatst: 19-07-16 09:50
Geef jezelf de tijd om dit te verwerken. Nergens staat geschreven hoelang je mag 'rouwen'. Onderneem leuke dingen, Neem geen contact meer met hem op om jezelf te beschermen en ga genieten van het leven. Probeer jezelf weer terug te vinden, stap voor stap. Ooit kan je er weer op terug kijken met een glimlach, hier heb je nu alleen maar van geleerd.
- Mirashiba
-
- Berichten: 416
- Geregistreerd: 26-10-11
Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken
Geplaatst door de TopicStarter : 19-07-16 11:45
Dankjewel allemaal! Fijn om weer even de bevestiging te krijgen van dat het echt beter is zo.. Soms vergeet je dat weer een beetje.
Sinds het uit is gaat het steeds beter, ik denk natuurlijk nog wel aan hem maar niet zo vaak dat het me stoort. Wel super vreemd; ik droom sinds het uit is letterlijk élke nacht over hem. Positief of negatief, heel apart. Zou dit mijn 'manier' zijn om t te verwerken? Het begint wel een beetje vervelend te worden..
En nog iets waar ik tegenaan loop; het missen van de bevestiging. De bevestiging dat ik goed ben zoals ik ben, dat ik mooi ben, dat er iemand van me houdt. Herkennen jullie dat ook? Ik heb nog een lange weg te gaan en wil graag nog veel zelfverzekerder worden, maar merk dat ik dat soms echt wel kan gebruiken. (Als je moeder het zegt is het toch anders, haha
)Nogmaals bedankt voor de reacties, heel fijn dat jullie de moeite hebben gedaan om het helemaal te lezen!
- Maflinger_S
- Berichten: 12818
- Geregistreerd: 01-07-08
Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken
Geplaatst: 19-07-16 11:58
Beetje rare reactie misschien, maar ik heb destijds in je topic gereageerd en ik ben eigenlijk blij voor jullie dat jullie allebei je eigen weg aan het gaan zijn en jezelf aan het ontdekken zijn. Dat is namelijk de bedoeling van volwassen worden (en jezelf worden is trouwens een levenslange tocht).
- Mirashiba
-
- Berichten: 416
- Geregistreerd: 26-10-11
Geplaatst door de TopicStarter : 19-07-16 12:25
smileydees schreef:En zo voelde ik me ook, na een huwelijk van 22 jaar, 26 jaar samen. Wat is een kus, genoeg.... Alleen hij wilde niet meer gaan voor onze relatie maar voor die van hem met zijn jeugdliefde. Scheiding die bijna 3 jaar heeft geduurd. Ik krabbel nu weer op, ik wordt mezelf steeds meer. Vrouwenpower! We can do it =)
Oh, wat verschrikkelijk voor je!! Het is natuurlijk altijd erg, maar na 22 jaar huwelijk.. Pff, dan staat je wereld op z'n kop denk ik.
Maar goed van je dat je zo positief bent! Uiteindelijk redden we het allemaal wel, als we maar in onszelf geloven.
- Mirashiba
-
- Berichten: 416
- Geregistreerd: 26-10-11
Geplaatst door de TopicStarter : 19-07-16 12:27
mirriezz schreef:alexonline schreef:Als een vaas kapot is gevallen kun je hem lijmen, maar het zal nooit de vaas zijn als weleer,..... Laat los en richt je op je nieuwe toekomst.
Maar soms he, wordt die vaas mooier door de manier waarop je de stukjes in elkaar lijmt. (Dat doelt dan meer op: je voelt je nu zelf misschien kapot, maar van sommige ervaringen wordt je een mooier mens)
Ik denk ook echt dat je van deze dingen groeit als mens en er altijd wat van leert. Het is niet leuk, en lang niet altijd nodig, maar ik moet toegeven dat ik nu het uit is pas merk hoe het me veranderd heeft en ik heb nu al veel dingen 'ontdekt' over mezelf als persoon waar ik anders nooit achter was gekomen.
- Mirashiba
-
- Berichten: 416
- Geregistreerd: 26-10-11
Geplaatst door de TopicStarter : 19-07-16 12:30
renskep schreef:Heftig TS!
Toen het met mijn ex uitging na bijna 7 jaar heb ik ook afleiding gezocht. Naast 2-3x paardrijden, nog gaan fitnessen en ik heb leren haken! Terrasjes en op stap (ik haat op stap gaan) met vriendinnen. En ik heb me volledig op school gestort (en na een tijdje tinder geïnstalleerd om te zien hoe ik in de markt lag
Je komt er wel. Laat je gevoel gewoon even je gevoel zijn, dat mag best een tijdje. En geniet van alles. Ik hoop dat je net als ik toen, ook kan gaan inzien dat alleeb zijn ook heel fijn kan zijn uiteindelijk.
Wauw, wat sterk van je dat je er zo doorheen hebt geslagen!
En ik hoop dat ik t ooit fijn ga vinden om alleen te zijn, of in ieder geval het idee heb dat ik geen vriend nodig heb om gelukkig te zijn. Ik ben helaas niet echt iemand die graag alleen is, ben een te erge denker.
Maar ik ben ook inderdaad begonnen met fitness! Haha toevallig. Maar t helpt; je bent echt voor jezelf bezig, je werkt aan jezelf en even tijd voor jezelf. Ik vond t eerst niks maar nu begin ik er steeds meer plezier in te krijgen.
En iets wat ik ineens veel meer doe en wil dan eerder; dingen ondernemen met vriendinnen. Ben nooit van het op stap gaan geweest en ging ook echt niet mee, nu heb ik zelf voorgesteld een keer te gaan en spreek ik ook veel vaker af om wat te gaan doen.
- Huertecilla
-
- Berichten: 26923
- Geregistreerd: 19-02-03
Geplaatst: 19-07-16 12:56
Poep gebeurt. Verandering is een zekerheid. Verandering geeft nieuwe kansen.
Geniet van wat je hebt, geniet van de nieuwe kansen.
Wat er tussen igt is een leerervaring wat je gereedschap geeft voor nog beter zelforganizeren in die chaos.
Het vrouwenpower hier is iets wat bij/onder mannen niet bestaat.
De oorsprong is HEEL oud overigens en de mens als soort zit nog steeds zo, op matriarchaat georienteerd, in elkaar. Alleen is onze samenleving sinds het landbouwen anders georganiseerd en is het imo misplaatst in de moderne nauwe gezinscontext; is vrouwenpower slecht voor evenwichtige relaties met mannen en staat het gezamelijke leed beklagen het van je eigen leven genieten in de weg.
Dames; Get a life and LIVE it
omdat je het waard bent
- Courses
-
- Berichten: 10027
- Geregistreerd: 15-04-08
- Woonplaats: Tokyo
Geplaatst: 19-07-16 13:05
In een relatie moet het evenwicht goed zijn, 50/50. Tuurlijk kan het wel eens 70/30 of andersom zijn, maar 99% van de tijd moet je allebei je er goed bij voelen, even veel willen doen en er voor elkaar zijn. Ik vind het heel knap dat je je erover gezet hebt dat hij een andere dame gezoend heeft, ik denk niet dat ik dat zou kunnen.
In mijn verhaal had ik een relatie van 2 jaar, wat ongeveer 1,5 jaar geleden ineens op een dinsdagavond werd afgekapt door de andere partij met 'Ik wil met andere vrouwen naar bed en feesten deze zomer, dus ik wil het uitmaken'. Uiteindelijk heb ik nog 300 redenen gehoord, maar netjes was het niet. Ik heb 2 jaar lang alles in die relatie gestopt en desondanks dat het niet lekker liep had ik dit niet zien aankomen. Het heeft mij uiteindelijk een half jaar gekost weer normaal te functioneren. Meneer woont hier dichtbij, ik kreeg al een paniek aanval als ik naar de supermarkt moest en dacht hem tegen te komen, durfde niet meer met de bus, noem het op. Uiteindelijk kreeg ik na een half jaar een soort .. inzegening?
en is dat eigenlijk van de een op de andere dag over gegaan. We zijn nu 1.5 jaar later en ik heb een nieuwe (heeeele fijne) relatie, in de tussentijd heeft mijn ex mij meerdere malen benaderd, hangt hier rond mijn huis rond en wat is er uiteindelijk van zijn feestzomer terecht gekomen? Juist, niks. Ik heb in die 6 dramatische maanden zoveel momenten gehad dat ik 'm wou opbellen en smeken me terug te nemen en noem het op. Maar ik heb toen voor mezelf ook gekozen voor 'cold turkey' eraf en focussen op andere dingen. Tuurlijk ga je dingen missen, je was een enooorme tijd bij elkaar en dat is niet raar, dat is heel normaal. Maar straf jezelf niet af daarvoor. Huil alles eruit, kom erover heen, je word er uiteindelijk sterker door ook al lijkt dat op dat moment totaal niet zo
Wat voor mij er geholpen heeft is hem overal op te blokkeren zodat hij geen contact meer kon zoeken (maar ik ook niet, soort zelfbescherming) en niet continue maar de focus te leggen op 'Oh maar wat als hij er nu was'. Ja, hij is er niet meer omdat hij dingen heeft geflikt, de dingen die je mist wegen waarschijnlijk niet op tegen wat hij je geflikt heeft meis Go live your life
- josien_m_
- Berichten: 2820
- Geregistreerd: 23-11-09
- Woonplaats: Haule
Geplaatst: 19-07-16 13:46
- Mirashiba
-
- Berichten: 416
- Geregistreerd: 26-10-11
Geplaatst door de TopicStarter : 19-07-16 14:07
josien_m_ schreef:Ik vind het eerlijk gezegd nogal griezelig om te lezen dat een kus blijkbaar "het vertrouwen in de ander" zoveel ondermijnt dat de relatie stuk loopt. De wereld ontdekken, je eigen drijfveren onderzoeken, dat hoort toch bij het leven en zeker als je nog jong bent! In een relatie zo strak binnen een norm van gedrag zitten, pfoe! het zou me vreselijk benauwen. Elkaar ruimte laten in een relatie lijkt me zoveel fijner en meer ontspannen. Niet zo bang zijn, je niet afvragen of je wel de leukste/liefste enz bent, die onzekerheid voelen, er mee bezig zijn. Met jezelf dus, maar ook met het gedrag van je partner. Ook dat hoort natuurlijk bij het ontdekken van het leven, maar blijkbaar is er veel veranderd ten opzichte van nou laten we zeggen een jaar of 30 geleden en "mag" je veel minder experimenteren. Ik vind het bijzonder hoor om te lezen! Al zal deze norm ook niet voor iedereen gelden lijkt me.
Puur uit nieuwsgierigheid; zou jij het dan gewoon prima vinden als jouw partner, met wie je een relatie hebt, met een ander zoent?