Bokt.nl

kohtje schreef:

Samen met je zus het huis huren?
Niet er van uit gaan dat er nog gezorgd moet worden voor jullie.

Evelijn schreef:

Hele vervelende situatie... maar jullie kunnen je jeugd niet meer inhalen of overdoen.
Ga naar de huisarts vraag psychologische hulp en ga je EIGEN leven op orde maken.

KyaraMyBest schreef:

Ten eerste heel veel sterkte, wat een lastige situatie.
Is het geen optie om, al dan niet samen met je zus, een appartementje te huren? Dat is waarschijnlijk veel goedkoper dan het huis huren waar je nu woont. Als ik dit zo hoor, klinkt het inderdaad alsof dit geen twee jaar meer gaat duren.

KoudbloedKim schreef:

Ik kan je verder geen advies geven, maar wil je wel heel veek sterkte wensen.
Kan me voorstellen dat dit niet is wat je verwacht had van je vader en dat jullie een hoop hebben gemist in het leven.

DeMolenhoek schreef:

Evelijn schreef:

Hele vervelende situatie... maar jullie kunnen je jeugd niet meer inhalen of overdoen.
Ga naar de huisarts vraag psychologische hulp en ga je EIGEN leven op orde maken.

En waarom moet ik psychologische hulp hebben volgens jou? Ik ben daar al geweest en ze kunnen voor mij niet veel betekenen (zei de dokter zelf)

DeMolenhoek schreef:

Dus jij zou jou nog studerend kind ook gewoon achter laten? Ik zit meer met mijn zus dan met mij zelf eerlijk gezegd.

Evelijn: Daar heb je wel een punt...

DeMolenhoek schreef:

Dus jij zou jou nog studerend kind ook gewoon achter laten? Ik zit meer met mijn zus dan met mij zelf eerlijk gezegd.

Evelijn: Daar heb je wel een punt...

DeMolenhoek schreef:

Waarom? Ze woont op 20 minuten van de stad. Niemand is op kamers gegaan. Ze volgt een dure studie, die ze dan zelf zal moeten bekostigen, ik heb ook het geld niet om haar volledig op eigen kost te onderhouden en van mijn vader zal ik geen geld moeten verwachten voor haar. Stufie etc kennen we hier niet hoor. Dat kind kan dat nooit alleen bekostigen. Dus ja, achterlaten ja.

Citaat:

Tot wanneer kinderalimentatie betalen?

De alimentatie blijft in principe verschuldigd zolang het kind zijn opleiding niet heeft voltooid en minstens tot het meerderjarig is. De alimentatieplichtige mag niet stoppen met betalen wanneer het kind 18 is geworden maar wel nog studeert, voor zover de studies een normaal verloop kennen en het kind blijk geeft van voldoende ijver en bekwaamheid. In de praktijk kan dit laatste aanleiding geven tot discussies, waarbij uiteindelijk een rechter het laatste woord heeft. Een aantal principes vloeit evenwel uit de, talrijke, uitspraken, voort:

- de studies moeten een normale voortgang kennen. Tragische familiale omstandigheden of opvoedkundige verwaarlozing kunnen dan weer een verlenging rechtvaardigen;
- de ouderlijke plicht eindigt bij het verwerven van een einddiploma van het hoger onderwijs dat toegang geeft tot de arbeidsmarkt. Een bijkomende studie valt dus in principe niet meer onder de alimentatieverplichting;
- er moet rekening gehouden worden met de eigen inkomsten van de student;
Er moet rekening gehouden worden met de prioritaire onderhoudsaanspraak van het gehuwde kind t.o.v. zijn echtgenoot;
- de ouders moeten niet bijdragen in niet-noodzakelijke meeruitgaven van de student, zoals bv. de eenzijdige beslissing om op kot te gaan.

Er bestaat geen vast systeem om onderhoudsgeld te berekenen in België. Er bestaan evenwel een aantal formules aan de hand waarvan de alimentatie bij benadering berekend kan worden.

Storm schreef:

DeMolenhoek schreef:

Waarom? Ze woont op 20 minuten van de stad. Niemand is op kamers gegaan. Ze volgt een dure studie, die ze dan zelf zal moeten bekostigen, ik heb ook het geld niet om haar volledig op eigen kost te onderhouden en van mijn vader zal ik geen geld moeten verwachten voor haar. Stufie etc kennen we hier niet hoor. Dat kind kan dat nooit alleen bekostigen. Dus ja, achterlaten ja.

Dan zal ze moeten gaan lenen of stoppen met de studie en gaan werken om haar onderdak te kunnen betalen.
Het leven is soms niet eerlijk...

Damned schreef:

Ah je woont in belgie? Dan weet ik wel zeker dat voldoende geld krijgt hoor, als jullie alleen wonen krijgen jullie normaal een beurs (inschrijfgeld is dan 100 euro + elk jaar een vergoeding)
Ik heb ook een vriend die van zijn ouders is weggegaan en ik denk door het ocmw nu x aantal euro per maand krijgt, waardoor hij in een studio woont en gaat studeren, dus mogelijk is het wel!

Blijheid schreef:

Ik vind dat sommige mensen nogal hard uit de hoek komen. TS heeft het bepaald niet makkelijk, als je onverwachts zoiets op je dak krijgt is dat nogal nieuws, zeker als je verwacht juist méér steun te krijgen van je vader de komende tijd. Ik kan me heel goed voorstellen dat TS schrikt van het idee op zichzelf te moeten gaan, en bang is dat haar zusje opnieuw 'ontspoort' en vader helemaal niks meer wil bijdragen (financieel of qua tijd in het huishouden)

Een oplossing heb ik niet, wil je wel heel veel sterkte wensen

DeMolenhoek schreef:

Waarom? Ze woont op 20 minuten van de stad. Niemand is op kamers gegaan. Ze volgt een dure studie, die ze dan zelf zal moeten bekostigen, ik heb ook het geld niet om haar volledig op eigen kost te onderhouden en van mijn vader zal ik geen geld moeten verwachten voor haar. Stufie etc kennen we hier niet hoor. Dat kind kan dat nooit alleen bekostigen. Dus ja, achterlaten ja.

Cinderella schreef:

Wat zitten er toch simpele zielen op bokt .
Zo gek is het niet dat TS in de rats zit hierover. Ze is blij dat het eindelijk beter gaat tussen haar en vader en dan gebeurt dit. Vaders laat haar en zusje gewoon in de steek. Waarom zou vaders niet wat minder aan zichzelf denken en de TS en zusje ondersteunen zodat in ieder geval zusje haar opleiding kan afmaken? Sowieso lees ik vaker dat mensen heel simpel zeggen: joh pech gehad, je bent oud genoeg om op jezelf te gaan, maar wie bepaalt dat? Wie kan er kijken in de portomonee van TS en zusje? Wie kan kijken naar hun geestelijke gemoedstoestand? Het is wel hun vader die ze weer voor de zoveelste keer links gaat liggen.
TS ik zou toch een gesprek aangaan met je vader. Desnoods met zijn vriendin erbij, als je dan beter contact kan krijgen. Uitleggen hoe je je voelt en waar je zorgen vandaan komen over o.a. de opleiding van je zusje. Dit kun je het beste doen, als de gemoederen rustig zijn. Ik weet dat je het al geprobeerd hebt, maar ik zou toch blijven volhouden voor nu en hopen dat je vader met een wat betere oplossing gaat komen.