Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-02-16 15:52

Wanneer je zelf niet weet wat je wilt

Geplaatst door de TopicStarter : 17-02-16 15:52

Dag Bokkers, ik moet hier even mijn hart kunnen luchten. Ik ben me bewust dat velen waarschijnlijk wel met hetzelfde advies zullen afkomen, maar ik moet dit hoe dan ook kwijt aan de wereld, want weet met mezelf momenteel niet wat ik moet aanvangen.

Het gaat al enkele weken niet zo best tussen mij en mijn vriend, het lijkt wel alsof mijn vlam uit is. We zijn nu iets meer dan 5 jaar samen en twee jaar geleden hebben we al eens een break van drie maanden gehad, erna zijn we terug samen gekomen en heeft het al die tijd goed gegaan, tot een paar weken terug dan.
Er is niet bepaald een aanleiding geweest, mijn gevoelens zijn gewoon 'plots' omgeslagen. Ik heb er in die weken zelf mee proberen om te gaan, met gedachte dat als we samen zouden zijn dit wel zou overgaan. Dit lukte wel op momenten, soms miste ik hem echt en wou ik bij hem zijn, maar meestal wou ik hem gewoon liever niet in mijn buurt hebben. Ik voel me echt klote dat ik zo'n gevoel over mijn eigen lieve vriend heb, want om eerlijk te zijn kan ik echt niks negatiefs over hem zeggen, ik denk dat vele meisjes me voor gek zouden verklaren en graag van plaats zouden willen ruilen.

Wat hierbij ook hoogstwaarschijnlijk een grote rol speelt is dat ik momenteel heel erg met mezelf in de knoop zit. Ik ben voor het eerst in mijn leven eerlijk tegen mezelf geweest en ben tot het besef gekomen dat ik hulp nodig heb hiermee. Met de proefwerken heb ik te lang opgesloten gezeten zonder sociale contacten en dat weegt nu ontzettend zwaar op me door, ook al heb ik goede resultaten behaald. Ook het feit dat ik op kamers studeer en mijn vrienden die ik hier vorig jaar had allemaal weg zijn speelt mee, ik voel me hier erg eenzaam en probeer zoveel mogelijk nieuwe vrienden te maken. Ik heb nu wel min of meer een fijne vriendenkring hier, maar het is toch niet hetzelfde.. Er zijn ook nog wel andere dingen die meespelen, maar dat doet hier nu niet echt toe.
Ik heb met mijn vriend compleet open kaart gespeeld over hoe ik me voelde hierover, wat ik nog nooit eerder met iemand had gedaan, en dat ik hier ook tijd voor nodig zou hebben om de stap te zetten tot hulp, en dat het voor mij ook nog vaak moeilijk is om hiermee. Hij was eerst begripvol, we hebben hier een fijn gesprek over gehad, maar een week later zei hij me dat hij zo niet met me kan leven, dat ik een "muur" om me heen heb, terwijl ik net alles op tafel had gegooid. Hij zei dat we veel meer over zulke dingen moeten praten, terwijl ik ook al eerder had aangegeven dat ik het daar nog moeilijk mee had, maar wel mijn best deed.
Soit, het gesprek hebben we erna niet meer aangehaald, tot hij er gisteren weer over begon. Ik heb hem toen verteld dat mijn gevoelens naar hem veranderd zijn en ik niet weet wat ik ermee moet doen, we hebben toen een rustig gesprek gehad, maar toch bleef hij aanhalen dat ik een "muur" om me heb en ik hem meer moet toelaten, wat ik nota bene net gedaan had. Ik heb hem gezegd dat hij beter naar huis kon gaan en dat ik tijd nodig had om na te denken hierover.
Een uur later heb ik nog drie ontzettend lange berichten van hem gekregen waarin hij zegt dat alle problemen tussen ons zijn schuld zijn, dat hij sinds de proefwerken een 'loser' is geworden en dit probeerde te veranderen en te verbergen door zich op andere dingen te focussen en mij de dingen te verwijten die hij zelf is. Hij zegt ook dat zijn zelfvertrouwen compleet weg is en hij mij hierin meetrekt.
Het klopt ook wel dat zijn gedrag de laatste tijd veranderd is, maar ik vermoed dat hij ook wel doorhad dat iets niet meer juist zat tussen ons en dit een gevolg hiervan was. Misschien zou dit een aanleiding geweest zijn? Ik weet het niet. Ik heb hem gestuurd dat ik nu niet op die berichten zou antwoorden, maar dat ik hem morgen wel iets zou laten weten.

In ieder geval weet ik nu ook niet hoe ik verder moet. Een deel in mij zegt dat we het opnieuw moeten proberen, maar wel met de angst dat het binnen een tijdje weer de mist ingaat. Een ander deel zegt dat ik gewoon even tijd voor mezelf moet nemen en zien wat dat gaat uithalen. Ik zit echt in een tweestrijd, gisterenavond lag ik in bed en miste ik hem ontzettend hard, maar toen ik vanmorgen opstond was dat gevoel compleet weg.
Sorry dat het zo'n warrig verhaal is geworden, ik heb het er nog wel moeilijk mee om alles op een rijtje te zetten. Alvast bedankt aan diegene die het gelezen hebben.

**Geplaatst**: 17-02-16 16:07

Re: Wanneer je zelf niet weet wat je wilt

Geplaatst: 17-02-16 16:07

Hoi, heel herkenbaar, en misschien kan ik je wat licht in de duisternis bieden. Het kan namel;ijk zijn dat je doordat je niet goed in je vel zit, het slechte gevoel overheerst, en je liefde even 'uit staat', of op de achtergrond is. Ik had dit namelijk ook, dan wilde ik ook echt weg. Dit was een combi van niet goed in mijn vel zitten en hechtingsproblemen en bindingsangst. Door het gevoel onder ogen te komen en er te laten zijn, kon ik dat verwerken en dan kwam ook mijn verliefdheid weer terug. Er was weer ruimte voor in mijn hart. Dit heb ik niet alleen kunnen doen, hier heb ik ook hulp voor gehad.

Het enige wat ik wel apart vind, is zijn reactie hierin. Misschien is het de moeite om hierover voor in relatietherapie te gaan? Dat klinkt rigoureus, maar je moet het uiteindelijk samen doen en samen willen.

Maar wat dat slecht voelen bij jou ook is, laat het toe, laat het er zijn, dan komt er ruimte vrij voor andere dingen.

**Geplaatst**: 17-02-16 16:13

Re: Wanneer je zelf niet weet wat je wilt

Geplaatst: 17-02-16 16:13

Ik ga mee met Jolien

Ook hier heel erg herkenbaar, het niet goed in mijn vel zitten en daardoor mensen wegduwen en geen plek meer in mijn hart hebben.

Als je het idee hebt dat het niet goed met je gaat is de eerste stap hulp zoeken, en dan niet bij een bekende (zoals bij hem) maar bij iemand die je echt gericht kan helpen. Wat betreft je relatie denk ik dat het belangrijk is om een deel aan hem over te laten. Hij kan je heel goed steunen tijdens het proces van aan jezelf werken, maar hij moet dat wel willen. Als hij je niet wilt steunen en er niet voor je wilt zijn omdat je niet met hem wilt praten over wat je dwars zit (wat heel begrijpelijk is) dan is het misschien beter om een tijdje uit elkaar te zijn zodat jij jezelf kan zijn en je problemen kan aanpakken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-02-16 16:39

Re: Wanneer je zelf niet weet wat je wilt

Geplaatst door de TopicStarter : 17-02-16 16:39

Dankjewel voor jullie reacties. Ik ben momenteel ook erg bezig om met dat slechte gevoel om te gaan, en vind het van mezelf al een hele stap dat ik dit aan mijn vriend verteld heb. Verder heb ik ook al een psycholoog op het oog, maar echt de stap erheen zetten is nog moeilijk, en dat heb ik mijn vriend ook verteld dat ik hier tijd mee nodig zou hebben.
Ik zit momenteel zo te malen op mijn eigen problemen dat ik niet weet of er nog wel plaats is voor de problemen van mijn vriend, of hoe we hier in godsnaam samen uit kunnen komen zonder al te veel kleerscheuren. Ik wil hem ergens niet kwijt, maar toch ben ik er nu zo'n beetje klaar mee. Heel verwarrend allemaal

**Geplaatst**: 17-02-16 20:17

Re: Wanneer je zelf niet weet wat je wilt

Geplaatst: 17-02-16 20:17

Wauw, jij lijkt nu heel erg op mijn vriend..
Het lijkt alsof ik nu de andere kant van het verhaal hoor.

Wij zijn echter sinds een paar dagen uit elkaar

@Joolien, had jij toendertijd een vriend? Zijn jullie nog samen?

**Geplaatst**: 17-02-16 20:54

Geplaatst: 17-02-16 20:54

Ik heb dit precies ook gehad in mijn vorige relatie. Na anderhalf jaar wikken en wegen en proberen,besloot ik de handdoek in de ring te gooien. Ik dacht echt dat ik dan beter af was en weer tot mezelf kon komen.
Nou,tot mezelf ben ik gekomen... Want ik wou dat ik het nooit gedaan had.
Toen ik eenmaal weer een beetje helder tot mezelf kwam, kwam pas het besef van wat ik allemaal had weggegooid.
De eerste anderhalf jaar dat ik bij hem weg was had ik nergens last van,al m'n gevoelens stonden op slot en ik vond het maar beter zo. Maar uiteindelijk heeft alles me ingehaald en ik besef me nú pas,wat ik toen had en nooit meer terug zal krijgen. Ons gezin is voorgoed uit elkaar gevallen.

Ik ben inmiddels wel gelukkig met een ander,maar de pijn van 'hoe het had kunnen zijn' zal ik mijn leven lang met me mee moeten dragen.

Probeer goed voor jezelf te bekijken of je niet meer van hém houd,of niet meer van jezelf....

**Geplaatst**: 17-02-16 22:42

Geplaatst: 17-02-16 22:42

_Nancy schreef:
Wauw, jij lijkt nu heel erg op mijn vriend..
Het lijkt alsof ik nu de andere kant van het verhaal hoor.

Wij zijn echter sinds een paar dagen uit elkaar

@Joolien, had jij toendertijd een vriend? Zijn jullie nog samen?

Ja, en wij zijn nog samen. Inmiddels is de bindingsangst na hulp ook over en heb ik een fantastische relatie, maar dat was het toen ook al hoor

**Geplaatst**: 18-02-16 14:11

Geplaatst: 18-02-16 14:11

Ik herken het ook

. Je gevoel kan helemaal verdwijnen als het slecht met jezelf gaat en je kan zelfs verliefd worden op een ander.
Ik heb ook hulp gezocht en zelfs in dagbehandeling gezeten.
De vraag van Tivoli was voor mij echt van toepassing want ik hield gewoon niet van mezelf.
Mijn man is ook mee geweest naar gesprekken en dat heeft een heleboel goed gedaan.
Ik ben nog samen met mijn man en ik krijg elke dag weer vlinders in mijn buik

Nomineer dit bericht ×