Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-12-15 22:17

Het leven met een verslaafde...

Geplaatst door de TopicStarter : 07-12-15 22:17

Het zal wellicht een lang en misschien zelfs een warrig verhaal worden. Ik probeer iets van de afgelopen 10-15 jaar in grote richtlijnen neer te schrijven. Dit omdat ik soms door de bomen het bos niet meer zie en misschien hier mensen zitten die in hetzelfde schuitje zitten.

Mijn ouders zijn ongeveer 18 jaar geleden gescheiden omdat mijn vader een alcohol verslaafde is. Ik heb nog lang contact met hem gehouden. Dit ging met ups en heel veel downs.
Ik ben met mijn moeder mee verhuisd en mijn oudere broer, is bij mijn vader gebleven. Met alle gevolgen van dien....

Mijn broer heeft ADHD en een zeer hoog IQ. Hij heeft dan ook nooit rust in zijn donder. Dit in combinatie met een slecht voorbeeld en een zwak voor verslavingen, is het mis gegaan. Sinds mijn ouders uit elkaar zijn gegaan is mijn broer drugsverslaafde.

In de 15 jaar is er een hoop gebeurd. Hij is meerdere keren opgenomen geweest, heeft ook hier en daar vast gezeten voor kleine vergrijpen. Oa hierdoor is de relatie met hem en mijn moeder, erg ingewikkeld. Mijn moeder heeft hem altijd gesteund, maar doordat mijn vader, mijn moeder slecht doet voordoen, is er altijd onenigheid geweest.

Ik heb sinds 2,5 jaar het contact met mijn vader volledig verbroken. Ik kan en wil niet met iemand omgaan die zelf niet eens ziet dat hij verslaafd is. In tegenstelling tot mijn broer, die dit dondersgoed weet. Hij heeft altijd periodes gehad waarin hij heel gemotiveerd was om af te kicken. Maar hier ontbrak elke keer weer opnieuw motivatie en doorzettingsvermogen.

De laatste jaren is het contact tussen ons minimaal, omdat ik het heel moeilijk vind om met alles om te gaan. Helaas heeft hij afgelopen jaar weer een fout begaan, waardoor hij vast zat. Mijn moeder heeft hem hier volledig ondersteunt, zowel financieel als geestelijk. Ik heb altijd laten blijken dat ik liever geen contact wil, zolang hij drugs gebruikt.
Doordat mijn moeder me dit jaar gesmeekt heeft om 1 x mee te gaan op bezoek, ben ik overstag gegaan. Mijn broer was zielsgelukkig om mij te zien en moest zelfs huilen. Natuurlijk doet dit me wel wat.

Over het algemeen ben ik een harde tante, die duidelijk laat weten dat ik geen contact wil, zolang er niks aan de situatie veranderd. Nu leek het afgelopen jaar dat er verbetering in zat te komen, aangezien hij al een 1/2 jaar niks had gebruikt. Mijn moeder heeft ook duidelijk gemaakt dat dit zijn laatste kans is en hij haar niet meer mag laten stikken, als hij weer vrijkomt.

Nu twee weken later is hij vrij en vanaf dag 1 is het weer raak.. Of kan ik beter zeggen mis? Hij had beloofd gelijk naar mijn moeder te komen, maar hij besloot met mijn vader mee te gaan naar de kroeg om 9 UUR SMORGENS!!!!!! Tevens woont hij ook weer bij me vader. Helpt lekker mee he? Maar dit ziet hij niet in.

Me moeder is intens verdrietig, wat mij heel erg raakt en ik hem dood vervloek. Hij snapt het probleem niet en zegt dat dit voor werk was. Maargoed, maak dat hem maar wijs, niet ons.

Me moeder is EINDELIJK bezig met hulp zoeken, omdat ze het niet meer kan verwerken.
Het doet me erg veel pijn om me moeder zo ongelukkig te zien. Ze kan en wil het niet opgeven en naast haar neerleggen.

Op zulk soort momenten wil ik gewoon totaal geen contact meer en is hij niet meer welkom in mijn huis. Op momenten dat hij nuchter is, is hij altijd erg blij om mij te zien. Vind het erg om me teleur te stellen, maar het gebeurd toch n {:)-:(

.

In theorie weet ik dondersgoed dat verslaafden niet zomaar 'beter' worden. Inmiddels heb ik die hoop ook al opgegeven.

Maar soms doet het me veel pijn om te moeten zeggen dat ik het contact verbreek, omdat ik weet dat het hem pijn doet....
Maar elke keer de teleurstelling, maakt me ook erg verdrietig.. Maar toch blijf ik het ergste vinden, dat me moeder er zo onder lijd...

Ik probeer een verhaal van 15 jaar op papier te zetten. Tuurlijk mis je zo een hoop informatie. Maar voor nu is dit het gene wat in me speelt. Ik wil het gewoon even van me afschrijven. Normaal heb ik het er amper over..

Ik heb geen schaduw account, omdat het is wat het is.. Mocht je mij herkennen, stuur dan even een pbtje

Bedankt om mijn warrige verhaal te lezen

Laatst bijgewerkt door briitje op 07-12-15 22:23, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-12-15 22:19

Re: Het leven met een verslaafde...

Geplaatst: 07-12-15 22:19

Jeetje, wat heftig en wat een verhaal!
Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen.. Ik hoop dat je vader en broertje ooit de kracht vinden om definitief af te kicken, en ik hoop dat het jouw moeder en jou niet teveel belast.

Sterkte!

**Geplaatst**: 07-12-15 22:27

Geplaatst: 07-12-15 22:27

Wat vreselijk om dit mee te moeten maken, zowel vader als broer. Zo te lezen onderhoud je moeder zijn verslaving nog enigzins uit liefde een omdat ze denkt dat dat het beste is. Uiteindelijk blijkt het altijd beter te zijn om alle contact af te houden tenzij ze weer clean zijn. Maar ja je moeder hart breekt natuurlijk als je je zoon de deur moet wijzen. Mag ik vragen waaraan je broer verslaafd is?

**Geplaatst**: 07-12-15 22:33

Geplaatst: 07-12-15 22:33

IngridM schreef:
Wat vreselijk om dit mee te moeten maken, zowel vader als broer. Zo te lezen onderhoud je moeder zijn verslaving nog enigzins uit liefde een omdat ze denkt dat dat het beste is. Uiteindelijk blijkt het altijd beter te zijn om alle contact af te houden tenzij ze weer clean zijn. Maar ja je moeder hart breekt natuurlijk als je je zoon de deur moet wijzen. Mag ik vragen waaraan je broer verslaafd is?

IngridM heeft gelijk.
Verbreek het contact. Dat doet pijn, maar contact houden, teleurgesteld worden, je zorgen maken en hem zien afglijden doen nog veel meer pijn.
Bespaar jezelf dat en verbreek het contact. Wellicht dat het hem dan ook duidelijk wordt dat het echt fout is en hij geen steun meer krijgt totdat hij hulp heeft gezocht.

**Geplaatst**: 07-12-15 22:34

Geplaatst: 07-12-15 22:34

pfieuw, wat heftig! Heel veel sterkte voor jullie, dit moet erg zwaar om dragen zijn!

Rationeel zou je zeggen: verbreek alle banden, maar kan je emotioneel als moeder of als zus afstand nemen? Wat moeilijk.

Wat ik nu neergeschreven heb, helpt je ook niets verder ... Dikke steunknuffel :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-12-15 22:35

Geplaatst door de TopicStarter : 07-12-15 22:35

Cayenne schreef:
Jeetje, wat heftig en wat een verhaal!
Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen.. Ik hoop dat je vader en broertje ooit de kracht vinden om definitief af te kicken, en ik hoop dat het jouw moeder en jou niet teveel belast.

Sterkte!

Dankjewel

De hoop dat het goedkomt, is bij mij allang weg. Maar dat betekent niet dat het minder erg is

IngridM schreef:
Wat vreselijk om dit mee te moeten maken, zowel vader als broer. Zo te lezen onderhoud je moeder zijn verslaving nog enigzins uit liefde een omdat ze denkt dat dat het beste is. Uiteindelijk blijkt het altijd beter te zijn om alle contact af te houden tenzij ze weer clean zijn. Maar ja je moeder hart breekt natuurlijk als je je zoon de deur moet wijzen. Mag ik vragen waaraan je broer verslaafd is?

Mijn moeder heeft hem alleen onderhouden toen hij vast zat. Zodat hij wel boodschappen kon doen. Op zulke momenten laat ze vader hem vallen en komt me moeder ineens om de hoek kijken.
Een ding scheelt, hij is altijd eerlijk. Dus als hij zegt dat hij niet gebruikt heeft, is dit ook zo. En vice versa. Dus de tijd dat hij vast zat, was hij clean. En daarom ondersteunt me moeder hem ook. Ik zeg ook vaak tegen haar dat ze het contact moet verbreken. Maar elke keer krijg ik te horen dat ik makkelijk kan praten omdat het haar kind is. :roll:

Me broer is verslaafd aan blowen en cocaïne. Het blowen is voornamelijk om hem rustig te houden ivm ADHD en hij niet weet wat hij met zichzelf aan moet. Dus hier heb ik soort van 'vrede' mee. Maar de cocaïne is echt NOT DONE! Hij is normaliter een zachtaardige jongen, maar met die troep op, is het een agressief opgefokt persoon, met een zeer kort lontje.

Goof schreef:
IngridM schreef:
Wat vreselijk om dit mee te moeten maken, zowel vader als broer. Zo te lezen onderhoud je moeder zijn verslaving nog enigzins uit liefde een omdat ze denkt dat dat het beste is. Uiteindelijk blijkt het altijd beter te zijn om alle contact af te houden tenzij ze weer clean zijn. Maar ja je moeder hart breekt natuurlijk als je je zoon de deur moet wijzen. Mag ik vragen waaraan je broer verslaafd is?

IngridM heeft gelijk.
Verbreek het contact. Dat doet pijn, maar contact houden, teleurgesteld worden, je zorgen maken en hem zien afglijden doen nog veel meer pijn.
Bespaar jezelf dat en verbreek het contact. Wellicht dat het hem dan ook duidelijk wordt dat het echt fout is en hij geen steun meer krijgt totdat hij hulp heeft gezocht.

Theoretisch gezien weet ik dit ook allemaal. Dit roep ik ook altijd naar me moeder toe. Maar emotioneel gezien.....

**Geplaatst**: 07-12-15 22:41

Re: Het leven met een verslaafde...

Geplaatst: 07-12-15 22:41

Begrijp ik heel goed hoor wij kunnen dat makkelijk roepen maar het is niet onze broer. Hoe zeker weten jullie dat hij echt niet liegt? Ik geloof namelijk dat er weinig verslaafden zijn die niet liegen, bedriegen en vreselijk manipuleren. .......
Cocaïne kan inderdaad erg agressief maken vreselijk om aan te moeten zien (helaas ervaring mee)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-12-15 22:44

Geplaatst door de TopicStarter : 07-12-15 22:44

IngridM schreef:
Begrijp ik heel goed hoor wij kunnen dat makkelijk roepen maar het is niet onze broer. Hoe zeker weten jullie dat hij echt niet liegt? Ik geloof namelijk dat er weinig verslaafden zijn die niet liegen, bedriegen en vreselijk manipuleren. .......
Cocaïne kan inderdaad erg agressief maken vreselijk om aan te moeten zien (helaas ervaring mee)

Je weet inderdaad nooit zeker of hij liegt of niet. Maar om als vb te geven, zocht hij me van de week op. Ik was al pissig om het gebeuren toen hij vrij kwam. Ik vroeg of hij alweer de fout in was gegaan, met pijn en moeite zei hij wel 'ja'.. En in veel andere situaties, geeft hij wel gewoon antwoord.

**Geplaatst**: 07-12-15 23:02

Geplaatst: 07-12-15 23:02

Ik heb helaas ook heel mijn leven ermee te maken gehad en ik denk dat je op die momenten beter het contact verbreekt. Door iemand steeds weer bij te staan help je die juist niet. Sommigen moeten helaas de bodem bereiken voor ze zelf helemaal besluiten ermee te stoppen.

**Geplaatst**: 07-12-15 23:15

Geplaatst: 07-12-15 23:15

Wat lijkt het me verschrikkelijk moeilijk om dit mee te maken en ook te zien wat het met je moeder doet.

Zou het voor je moeder een idee zijn om naar een hulpgroep te gaan voor naasten van drugverslaafden? Misschien dat iemand haar daar beter kan bereiken dan dat jij dat nu kan.

In ieder geval heel veel sterkte gewenst!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-12-15 00:08

Geplaatst door de TopicStarter : 08-12-15 00:08

betadine schreef:
Ik heb helaas ook heel mijn leven ermee te maken gehad en ik denk dat je op die momenten beter het contact verbreekt. Door iemand steeds weer bij te staan help je die juist niet. Sommigen moeten helaas de bodem bereiken voor ze zelf helemaal besluiten ermee te stoppen.

Ik weet het, ik weet het.. Maar vind het gewoon moeilijk om mensen te kwetsen.. Ookal word ik nu zelf veel teleurgesteld.. en eigenlijk denk ik ook niet dat het ooit beter gaat worden.

C_arola schreef:
Wat lijkt het me verschrikkelijk moeilijk om dit mee te maken en ook te zien wat het met je moeder doet.

Zou het voor je moeder een idee zijn om naar een hulpgroep te gaan voor naasten van drugverslaafden? Misschien dat iemand haar daar beter kan bereiken dan dat jij dat nu kan.

In ieder geval heel veel sterkte gewenst!

Me moeder wou eerder nooit met iemand praten, omdat ze er geen goede ervaringen mee had. Na aandringen, wilt ze dit nu eindelijk doen.

Dankjewel

**Geplaatst**: 08-12-15 00:13

Re: Het leven met een verslaafde...

Geplaatst: 08-12-15 00:13

Sterkte, vooral voor je moeder. Helaas kun je een verslaafde alleen helpen door ze totaal los te laten. Zolang je vader nog leeft en verslaafd is en je broer bij hem woont zal het niets helpen, wat ze ook doet. Goed dat je moeder eindelijk in ziet dat ze hulp nodig is. Want echt, ze kan hem maar op één manier iets helpen en dat is juist niets doen.

**Geplaatst**: 08-12-15 00:21

Re: Het leven met een verslaafde...

Geplaatst: 08-12-15 00:21

Mijn broer is ook zwaar verslaafd geweest aan drugs. Geweest ja, want ik heb het over jaren en jaren geleden. Ik ben zelf niet kerkelijk maar mijn broer heeft zichzelf gevonden bij de kerk en is nu al jaren vrij van die rommel en heeft een gezinnetje. Ik was denk ik een stuk jonger dan jij toen dit speelde bij mij, maar ik dacht echt dat ik hem voor altijd kwijt zou raken. Ik ben dolgelukkig dat het goedgekomen is en hoop van harte dat ook jullie dat wonder mee mogen maken. Heel veel sterkte met deze ellende!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-12-15 00:24

Re: Het leven met een verslaafde...

Geplaatst door de TopicStarter : 08-12-15 00:24

Hij is wel altijd geïnteresseerd in verschillende geloven.. Dus wie weet komt het daarmee ooit goed..

Is het eigenlijk niet erg dat ik de hoop al heb opgegeven? -O-

Het ergste van alles vind ik gewoon dat mijn moeder zo gekweld word ermee. Mijn aandeel vind ik 'minder' erg. Me moeder heb hartproblemen en deze worden door zijn toedoen niet bepaald minder :oo

**Geplaatst**: 08-12-15 10:35

Geplaatst: 08-12-15 10:35

Ik stuur je later vandaag een PBtje

Knap van je dat je dit deelt!

**Geplaatst**: 08-12-15 14:29

Geplaatst: 08-12-15 14:29

Vreselijk naar voor je moeder maar zeker ook voor jou. Ik stuur je later op de dag ook even mijn verhaal maar dan net ietsje anders maar net zo ingewikkeld als ook lastig

.
Maar je ziet dan begin van de avond mijn verhaal via PB even

. En ook ik vind het knap dat je dit zo open durft te delen, ik zelf durf het niet

.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-12-15 17:29

Re: Het leven met een verslaafde...

Geplaatst door de TopicStarter : 08-12-15 17:29

Pb staat natuurlijk open. Ik heb niks meer te verliezen, dus zie geen reden om het niet te durven delen. Kan er alleen nog maar wijzer opworden

**Geplaatst**: 08-12-15 17:51

Geplaatst: 08-12-15 17:51

Je hoeft niet perse al het contact te verbreken, contact hebben af en toe, is wat anders dan hem steunen in zijn verslaving. Dat kun je namelijk beter niet doen, dus niet faciliteren (geld, onderdak enz). Wel is het zo dat je eerst voor jezelf 'moet' kiezen. En als jij het contact met hem niet aan kan, is het zeer legitiem om het contact te verbreken. Dat je de hoop hebt opgegeven na zoveel jaar, vind ik helemaal niet gek en zelfs reëel. Ergens blijf je natuurlijk altijd hopen dat het goed komt, maar het is goed dat je het niet meer verwacht. Want dan zal je steeds weer teleurgesteld zijn.

Cocaine is een zeer moeilijke verslaving om af te komen en is bij uitstek de verslaving waarbij liegen en manipuleren om de hoek komt kijken. Ook het 'eerlijk' zijn over zijn gebruik kan een vorm van manipulatie zijn. Dat wil niet zeggen dat je broer intens doortrapt is ofzo, het 'hoort' gewoon bij verslavingsgedrag. Dat je moeder haar kind nooit helemaal los kan laten begrijp ik ook heel goed. Zij zou er mogelijk wat aan hebben om hulp te zoeken voor familie van verslaafden (jij misschien ook?). In regio Amsterdam zit bijvoorbeeld 'De Regenbooggroep' die dit biedt, maar elders in het land zal dit ook wel aanwezig zijn.

Ik wens je heel veel sterkte! Stel duidelijke grenzen en hou je daar aan. Werk aan het opbouwen van je eigen leven. Dat van hem kun je niet veranderen, hoe spijtig ook.
Ik heb overigens zelf 4,5 jaar samengewoond met een verslaafde partner, dus ik ken het wereldje een beetje.

**Geplaatst**: 09-12-15 12:22

Re: Het leven met een verslaafde...

Geplaatst: 09-12-15 12:22

Heftig. Ik heb toevallig vandaag een gasten gehad van een (jonge) man die 15 jaar verslaafd is geweest, heeft gestolen, mensen gemanipuleerd etc. Was cocaïne verslaafd.

Hetgeen wat hij zei was dat achteraf gezien, iedereen het hem zelf had moeten uit laten zoeken. Iedereen bleef hen steunen (financieel maar ook emotioneel) waardoor de verslaving eerder groter werd. Hulpverleners hielpen hem met uitkering etc, vervolgens kon hij daar weer drugs van kopen. Hij zei dat wanneer mensen hen eens hadden laten vallen, het misschien makkelijker was geweest achteraf. Maar op het moment zelf besef je dat niet.

**Geplaatst**: 09-12-15 12:46

Re: Het leven met een verslaafde...

Geplaatst: 09-12-15 12:46

Breken met je broer omwille van drugs is een hele moeilijke. Verstandelijk weet je zelf ook wel dat dat het "beste" is voor jou maar je gevoel gaat het keer op keer winnen.
Een erg moeilijke situatie waarin goede raad duur is... Een eerste stap zou zijn om je broer weg te krijgen bij je vader, zolang hij daar is gaat hij hoe dan ook er niet van af raken.
besef wel dat een verslaving nooit helemaal weg gaat. Hij kan clean worden, hij kan lang clean zijn. Maar hij zal altijd moeten blijven vechten tegen de verslaving. En de kans dat dat nog een keer mis gaat is groot..

finnens; als je ze laat vallen dan gaan ze van de regen in de drop, dan is het inderdaad "sneller afgelopen" want dan wordt ie gewoon een keer om gelegd door iemand aan wie hij geld schuldig is.

**Geplaatst**: 09-12-15 13:01

Re: Het leven met een verslaafde...

Geplaatst: 09-12-15 13:01

Dat weet ik niet, dit was wat die ex verslaafde vertelde. Dat mensen die hem financieel bleven steunen het makkelijker maakte. Toen mensen stopte en hem lieten vallen na 15 jaar had hij niks meer en is hij ma een paar maanden als zwerver leven naar een kliniek gegaan. Maar het is inderdaad een lastig iets en zal niet voor iedereen zo gaan.

Nomineer dit bericht ×