Er is rond deze tijd vast niemand meer wakker maar ik lig te draaien in bed en wilde het even van me af schrijven. Heb gedacht over een schaduwaccount maar ach, wat maakt het uit. Het is gebeurd en er zijn vast niet veel mensen hier die mij kennen.
Pfoeh, waar moet ik beginnen.. Mijn hoofd bonkt als een malle dus als het wat onduidelijk is sorry!
Nou goed.. Ik woonde sinds 4 maanden weer bij mijn moeder nadat ik door mijn ex compleet de grond in ben gestampt en ik in ben gestort. Zij was verhuisd naar haar vriend die een flink crimineel verleden heeft. Dus voor mij een vreemd huis, vreemde man en voelde mij absoluut niet welkom.
De man heeft 2 hondjes die letterlijk de hele dag piepen, blaffen, janken. Ze zitten dan ook 22 uur per dag in hun kooitje omdar ze niet samen los konden. Onze 2 honden lopen er ook bij. Heb hier zelfs ergens een topic geopend dat ik het niet meer wist met die honden. Heb aangegeven dat hij er iets aan moet doen en dat geen hond waardig bestaan is. Zoals je al raad, geen verandering. Vorige week had een van die honden mijn hondje vast. Ik heb het gezien en mijn hond deed niks. Liep gewoon langs het beestje zoals hij iedere dag 50x doet. Vliegt me die hond mijn hond aan en liet niet los. Ik ben hierna heel erg kwaad geworden dat hij echt een oplossing moet zoeken, dat het zo niet leefbaar is dag en nacht geblaf en gepiep. Dat hij ook een pony in de wei heeft staan die al mank loopt sinds ik bij hun woon en nu nog altijd op de wei staat te creperen.
Daar zijn wat woorden gevallen maar goed.. Kan gebeuren. Nu vandaag, mijn ex belde alweer en was vervelend aan het doen. Ik die er echt niet meer tegen kan ben naar mn ma gelopen en heb gevraagd of ze aub de telefoon van me kon overnemen. Daar begon ze me toch tegen me te brullen.. En dat was de druppel. Ik ben compleet uitgeflipt. Heb me 1,5 jaar (ook de tijd met mijn ex) zo kalm gehouden en geprobeerd het goed te doen. Ik heb tegen de deur geslagen alsof mijn leven ervanaf hing, beter de deur dan mn ma dacht ik..
Nou mn ma is toen boodschappen gaan doen, en de vriend van haar kwam thuis. Ik wilde graag mijn telefoon terug waarvan ze het nodig vond hem te verstoppen. Ik wilde graag weg en had graag mijn telefoon zodat ik iemand kon bellen. Nee kreeg ik niet met nog ren heleboel verwijten naar mn hoofd. Wildr ik vertrekken met de auto hadden ze me vast geparkeerd. Dus ik kom binnen en daar vliegt haar vent me toch aan. Letterlijk in mijn gezicht zitten brullen, hij had mij zo agressief vast dat zijn vingers in mijn armen staan. Heb hem gevraagd mij los te laten. Dit deed hij niet en heb hem toen in zijn gezicht geslagen omdat hij iets over mijn overleden vader zei.
Hij sloeg terug, en hard ook. Mijn moeder deed niks, die is aan tafel gaan zitten en heeft hem gewoon zn gang laten gaan.. Daarna heb ik mijn spullen gepakt en kwam hij weer. Dreigend met zijn vuist voor mijn gezicht. Leefde mijn vader maar nog die zou hem wel helpen met me kapot slaan. Ik moest maar op mijn rug gaan liggen want ik was niks waard. Heb hem geantwoord dat hij vooral heel hard moest slaan, hij de crimineel is en hij morgen nog opgehaald werd door de politie. Toen opnieuw de opmerking van mijn vader, waarop ik hem heb geantwoord dat het dan tenminste wel mijn vader was die me sloeg, maar dat hij nooit een vreemde man mij liet slaan. Dat hij dan vandaag nog onder de grond lag.
Heb via facebook een vriend kunnen bereiken en die is direct afgekomen. Dik 3 kwartier rijden, hij was er binnen 20 minuten. Heeft met veel moeite mijn telefoon terug gekregen en mijn spullen mogen meenemen. Mocht niet eens in mijn eigen auto tampons pakken..
En nu.. Heb ik mijn hond moeten achterlaten, ik heb geen geld op dit moment aangezien ik druk aan het solliciteren was zodat ik snel daar weg kon. Ik heb geen thuis en heb absoluut geen idee hoe ik nu verder moet. Lig nu bij die vriend in bed, die zo lief was zijn bed aan mij af te geven. Gelukkig een hele lieve familie en zijn moeder heeft mij direct goed vast gepakt toen we binnen kwamen.
Ik ben zo teleurgesteld in mijn moeder. Dat ze mij gewoon heeft laten slaan en ze heeft toegekeken. Mijn linkerkant van mijn gezicht in blauw, hij heeft bijna mn linkerpols gebroken, die is flink gekneusd. De rechter pols staan ook de vingers in afgedrukt. Ik kan mijn nek niet bewegen van de pijn en mijn schouders voelen ook niet geweldig.
Wat mij betreft heb ik na vandaag beide ouders niet meer. Hoop snel een oplossing te vinden zodat ik mijn hond, auto en de rest van mijn spullen kan halen en hopelijk eindelijk rust in mn hoofd kan krijgen.
Nouja verwacht niet dat dit veel gelezen wordt, en dit hoeft ook niet. Wilde het gewoon even van me afschrijven. Moest iemand dit gelezen hebben en eventueel een goede tip hebben hoe ik nu verder kan is altijd gewaardeerd.
Had zo een goede moed om 2016 in te gaan en het mijn jaar te maken. Nou hier zit ik dan .. Geen huis, pijn, geen ouders meer, geen hond, geen geld, ik kan niks eten, ik kan niet slapen. Ik ben echt op aan het geven. Ik kan niet meer veel hebben nu. Mijn emmertje is echt aan het overlopen. Heb al zoveel meegemaakt en moeten slikken en verwerken. Het moet eens afgelopen zijn..


en als je alles weer op n rijtje hebt mag je hem direct weer komen halen
.