Lang verhaal kort, ik heb grote-mensen-leven-vrees.

Afgelopen jaren ben ik altijd (nouja, bijna altijd dan) een blije student geweest.
Na twee kneuzenjaren op de uni een paar studiepunten binnengesprokkeld, daarna naar het HBO gegaan en door de jaren heen gevlogen met twee vingers in mijn neus.
En nu heb ik een vrijstellingsaanvraag voor mijn minor in het laatste jaar gedaan.
Kreeg ik vandaag mail dat die goedgekeurd is. Holy crap!
Ook al was ik er vrij zeker van dat ik die mail zou krijgen, opeens krijg ik kriebels.
Dan ben ik dus zeg maar... Na de zomervakantie een student zonder studentlabel.
Werk, rondkomen met een 'echt' salaris (want gelukkig ben ik aangenomen bij mijn superawesome stage), grote-mensen-leef met structuur, regelmaat enzovoorts..
Ik voel mezelf heel stom, bang voor het onbekende..
Maar hebben hier meer mensen last van (gehad)?
Het zal vast wel loslopen, maar geen stufi meer en geen andere gekke dingen die horen bij het studentenleven.. Maar.. Financiële onzekerheidjes, 'leeg' gevoel (ik ben een beetje een gewoontediertje), m'n leven afstemmen met dat van mijn vriendin die nog dik een jaar aan de studie is.. Brrr!
Nu begonnen aan een nieuwe studie met veel plezier die ik waarschijnlijk ga afmaken, maar oh my, zo bang voor als ik klaar ga zijn. Gelukkig heb ik nog 2,5 jaar bachelor en 1-2 jaar master te gaan (


Nu ik bezig ben met een huis te kopen dringt het pas echt door dat ik volwassen word haha. Vind het leven als student eigenlijk wel heerlijk. Maargoed, het zal wel loslopen. Ik bekijk het gewoon per ding. 

het grote-mensen-leven. Wat een vrijheid. Máchtig.
?