Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-12-15 13:40

Zijn er nog betrouwbare en goede mensen?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-12-15 13:40

Ik heb lang getwijfeld een SA te openen. Dit omdat het gaat om heel persoonlijke problemen. Problemen waardoor ik momenteel het vertrouwen in de mensheid kwijt ben. Hierdoor ook alles zwart zie, het allemaal geen zin meer lijkt te hebben. Een SA openen betuigt, in mijn ogen, in het toegeven dat mensen wéér misbruik (gaan) maken. Vandaar ook de keuze om toch maar de mens iets te vertrouwen, en dit topic wel te openen.

Als kind zwaar gepest op school, hier begon de ellende. Het niet vertrouwen van mensen. Een enorme muur rond me heen. Naar psycholoog gegaan, van school veranderd. Alles ging weer goede richting maar de littekens zijn er wel.

Toen ik 20 werd, enorm liefdesverdriet gehad. Achteraf gezien ging onze relatie niet lukken. Deze persoon blijft uiteindelijk wel een plaatsje in mijn hart hebben. Hierbij is mijn vertrouwen in de mens niet beschadigd, maar ik werd wel gekwetst. Gekwetst omdat hij me verliet om zijn eigen weg te nemen. Wil benadrukken, dat hij me niet bedroog of dergelijke. Het gaat om uit elkaar groeien en samen niet verder kunnen/willen. Kon ik nog iemand vertrouwen dat hij zoveel om mij gaf als ik om hem? Relatie beginnen en niet gekwetst worden?

Dit jaar, 23j, nieuwe jongen leren kennen. In tussentijd gedate maar door mijn laag vertrouwen, laat ik niemand toe. Er is in die 3 jaar niets gebeurd, 1x gekust tijdens uit gaan. Verder nee, blijf allemaal uit mijn buurt! Terwijl vriendinnen van de ene jongen naar de andere gaan. Hun vriendjes bedriegen op alle vlakken. Ik ga graag uit, ik dans heel graag. Sta hele avond op podium, krijg alle aandacht maar geen enkele jongen komt in mijn buurt. Blijf van me af! Ik wil niet het zoveelste meisje zijn, een nummer waar geen respect is.

De nieuwe jongen leek perfect. Super lief, constant knuffelen/kusjes/smsen. Nam me naar familie, stelde me overal voor. Tot 2 maand relatie ik er achter kwam dat hij werkloos was. Hij loog elke dag 'schat ik ga slapen, morgen vroeg werken' 'ik ben kapot, zware werkdag' terwijl hij gewoon thuis zat en om 13u wakker werd. Razend was ik. Maar zo manipulatief dat hij is, hebben we het uitgepraat onder het mom van 'ik durfde het niet te vertellen'. Enkele weken erna keek ik stiekem in zijn gsm. Smsjes waren ok, niets speciaals. Maar dan.. FB en Skype VOL s*xpraat én webcam sessies. Sommige tijdstippen lag ik in zijn armen terwijl hij op gsm bezig was. Hoe kon dit! Hoe kon iemand zo liegen, me zo misbruiken. Walgelijk!! Alle contact verbroken maar hij blijft wekelijks op voicemail berichtjes nalaten. Nooit op gereageerd.

En dan volgde mijn mama. Eind september gaf ze toe wéér te drinken en pijnstillers te nemen. Wéér loog er iemand om wie ik wel geef/gaf. Ze is zwaar verslaafd aan alcohol en morphine. Ze werd vorig jaar ontslagen wegens stelen van medicatie en doktersvoorschriften. Onlangs in coma gevallen onder het mom 'suikerziekte dat heel onstabiel is' terwijl suikergehalte zwaar daalde door haar gebruik van alcohol en morphine. Mijn heel leven, liegt ze. Als 12 jarige samen met papa de stad moeten doorrijden omdat je moeder na een onredelijke ruzie spoorloos de stad in verdween. Uren rond gereden. Haar terug gevonden, wankelend op haar benen, leegheid in haar ogen, roepend en wenend. Papa kon het niet meer geheim houden, mama is verslaafd.
En de rest zijn vage herinneringen, die de laatste tijd meer en meer duidelijk terugkomen. Aangebrand eten in kookpotten, wankelend op haar benen en op grond vallen, dronken rijden.. het zijn maar enkele flitsen die nu door mijn hoofd gaan. Gevolgd door ontkennen en ruzie maken. “Ik ben fout bezig, sorry!” snikkend en wenend naar de keuken lopen en haar een fles horen opendraaien. Flessen sterke drank, ik heb ze overal gevonden. Tiener op zoek naar de zoveelste verstopte fles die haar moeder als water leegdrinkt.

We spreken sinds niet meer met elkaar. Ik ben haar leugens zo beu. Ik geloof haar niet meer. Ze zal nooit meer veranderen. Ik woon bij oma (mama van mama). Zij is deze week in spoed opgenomen. Kanker is weer actief. Ze is leeg, wil niet meer vechten. Ik woon momenteel bij haar terwijl ze doodziek in het ziekenhuis ligt. Is dit het leven?

Vorig weekend mijn ex tegengekomen. Natuurlijk smst hij me sinds weer, als 'goede vriend, die me slecht heeft behandeld maar me echt graag heeft gezien'. Gezien de moeilijke situatie, maakt hij misbruik van het feit dat ik een luisterend oor nodig heb. Stom van me, ik weet het maar ergens voelt het goed dat iemand er om geeft. En ergens weet ik heel goed dat ook hij niets om me geeft. En hoe graag ik hem ook wou beloven, want zo manipulatief is hij wel (en is hij helaas niet de enige), sprak ik gisteren met een gemeenschappelijke kennis. En alles werd bevestigd en zelfs verergerd. Het is een manipulatieve s*xverslaafde kl**tzak.

Ik hoor het ene horrorverhaal na het andere. En u vraag ik me af hoe ik in godsnaam nog iemand moet vertrouwen. Hoe ik nog iets goed kan zien in de mens. Hoe ik verder moet in deze wereld vol leugens. Vol mensen die enkel om zich zelf geven, andere misbruiken en kwetsen. Geen respect. Zieke mensen.

**Geplaatst**: 07-12-15 13:47

Re: Zijn er nog betrouwbare en goede mensen?

Geplaatst: 07-12-15 13:47

Om op je topic titel te reageren: ja die mensen zijn er en die zal je gelukkig ook in je leven tegen komen.

Heftig verhaal en ik begrijp heel goed dat het nu allemaal teveel is in een te korte tijd.

Is het een idee dat je eens naar iemand heen praten gaat (een prof) om je gevoelens te uiten, om je zelfvertrouwen op te bouwen en te leren op eigen benen te staan?
Zo te lezen ben je afhankelijk van anderen om gelukkig te zijn en daardoor erg kwetsbaar, dat is niet erg en heel menselijk maar voor jou nu niet ideaal.

Het fijnste zou zijn als je op jezelf en je eigen oordeel kan vertrouwen. Als je in jezelf geloofd, niet een ander nodig hebt dan komen de fijne dingen vanzelf op je pad.

Wil je heel veel sterkte wensen!

**Geplaatst**: 07-12-15 13:49

Re: Zijn er nog betrouwbare en goede mensen?

Geplaatst: 07-12-15 13:49

wat een verhaal,wat een ellende....daarom hou ik zo van mijn dieren.

**Geplaatst**: 07-12-15 13:53

Geplaatst: 07-12-15 13:53

wat een ellende zeg!
Tuurlijk zijn er nog goede mensen, ik hoop voor je dat je ooit weer gaat ervaren, sterkte!

**Geplaatst**: 07-12-15 13:56

Geplaatst: 07-12-15 13:56

Misschien klink ik heel naïef, maar ik geloof dat na regen altijd zonneschijn komt. Mensen zijn maar een apart soort. Je hebt echt een rot tijd, maar ik weet zeker dat je daar weer uit komt. Je moet van sommige dingen ook leren de positieve kanten te zien, ook al is dat soms heel erg lastig.

Je eerste vriend was bijvoorbeeld ontzettend eerlijk door te zeggen dat hij niet verder wilde. Hij had je ook nog vijf jaar langer aan het lijntje kunnen houden toch? Maar dat deed hij niet, omdat hij om je gaf. Je tweede vriend is gewoon idioot, daar kan niemand omheen. Maar hé, je bent van hem af, wat goed! Je hebt de kracht gehad bij hem weg te gaan; ik ken genoeg meisjes die uit blinde liefde nog lang bij zo'n persoon blijven. Over je moeder; je beweert dat ze tegen je loog. Maar hé, ze vertrouwde je wel in zo'n mate dat ze toe gaf weer te zijn teruggevallen in iets dat gewoon ontzettend moeilijk is om uit te komen. En geloof me, dat is ontzettend moeilijk, zeker naar je eigen dochter, want die wil je juist niet kwetsen. Ze schreeuwt alleen om help, een verslaving verdwijnt nooit helemaal.

De wereld is zo slecht nog niet; het is wat je er zelf van maakt.
Wat is trouwens een SA? :')

**Geplaatst**: 07-12-15 14:07

Geplaatst: 07-12-15 14:07

geerke schreef:
wat een verhaal,wat een ellende....daarom hou ik zo van mijn dieren.

Oh zo herkenbaar!! De liefde voor mijn dieren is erg groot!

ts. sterkte. Ik hoop dat je jezelf toch weer een beetje kan oppakken en de goede mensen leert kennen.

**Geplaatst**: 07-12-15 14:16

Re: Zijn er nog betrouwbare en goede mensen?

Geplaatst: 07-12-15 14:16

Hoe meer mensen ik leer kennen, hoe meer ik van dieren ga houden..

Maar geloof me, er zijn genoeg goede mensen. Je hebt nu even flinke pech en het lastige is dat een van de gevallen je moeder betreft. Je moeder blijft je moeder en daarmee zul je geconfronteerd blijven worden. De rest van de "slechte" mensen zul je naast je neer moeten leggen onder het mom van "Zielig voor henzelf dat zij zo zijn" en er geen energie meer in proberen te steken.

Geloof me, goede mensen genoeg. Ik hoop dat je ze gaat vinden en zij jou weer een positieve blik op het leven kunnen geven

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-12-15 17:37

Geplaatst door de TopicStarter : 07-12-15 17:37

Ik denk er aan psycholoog te bellen. Heeft me als kind goed geholpen. Is wat drempel vrees en is natuurlijk ook heel confronterend.

Inderdaad eerste vriendje, heb ik geen haatgevoelens voor. Daar heb ik echt vrede mee, ookal heeft het lang geduurd voor ik me er over kon zette. Enja mijn laatste vriendje.. die zou ik momenteel zo willen uitschelden. Maar door zijn gebrek aan besef en schuldgevoel, is dit puur energieverlies. En toch zou het me misschien opluchten. Ben zo kwaad op alles en iedereen.

Mijn mama, zelf opbiechten. Ja was het maar waar. Ze is al 30 jaar verslaafd en lijkt voor de buitenwereld de perfectie. Weken voor de bekentenis had de hele familie vermoedens. Zelfs de dag voor dat ze naar diabetes specialist ging (control gezien coma vallen en voortdurende hypos/suikertekort) heb ik gevraagd of ze akkoord ging met alcochol en drugstest. Geen probleem, zei ze want er was niets mis met haar. De specialist zei tot 3x "als je al onze regels volgt, is dit onmogelijk. Wat is de externe factor?' En ja toen, toen moest ze wel toegeven. En dan stond ik daar, 24jaar en je mama net op de spoedpsychiatrie afgezet.

Ik ben zo kwaad, zo teleurgesteld. Haar leugens, kwaadheid, schuldgevoelens, lichamelijk en mentale slechte toestand. Genezen zal ze in mijn ogen nooit en het zal slecht aflopen. Of ze rijdt onder invloed tegen een boom (en dan mogen we gelukkig zijn als ze niemand mee neemt) of ze verliest mentaal de pedalen en belandt eeuwig in de psychiatrie. Waarom is ze niet sterk, fier en vol leven? Indien ze iets ergs had meegemaakt, hadden we het kunnen begrijpen. Iedereen is altijd zo bezorgd om haar terwijl ze zo goed weet waarom ze toen in coma viel en broodmager, bleek en ongezond is. En blijven zeggen dat ze niet weet hoe dit kan. Hoe kan iemand zo liegen?

**Geplaatst**: 07-12-15 17:55

Geplaatst: 07-12-15 17:55

Allereerst TS wil ik benadrukken dat ik het verschrikkelijk voor je vind wat er allemaal gebeurd. Er zijn natuurlijk genoeg mensen die wel te vertrouwen zijn en die zijn ook in je leven en die komen later ook nog in je leven.

Wel vallen me een aantal dingen op waarvan ik denk dat je bij een psycholoog een hele hoop winst kan behalen zodat jij ook als je in een rotsituatie zit en daardoor denkt dat de hele wereld tegen je is, je kan zien dat dit helemaal niet zo is.

Ik wil de gebeurtenissen absoluut niet bagatelliseren maar het valt me op dat je dingen heel erg op jezelf betrekt. Je schrijft bijvoorbeeld dat je na je eerste relatiebreuk het vertrouwen in mannen kwijt bent geraakt, terwijl er eigenlijk niks concreets is gebeurd wat jou vertrouwen heeft geschaad. Je relatie is stukgelopen omdat je uit elkaar ben gegroeid, zo is het leven nou eenmaal. Wees blij dat je op die leeftijd nog kan aftasten welke kant je wel en niet op wil in je relatie. Je zegt ook dat je vriendinnen dat soort gevoelens helemaal niet delen en ik vind het ook zorgelijk dat jij dat wel zo voelt, want dat hoeft helemaal niet. Tuurlijk mag je liefdesverdriet hebben en mag je teleurgesteld zijn in de situatie, maar dat je hierdoor het vertrouwen verliest is niet de bedoeling, want dat zijn gewoon dingen die bij het leven horen.

Je moeder is verslaafd, dat heeft jou leven ontzettend beïnvloed, maar ze doet dat niet om jou te pesten! Die leugens zijn haar verslaving die praat en niet je moeder. Ik begrijp dat je daarover boos en teleurgesteld bent. Het is alleen iets wat niet naar jou gericht is en als dat wel zo voelt dan moet je daar iets mee.

Het hele verhaal met je ex is verschrikkelijk, maar kan ook iedereen overkomen. Ik wil niet overkomen alsof het allemaal niets is, maar het is gewoon zo dat dit dingen zijn die men in meer of mindere mate meemaakt in het leven. Daar leer je van en daar groei je van.

Wat ik zo ontzettend zorgelijk vind bij jou is dat je het heel erg op jezelf betrekt en dat je heel hulpeloos overkomt en ik denk dat dat signalen zijn waarin je hulp moet zoeken van buitenaf. Want elk verhaal klinkt in jou oren nu als een horrorverhaal, maar uiteindelijk is het jouw leven, jouw uitdagingen waar je mee om moet leren gaan en waar je zelf het beste uit moet halen, ook als het even tegen zit.

**Geplaatst**: 07-12-15 18:21

Geplaatst: 07-12-15 18:21

Ik ga mee met Nelleke, die verwoordt ook precies mijn gedachten hier over!

Denk dat praten met een professional hierover voor jou heel goed zou zijn!

Sterkte ermee!

**Geplaatst**: 07-12-15 18:27

Re: Zijn er nog betrouwbare en goede mensen?

Geplaatst: 07-12-15 18:27

Ik kan me alleen maar aansluiten bij Nelleke, zij verwoordt het echt perfect.

je hebt gewoon pech gehad TS, kan gebeuren. Ja natuurlijk is dat balen, je zal misschien nog wel vaker liefdesverdriet krijgen, jammer. Geeft je aan de andere kant weer de kans om weer en nieuw en leuk persoon te ontmoeten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-12-15 18:23

Re: Zijn er nog betrouwbare en goede mensen?

Geplaatst door de TopicStarter : 09-12-15 18:23

Ik begrijp wat je bedoelt Nelleke en lijkt me ook wel te kloppen.

Het is allemaal nogal veel in een korte periode. Alles lijkt zo negatief. En bij vrienden lijkt het allemaal wel goed te gaan. Of ze kunnen er toch beter mee om. Ik blijf piekeren. En mijn vertrouwen in de mens zit nogal laag. Ik probeer te focussen op alle mensen die er wel om geven. Mensen die je dag (onbewust) in kleuren.

Gisteren ook naar psycholoog gebeld, kan begin 2016 bij haar langs. Afwachten dus..

Ondertussen is oma weer aan de chemo

**Geplaatst**: 16-12-15 13:44

Geplaatst: 16-12-15 13:44

Klinkt erg pittig ts. Je zou je voor minder somber voelen!

Hou in elk geval de moed er in. Je doet het goed en je oma heeft vast veel steun aan je.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 20-05-23 21:38, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-12-15 14:04

Geplaatst: 16-12-15 14:04

Luister eens goed naar het nieuwste nummer van Marco Borsato. Het leven is maar net hoe je er naar kijkt. Er zijn goede en minder goede mensen, wil je alleen de slechte dingen zien of je focussen op de goede??
Je hebt geen keuze in de dingen die je overkomen. Wel een keuze in hoe je daarmee omgaat!

**Geplaatst**: 16-12-15 14:14

Re: Zijn er nog betrouwbare en goede mensen?

Geplaatst: 16-12-15 14:14

Kan het zijn TS dat je depressief bent en daardoor alles zwart ziet? Of een combinatie met overgevoelig? Jammer dat je pas in 2016 terecht kunt, wens je veel sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-01-16 14:35

Geplaatst door de TopicStarter : 14-01-16 14:35

Bedankt voor de reacties. Ik probeer echt het positieve er uit te halen en me te richten op de toekomst. Maar als de ene tegenslag na de andere volgt, zinkt de moed al snel.

Deze week naar de psycholoog gegaan. Ik heb over de vele gebeurtenissen verteld. Ze zei dat kinderen van verslaafden heel vaak zeer wantrouwig zijn tegenover mensen. Dit omdat hun vertrouwen (in een ouder, waarbij je normaal blindelings vertrouwen in hebt) op jonge leeftijd zwaar wordt beschadigd door de ontelbare leugens.

De laatste 6 maand zijn echt hel, alles wat kon fout gaan is ook fout gegaan. Na het openen van dit topic zijn er nog bijgekomen. Er werd veel geld gestolen door 'goede vriendin, mijn auto onherstelbaar en sinds 2 dagen is oma stervende. Oma wil thuis sterven dus vandaag komt ze naar huis. Haar dochters hebben dan maar zelf beslist dat ik vandaag naar huis moet, dat ze mijn genoeg hebben met mijn gedoe. Wat ik daar van vind en hoe ik me er bij voel, maakt hun niets uit. In hun ogen ben ik egoïstisch en koppig terwijl ik mijn mama gewoon niet meer kan verdragen. Ik blijf rustig in haar bijzijn om mijn oma te sparen maar binnenin kook ik.Begrijp me niet verkeerd, dat oma thuis wil sterven, is haar laatste wens en die gaan we ook vervullen. Maar zelf als ik zeg, in de zetel te slapen tot ik oplossing vind, wordt dat volledig afgekeurd door mijn 2 tantes. Het idee om naar huis te moeten (wat dan nog eens door anderen wordt beslist) maakt me enorm kwaad, verdrietig en angstig.

**Geplaatst**: 14-01-16 15:35

Re: Zijn er nog betrouwbare en goede mensen?

Geplaatst: 14-01-16 15:35

Jeetje wat een gedoe allemaal TS. Heeft de psycholoog je al een beetje vooruit kunnen helpen?

Is er voor nu niet een vriendin waar je naartoe kan? Want als je er zo tegenop ziet om naar huis te gaan is het misschien beter dat je ergens anders heen gaat?

Nomineer dit bericht ×