Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-01-16 08:42

Dat was lange nacht nummer één..

Geplaatst door de TopicStarter : 25-01-16 08:42

Want ik heb heel de avond en nacht liggen overgeven. Ook al zat er niks meer in mijn maag. En dat doet zéér..
Ik wil dit nu gewoon even van mij afschrijven, ik zit er weer eens helemaal door. Gister avond was ik echt helemaal van slag, maar nu gaat het (iets) beter.

Wil je het hele topic niet lezen, vanaf het streepje staat het gene waar het écht over gaat.

Situatieschets: Sinds dat ik 13 ben ben ik gediagnosticeerd met pdd-nos. Op zich geen ramp, toen ter tijd dachten we alleen dat het op sociaal punt ligt.
Alleen.. Er komt nog eens EXTREME verlagings angst en heimwee bij. En ik kan er maar 1 ding over zeggen.. Het is zwaar k*t.

Vaak als wij op vakantie gingen, was ik altijd wel een dag of 1 tot twee ziek. Misselijk, overgeven, en totaal zwak zijn tot het punt dat ik niet meer op mijn benen kan staan.
Hierna is er niks meer aan de hand tot de terug reis, maar dat is vaak alleen een beetje misselijkheid.

Maar waarom was ik zo ziek? We wezen het op het feit dat het in Spanje, waar het meestal gebeurde, gewoon veel warmed was. Of op de busreis van 20+ uur die we achter de rug hadden. Terwijl ik tijdens de reis nergens last van had.

Enfin, waarom ik dit topic geopend heb?
Ik krijg de laatste maanden bij elk spannend dingetje het zelfde. Misselijk, draaiierig, en soms zelfs tot overgeven.
Dit zorgde er ook voor dat ik mijn opleiding moest stoppen, ik moest voor het eerst alleen met de bus, en het waren te veel prikkels daar op school. Nu kan je denken, waarom probeerde je het niet langer? Omdat dat onmogelijk was.. Het kon gewoon niet, zonder opbouwen. En daar kwamen we per 1 december achter

1 December ging ik weer naar school. Eindelijk. Hier naar het ROC en havo. Wel zit het stukje waar ik havo doe, in combinatie met een school voor speciaal onderwijs. Prima, dacht ik, niks aan de hand. School dag 1? Ik kwam misselijk op school en gelijk mijn eerste lesuur overgegeven.
Daarna niet terug de les in gegaan, alleen smiddags voor nog twee uurtjes, dit ging goed.

De dag erna durfde ik niet meer. Logisch, natuurlijk. Ik ben toen ook niet gegaan en vanaf woensdag gewoon gaan opbouwen, eerst maar eens een uurtje per dag.
Dit ging prima, en ik zit nu op variërend 2 tot 3.5 uur op een dag in op school, wel in combinatie met 1 dag thuis blijven, want dan zit ik even helemaal vol met prikkels.

Maar dingen worden erger en erger.
Ik kan niet meer naar familie, de huisarts of tandarts zonder nerveus te worden. En nu hoor ik je denken, maar dan moet je toch dit en dat doen? Heeft geen zin. Als ik me zo voel, kan ik het best in een donkere en zo stil mogelijke ruimte liggen.

----------------

Gister avond ging ik bijvoorbeeld zo naar mensen toe hier ong 40 min vandaan. Zou twee gerbils op komen halen. Super leuk, aangezien ik al twee weken zit te zoeken want het ging niet door met de eerste twee die ik ophalen zou.
Nou, wij de auto in. Was toen al misselijk, maar door gezet. En er nerveus, natuurlijk.
Eenmaal daar jiks meer aan de hand. Maar toen we thuis kwamen?
Misselijk. Overgeven, daar ging mijn eten (wat al niet veel was).
Toen maar even met de hond gaan lopen. Eenmaal thuis op de bank gaan liggen met een emmer erbij, maar de tv stond kwa geluid zo hard dat ik daar ook helemaal panisch van werd. Maarja, ik wilde niks tegen mijn vader zeggen. (Overigens is mijn moeder weg en komt ze vanmiddag thuis).
Dus buiten gaan zitten, dikke jas aan. Maar als je niet lekker bent krijg je het snel koud. Dus ik naar binnen, zeg tegen mijn vader dat ik ging douchen.

Dus ik loop naar boven, naar mijn kamer, waar de gerbils staan. Ze hadden get hele hok in no time verbouwd dat ze niet neer bij de waterfles konden oid.
En dat betekend maar 1 ding voor mij. Stress.
Dus, geprobeerd ze te vangen. Gaat lekker, kleine beesten die alle kanten op gaan en ik die stress dat ik helemaal trill.
1 te pakken, de ander kon ik niet vinden (ze hebben een dikke laag bodembedekking om te graven)
Stress.
Ik naar de overloop, stort ik daar in een, weer overgeven. Toen zat er al niks meer in mijn maag.

Even later toch langzaam naar beneden gekomen om pap te vragen met helpen. Uiteinde beide beestjes gevangen en even maar wat minder bodem bedekking erin gedaan. Ik even op bed gaan liggen, maar werd helemaal gek van het geluid van het graven en knagen van die beestjes dat ik nog misselijker werd. (Komt overigens omdat ik op zulke momenten, kwam ik achter, gewoon over gevoelig ben voor licht en geluid).
Maargoed, ik toch onder de douche gaan staan en had mijn hoofd er nog niet onder of ik moest al kosten.

Dus weer naar beneden, valdispert (kalmeringsmiddel) ingenomen maar dat kwam er ook zo uit

Dus de hele avond en halve nacht helemaal van slag op de bank gelegen, overgeven en Zelfs toen er niks meer in mijn maag zat.
En dat doet zéér. Uit eindelijk om twee uur in slaap gevallen maar heel veel wakker geworden door de kat die energie te veel had en keihard over het laminaat ging rennen.

Nu net om zeven uur precies weer wakker geworden.
Met zware hoofenijn.
En nu?
Nu voel ik me weer misselijk. Wel wat water gedronken, mocht ik overgeven dan komt er tenminste wat uit mijn maag.
En vanmiddag als mama thuis is even lekker uit huilen.. (Wat ik niet bij mijn vader kan)

Zo. Dat is eruit. Als iemand dit helemaal gelezen heeft dan verdiend die persoon een appeltaart.

**Geplaatst**: 25-01-16 08:50

Geplaatst: 25-01-16 08:50

Jeetje meid, wat ontzettend rot voor je. Dit moet je leven flink bepalen op deze manier.

Heb je al professionele hulp geprobeerd te krijgen?
Sterkte!! :(:)

**Geplaatst**: 25-01-16 08:51

Re: Dat was lange nacht nummer één..

Geplaatst: 25-01-16 08:51

Wat een verhaal. Ik denk ook dat het tijd is voor professionele hulp.
Heb je weleens met een psycholoog gepraat? Of desnoods een vertrouwenspersoon op school?

**Geplaatst**: 25-01-16 08:57

Geplaatst: 25-01-16 08:57

Ik hoef nu nog geen appeltaart..

Wat ontzettend vervelend dat je hier zo'n last van hebt.
Het klinkt misschien vervelend en is in jouw situatie erg moeilijk maar hier moet toch wat aan te doen zijn? Je wil toch niet de rest van je leven misselijk zijn.

Wat zegt de dokter? Is er geen goede medicatie voor? Ik zou er voor vechten om me geheel te laten onderzoeken voor een goede hulp en medicatie.

Sterke :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-01-16 08:57

Geplaatst door de TopicStarter : 25-01-16 08:57

Dat was ik nog even vergeten te zeggen ja, er ligt al een tijdje een verwijzing hier voor een psycholoog, maar dat is meer voor de heimwee etc. Maar verwacht dat hij met de spanning en verlagings angst ook wel doen kan.
Echter doet mijn moeder hier niet veel mee, maar zal morgen er wel op hameren dat ze moet.

Want ik heb hier geen zin in. Het is echt echt zwaar klote om niks te kunnen doen zonder misselijk te worden $:\$

Maar in ieder geval bedankt voor de reacties.

**Geplaatst**: 25-01-16 09:03

Geplaatst: 25-01-16 09:03

Er zijn anti misselijkheid pillen.. maar ik zou het probleem bij de kop pakken en zorgen dat je professionele hulp krijgt die je leert hoe om te gaan met spanning.

**Geplaatst**: 25-01-16 11:52

Re: Dat was lange nacht nummer één..

Geplaatst: 25-01-16 11:52

Sterkte!
Ik heb eigenlijk precies hetzelfde. Alleen heb ik geen verlatingsangst etc, maar bij elk beetje stress staat mijn maag op de kop en blijf ik misselijk tot het probleem is opgelost. Ik kan dan helemaal niks binnen houden.
Heb nou ruzie met iemand en dit is de derde dag dat ik niks eet. Ik kan wel gaan eten maar dat kots ik er zo weer uit...

**Geplaatst**: 25-01-16 12:00

Re: Dat was lange nacht nummer één..

Geplaatst: 25-01-16 12:00

Ik zou ook eens bij de psycholoog of huisarts ten rade gaan. Er is genoeg medicatie die je kan ondersteunen om van die stress af te komen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-01-16 15:57

Geplaatst door de TopicStarter : 25-01-16 15:57

amoj schreef:
Sterkte!
Ik heb eigenlijk precies hetzelfde. Alleen heb ik geen verlatingsangst etc, maar bij elk beetje stress staat mijn maag op de kop en blijf ik misselijk tot het probleem is opgelost. Ik kan dan helemaal niks binnen houden.
Heb nou ruzie met iemand en dit is de derde dag dat ik niks eet. Ik kan wel gaan eten maar dat kots ik er zo weer uit...

Jij ook stekrte!

Bij mij gaat het nu wat beter. Vannochtend homeopathische tablet gehaald bij de overbuurvrouw, die in de zorg zit en altijd wel wat heeft, en dat werkte de vorige keer toen ik echt ziek was ook.

Nu ben ik met vlagen nog misselijk maar kan in ieder geval mijn aandacht aan wat anders besteden zonder dat ik zo misselijk ben dat ik geen concentratie heb.

Mama is ondertussen gelukkig ook thuis dus ook even uit zitten huilen, man dat lucht af en toe wel erg op.

Kan nu ook wat meer eten, maar alleen nog mag kaneelbeschuit, lange vingers en soepstengels. Klein beetje ranja gehad en dat zit er ook nog in gelukkig.

Wel heb ik lichte verhoging nu, maar dat zal wel komen doordat ik mij zo slecht voel

Amaranth7 schreef:
Ik zou ook eens bij de psycholoog of huisarts ten rade gaan. Er is genoeg medicatie die je kan ondersteunen om van die stress af te komen.

Huisarts heeft me valdispert aangeraden maar zoals ik zei, dat kotste ik gelijk uit gister.
Psycholoog ligt een verwijzing voor.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-01-16 18:23

Re: Dat was lange nacht nummer één..

Geplaatst door de TopicStarter : 27-01-16 18:23

Even een dubbel post want moet toch mijn frustratie kwijt..

Net is er eindelijk gebeld voor therapie, maar ze hebben potverdorie een wachtlijst van 3 maand.. En ik moet ook van een psycholoog een verklaring hebben waarom ik niet full-time naar school kan. Dat kan ik nu dus niet krijgen.. We gaan ondertussen dus met de huisarts overleggen of er niet iets anders is waar ik terecht kan..

Verder voel ik mij al wel iets beter, al ben ik nog wat sufjes en aardig afgevallen sinds zondag..

**Geplaatst**: 27-01-16 19:18

Re: Dat was lange nacht nummer één..

Geplaatst: 27-01-16 19:18

Pf dat is lang! Ben je door verwezen naar een psych van de gz?
Kun je er geen spoed achter zetten? Bedoel, school gaat anders ook moeilijk doen. Heb ik toen ook genoemd om snel geholpen te worden en toen kon het bij mij opeens ook sneller.

**Geplaatst**: 27-01-16 19:23

Re: Dat was lange nacht nummer één..

Geplaatst: 27-01-16 19:23

Heel veel water drinken tussen het braken door: je maag is zo niet leeg en het water gaat het maagzuur verdunnen zodat de zurige smaak weggaat. Is pure symptoombestrijding maar elk beetje minder pijn en stress is meegenomen.

Nomineer dit bericht ×