dit is een goedgekeurd schaduwaccount
hey bokkers,
ik wil hier graag mijn hart even luchten over wat er een aantal jaar geleden gebeurd is en wat me nog steeds achtervolgt.
in oktober 2013 (ik was toen 13) ben ik erachter gekomen dat ik hoogsensitief ben. Dit betekent dat ik het moeilijk vind om mensen te kwetsen en anderen altijd hun zin geef, hierbij heb ik ook nog verlatingsangst.
In december kreeg ik mijn eerste 'vriendje' ik noem hem even J. J. was toendertijd 14 Hij was heel lief, gaf me cadeautjes en ik was ook vaak bij hem thuis. Rond april 2014 begon hij vervelend te doen, erg opdringerig etc. Tot ik uiteindelijk ook een fikse klap kreeg, hierdoor heb ik wekenlang met een enorme blauwe plek rondgelopen. Dit werd geleidelijk aan veel erger. Hij werd ook, zoals ik al zei, steeds opdringeriger. Toen is hij uiteindelijk over mijn grens gegaan, echter wou/durfte ik hier niks over te zeggen, want ik was bang om hem te kwetsen. Hij heeft mij toen wekelijks verkracht. Dit ging zo'n twee maanden door. Dit heb ik toendertijd aan mijn 'beste vriendin' verteld, ik ben door haar uitgescholden als prutsmuts/slet. Ik heb ook geen contact meer met haar. In de Zomer is hij verhuist naar Brazilië, wat een hele opluchting voor mij was. Sindsdien heb ik hem niet meer gesproken.
Sindsdien heb ik nog steeds last van nachtmerries en angsten. Ik vind alleen fietsen (ook overdag) doodeng. Ik heb dit opgelost met snijden/bijten. Dat was op dat moment het enige waar ik aan dacht, de hele dag door, dag en nacht.
In september 2014 kreeg ik een verzorgpaard. Het was een heerlijke manier om mijn gedachten ergens anders te zetten. Dat was het enige moment van de week (ik kwam/kom daar 1x per week) waar ik niet aan snijden dacht en dat was zo fijn.
Hier heb ik ook iemand ontmoet die ik (uiteindelijk) mijn verhaal heb verteld, ik ben haar heel dankbaar dat ze naar mij heeft geluisterd en me snapt.
Zij heeft me ook aangemoedigd om naar de schoolcounselor te stappen, dit hielp helaas niet echt. Wel ging dit zo een jaar allemaal 'goed', nog steeds snijden maar minder en minder 'obsessief'.
Totdat ik een appje kreeg van een vriend van J. Hij had mijn account gehackt, ik weet niet of het mogelijk is maar ik geloofde het. Hierin stonden allerlei dreigementen, waaronder het geven van mijn telefoonnummer aan J. Hierdoor was ik helemaal over de rel, alles kwam weer terug, nachtmerries, snijden. Dit is uiteindelijk allemaal over gewaaid en ik heb er niks meer van gehoord.
Ondertussen ben ik twee jaar verder en op dit moment voel ik me wel goed. Ik heb geen nachtmerries etc. meer waardoor ik ook beter slaap. Snijden is zeer beperkt, zelden tot nooit meer.
bedankt als je dit allemaal gelezen hebt! ik wilde even mijn verhaal kwijt.