Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-01-16 19:06

Ik weet het even niet meer (relatiebreuk)

Geplaatst door de TopicStarter : 08-01-16 19:06

Hallo iedereen,

Doorsnee ben ik een anonieme lezer op dit forum en leef met iedereen mee vanop een afstand, maar op dit moment zit ik zelf wat in de knoop.

Een paar maanden terug ben ik gestart aan mijn 2de echte relatie met een vriend die ik volledig vertrouwde en altijd al wat meer voor heb gevoeld.

We hebben een moeilijke start gekend waarbij ik 2,5u super veel verwijten naar mijn hoofd heb gehad. We kwamen toen terug van een reisje in Frankrijk en ik had toen aangegeven even afstand nodig te hebben om over alles goed na te denken.
(Ik heb bindingsangst en een relatie aangaan is voor mij super beangstigend)

Ik was toen zo boos op hem dat ik hem de eerste 2 weken niet meer wilde zien. Ik ben super onzeker, maar ook heel koppig.
Na die 2 weken begon ik hem heel hard te missen en de berichten die ik van hem terugkreeg waren kort en je voelde zijn negatieve emoties.
Hij wilde nog wel eens met mij praten, maar hij had nog even tijd nodig.

Na een tijdje hebben we terug afgesproken en hij heeft me duidelijk voor de keuze gesteld dat het oftewel een ja of een nee was voor een relatie. Ik heb toen beslist om het een kans te geven.
Het voelde zo goed aan om terug bij hem te zijn. Ik had mijn vriend terug. Iemand om terug zot mee te doen, te lachen en misschien wel te vertrouwen.

De eerste weken/2 maanden ging het goed. Er waren wel momenten dat ik twijfelde en de momenten dat hij bij mij thuis kwam waren zo onwennig. Maar ik stak het op mijn bindingsangst.
Elke keer weer heb ik die gevoelens kunnen wegduwen.
Totdat er een moment komt dat dit niet meer lukt. Mijn masker is afgevallen en ik kon hem gewoon niet meer rond mij verdragen.De momenten dat hij me vastpakte waren er teveel aan.

Ik ben meteen de dag nadien met hem gaan praten en hij viel gewoon uit de lucht. Hij had dit niet zien aankomen en wilde mij alleen maar gelukkig zien. Hij kreeg tranen in zijn ogen en vertelde mij dat hij me niet wilde laten gaan.
De momenten dat ik uitlegde dat ik het allemaal niet meer wist en dat ik ook in een zware dip zat. Raakte hem niet echt. Hij wilde er niet naar luisteren.
Ook vertelde hij steeds dat het normaal is dat je voor een relatie moet vechten en ergens snap ik dat wel, maar toch niet na 2,5 maand?
We besloten het gesprek met even een week rustpauze zodat ik goed kon nadenken over alles.

Een week lang heb ik niets gehoord van hem. Toen ik naar hem stuurde voor nog eens te praten kreeg ik weer korte berichten zonder enige vorm van emotie.

Het moment dat ik binnenkwam was hij al verwijtend bezig dat ik nu ging bepalen of hij een goede of slechte vakantie ging hebben net zoals de vorige keer.
Ik heb toen eerlijk tegen hem verteld dat het mij het beste leek om te stoppen met de relatie.
Zijn kaak spande volledig op en hij werd kwaad. Hij vroeg me nog rustig of ik hem alleen wilde laten.Dit heb ik ook gedaan.
Terwijl ik rechtstond legde ik de reservesleutel (die ik gekregen had) op het salontafel.
Hij is toen recht gestaan en gooide die sleutel achter mij aan.
Toen ik in de gang stond riep hij nog achterna: "Zie maar dat je gelukkig word alleen op je berg.".
Ik heb er weer (in de auto toen we van frankrijk terug kwamen ook al) voor gekozen om niets terug te zeggen en gewoon door te gaan. Ik had geen behoefte in een grote ruzie.

Buiten mijn collega's die me volledig steunde en een goede vriend heb ik niemand van mijn andere vrienden gehoord. Zelfs van mijn beste vriendin (die nog elke dag bij mijn ex komt) hoor ik bitter weinig ookal weet ze dat ik nu een moeilijk moment heb.

We zijn nu 2,5 week verder na de breuk en ik mis hem. Al weet ik wel dat ik voor mezelf de juiste keuze heb gemaakt. Ik werd verstikt door mijn eigen angst.
Angst om afhankelijk te zijn, angst om me te binden,angst om hem teleur te stellen,...

Al wil hij me niet geloven. Hij denkt nog steeds dat er een andere reden is. Hij vermoed zelfs dat ik een ander heb. Terwijl dit echt niet het geval is. Het doet ook behoorlijk veel pijn dat hij dat denkt over mij.

Het moeilijkste van alles is dat ik hem volgende week hem voor het eerste terug ga zien en ik weet niet wat dat gaat geven.
Het lastige is ook dat we in dezelfde vriendengroep zitten, waarbij ik er nog maar net (1,5jaar) bij ben.

Wat ik met mijn verhaal wil bereiken weet ik niet. Maar het van mij afschrijven deed al onnoemelijk veel deugd.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 09-01-16 13:14, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: Titel verduidelijkt

**Geplaatst**: 08-01-16 19:14

Re: Ik weet het even niet meer

Geplaatst: 08-01-16 19:14

Maar Spoenk, het is toch niet verplicht om een relatie te hebben? Jij voelde je ,om welke reden dan ook, niet gelukkig bij deze vriend en daarom is het goed dat je daar eerlijk in bent geweest. Ga gewoon verder met je eigen leven en leuke dingen doen. Nooit doorgaan met iets waarvan je weet dat het niet goed voor je is.

**Geplaatst**: 08-01-16 19:14

Geplaatst: 08-01-16 19:14

Vervelende geschiedenis, voor jullie beiden. Ik kan me zijn boosheid erg goed voorstellen en daarom zou ik het snappen als de sympathie van je beste vriendin wellicht een beetje meer bij hem ligt dan bij jou.

Heeft hij er behoefte aan als jij volgende week ook komt opdagen in die vriendengroep? Is het niet beter om hem even te laten als hij zo'n verdriet heeft?

En jij komt er wel weer bovenop maar misschien is het raadzaam om hulp te zoeken voor je bindingsangst want het zit je aardig in de weg zo.

**Geplaatst**: 08-01-16 19:23

Geplaatst: 08-01-16 19:23

Bindingsangst lijkt me heel erg lastig.
Zoals je schrijft lijkt het alsof je in een rollercoaster van je eigen gevoelens zit.
Niet naar bedoeld,maar heb je hulp bij het leren omgaan met je bindingsangst?

Probeer te onthouden dat het voor enig ander heel moeilijk is om te beseffen hoe bindingsangst voelt,en dat daardoor veel onbegrip kan ontstaan. 'Want je moet gewoon vechten' is een uitspraak die bewijst dat hij niet in de gaten had hoe diepgeworteld jouw probleem is. Natuurlijk zou het mooi zijn als het zo simpel werkte,maar als je écht bindingsangst hebt zul je daar iets mee moeten doen...
Want 'wees nou maar niet bang het is maar een spin' heeft ook nog nooit iemand geholpen die heel erg bang is voor spinnen.

Heel lastig,want het gros van de mensen heeft juist verlatingsangst,en zal dus moeilijk kunnen begrijpen wat er zo eng is aan bij elkaar zijn. Dáár wringt het hem denk ik in welke relatie dan ook (je vriend en je vriendschappen)

**Geplaatst**: 08-01-16 21:52

Re: Ik weet het even niet meer

Geplaatst: 08-01-16 21:52

TS lees het boek 'liefdesbang' eens.

**Geplaatst**: 08-01-16 21:53

Geplaatst: 08-01-16 21:53

Bindingsangst kan ook gebruikt worden om jezelf achter te verschuilen wanneer je iemand eigenlijk niet ziet zitten. Ik merk bij mezelf dat die bindingsangst ook 'ineens' naar boven komt. Maar ben me er goed van bewust dat als mr right guy voor mijn neus zou staan die angst opeens verdwenen is.

Als je hem mist, wat mis je dan? Welke trekken van hem mis je? Wat maakt hem zo bijzonder dat je hem mist?
en wees daar eerlijk over.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-16 01:21

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-16 01:21

@ Anjali: Ik ben heel eerlijk tegen hem geweest. Maar toch vertrouwt hij het niet, wat het super pijnlijk maakt. Bedankt voor je raad!

@ Lieveli: Ik snap zijn boosheid en zijn gekwetste gevoelens en minimaliseer ze zeker niet. Het is ook één van mijn beginredenen geweest om eerst geen relatie te willen hebben. Ik wilde hem nooit kwetsen en weet dat ik dit door mijn bindingsangst steeds weer doe. Dat is ook één van de redenen waarom ik mensen steeds op een afstand houd.
Ik houd me ook al constant weg van de vriendengroep en geef hem al de ruimte die hij nodig heeft. Maar veel vrienden vragen me nu mee en we gaan ooit elkaar weer onder ogen moeten komen. Maar ik ben me bewust vanalles en ga zeker mijn afstand houden. Het is ook een groot event dus het is niet dat we elkaar steeds gaan tegenkomen.

@ Tivoli: Ik zou willen dat er voor vechten een simpele oplossing was en dan had ik dat zeker gedaan. Maar het is zoals je zegt voor mezelf super moeilijk qua gevoelens. De ene keer tot over je oren verliefd, de andere keer vol twijfels, dan weer schrik, dan wil je die muur zover optrekken dat niemand je niet meer ziet, ...
Ik ben wel van plan om verder te gaan met mijn bindingsangst,want dit is niet echt leefbaar voor mezelf. Ik word moe van mezelf en zou willen dat alles zoveel simpeler zou zijn.
Het vreemde is dat ik vermoed dat mijn bindingsangst is verder gekomen door een grote vorm van verlatingsangst en massa's onzekerheid.

@ Goof: bedankt voor je tip. Ik ga het sewes al eens opzoeken.

@ Cooper: Ik zag hem eigenlijk echt wel volledig zitten en de momenten dat mijn angst niet de kop op stak zag ik echt wel een toekomst in ons. En nu heb ik hem voor zijn eigen veiligheid zo ver mogelijk weg geduwd terwijl ik zou willen dat het anders was.
Ik mis gewoon zijn hele zijn, zijn humor, zorgzaamheid, zijn lach, zijn verhalen, zijn warmte,...
Hij is de eerste kerel (buiten mijn broer) die mijn muren heeft kunnen laten zakken.
En nu blijf ik weer achter en heb echt schrik dat ik nooit gelukkig ga zijn en heel mijn leven alleen ga blijven.

**Geplaatst**: 10-01-16 10:24

Geplaatst: 10-01-16 10:24

Mm ik snap hém ook wel.

Dan wil je wel, dan wil je niet. Dan mis je hem, dan verdraag je hem niet.
Om een whiplash van te krijgen...

Tuurlijk, je bent het niet verplicht om een relatie aan te gaan! Zeer zeker niet!
Maar als je dat wel doet, zorg dan dat je sterk genoeg in je schoenen staat. Bindingsangst, verlatingsangst, onzekerheid, ... Daar zou hij niet al te veel van mogen ondervinden. Daar moet jij aan werken, anders heeft geen enkele relatie een kans. Je kan niet van je (toekomstige) partner verwachten dat hij die dingen voor jou oplost, dat moet je zélf doen.

Jij hebt het er natuurlijk ook moeilijk mee, maar jij bent jij, en dit is JOUW probleem (ik bedoel het niet zo cru als het er staat!), en daar zou een partner niet de dupe van mogen zijn.
De ene keer wil je hem wel, de andere keer niet. Hij leeft in een grotere onzekerheid dan jij, want jij voelt dit aankomen, terwijl hij uit de lucht komt gevallen.

Ik denk dat hulp zoeken geen slecht idee is. Hulp voor jezelf. Dat gaat toekomstige relaties alleen ten goede komen lijkt mij.

**Geplaatst**: 10-01-16 10:36

Re: Ik weet het even niet meer (relatiebreuk)

Geplaatst: 10-01-16 10:36

Citaat:
Totdat er een moment komt dat dit niet meer lukt. Mijn masker is afgevallen en ik kon hem gewoon niet meer rond mij verdragen.

In een goede relatie met iemand die je 100% kunt vertrouwen, hoor je geen masker te dragen.
In een goede relatie ben je niet 2 weken boos op elkaar, tenzij de ander iets onacceptabels geflikt heeft.
Ik denk dat je dit niet alleen op kunt lossen en ik zou je willen adviseren eens met een dokter of therapeut te praten om achter de reden van je bindingsangst te komen (als je die nog niet weet) en daar eerst aan te gaan werken.

**Geplaatst**: 10-01-16 10:36

Geplaatst: 10-01-16 10:36

Ik denk dat je ook zeker hulp moet gaan zoeken voor dit probleem, TS. Ook ik vind het niet heel gek dat je ex nu zo'n verdriet heeft en ook een beetje boos is. Zoals ik het nu begrijp zijn jullie maar 2,5e maand samen geweest waarvan jullie elkaar ook nog een vier weken niet gezien hebben, dus 1,5e maand. In die anderhalve maand wil je hem de ene keer wel, dan weer niet, dan weer wel en dan toch maar niet.

Het is heel vervelend dat je bindingsangst hebt, maar je kunt niet van hem verwachten dat hij zijn leven hierop gaat aanpassen. Als je een relatie aangaat, geef je aan om voor elkaar te gaan en elkaar te willen, maar als jij dan al snel weer denkt 'nee, toch maar niet' dan kun je iemands hart echt breken.

Voor de vrienden uit jullie vriendengroep is het misschien ook vreemd dat jij zulke gemengde signalen afgeeft en zij zullen jou ex nu steunen omdat hij verdriet heeft en ze hem dus wat meer begrijpen. Je kunt mensen best uitleggen dat je bindingsangst hebt, maar niemand kan dit voor jou veranderen, dat zul je echt zelf moeten doen.

Dat je nu even verdrietig bent is logisch, maar het is niet eerlijk tegenover hem om nu weer hangende pootjes terug te komen. Als je echt om hem geeft ga je nu aan jezelf werken en laat je hem voor wat het is.

**Geplaatst**: 11-01-16 05:34

Geplaatst: 11-01-16 05:34

Ook ik moet beamen wat de rest zegt:
Als ik jou was zou ik aan je bindingsangst werken en uitzoeken waar dit vandaan komt.

Echter zou ik een gesprek met hem aangaan zodra je merkt dat hij er klaar voor is zonder je mentaal aan te vallen. En in dit gesprek dat laatste wat je zei (wat je allemaal aan hem mist) duidelijk maken. Samen met het feit dat jij zijn woede en verdriet begrijpt. Maar dat dit niet eerlijk naar hem toe is en je eerst aan jezelf wilt werken.

Als hij echt een goede vriend is/was zal hij dit zeker begrijpen zodra hij zich over zijn verdriet kan zetten.

Ik zelf heb zware verlatingsangst, ben hiervoor in behandeling sinds ik 3-4j was, de reden van mijn verlatingsangst weet ik maar al te goed.
Dit is bij mij in mijn 1ste relatie "goed" uitgedraaid omdat deze jongen zodanig van mij hield dat hij het wegduwen accepteerde. (de rest in deze relatie was veel minder, vandaar die "goed").
Bij mijn 2de relatie is dit echter slecht afgelopen eb is mijn ex bij mij weg gegaan door dit continue wegduwen om hem te beschermen. Dit is voor mij een wake-up call geweest om terug in behandeling te gaan. Maar voorlopig dus ook geen relatie aan te gaan tot ik dit terug onder controle heb. (volledig verdwijnen zal dit nooit bij mij, heb dan ook niet alleen een bibdingsstoornis).
Laat dit dus voor jou ook een wake-up call zijn. En als je luisterend oor nodig hebt, mijn pb staat open voor je

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 23:16

Re: Ik weet het even niet meer (relatiebreuk)

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 23:16

@ iedereen: ik beantwoord morgen al jullie vragen en verduidelijk dan wat van mijn kant uit. Heb het nu even onnoemelijk druk.
Wil jullie al wel bedanken voor jullie mening. Dit helpt me voorruit in mijn proces om mijn bindingsangst aan te pakken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-01-16 23:04

Geplaatst door de TopicStarter : 13-01-16 23:04

@ JunkDeLuxe: Ik ben er me zeker van bewust dat dit mijn probleem is en ben tegen hem van in het begin eerlijk geweest hierover.
Mijn letterlijke woorden waren zelfs dat ik geen relatie wilde starten,omdat ik hem kon kwetsen en dit niet wilde. Hij heeft me toen beloofd dat hij me dit nooit kwalijk zou nemen en we altijd vrienden zouden blijven. Naïef als ik soms ben geloofde ik hem. Had ik dat maar niet gedaan.

Ik wil er zeker nog eens bij zeggen dat ik hem echt wel snap. Maar al de verwijten die ik naar mijn hoofd heb gekregen hebben pijn gedaan. Vooral omdat ik steeds super respectvol naar hem toe ben geweest en nu nog steeds.

@KoudbloedKim: Ik ben dit zeker van plan te doen.

@xCarpediem: We zijn 2,5 maanden echt samen geweest zonder de troebelingen. De rest is de tijd ervoor of er na geweest.
Ik heb nooit aan hem gevraagd voor zijn leven te veranderen. Ik moedigde zelfs aan om naar zijn vrienden te gaan,te gaan feesten, ... Maar hij wilde steeds bij zijn en me 'claimen'.

Het enige wat ik vroeg was voor geen grote toekomstplannen te maken en de familie's er nog niet mee te betrekken.
En laat dat juist hetgene zijn dat hij telkens weer deed.
Daar is op zich in een 'gewone' relatie niets mis mee, maar voor mij was dat allemaal nog teveel,te 'bindend'. Daarom dat ik me ook zo schuldig voelde naar hem toe. Hij moet een ongecompliceerde meid tegenkomen waar hij verder mee kan gaan. Hij verdient veel beter dan mij.

Wees gerust ik ga niet met hangende pootjes terug. Hij weet hier niets van dat ik hem mis en dat ga ik hem ook nooit vertellen waarschijnlijk. Ik wil gewoon terug met hem kunnen praten, misschien ooit wel gewoon weer vrienden zijn. Ik wil hem oprecht gelukkig zien.

@GUSTIxBILL: Ik wil zeker een gesprek met hem aangaan, maar enkel wanneer hij aangeeft er klaar voor te zijn. Al vind ik het heel vreemd dat ik al de verwijten van hem krijg en het slachtofferverhaal terwijl hij al bezig is met een andere meid. Achja.

Bedankt voor je verhaal!

**Geplaatst**: 14-01-16 10:33

Re: Ik weet het even niet meer (relatiebreuk)

Geplaatst: 14-01-16 10:33

Dat slachtoffer verhaal en verwijten terwijl hij een andere meid heeft/mee bezig Is, is een uiting van verdriet/woede/onmacht (vaak genoeg. Nu na 3J doet mijn eerste ex dit nog steeds terwijl hij ondertussen een kind heeft van een ander).
Het belangrijkste is Inderdaad dat je wacht tot hij aangeeft dat hij volwassen kan praten.
Als je wilt staat mijn inbox in tussen tijd voor je open

**Geplaatst**: 14-01-16 15:18

Re: Ik weet het even niet meer (relatiebreuk)

Geplaatst: 14-01-16 15:18

Ik ben nog steeds van mening dat een relatie iets moet 'toevoegen' aan je leven. Zo te lezen brengt het je alleen maar ellende, dus waarom jezelf erin storten als je niet happy bent! Ga leuke dingen doen, zorg dat je eigen leven op de rail is en dat je tevreden bent met jezelf, dan komt de liefde vanzelf!!

Nomineer dit bericht ×