Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Mirashiba

Berichten: 416
Geregistreerd: 26-10-11

Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 18-07-16 23:52

Hoi Bokt,

Relatie topics, altijd populair. Misschien omdat iedereen het kent, het geluk dat het kan brengen maar ook het verdriet. Ongeveer een jaar geleden maakte ik ook een topic aan, over dat ik me jaloers voelde naar mijn vriend. Ik schaamde me ervoor, voelde me er schuldig over. Maar dat voorgevoel bleek helaas terecht; hij had dronken een ander meisje gekust tijdens de intro van zijn nieuwe studie.. Mijn hart brak, hij was de laatste persoon van wie ik zo'n actie had verwacht. We waren al 5,5 jaar samen, hebben lief en leed met elkaar gedeeld, zijn samen opgegroeid zowat en dan flikt ie me dat. Ik kon wel door de grond zakken.
Maar hij biechtte het zelf op en ik was natuurlijk nog steeds verliefd op hem en hij op mij. Ik hield van hem, hij betekende alles voor me. Dus ik gaf hem een tweede kans, de laatste. Het was de allergrootste fout die hij ooit had gemaakt en hij had er enorm veel spijt van. Ik heb mezelf denk ik nooit de tijd gegeven om écht boos op hem te zijn, ik wilde met hem verder want opgeven wat wij samen hadden; nooit.

Vóór zijn 'actie' prijsde ik mezelf het gelukkigste meisje op de wereld, ik was trots op onze relatie. We waren beste vrienden en waren na al die jaren nog steeds echt verliefd op elkaar. We waren net samen op een kamer gaan wonen in de stad waar we beiden begonnen aan een studie. Het zou een nieuwe fase van ons leven worden, weer een stukje zelfstandiger, volwassener.
Maar het begon dus als een hel, ik was geschokt. Ik kon het niet bevatten; hoe kon hij?! Ik probeerde hem te vergeven en hem weer te vertrouwen. Hij deed ontzettend zijn best en dat was fijn, het hielp me echt. Maar ik moest vanaf 0 beginnen, hij had me zo bedonderd, verraden. Nog steeds kan ik me niet voorstellen hoe hij dit heeft kunnen doen.
Sommigen zullen zeggen: een kus? In een dronken bui? Ach dat hoor erbij! Of dat is niks! Voor sommigen is vreemdgaan misschien pas als je maanden lang een affaire hebt of seks hebt met een ander. Die kus was voor mij in ieder geval genoeg om mijn vertrouwen in hem kwijt te raken en uiteindelijk maakte dat me zo onzeker als de pest. Omdat ik het nooit van hem had verwacht, vroeg ik me af of ik hem wel echt zo goed kende als ik dacht.

We hebben vanaf dat moment beiden ons best gedaan om het weer goed te laten komen en natuurlijk zijn er nog hele mooie momenten geweest. Maar ongeveer 2 maanden geleden merkte ik dat er iets mis was. Er was iets anders, de intimiteit was weg. Ik kreeg de liefste berichtjes, maar in real life gedroeg hij zich het tegenovergestelde. Afstandelijk, anders. Ik heb hem honderd keer gevraagd of er iets was, maar ik hoefde me geen zorgen te maken over ons.

Toen ik op een dag van het werk naar huis fietste belde ik hem en zei ik had ik een goed gesprek met mijn beste vriend wel kon gebruiken. Ik ging savonds naar hem toe en we gingen wandelen met de honden. Ik vertelde hem dat ik me zo onzeker voelde, dat ik over de domste dingen nadacht. Ik voelde me verschrikkelijk, ik was mezelf niet meer. Ik was een brok negativiteit en twijfelde aan alles, maar vooral aan mezelf, aan ons. Toen kwam het hoge woord eruit; hij wilde geen relatie meer, hij zag zijn toekomst niet met een vriendin. Pff.. Wat heb ik gejankt. We hebben beiden uren gehuild samen, want wij waren maatjes, beste vrienden. Wij zouden elkaars rolstoel duwen als we 80 waren, wij zouden voor altijd samen blijven. We konden beiden niet geloven dat het over was.

Hij voelde zich schuldig en vond dat hij het niet kon maken om het uit te maken terwijl ik hem een tweede kans had gegeven. Hij had die lieve berichtjes gestuurd omdat hij wilde dat hij zich zo nog voelde. Maar hij twijfelde al langer, hij was niet meer verliefd.

Dus toen kwam er een eind aan alle onzekerheid; ik hoefde me niet meer af te vragen of hij wel bij me wilde blijven, want dat wilde hij niet. Ik voelde een last van m'n schouders afglijden; ik hoefde niet meer bang te zijn. Niet meer bang te zijn om hem kwijt te raken, om weer bedrogen te worden. Ik vond de persoon die ik de laatste maand was niet oke, ik was niet blij met hoe ik was geworden. Die onzekerheid en negativiteit hadden mij volledig in hun macht. Toen het uit was heb ik twee dagen non-stop gehuild. Ik kon het niet geloven, ik had me altijd zo vastgehouden aan het idee dat we voor altijd bij elkaar zouden blijven. En dat idee, dat beeld van m'n toekomst was niet zomaar uit mijn hoofd.

In de weken daarna voelde ik me weer mezelf worden, nog steeds verdrietig, maar ineens gaf ik mezelf weer de ruimte. Ik merkte dat ik hem volgde in zíjn dromen en de mijne daardoor vergat. Ik hing zo aan hem, door alles wat er was gebeurd, dat ik mezelf misschien een beetje was kwijt geraakt. Ik voelde me ineens ook helemaal niet meer verliefd op hem, terwijl ik een week geleden nog zo gek op hem was. Misschien heb ik mezelf de laatste tijd voor de gek gehouden, omdat ik zo graag wilde geloven in het idee van voor altijd. Ook mijn gevoel van houden van veranderde, zo snel dat ik het niet kon geloven. Hoe kan ik me in zo'n korte tijd zo anders voelen over iemand? Was mijn liefde voor hem dan niet echt? Hoe kon dat gevoel zo snel verdwijnen?

In de war, dat ben ik nog steeds een beetje. Het is nu zoeken naar wat ik verder wil met hem; wil ik nog een beetje contact of totaal niet meer? Ga ik m af en toe appen, of moet ik dat niet doen? Wil ik echt vrienden blijven, of is dat beter van niet?
Er is helaas een handboek over hoe om te gaan met je ex. Ex. Wat een raar woord. Ik zie hem helemaal niet zo, hij was mijn vriend en nu niet meer, maar als ik ex zeg, dan klinkt dat zo ver weg.. alsof ik jaren geleden een keer een paar maanden wat met hem had.

Ze zeggen dat je ervan leert, wat ik natuurlijk niet geloofde. Maar het is zo, ik zie nu veel helderder wat de relatie met mij deed. Vanaf zijn actie maakte het me zelden nog gelukkig en vooral heel eenzaam en onzeker. Het ging zelfs zo ver dat ik niet meer blij was met wie ik was geworden. Ook zal ik nooit meer iemand een tweede kans geven, niet omdat ze dat misschien niet waar kunnen maken, maar omdat ik dat niet kan. Ik dacht dat ik hem weer vertrouwde, maar dat was niet zo. Ik wílde het zo graag, maar ik kon het niet.
Dat ga ik mezelf nooit meer aandoen. Als iemand zoiets doet, zit er iets niet goed in je relatie, of er nou drank in het spel was of niet. Dan is het moment daar om voor jezelf te kiezen.

En dat is wat ik nu doe, wat ik probeer. Ik ben niet opzoek, ik kies er nu voor om mezelf beter te leren kennen, erachter te komen wat ík belangrijk vind in het leven. Welke dromen ík heb, wat ík wil bereiken. En erachter komen dat ik het alleen ook red, dat ik sterk en onafhankelijk kan zijn en toch gelukkig. Daar ga ik nu voor, maar natuurlijk is het makkelijker gezegd dan gedaan. Natuurlijk heb ik mijn momenten waarop ik terug verlang naar zijn armen om me heen, zo graag met hem wil praten of bij hem uit wil huilen. Maar die momenten zijn er al minder vaak, minder hevig. Het gaat nog lang duren voordat ik over onze relatie van 6,5 jaar heen ben, hij zal altijd een deel van mijn verleden zijn. Maar uiteindelijk hoop ik dat ik er met een lach op terug kan kijken en verder kan gaan met alles wat ik ervan hem geleerd.

Pff, zo dat is toch een hele lap tekst geworden. Respect als je het allemaal gelezen hebt. Waarom ik het heb geschreven? Ik denk om mijn hoofd leeg te maken, het even van me af te schrijven. Ik denk dat het fijn is om met lotgenoten te praten die er ongetwijfeld en helaas veel zullen zijn. Het is fijn om te weten dat je niet alleen bent, dus voel je vrij om te reageren of een pb te sturen. Misschien kunnen we elkaar steunen of tips geven en motiveren om sterke vrouwen te worden.

Duhelo

Berichten: 30088
Geregistreerd: 29-05-03

Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-16 15:25

Hk -> lzp

Brainless

Berichten: 30466
Geregistreerd: 19-07-03
Woonplaats: Munnekeburen

Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-16 15:30


Duhelo

Berichten: 30088
Geregistreerd: 29-05-03

Re: Vreemdgegaan, tweede kans, nu relatie verbroken

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-07-16 15:32

Dank je, dan zet ik deze op slot :)