Geplaatst: 18-12-15 18:40 Het gaat om mijn schoonzus van 36 jaar oud, moeder van een jongen van 5 jaar oud.
Haar zoontje is begin dit jaar uit huis geplaatst.
Deze uithuisplaatsing was volgens jeugdzorg nodig omdat mijn schoonzus niet zelfstandig goed voor haar kindje kon zorgen.
Stukje achtergrond informatie
Mijn schoonzus heeft zuurstof tekort gehad bij de geboorte waardoor ze een lichamelijke en verstandelijke beperking heeft.
De lichamelijke beperking is een korter been dat spasme vertoont. De verstandelijke beperking betekend een lager IQ (hoe hoog of laag die is weet ik niet).
Ze woont zelfstandig en functioneert ook zelfstandig en krijgt van uit een instelling begeleiding bij haar financiële administratie.
6 jaar geleden leerde ze een man kennen en daarbij heeft ze een kindje gekregen. Helaas is de relatie beëindigd maar de vader van het kindje is wel in beeld.
Door een ondoordachte actie van de vader op de basisschool is jeugdzorg in beeld gekomen.
4 en een half jaar heeft ze haar zoontje alleen groot gebracht. Hij droeg nette kleren, kreeg netjes volgens een vast ritme eten, ook de lichamelijke verzorging was netjes en hij werd op tijd naar school gebracht en opgehaald.
Ze zorgde voor extra begeleiding vanuit school wat betreft huiswerkbegeleiding en ze betrok andere ouders als ze met vragen zat die van belang waren voor haar zoontje.
Als ie met werkjes thuis kwam dan werd het jochie de hemel in geprezen en als hij verdrietig was werd ie getroost.
Er was echter volgens jeugdzorg een grote zorg en dat is dat ze te lief voor hem was en hem niet goed genoeg begrensde.
Om die reden is hij uit huis geplaatst omdat het te duur zou zijn wanneer er een begeleider dagelijks bij mijn schoonzus zou komen om haar te ondersteunen bij het begrenzen.
Mijn schoonzus heeft het enorm getroffen met een lief pleeg gezin en het was al snel mogelijk dat mijn schoonzus haar zoontje 2x in de maand te slapen kreeg.
Het gaat eigenlijk heel erg goed met mijn kleine neefje maar bij terug komst in het pleeg gezin is mijn neefje druk.
Zelf vind ik dat niet vreemd want natuurlijk is er even een verandering van verblijf plek en dat doet wat met een kind.
Jeugdzorg vertrouwt het niet en heeft nu aangegeven vlak voor kerst (daar zijn ze zo goed in
) in belang van mijn neefje dat hij niet meer bij zijn moeder thuis mag slapen. Ze mag hem nu 1x per maand een paar uurtjes zien onder begeleiding.
Gisteren kreeg ze dit te horen. En nu had ze het al erg zwaar met het beperkte zien van haar zoontje, nu is de grond onder haar voeten weg geslagen.
Ik heb haar zo pas aan de telefoon gehad en mijn hart brak toen ik haar hoorde huilen. Ik heb zelf geen kinderen maar zelfs ik vind dit heel erg en het snijd mij dwars door mijn hart.
Mijn schoonzus is niet gestopt met het houden van haar zoontje, dus voor haar moeder hart is dit een groot onrecht.
Het voelt enorm oneerlijk zeker als je leest dat jeugdzorg bij sommige ouders veel minder streng zijn terwijl daar kinderen verwaarloost werden en een aantal zelfs de dood hebben gevonden.
Nu mijn vraag zouden jullie een kaartje willen sturen naar mijn schoonzusje om haar sterkte te wensen zodat ze weet dat er mensen met haar mee leven?
Zo vlak voor kerst vind ik dit ondragelijk en kan ze wel wat steun en troost gebruiken.
Heel erg bedankt. Haar adres stuur ik via PB als je aangeeft wel een kaartje te willen sturen.
over het algemeen een kansloze instantie, wat triest weer dit 
