Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-01-16 15:07

Een reddende engel op onze schouder

Geplaatst door de TopicStarter : 21-01-16 15:07

Goedemiddag bokkers,

ik moet het even van me af schrijven, ik denk dat de klap nu pas komt. Gisteren moest mijn moeder werken en ze wou me wel afzetten bij mijn stage bij een honden en katten pension. Het was tegen 16:00 en de zon was heel erg fel en heel erg laag. We waren al gestopt om extra zonnebrillen te pakken. We reden verder en ik zag een boom op ons af komen. Toen mijn moeder niet reageerde, schreeuwde ik iets in de trant van: ''MAM, BOOM!'' en ze stuurde hierop naar rechts. Er stond nog een tweede boom, iets meer naar rechts ten opzichte van de eerste en ze stuurde nog verder naar rechts. Helaas, rechts was de wetering en we belande met een enorme klap in het water. Ik schijn nog iets geschreeuwd te hebben van ''ERUIT! UIT!'' maar dit weet ik zelf niet meer. Voordat de auto stil stond, had ik mijn gordel al los en duwde met pijn en moeite de auto deur open. Ik ben snel naar de waterkant gezwommen en met pijn en moeite erop geklommen. Ik was nog erg rustig en ging op zoek naar mijn moeder. Ze zat zelf nog in de auto en was nog droog. Ze kreeg alleen de autodeur niet open. Ik ben erop gestampt en heb met een ruk die deur open getrokken. ''MAM, UIT DIE AUTO!"'.

Ik heb mijn jas, trui en t shirt uitgedaan, deze waren zeiknat, net zoals de rest van mijn kleren. Ik kon gelukkig een trui aan van mijn moeder :brr:

Ondertussen was er een jongen gestopt die wel wou helpen, maar hij kon niks doen. Ik wou mijn stage al bellen dat het wat later kon worden, en mams belde 112. Net toen ik wou bellen, stopte er een man in een auto (het was in de middle of nowhere, komt bijna niemand langs) en hij bracht mij naar mijn stage adres (Ik was nog op tijd

) Ik heb de ergste natte spullen uitgehangen en ben aan het werk gegaan. Stond ik daar op blote voeten kennels schoon te boenen (hij heeft vloerverwarming

) Mijn moeder was inmiddels door de politie thuis afgezet, heeft droge spullen gepakt en is samen met mijn vader terug gereden. Samen met de politie heeft mijn vader gewacht op de sleepwagen en is mijn moeder naar mij gereden.

Al met al, de auto is flink toegetakeld en we hopen dat we het nog kunnen laten maken. We hebben vies veel geluk gehad, als we tegen de boom hadden gezeten, waren we er veel minder genadig van afgekomen. Daarbij hadden we ook geluk dat de wetering niet zo diep is, anders waren we veel dieper weg gezonken.

Afbeelding

Gaat mijn moeder foto's voor me staan maken, ik geloofde haar zo ook wel :')

Ik weet niet waarom ik het allemaal op bokt zet, ik voelde me gister er rustig onder, maar nu heb ik steeds een paniekerig gevoel in mijn buik en als ik er langs fiets, opweg naar mijn stage, wordt me de adem weer benomen, net zoals toen ik daar zwom. Ook vind ik het wel erg eng om weer met mijn moeder in de auto te stappen, ook al kon ze er niks aan doen

Kent een van jullie dat gevoel? Ging het bij jullie snel weg?

**Geplaatst**: 21-01-16 15:13

Re: Een reddende engel op onze schouder

Geplaatst: 21-01-16 15:13

Schrikken zeg!
Zelf nog nooit zoiets meegemaakt, maar ik kan me voorstellen dat wanneer je er weer langs fietst je de herinneringen naar boven haalt.

Pas een beetje op jezelf, lekker rustig aan doen. En een beterschapsknuffel :(:)

Jij en je moeder zullen vast wel spierpijn hebben na zo'n klap.

**Geplaatst**: 21-01-16 15:13

Geplaatst: 21-01-16 15:13

Jeetje, wat een verhaal! En jullie hebben echt een engeltje op jullie schouders gehad inderdaad!
Dat je er nog aan begint om direct naar stage te gaan! Heel dapper van je!

**Geplaatst**: 21-01-16 15:14

Geplaatst: 21-01-16 15:14

Oh jeetje! Wat een avontuur! Dat had nog veel erger kunnen aflopen. Echt een rilling over mijn rug.

**Geplaatst**: 21-01-16 15:23

Re: Een reddende engel op onze schouder

Geplaatst: 21-01-16 15:23

Jemig, wat moeten jullie geschrokken zijn zeg! Wel dapper dat je direct door bent gegaan naar stage! Ik kan me voorstellen dat het je wel wat doet als je er nu over nadenkt. Hopelijk wordt dat snel beter :(:)

**Geplaatst**: 21-01-16 15:25

Geplaatst: 21-01-16 15:25

Je hebt inderdaad een engel op je schouder gehad, hopelijk gaat alles goed nu met jullie beide?
Jullie zullen waarschijnlijk wel een verkoudheid krijgen door de temperaturen en nat geweest te zijn!
Zeer dapper dat je toch nog naar je stage bent gegaan, ik zou het je niet nadoen.

Heb een aantal jaren geleden ook een engel op mijn beide schouders gehad, onder paard terecht gekomen en niet eruit kunnen vanwege breuken en onder water.

Ik was aan het buitenrijden met mijn paard (1m77), er kwam een dubbeldekker van een bus af en wij gingen aan de kant. Paard was zenuwachtig en wat in paniek waardoor ik een teken deed om te vertragen, chauffeur zag dit teken en ging gewoon meer gas geven! Paard begon ophoog te springen en gleed met haar benen uit waardoor ze achterover klapte in een diepe/brede gracht vol water. Ik ben onder haar terecht gekomen waardoor ik onder water zat met mijn hoofd net boven water en paard lag vast op haar rug in het water met hoofd langs de zijkant vd gracht. Per toeval was er een boer die voorbij passeerde met zijn tractor en paard eruit heeft moeten trekken en mij eruit moeten halen, paard had helemaal niets buiten schaafwondjes maar ik had wel mijn been & voet gebroken.

Al met al veel geluk gehad, het kon slechter afgelopen hebben maar helaas was het einde verhaal tussen paard & mij als combinatie,
het vertrouwen en klik was weg en is na 2 jaar nooit meer terug gekomen.

De bus(chauffeur) is gewoon verder gereden ipv te stoppen.

**Geplaatst**: 21-01-16 15:30

Re: Een reddende engel op onze schouder

Geplaatst: 21-01-16 15:30

Dat je nog naar je stage ging, ik was thuis een warme douche gaan nemen en daarna onder een plaid met een kopje thee. Is je moeder ook geschrokken? Snap dat het er nu uitkomt hoor, gelukkig hebben jullie niks. Liever de auto dan jullie.

**Geplaatst**: 21-01-16 15:38

Re: Een reddende engel op onze schouder

Geplaatst: 21-01-16 15:38

Ik ken het gevoel. Het gaat wel weer weg, maar soms kan het een poosje duren. En soms kan er ook iets gebeuren waardoor het ineens weer boven komt.
Ik ben nu 2 jaar terug aangereden, en nu geloof ik dat t pas echt uit mijn systeem is.
Sterkte, t komt echt wel goed.
Bij mij hielp het wel om bijvoorbeeld die angst om bij een ander in de auto te zitten bespreekbaar te maken en dan ook in situaties waarbij je voelt dat je spanning stijgt bijvoorbeeld te vragen om wat meer afstand te houden, wat langzamer te rijden of iets.
heel veel succes

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-01-16 15:44

Geplaatst door de TopicStarter : 21-01-16 15:44

Mijn moeder is sinds gisteravond bijna elk half uur komen vragen of het gaat. Het wordt onderhand wel een tikkeltje vervelend, maar ik snap haar ook heel goed :')

Ik wil juist graag door gaan met de stage, lekker aan het werk en er even niet aan proberen te denken. Ik vind het werk ook erg leuk, krijg veel verantwoordelijkheid en het is altijd gezellig. Ook lekker met
de beestjes knuffelen (ook al heb ik zelf ook een hond die gek op knuffelen is) helpt altijd bij mij

LauLauu, jezus wat heftig :oo

Dan is dit een peuleschilletje!

Ik ben wel verkouden aan het worden, het zat er toch al aan te komen

Ik heb ook flink wat blauwe plekken en last van mijn nek, hiervoor ga ik morgen even naar de dokter, ik heb zondag namelijk een andere stage, waarbij ik drie weken intern moet in het midden van het land. Kan ik niet zomaar ff weg

Bedankt voor de tips Ellibeest! Ik merk het idd aan een vriendin, die heeft een aantal jaar geleden een botsing gehad, waarbij haar moeder werd bedreigt door de andere bestuurders. Dit heeft het voor hun een stuk heftiger gemaakt en nu nog, heeft ze soms nachtmerries en flashbacks in bepaalde situaties...

**Geplaatst**: 21-01-16 15:50

Re: Een reddende engel op onze schouder

Geplaatst: 21-01-16 15:50

Sjonge als ik werkgever was zou ik je meteen een vast contract aanbieden! Wat een belevenis en dan ook nog naar stage geweest. Respect voor je. En inderdaad, kijk wel een beetje uit met jezelf want sommige klachten kunnen ook later ontstaan.

**Geplaatst**: 21-01-16 15:59

Re: Een reddende engel op onze schouder

Geplaatst: 21-01-16 15:59

Wat een schrik.
Ik denk niet dat ik stage was gaan lopen.
Knap dat jij het wel hebt gedaan.

Garagebedrijf waar ik gewerkt hebt werden auto's waarvan het motorblok onder water was geweest total loss verklaard.

**Geplaatst**: 21-01-16 16:07

Geplaatst: 21-01-16 16:07

Brrr akelig ts.
Ik heb eens bij mijn broer in de auto gezeten toen die uit de bocht is geraakt en op het randje van het talud tot stilstand kwam tegen een boompje, gelukkig hield dat boompje het.
Ik heb daarna een paar jaar niet bij hem in de auto gedrufd (is wel gebeurd) en ook als ik bij anderen in de auto zat zat ik niet lekker, vooral achterin.

Overigens, was er op je stage niemand aan wie je het verhaal hebt verteld? En hebben ze je geen droge kleren en schoenen gegeven? Als je zo bij mij op stage kwam had ik je weer naar huis gestuurd

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-01-16 16:12

Re: Een reddende engel op onze schouder

Geplaatst door de TopicStarter : 21-01-16 16:12

Ik heb verder niks droogs gekregen, durfde er ook niet om te vragen

Gelukkig wordt het daar lekker opgestookt, heb ik daar toch nog een keer voordeel van ipv. nadeel

Mijn telefoon is trouwens wel overleden, hij ligt nu in een bakkie rijst (samen met de tomtom) en maar hopen dat het toch nog gaat doen. In eerste instantie leek hij nog goed te doen, was ook niet zo heel erg nat, maar toch te veel

Maar wel een gelukje voor mij, ik had mijn tas niet bij me. Normaal wel, ik ben erg heilig met mijn tas en spullen (school mappen ed), dus deze zijn ongeschonden

Het lijkt allemaal of het me niks kan schelen, maar dat is zelfbescherming

**Geplaatst**: 06-02-16 22:02

Geplaatst: 06-02-16 22:02

Hoe gaat het nu met je TS?

**Geplaatst**: 06-02-16 22:10

Geplaatst: 06-02-16 22:10

Jeetje meid, wat heftig. En wat dapper dat je toch naar je stage bent gegaan, petje af. +:)+

Denk alleen dat je moeder een extra les achteruit rijden mag hebben. Heel eerlijk, als iemand naast mij roept: boom, sta ik stil en stap ik uit. Dan ga ik niet naar een andere kant sturen...

Maar gelukkig is het goed afgelopen...

**Geplaatst**: 06-02-16 22:12

Geplaatst: 06-02-16 22:12

Ze hebben je gewoon in je natte kloffie laten werken :oo

Wat een hufters. Een goede werkgever had je naar huis gestuurd al dan niet gebracht. Schandalig

Vind jou wel een enorme bikkel!

**Geplaatst**: 06-02-16 22:59

Geplaatst: 06-02-16 22:59

Plaats jezelf even voorop TS! Dat is zo belangrijk.
Knap dat je naar je stage bent gegaan, vond niemand het daar vreemd hoe je aankwam of was je alleen? Als werkgever zou ik je meteen naar huis al dan niet naar de huisarts hebben gebracht.

Zelf heb ik drie jaar geleden een ongeluk gehad waar ik nog steeds last van heb (whiplash) . Een van de oorzaken hiervan is dat ik het allemaal wel mee vond vallen. Daarom is het belangrijk dat je echt even aan jezelf denkt anders is de klap straks alleen maar groter.

Je geeft aan last te hebben van je nek. Ga zeker langs de huisarts en vraag of er een goede fysio naar kan kijken. Ik ben in eerste instantie naar huis gestuurd met wat pijnstillers pas na een maand is er een scan gemaakt.. Dat was te laat helaas. Snelle revalidatie is voor je nek heel belangrijk mocht er iets mis zijn.

Je telefoon kun je als het goed is gewoon via de verzekering opgeven. Ik wens je heel veel beterschap en doe vooral rustig aan!!

Ik reed in het begin niet graag met andere mee, dat gaat nu al beter. Alleen bij harde klappen (laatst viel er een kruiwagen om) sta ik weer helemaal strak.

**Geplaatst**: 06-02-16 23:36

Geplaatst: 06-02-16 23:36

Fijn dat het goed is afgelopen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-02-16 16:34

Re: Een reddende engel op onze schouder

Geplaatst door de TopicStarter : 07-02-16 16:34

We hebben inmiddels een nieuwe auto, bijna alle ''natte auto's'' worden total loss verklaard ivm. onzichtbare schade.

Ik had de verloskunde stage van school en ondanks dat het niet mijn moeder was die dan reed, zat ik gespannen als een veertje in de auto, klaar om er uit te springen

Mijn telefoon doet het wel weer, maar de accu en het scherm zijn wel slechter geworden, hij gaat sowieso gedeclareerd worden, hij was echt net nieuw

**Geplaatst**: 07-02-16 17:13

Re: Een reddende engel op onze schouder

Geplaatst: 07-02-16 17:13

Durft je moeder wel nog gewoon te rijden?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-02-16 17:17

Re: Een reddende engel op onze schouder

Geplaatst door de TopicStarter : 07-02-16 17:17

Ze is wel wat onzeker, maar ze durft nog wel te rijden en dit doet ze gelukkig dan ook nog vol op. Ze werkt in de thuiszorg en rijdt van adres naar adres.

Nomineer dit bericht ×