Onze oudste dochter is een alleseter en roept iedere avond weer ; 'lekker mama', waarna mijn man me een keer met fronsende wenkbrauwen aankijkt en met een stukje vlees op de rand van z'n bord tikt. ' je hebt je best gedaan zegt hij geregeld. Onze jongste pikt met lange tanden wat van haar bordje wat ze er wél lekker uit vindt zien..
In het begin kon ik er wel om lachen, ach.. We eten weer.
Maar nu ik hard m'n best doe en het eigenlijk nog niet smaakt en vooral niet uitziet kan ik soms wel janken.
Ik heb een specialiteit volgens anderen, dat is nasi ( met krokánte kip zegt m'n zwager altijd
, de groente is óf te hard, óf kapot gebakken en bruin gebakken zal ik maar zeggen. Dit is nog m'n beste recept.Ook pasta gaat me nog redelijk af, en het koken van aardappelen en rijst mort me ook nog wel lukken..
Kook ik boontjes en zoek ik op hoelang ik ze moet koken zijn ze veel te hard, doe ik ze wat langer zijn ze weer slapslap.
Vlees is altijd nog rouw (als ik de verpakking aanhoud) anders taai of zwart.
Ik zoek kant en klaar receptjes, kijk geregeld bij m'n moeder mee in de keuken.. Maar ik heb er volgens mij gewoon écht geen gevoel voor. Mijn kookkunsten lijken ook alleen maar slechter te worden ipv beter
Ik vind het zo jammer, wat zou ik graag eens trots zijn op hetgeen ik op tafel zet.
Herkenbaar of iemand tips voor me ....?
Dan kan het toch bijna niet fout gaan, als je geregeld kijkt of het al gaar is?
)